¶ Titulus¶ Sextus

in petro qͥ minis terreuntiū principū fortit̉ reſtitit. ⁊ in circūciſione ſubmouēda minoꝝ verbahūiliter audiuit. Hec in paulo ⁊ manꝰ ꝑſequētiūhūilit̓ ꝑtulit. ⁊ tn̄ īcircūciſionis negotio longe ſeimperijs prioris ſenſum audēter increpauit. hecomnia Greg. ibi.¶ De caritate ꝙͣtum ad eius ſubiectum. Ca. ij.Iſo de caritate ẜm ſe.nūc agēdum ē de ea. Primo ꝙͣtū adeius ſubiectū. Secūdo ꝙͣtum ad eiusobiectū. Tertō ꝙͣtum ad eius p̄ceptūQuarto ꝙͣtū ad eiꝰ actū. Et q̄libet ꝯſideratō haꝝhēbit ſuū capitulū. Primo gͦ de eius ſubiecto. qd̓eſt illud. Etſi ex infuſione cauſet̉ in eo vel actibꝰnr̄is. Etſi infūdat̉ ẜm quātitatē nat̉ aliū. ¶ Ꝙͣtūad pͥmū dicit. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. ꝙ caritasē in potētia volūtatis ſic in ſubiecto. Et rō eſt. qꝛcū duplex ſit appetitus .ſ. ſenſitiuꝰ ⁊ intellectiuꝰ qͥdr̄ volūtas: vtriuſqꝫ obiectū ē bonū. ſꝫ diuerſimode. Nā obiectū appetitus ſenſitiui. ē bonū ſenſibileſeu ꝑ ſenſū apprehenſū. Obiectū aūt volūtatis eſtbonū ſub cōi rōne boni. ꝓut eſt apprehēſibile abintellectū. Caritatis aūt obiectū n̄ ē aliqd̓ bonūſenſibile: ſꝫ bonū diuinū qd̓ ſolū ītellectu ꝯgͦſcit̉Et iō caritatis ſubiectū nō ē appetitus ſenſitiuꝰ:ſꝫ intellectualis. Nō ē aūt in rōne ſicut ī ſubiectoqꝛ rō nō ē regula caritatis. ſic hūanarū v̓tutū: ſꝫregulat̉ a dei ſapīa. et excedit regulā rōnis hūane. ẜm illud eph̓. iij. Suꝑeminentē ſcīe caritateꝫxp̄i. ¶ Cauſat̉ aūt caritas in nob̓. nō ꝑ actꝰ nr̄osſꝫ ꝑ infuſionē qd̓ innuit apl̓s ad Ro. v. dicēs. Caritas dei diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ ſct̄m ⁊cͣ.Qd̓ ſic ꝓbat tho. vbi ſupͣ. arti. ij. Caritas ē quedāamicitia hoīs ad deū. fundata ſuꝑ ꝯmunicatōneeterne beatitudinis. Hec aūt ꝯmunicatio nō eſtẜm bona naturalia: ſꝫ ẜm dona gͣtuita. qꝛ vt dīad Ro. vj. Grā dei vita eterna. Un̄ et ip̄a caritasfacultatē nature excedit. Ꝙ aūt excedit naturefacultatē. n̄ p̄t eſſe naturale. neqꝫ ꝑ potētias naturales acqͥſitū. Un̄ caritas n̄ p̄t naturalit̓ ineſſeneqꝫ d̓ iure naturali eſſe acqͥſita: ſꝫ ꝑ infuſionemſpūſſancti. qui ē amor pr̄is et filij. cuiꝰ ꝑtic ipatūin nob̓ ē ip̄a caritas creata. Ꝙͣuis at̄ deus ẜm ſemaxīe ſit diligibilis. qꝛ ſūme bonus. et inꝙͣtum ēobiectū bt̄itudinis. tn̄ nō hoc mō ē maxīe diligibilis a nobis ꝑ inclinatōem affectus nr̄i ad ſenſibilia bona. Sīc ⁊ deus de ſe ē maxime ꝯgͦſcibilis.n̄ tn̄ a nobis ꝓpt̓ defectū nr̄e ꝯgnitōis. qͥ depēdet arebꝰ ſenſibilibꝰ. Requirit̉ igit̉ ad deū diligendūmaxīe ꝙ infūdat̉ caritas. Nō obſtat etiā ꝙ dr̄ caritas ꝓcedere de corde puro. et ꝯſcīa bona. ⁊ fide n̄ficta. Uel ẜm Aug. ꝙ timor introducit caritatē.hec em̄ intelligūtur. qꝛ hꝰ actus diſponūt hoīemad recipiendū caritatis infuſionē. nō ꝙ cauſent.vel qꝛ excitāt caritatis actū. ¶ Itē nota ꝙ caritas nō infundit̉ ẜm qͣntitatē naturaliū. vt .ſ. qͥ hꝫmeliora naturalia ille plus r̄cipiat: ſꝫ ẜm dei bn̄placitū. ẜm illud. j. ad Corin. xij. Hec om̄ia oꝑat̉vnus atqꝫ idē ſpūs diuidēs ſingulis ꝓut vult. Qd̓ꝓbat. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. vbi ſupra. ſic. Uniuſcuiuſqꝫ

