¶ Sextus¶ Titulus

plenū in creatura. Gaudiū em̄ ꝯparat̉ ad deſideriū ſicut quies ad motū. Eſt aūt quies plena. cū nil reſtat de motu. Unde tūc eſt gaudiūplenū cum nil reſtat deſiderandū. Et quia ꝙͣdiu in hac vita ſumus. nō quieſcit in nobis deſiderij motus. quia adhuc reſtat ꝙ magis deoappropinquemus ꝑ graciam. Sed qn̄ iam adbeatitudinem ꝑuentum fuerit ꝑfectam. nil deſiderandum reſtabit: quia erit dei plena fruitio. in qua homo obtinebit. quicquid etiā circa alia bona deſiberauit. ẜm illud pͣs. Qui replet in bonis deſiberiū tuum. Et ideo quieſcetbeſiderium. nonſolū quo deſideramus deū: ſedetiam erit omniuꝫ deſiderioꝝ quies. Ideo hicnō eſt plenum deſiderium noſtrum: ſed ſolumgaudium beatoruꝫ eſt plenum. vt ſuperplenūquia plus obtinebunt ꝙͣ deſiderare ſufficerēt.Non em̄ in cor hominis aſcendit que pręparauit diligentibus ſe deus vt dicit̉. j Corin. ij. Ethoc eſt quod dicit̉ Luce. vj. Renſuram bonāꝯuertam. ⁊ ſupereffluentem dabunt in ſinumveſtrum. Quia tamē nulla creatura eſt capaxgaudij de deo ei condigni: inde eſt. ꝙ illud gaudium om̄imō plenum nō cadit in homine: ſedpotius homo intrat in ipſum. ẜm illud Mat̉.xxv. Intra in gaudiuꝫ domini tui. Item cumꝑuentum fuerit ad beatitudinem. vnuſquiſqꝫattingit terminū ſibi prefixum ex predeſtinatione diuina: nec reſtabit vlterius quotendātur. ꝙͣuis in illa terminatōne vnus ꝑueniatad maiorem gradum ꝙͣ alius. Et ideo vniuſcuiuſqꝫ gaudium plenū erit ex parte gaudentisquia vniuſcuiuſqꝫ deſiderium plene quie tabitur. Tamen gaudium vnius erit maius gaudio alterius. ꝓpter pleniorē partic ipatōnē beatitudinis. Iſtud tamen gaudium beatoꝝ nōeſt gaudium paſſionis. quod eſt cum tranſmutatōne corporali. vt in alijs paſſionibus: necpertinet ad ſenſitiuam partem. ſed intellectiuam id eſt voluntatem.Gaudiu noſtrū nemo tol. §. j.let a nobis. dixit xp̄c loquēs de gaudio ſuꝑnefruitionis. quo beati vndiqꝫ circūdant̉. UndeMath̓. xxv. Euge ſerue bone ⁊ fidelis ⁊cͣ. intrain gaudiū dn̄i tui. Iſtud verū gaudiū ꝓuenita ſex partibꝰ ẜm Vil̓. in ſūma. ¶ Primo a ſuperna maieſtate Ioh̓. xvj. Iteꝝ videbo vos ⁊gaudebit cor veſtꝝ. hoc aūt gaudiū erit tripliciter. Primo ex viſa diuinitate Bern̄. Iſtud ēperū gaudium quod nō de creatura ſꝫ de creatore ꝯcipitur. Secundo ex aſpecta humanitate Eccͣs. xj. Delectabile eſt oculis videre ſoleꝫi. xp̄m. Tertō ex intellectu nature diuine vnite cū humana vnde natura noſtra exaltat̉. ſicut gaudent homīes de exaltatōe ſuoꝝ fratꝝ.¶ Secundo procebet illud gaudiū a loci amenitate. Et hoc tripliciter. vilꝫ ex eius caritatiex eius puritate. ex eius latitudine ⁊ vaſtitate Apoc̄. vltimo. Ciuitas illa nō eget ſole ⁊cͣ.Baruth. iij. O iſrahel ꝙͣmagna eſt domus dei

