Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Viceſimum Capitulum

ꝓpt̓ delectabile etiā poſſit hr̄i ad ml̓tos. ꝓbat̉exēplo et exꝑimēto. Exēplo qͥdē ſalis. ſal vtꝯdimētū ꝓpt̓ delectatōeꝫ q̄rit̉ ponit̉ ī cibo. tn̄ſi ſal paꝝ ponat̉ ī cibo ſufficit. Sic a ſil̓i. Pauci amici ſufficiūt homī ad delectatōꝫ. vt eis aliqd̓ tp̄us delectet̉ recreat̉. Exꝑimēto at̄bat̉. qꝛ amore libidinoſo. vnꝰ amat amoreintēſo plures ml̓ieres. ſꝫ vnā tm̄ vl̓ paucas eointēſus amor hr̄i pt̄ niſi ad vnū tm̄. vl̓ ad paucos valde. Si etiā amicitia delectatōnis habe̓t̉ad ml̓tos. ml̓titudo īpediret delct̄atōꝫ vnꝰpoſſꝫ alteri vacare abſtractꝰ a ml̓tis. amicitia ē ꝓpt̓ honeſtū ē vera amicitia. poſſꝫ hr̄iad ml̓tos ꝓbat̉ ſic. Amor ſuꝑhabūdās. ē natfieri ad ml̓tos ſꝫ ad vnū tm̄ vl̓ ad paucos. Sedamicitia honeſti .ſ. ꝓpt̓ v̓tutē. ē ſuꝑhabūdāsꝑfecta reſpectu aliaꝝ. pt̄ ad ml̓tos. ꝓbat̉idē rōe ꝯplacētie: ẜm em̄ ꝑfectā amicitiā amicivalde ſibinuicē placēt. ſꝫ ē facile ſil̓ idē valde placeāt ml̓ti. qꝛ pauci īueniūt̉ ī qͥbꝰ īueīat̉aliqͥd qd̓ vni diſpliceat. Et ei placꝫ vnꝰ ī aliqͦī ꝯͣrio ad illud qd̓ erit ī alio diſplicebit aliꝰ. qd̓ pt̄ reꝑri ī ꝑfecta amicitia. Probat̉ idē rōneexperiētie. Amicitia ē ꝓpt̓ v̓tutē īdiget multaexperiētia. pt̄ hr̄i ſine lōga aſſuetudīego tꝑe. hoc vt ſe lateāt ſꝫ inuicē ꝯgͤſcāt: ethoc ē difficile. Un̄ ꝓuerbialit̓ dr̄. ꝯueītaliqͥ ſe ꝯgͦſcāt diligāt. anteꝙͣ ſil̓ ꝯmedāt mēſu ſalis. Et ſi arguat̉ ꝯͣ. qꝛ caritas ē ꝑfectior ꝙͣamicitia ciuilis: ſꝫ caritas ē ꝯmēdabilior. qͣntomagis ſe extēdit ad plures. amicitia ciuilisRn̄det̉. caritas magis aſſimilat̉ amori beniuolētie. ſit etiā ad nos remanētes ꝙͣ amoriamicitie. Et ſic ē īcōueniēs. caritas extēdatur ad valde ml̓tos. qd̓ amicitia dici pt̄. Nonat̄ pt̄ dari numerꝰ qͣlitate amicoꝝ. qͦt debeant. ſic nec mēſura qͣlitate alimētoꝝ ſumēdoꝝ:qꝛ vnꝰ īdiget pluri aliꝰ pautiori. Sic et ī amicitia. ẜm ſtatuꝫ plꝰ minꝰ indiget. Hec Raÿneriꝰpoſt tho. et albertum ſuꝑ libro ethicorum. Secūduꝫ quod requiri. §. vij.tur ad ꝑfectā amicitiā eſt ꝯcordia in multipliciactu. Iſta aūt ꝯcordia ꝙͣuis ꝯſiſtat pͥncipaliterin affectu actu vnanimi .ſ. eadē velit nolit eadē eligat. vt ptꝫ ex ip̄a ſignificatōe interp̄tatōe nomīs. dicit̉ ꝯcordia vnitas cordiumſeu volūtatū. Tamē hec ꝯcordia ē. ī ſpeculatiuis nec minimis rebꝰ nec ī vitijs. ſꝫ ī oꝑabilibꝰ coībꝰ vtilibꝰ. Cōcordia em̄ ī ſpeculatiuisfacit amicitiā. Et huiꝰ ē. em̄ aliqͥ ꝯſenciātadinuicē ſol ē maior terra. Vel ꝯſenſꝰ velaſſenſus tollit nec facit amicitiā. ratō hꝰ eſt.qꝛ iudiciū in talibꝰ ꝓcedit ex naturali rōe perꝯſequēs ex neceſſitate. amicitia aūt ex electōe.Nec etiā in minimis rebꝰ ꝯſentire. vel diſſētireꝑtinet ad amicitie rōneꝫ. ſed in his que hn̄t aliquā magnitudinē. Nec etiā in vitijs ꝓprie ē concordia ſicut nec amicitia. Nam praui deſtruant bonū ꝯmū. ẜuēt iuſticiā. eo voluntſuꝑhabūdare in bonis defice̓ in malis .i.