quātitas depēdet aꝓpria cauſa. Cauſa aūt n̄ ꝓducit effectū maiorē ſe. Caritas aūt cū ſuꝑexcedatꝓportōem hūane nature. nō depēdet ex aliqua cānaturali: ſꝫ ex ſola grā ſpūſ ſct̄i eā infundētis. Etiō quātitas caritatis nō depēdet ex ꝯditōne nature. Uel ex capacitate naturalis v̓tutis: ſꝫ ſolū exvolūtate ſpūſſct̄i. diſtribuēs ſua dona ꝓut vult.Un̄ ad eph̓. iiij. dr̄. Unicuiqꝫ nr̄m data ē grā ẜmmēſurā donatōis xp̄i. Nō obſtat qd̓ dr̄ Mat. xxv.Dedit vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriā virtutē. Nā illa virtusẜm quā dat deus bona ſua. ē diſpoſitō vl̓ preꝑatōp̄cedēs. ſiue conatꝰ grām accipiētis. Et hāc etiadiſpoſitōem vel conatū p̄uenit ſpūſſct̄s. mouensmentē hoīs plus vel minus ẜm ſuam volūtatē.¶ De augmēto caritatis ſi au. §. j.geatur ⁊ qūo. Si ꝑ quēlibet actum bonum. ſi ininfinitū augetur. Ꝙͣtum ad primū ſcienduꝫ ẜmtho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiij. ꝙ caritas augeri p̄t. UndeAug. ſuꝑ Io. Caritas meretur augeri. vt auctamereat̉ ꝑfici. Qd̓ ē veꝝ de caritate vie. Cuiꝰ rō ēEx hoc dicimur viatores. ꝙ in deū tendimꝰ qui ēvltimus finis nr̄e bt̄itudinis. In hac aūt bia tātomagis ꝓcedimus. qͣntomagis deo appropinquamus. cui nō appropinquat̉ paſſibꝰ corꝑis: ſꝫ affectibꝰ mētis. Hac at appropinqͣtionē facit caritasqꝛ ꝑ ip̄am mens deo vnit̉. Et iō d̓ rōne caritatisvie ē. vt poſſit augeri. Si em̄ n̄ poſſit augeri. iāceſſaret vie ꝓceſſus. Et iō apl̓s. j. corin. xij. Caritatē viā noīat: dicēs. Adhuc excellētiorē viā vobis demōſtro. Et nota ꝙ cū duplex ſit qͣntitas dimēſiua .ſ. et virtualis. Caritati nō ꝯuenit dimenſiua: ſꝫ v̓tualis. Sed hec quātitas v̓tualis attendit̉ nōſolum ẜm numeꝝ obiectoꝝ. vt .ſ. plura velpautiora diligātur. Nā mīma caritas diligit oīaque ſūt ex caritate diligēda: ſꝫ etiā ẜm intenſioneꝫ actus. vt magis vel minus aliqͥd diligat̉. Etẜm hoc dr̄ augeri. Iteꝫ ꝙͣuis caritas ſit in ſūmoinꝙͣtuꝫ obiectū eius ē ſūmū bonū .i. deus. non tn̄oīs caritas ē in ſūmo ꝙͣtū ad actū eius. hec tho.Sꝫ idē ꝓbat̉ de pe. di. ij. ꝑ plura capitula. Et p̄cipue illud Hiero. Caritas in quibuſdā ꝑfecta ē. inquibuſdā imꝑfecta. Perfectiſſima aūt in hac vita hr̄i non p̄t. Et iteꝝ. Nemo repēte fit ſūmus .ſꝫa minimis quiſqꝫ inchoat vt ad maiora ꝑueniatAuget̉ aūt eſſentialit̓ caritas in ſubiecto. n̄ ꝙ eēincipiat vel ꝙ eē deſinat in ſubiecto ſeu ꝑ additōcaritatis ad caritatē. ſicut quidā dixerūt. Sꝫ ſolū ꝑ hoc ꝙ ſubiectū magis ac magis ꝑticipat caritatē .i. ẜm ꝙ magis reducit̉ ī actū eiꝰ. ⁊ magisſubdit̉ illi. Hic em̄ ē modus ꝓprius augm̄ti cuiulibet forme que intēdit̉. eo ꝙ eſſe huius forme totalit̓ ꝯſiſtit in eo ꝙ inheret ſuſceptibili. Et iō cumagnitudo rei ꝯſequat̉ eē ip̄ius. forma eē maiorē hoc ē eā magis in eē ſuſceptibili. n̄ aūt aliā formā aduēire. Sic igit̉ caritas auget̉ ꝑ hoc ꝙ intendit̉ ī ſubiecto. Et hoc ē ip̄aꝫ augeri ẜm eēntiāEt hoc ē ꝑfectiꝰ ꝑticipare ſil̓itudinē ſpūſſct̄i aīaꝫ¶ Ꝙͣtū ad ſecundū dicit. b. tho. vbi ſupͣ. ꝙ nō perquē libet actū bonū auget̉ caritas: ſꝫ diſponit adaugmētum. Augmentum em̄ ſpirituale carita-