⁊cͣ. apoc̄. xiiij. Sine macula ſūt ante thronūdei. ¶ Tertō procedit illud gaudiū ex ſocietate. ⁊ hec tripliciter. Ex eiꝰ multitudine apoc̄.vij. Uidi turbam magnā quā nemo dinumerare poterat. Ex eiꝰ nobilitate qꝛ om̄es erunt. reges ⁊ regine Apoc̄. Feciſti nos deo noſtro regnū ⁊cͣ. Et de qualibꝫ anima ſancta. pͣs. Aſtitit regina adextris tuis. Ex eius caritate intima Iſa. xxxj. dicit dn̄s. Cuiꝰ ignis eſt in ſyon⁊ caminus eius in hieruſalē. ¶ Quarto procebet tandē a corꝑis ꝑfectionalitate. ⁊ hoc qͣdrūpliciter. Ex ſpecioſitate vel claritate. ſubtilitate. agilitate ⁊ impaſſibilitate: que notat apl̓sjͣ. ad Coꝝ. xv. ibi. Seminatur animale ſurgetſpūale ⁊cͣ. ¶ Quinto procedet ab inferni vaſtitate. et hoc tripliciter. Tum ex euaſione eiuscum meruiſſent. Tum ex diuine iuſticie ī illisexecutōne. pͣs. Letabit̉ iuſtus cū viderit vindictam ⁊cͣ. Tum de demonuꝫ illigatōne ne ibinoceant. ¶ Sexto procedet a mūdi qualitate.⁊ hoc tripliciter. Primo ex remotōne Apoc̄Uidi celū nouū ⁊ terrā nouā ⁊cͣ. Secūdo quiaom̄ia erūt eis ſubiecta ad nutum. Tertō qꝛ exom̄ibꝰ ſpeculabunt̉ gloriā dei in illis ⁊cͣ. Et qꝛgaudium eſt vna ex paſſionibus. de pluribusalijs ꝑtinentibꝰ ad gaudiū in ꝙͣtum gaudiū eſtpaſſio. vide ſupra in tractatu de paſſionibus.¶ De pace inqͣtum ē actus interior caritatis⁊ quō differt a concordia. ¶ Capituluꝫ. VIII.Ax eſt alius actus interior procedens a caritate ⁊ includit concordiam: ⁊ vltra hoc additvnionem appetituū vnius appetentis. Pro cuius declaratione dicit. be. tho. ſcd̓aſcd̓e. q. xxix. arti. j. ꝙ vbi eſt pax ibi eſt cōcordia: non tamen vbicūqꝫ eſt concordia eſt parſi nomen pacis ꝓprie ſumatur. Concordia eniꝫꝓprie eſt ad alterū. inꝙͣtum .ſ. diuerſoꝝ cordiūvoluntates ſimul in vnum conſenſum conueniunt. Contingit etiam vnius hominis cor tēdere in diuerſa dupliciter. Uno quidem moboẜm diuerſas potentias appetitiuas. ſicut appetitus ſenſitiuus plerumqꝫ tendit in contrarium appetitus rationalis. ẜm illud Gal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpiritum. Alio modoinꝙͣtum eadem vis appetitiua in diuerſa appetibilia tendit que ſimul aſſequi nō poteſt. Unde neceſſe eſt eſſe repugnantiam motuum appetitus. Unio autem horuꝫ motuum eſt d̓ ratione pacis. Non enim homo habet cor pacatum ꝙͣdiu vult: ⁊ ſi habeat aliquid quod vult.adhuc tamen reſtat ei aliquid volendum. qd̓ſimul habere non poteſt. Hec autem vnio nōeſt de ratione concordie. Unde concordia importat vnionem appetituū diuerſoꝝ appetētiūPax aūt ſupͣ hāc vnionē importat etiā vnionē appetituū vniꝰ appetētis. ⁊ ſic paci opponit̉duplex diſſenſio .ſ. diſſenſio homīs ad ſeipſum