¶ Sextus

CitulusCum igit̉ humanaꝝ actionū ⁊ effectionuꝫ finis ſit dei dilectō. quia ꝑ hanc maxime attingimus vltimū finem: ideo in dilectōne dei nō pt̄accipi modꝰ ſicut in re menſurata. vt ſit in eaacciꝑe plus ⁊ minus. Sed ſicut inuenit̉ modin menſura in qua nō poteſt eſſe exceſſus: ſedꝙͣtoplus attingit̉ regula. tantomelius eſt. itaetiam ꝙͣto quis plus deū diligit. tantomeliuseſt. ¶ Ꝙͣtum ad totalitatem. Ꝙ dicit Auguſ.ꝙ modus diligendi deum eſt. vt diligatur ex toto corde. hoc intelligitur ſic. vt diligatur ꝙͣtūcunqꝫ diligi poteſt: quod pertinet ad mobumqui conuenit menſure. Sic igit̉ interior actꝰcaritatis habet ratōnem finis. quia vltimumbonum homīs conſiſtit in hoc ꝙ inhereat deo.Exteriores autē actus caritatis. vt beneficiētia ⁊ hmōi. ſunt ad finem: ⁊ ideo cōmenſurandi ſunt ẜm caritatem et ratōnem. Sciendumetiam. ꝙ cum dicit̉ deum diligi ex toto corde.intelligitur ſeruari iſta totalitas. vt modus totalitatis referatur ad rem dilectam. vt .ſ. totuꝫquod pertinet ad deum diligatur. Uel etiaꝫ atdiligentem. vt .ſ. quis diligat ẜm totum ſuumpoſſe. ⁊ omnia ordinet ad dei dilectōnem: et ſicut debet ⁊ poteſt illud ſeruari. Sed ſi iſta totalitas importat modum diligentis adequatum modo rei dilecte. ſic impleri nō pt̄. qꝛ hoceſſꝫ īfinite dilige̓ eū. cū infinitū ſit diligibilis.¶ Quod ſit magis merito. §. iijrium diligere deum vel proximum. Ad quodreſpondetur ẜm tho. ꝙ ſi vtraqꝫ dilectio conſideretur ſeorſum. dilectio dei eſt magis meritoria. Debetur em̄ ei merces propter ſeipſum:quia vltima merces eſt frui deo. in quod tendit dilectionis motus. Sꝫ autem intendaturiſta comparatō. vt dilectio dei accipiatur ẜmquod ſolus diligitur: dilectio proximi includit dilectionem dei. Dilectio autem dei non includit dilectionem proximi. Sic in iſto ſenſupreeminet dilectio proximi dilectioni dei. Eſtenim comparatio dilectionis dei perfecte. queſcꝫ ſe extendit uſqꝫ ad proximum ad dilectionem dei imperfectam et inſufficientem.Quid ſit magis merito. §. iiij.rium diligere amicum vel inimicum. Reſpondet. b. tho. vbi ſupra. ꝙ iſte dilectiones pn̄t cōſiberari dupliciter. Uno modo ex parte proximi qui diligitur. Alio modo ex parte ratōnisper quam diligitur. Primo modo dilectō amici p̄eminet dilectioni proximi. quia amicꝰ melior eſt ⁊ magis coniunctus. Unde ⁊ materiaeſt magis conueniens dilectōni. Et ꝓpter hocactus dilectōnis tranſiens ſuꝑ hanc materiaꝫmelior eſt. Alio modo dilectō inimici p̄eminetdilectōni amici. ꝓpter duo. Primo qꝛ dilectōisamici pt̄ eſſe alia ratō ꝙͣdeꝰ. ſꝫ dilectōis inimici. ſolus deus eſt ratō dilectōnis. Secūdo qꝛ p̄ſuppoſito ꝙ vterqꝫ diligat̉ ꝓpter deuꝫ. dilectioinimici fortior eſſe oſtendit̉ que ad remotiora

