¶ Titulus¶ Sextus

vt ſic proximi dilectō ſit vera. Nam cū quis diligit proximū ꝓpt̓ ſuā vtilitatē vel delectationem: nō diligit proximum ſed ſeipſum. Augquoqꝫ. xxiij. q. iiij. Debet homo diligere proximum ſicut ſeipſum. vt omnem hominē quempoteſt. vel beneficientie conſolatione. vel cobertione diſcipline. vel informatōne doctrineinducat ad colendum deum. Proſper in li. iijde vita contemplatiua capr. xv. dicit. Proindeproximos ſicut noſmetipſos diligimus. quando ad bonos mores ⁊ ad vitam eternam conſequendam. ſic ut nobis ſaluti eorum conſulimꝰquando nos in eorum peccatis ⁊ periculis cogitamus. Et ſicut nobis ſubueniri optamusita eis pro viribus ſubueniamus: aut ſi facultas defuerit. voluntatem tamen ſubueniendiretineamus. de peni. di. ij. Proinde.Ꝙ debemus proximum. §. v.dilige̓ ſicut xp̄c dilexit nos. Sic em̄ nobis p̄cepit dicēs Io. xv. Hoc eſt p̄ceptū meum. vt diligatis inuicē ſicut dilexi vos. Dilexit aūt xp̄onos in quo debemꝰ eū imitari .ſ. amore gratuito. amore diſcreto. amore vehemēti ⁊ fructuoſo. ¶ Primo quidem amore gratuito .i. amorenobis gratis dato. ſine meritis p̄cedentibꝰ noſtris. jIo. iiij. In hoc eſt caritas dei. nō quaſinos dilexerimꝰ eum: ſed qm̄ ipſe prior dilexitnos. Sic debemꝰ proximos diligere. Et non ſicut faciunt quidā qui nolunt amare. niſi eosa quibꝰ primo noſcunt̉ amari Mat̉. v. Si diligitis tm̄ eos qui vos diligūt. quid amplius facitis. nōne ethnici hoc faciūt. Nec amauit nosxp̄c ꝓpter ſuā vtilitatē ſed ꝓpter noſtrā. Nō vta nobis acciꝑet: ſed vt nobis daret Sen̄. Amicus qui vtilitatis cauſa aſſumptus eſt: tādiuplacebit. ꝙͣdiu vtilis erit. ¶ Secundo amauitnos xp̄c amore diſcreto. Amor diſcretus eſt. qͥꝑſonas amat ⁊ vitia ꝑſequitur: nec ſic ꝑſonisꝯdeſcendit. ꝙ vitijs implicet̉ Bern̄. xp̄c in carnis aſſumptōne ꝯdeſcendit mihi. in culpe vitatione conſuluit mihi. Unde de eo dicit̉ Iſaie.vij. Butirum ⁊ mel ꝯmedet. vt ſciat reprobare malum ⁊ eligere bonū. Sic ⁊ nos debemusproximos diligere. vt nō aſſentiamꝰ eis in malo. ſicut fecit Abam euę. ad Ro. xiij. Dilectioproximi malum nō operatur Tullius in li. deamicitia. Nulla eſt excuſatō ſi amicitie cauſapeccaueris. Amicitia mūdi a poſteriori .i. inmalo ligat homines. vt pulpeculas ſamſon Iudicum. xv. quia facit eos concordes in malo.ſicut facti ſūt amici herodes ⁊ pilatus ad xp̄maffligenduꝫ. ¶ Tertō amauit nos xp̄c amorefructuoſo ⁊ vehementi Io. xv. Maiorē hac dilectionē nemo habet. vt animaꝫ ſuam ponatquis ꝓ amicis ſuis. Et ſic nos debemus proximū diligere vt cū expedit etiam mortē pro eoſuſtineamus. IIo. iij. In hoc cognouimus caritatē dei qm̄ ip̄e animā ſuā .i. vitā pro nobispoſuit. ⁊ nos debemus ꝓ fratribꝰ animas pone re. Et nota ꝙ xp̄c interrogauit ter petruꝫ ſi

eū diligeret plus ceteris. vt habet̉ Io. vltimoSymon iohānis: inquit. diligis me plus his.Et petrus reſpondit. Domine ſcis quia amote. Ad inuendū ꝙ debet quis ita vehementeramare proximū: vt bona temporalia. et obſequia corporalia. ⁊ exercitia ſpiritualia conſolatōnis ⁊ neceſſaria. det pro ſalute proximi: ſicut apl̓us paulus. qui pauperibꝰ fidelibꝰ ꝓcurabat elemoſinas. diſcurrebat ꝑ orbem. noctelaborans manibus ſuis ne alios grauaret. Etanathema eſſe optabat a xp̄o pro fratribꝰ ſuis ad Ro. ix. id eſt ſeparatus a conſolatōnibꝰcontemplatōnis. Uel melius etiam vltra ſubſtantiā ⁊ laborem corꝑis etiam ipſam vitam.Unde ⁊ in huius ſignum in tercia interrogation Petrus contriſtatus eſt. quia naturaliterquilibet triſtatur de morte. Et ſic ꝑſeueranterdiligitur proximus. quia uſqꝫ ad morteꝫ. ſicutfecit xp̄c qui in finē dilexit eos Ioh̓. xiij.¶ De principali actu caritatis. qui eſt dilectio. ¶ Capitulum ſextum.Ltimo videnduꝫ eſt deactibus caritatis. Et pͥmo de actueius principali qui eſt dilectō. Circa quod ſciendū ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓eq. xxij. ꝙ cum caritas vt dictum eſt ſit quedāamicitia. ⁊ amicitia ẜm ph̓m in. viij. ethicorūmagis conſiſtat in amare ꝙͣ in amari: ideo etiam caritati magis conuenit amare ꝙͣ amari.Huius ratio eſt. quia amare conuenit caritati inꝙͣtum eſt caritas. Nam cum caritas ſit q̄dam amicitia ẜm ſuam eſſentiam. habet inclinationem ad proprium actum. Amari auteꝫnon eſt actus caritatis ip̄ius qui amat. ſed actus eius eſt amare. Amari autem compotitei ẜm cōmunem rationem boni. prout ſcilicetad eius bonum alius ad actum caritatis mouetur. Unde manifeſtum eſt ꝙ caritati magiscōuenit amare ꝙͣ amari. Huius etiam duplexeſt ſignum. Primum quia amici magis laudātur ex hoc ꝙ amant. ꝙͣ ex hoc ꝙ amantur: quiymo ſi amentur ⁊ non amant. vituperantur.Secundo quia matres que maxime amāt. plquerunt amare ꝙͣ amari filios. Ꝙͣuis autemhomines communiter magis velint amari ꝙͣamare. hoc propterea eſt. vt dicit ph̓us in. vij.ethic orum. quia homines volunt amari inꝙͣtum volunt honorari. Sicut honor exhibeturalicui vt quoddam teſtimonium boni in eo qͥhonoratur: ita hoc ꝙ aliquis amatur oſtenditur in ipſo eſſe aliquod bonum. quia ſolū amabile eſt. Sic igitur querunt homines amari ſicut honorari propter aliud. ſcilicet ad manifeſtationem boni in amato exiſtentes. Amareautem querunt caritateꝫ habentes ẜm ſe. quaſi ipſum ſit bonum caritatis. ſicut et quilibꝫ d̓tutis actus eſt bonū virtutis illius. Unde magis pertinet ad caritatē velle amare ꝙͣ amari