nis grauatōnibꝰ. Et ideo pn̄t habere concordiā alijs ſed ꝯtentōeꝫ. ſicut appetētes plin lucris minus in dānis ſūt iniuſti. necſequēs ſunt ꝯcordes. Eſt igit̉ ꝯcordia in aliquodec reto operabili. Debet aūt ꝯcordare amicus amico vltra affectū ad aſpectū ad affa. quo ad ꝯuīctū. Primo quo ad aſpectū. Namviſio amici eſt delectabilis amico. qꝛ viſio incipit cauſari paſſio amoris. qꝛ aſpectꝰamici ē delectabilis amico. Sicut ſiqͥs delectat̉in aſpectu rei pulchre quā diligit que ſibi placet. Tuꝫ ex ꝑte ſimilitudinis. Sicut em̄ amorecarnali ſe amātes appetūt ſe videre. ad on̄dendū amor maxīe fit ẜm aſpectū ẜm illd̓ ꝓuer. Ubioculꝰ ibi amor. ita in amore honeſto amicitie.ꝓpt̓ ſimilitudinē v̓tutis ex aſpectu ꝯẜuat̉ amorSecūdo debent ꝯcordare amici in ꝯuictu eoꝯuiue̓ adinuicē eſt p̄cipuus actus amicitie. Incuiꝰ ſignū dr̄ Eccͣs. iiij. de eo qui ꝯuiuit amicis ſꝫ caret eis. Ue ſoli qui .ſ. ē ſine amico xp̄odeo. caret em̄ talis effectu amicitie ē releuatio. ꝯſolatō defēſio. Un̄ ſubdit̉ in auctoritateilla. qꝛ ſi ceciderit habet ſubleuantē. Si ceciderit in culpā ht̄ ſubleuantē ꝯſilio oratōeSi ceciderit in penā tribulatōis habet ſubleuantē ꝯſolatōeꝫ. Si ceciderit inuaſione alteriꝰ habet defendentē. ve etiā ſoli .i. ſine xp̄o.qꝛ habet ſi ceciderit in culpā xp̄m erigentēSi ceciderit in mortē habet xp̄m viuificātē.Si a dÿabolo temptat̉ habꝫ xp̄m defēden Oſee. ix. Ue eis receſſero ab eis Augꝰ ī li.de ciui. dei. Magna miſeria hoīs ē. eſſe illo ſine quō eſſe poteſt. Tertō debēt amicicordare ꝙͣtum ad colloquiū. quia debent adinuicē ſua ſecreta reuelare. Et hoc pͥmo exemploſ. dei Exo. xxxiij. Ubi dicit̉. moyſes loquebat̉ad dn̄m facie ad faciē ſicut loqͥ ſolet ad amicum ſuū. Secundo oſtendit̉ hoc idē ex periculoquod īminere poteſt. quod dicit̉ Eccͣi. viij.om̄i homī manifeſtes eor tuū. q. d. vnicuiqꝫmanifeſtes ſecreta tua ſed tali poſſit velit iuuare. Tertō ꝓbat̉ hoc ex commodo. Un̄ ambro.in li. de offi. Solaciū vite huiꝰ eſt. vt habes cuipectus tuū aperias. cui archana ꝯmūices. cuiſecreta pectoris tui ꝯmittas: vt colloces tibi fidelem virum qui in ꝓſperis gratulet̉ tibi. ī triſtibus compaciatur. in ꝑſequutōnibꝰ abhorteiFacilis vox. ſermo ꝯgruus. totus ſum tuꝰ ſedpaucoruꝫ effectus. Et tullius in li. de amicitia.Excepta ſapientia nil melius datū eſt nobis adijs īmortalibꝰ amicitia. Quid em̄ eſt dultius.ꝙͣ habe̓ quo om̄ia audeas ſic loqui vt tecumQuis eſſet tantꝰ fructꝰ in rebꝰ ꝓſperis. niſi haberes amicuꝫ qui illis eque vt tuipſe gaubeat.Aduerſas etiā difficile eſſꝫ ferre ſine illo illasgrauiꝰ etiā ꝙͣ tu ferret. Un̄ ſaluator noſter ſolamicis .i. diſcipulis ſecreta maīfeſtauit dicensIo. xv. Uos dixi amicos. qꝛ om̄ia que audiui apr̄e meo nota feci vobis. Hec aūt ſecreta dicitGregꝰ. fuerūt gaudia interne caritatis. et feſta