extendit animū homīs .ſ. uſqꝫ ad inimicos. Sicut ignis tāto fortior eſt. ꝙͣto calorē ſuū ad remotiora diffundit̉. tāto etiā oſtendit̉ dei dilectio fortior. ꝙͣto ꝓpter ip̄m difficiliora īplemꝰ.Sicut v̓tus ignis tanto eſt fortior ꝙͣtomagispt̄ ꝯburere materiā minꝰ ꝯbuſtibilē. Sꝫ ſicutidē ignis in ꝓpinquiora fortiꝰ agit ꝙͣ in remotōra: ita etiā caritas feruētius diligit ꝯiūctos q̄remotos. Et ꝙͣtū ad hoc dilectō amicoꝝ. ⁊ feruentior et melior eſt ꝙͣ inimicoꝝ. Ꝙ aūt dicitxp̄c Mat̉. v. Si diligitis eos qui vos diliguntquā mercedē habebitis. Intelligēdū ē ꝑ ſe. i. qcū diligūt̉ amici ſolū ex hoc. qꝛ amici qd̓ videt̉qn̄ ſic amant̉ amici. ꝙ ip̄i ſoli ⁊ nō inimici diligunt̉. tūc nō habet mercedē dilectō amicoꝝ.Sed ſi biligant̉ amici. nonſoluꝫ qꝛ amici: ſedetiam ꝓpter deum. tunc eſt meritoria.De dilectōne inimicoruꝫ. §. v.quomō ſit intelligendū illud preceptū. Diligite inimicos veſtros. habes ſupra in ca. de dilectione proximi. Sed hic notanda ſunt ſepte:ꝫque valent ad oſtendendum. ꝙ non eſt ita difficile diligere inimicos ſicut quidā credunt.nec eſt dedecus ſꝫ honor. Et pͥmū ē ſtatꝰ inimici eiꝰ qui iniuriatus eſt ⁊ nō vult ſatiſfacere.Eſt em̄ ſpiritualiter mortuus. Ipſe enim in ſequaſi manus iniecit cum iniuriaꝫ fecit Sap̄.xvj. Per malitiam occidit homo animā ſuamCrudeliores fuiſſe vidētur. qui xp̄o mortuo nōpepercerunt. ꝙͣ qui viuū bulnerauerūt. Quiseſt autem adeo cecus. qui non intelligat dedecus non eſſe. ſi quis de inimico mortuo nonpult ſe vindicare. Secundum eſt vtilitas iniurie illate. Perſequutores em̄ noſtri tribulatōnibus nos pungunt. ſed in futuꝝ fauuꝫ nobiseterne beatitudinis preparant. iuxta illud p̄s.Circūdederūt me ſicut apes. Et eccͣi. Uſqꝫ ī tēpus ſuſtinebit paciēs. ⁊ poſtea redditō iocūditatis. Terciū eſt ꝙ dilecto inimicoꝝ eſt vtiliornobis ꝙͣ amicoꝝ. qꝛ valet ad ſananduꝫ pct̄aAugꝰ. Ego ad dilectōeꝫ inimicoꝝ vos monecqꝛ ad ſanandū vulnera pct̄oꝝ nullū medicamētū efficatius eſſe cognoſco. Multū em̄ facit adꝑfectionē bonitatis. vt ptꝫ Mat̉. v. Poſt illuddiligite inimicos. Eſtote ꝑfecti ſicut pater peſter ⁊cͣ. Quartum qꝛ eſt gratior deo Luce. vj.Poſt illd̓ diligite inimicos ſubdit̉. Et eritis filij altiſſimi Augꝰ. Quāta gr̄a: ꝑ nos ſerui digni nō ſumus. ⁊ inimicoꝝ dilectōne filij dei efficimur Criẜ. Nihil ſic deo placabilem facit. ſicut malignis et ledentibus eſſe placabilem. Etper conſequens dÿabolo eſt moleſtior: qꝛ magis ſe per hoc homo elongat ab eius ſimilitudine. qui obſtinato odio hominem perſequit̉.Quintum eſt quia hmōi dilectio id quod deſtruenduꝫ eſt in inimico. magis deſtruit ꝙͣ aliquid aliud. Ipſa enim eſt ignis inimicitiamin īimico adnihilās. ad Ro. xij. Si eſurierit inimicus tuus ciba illū ⁊cͣ Criẜ. Omnis inimicitia beneficioꝝ aſſiduitate ꝯpeſcitur. Sextum