Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Octauum

hūanū .ſ. ad ml̓tiplicatōeꝫ hoīm. qꝛ bonumaīe qͣle ē v̓ginitas. p̄fert̉ bono corꝑis qͣle ē mr̄ioniū. qꝛ bonū vite ꝯtēplatiue. p̄fert̉ bono vite actiue. Uirginitas ordīat̉ ad bonū aīe ẜm vi ꝯtēplatiuā. qd̓ ē cogitare dei ſūt. Cōiugiuꝫad bonū corꝑis qd̓ ē ꝓlis ml̓tiplicatō. ꝑtinꝫ at̄vitā actiuā. qꝛ ꝯiuges cogitare hn̄t ſūt mūdi.vt ptꝫ apl̓m. j. ad Co. vij. Un̄ Hiero. ī li. ꝯͣ iouinianū r̄probat ml̓tas rōes errorē ip̄iꝰ iouiniani. aſſerebat b̓gītatē p̄ferēdā mr̄ionionec ē ꝯͣ p̄dicta qd̓ ait augꝰ ī li. de bono ꝯiugali. īpar meritū ē ꝯtinētie ī Ioh̓e. nullas exꝑtꝰ eſt nuptias. ī abrahā filios generauit. Ethiero. xxxij. q. iiij. Quis igͦret ſub alta dei diſpoſitōe oēs retro ſct̄os fuiſſe eiuſdē meriti. cꝰ nūcſūt xp̄iani. Quō antea abrahā placuit deo īiugio. ſic nūc b̓gīes placēt ī caſtitate. Seruiūtille legi tꝑi ſuo. ẜuiamꝰ nos legi tꝑi nr̄o: īqͦs fines ſecl̓oꝝ deuener̄t. ẜm tho. meritūſolū pēſat̉ ex gene̓ actꝰ: ſꝫ magis ex aīo oꝑātisHabuit abrahā aīm ſic diſpoſitū. vt ꝑatꝰ eſſꝫgītatē ẜuare. ſi opꝰ eſſꝫ. Et ex hoc meritū ꝯiugale ī ip̄o equat̉ merito ꝯtinētie v̓ginal̓ ī Ioh̓e. reſpectu qͥdē p̄mij eſſencial̓. at̄ r̄ſpectu p̄mij accidētal̓. Licꝫ v̓gītas ſit melior ꝯtinētia ꝯiugali: pt̄ tn̄ ꝯiugatꝰ nōſoluꝫ eqͣlis. ſedētiā meliorv̓gine duplici rōe. Prīo vilꝫ cōiugatꝰ ht̄ aīmmagis ꝑatū ad v̓gītatē ẜuādā ſi oꝑte̓t. ꝙͣ illeactu ē v̓go. Secūdo qꝛ forte ille ē v̓go ht̄ aliquā excellētiorē v̓tutē aut maiorē caritatis. Et debent ſe p̄ferre v̓gines alijs in bonitate. Sed queritur vtꝝ ſit ex­ §. iij.cellētiſſīa v̓tutū. Rn̄det tho. vbi ſupͣ. Excellētiſſimū pt̄ dici aliqͥd dupl̓r. Uno ẜm qͥd i. ī ali gene̓. Et ſic ogītas dr̄ excellētiſſīa b̓tꝰ ī gene̓ caſtitatis. qꝛ trāſcēdit caſtitatē vidualē ꝯiugalēEt qꝛ caſtitati att̄ buit̉ decor. b̓gītati att̉ buit̉ ꝯn̄s maxīa pulc̓tudo. vn̄ Ambro. Pulcritudi qͥs pt̄ maiorē extimare decore v̓gīs. amat̉a r̄ge. ꝓbat̉ a iudice. dedicat̉ dn̄o. ꝯſecrat̉ deo.Alio dr̄ excellētiſſimū aliqͥd ſimpl̓r. Et ſicgītas ē excellētiſſīa. qꝛ finis ſꝑ excellit id qd̓ē ad finē. Et ꝙͣto aliqͥd efficatiꝰ ordīat̉ ad finem tomeliꝰ ē. Finis at̄ ex reddit̉ laudabil̓ v̓ginitas. ē vacare rebo dīnis. Et v̓tutes theologice v̓tꝰ religiōis qͣꝝ actꝰ ē occupatō circa resdīnas. ſūt excellētiores b̓gītate. Sil̓r etiā vehementiꝰ oꝑant̉ vt inhereāt deo martires. qui adhoc poſtponūt ꝓpriā vitā. viuētes ī monaſterijs ad hoc poſtponūt ꝓpriā volūtatē. oīahn̄t. o̓gines at̄ poſtponūt ad hoc tm̄ venereasvoluptates. Et martiriū religiōis īgreſſus ꝑſeuerātia p̄ferunt̉ v̓ginitati. at̄ dr̄oginibꝰ Apoc̄. xiiij. ſequūt̉ agnū qͦcūqꝫ ierit.non ex hoc ſeqͥt̉ ſint alijs ſct̄is ꝑfectōres. Velxp̄o magis ꝯformes: ſꝫ qꝛ ſequūt̉ agnum xp̄mpluribꝰ modis ꝙͣ alij. qꝛ nōſolū ī ītegritatetis vt alij: ſedētiaꝫ ī ītegritate carnis qd̓ alijfaciūt. Sed non oꝑtꝫ ex hoc magis de ꝓpinqͥxp̄m ſequāt̉ ꝙͣ alij ſct̄i. qꝛ alie v̓tutes ī qͥbꝰ aliqͥ

v̓gines excedūt v̓gines. aliqͦs faciūt ꝓpinquius deo inhere̓. Canticū nouū qd̓ cantāt ſole virgines vt dicit̉ ibi. eſt gaudiū ſpeciale qd̓ habētde integritate carnis ẜuata. Uirginitas quōcoronat̉. poſſideat̉. dignificat̉. Capi. VIII.Oducētur regi vginespoſt ꝓxīe eiꝰ offerent̉ tibi. Loqͥt̉pͣs. de eccl̓ia vtiqꝫ ē mr̄ v̓go. Mater qͥdē oīm fideliū qͦs genuit in baCptīſmo fidē. Uirgo integritatē mētis. liberaa corruptōe pct̄i mortal̓. Un̄ apl̓s. ij. ad Co. xj.inquit de fidelibꝰ. Deſpōdi vos vni viro v̓gineꝫcaſtā exhibe̓ xp̄o. Hec igr̄ ē regina aſtans a dextris dei. qꝛ ī ſtatu electoꝝ ī potōribꝰ bonis .ſ.tutum. In veſtitu deaurato ſapīe vl̓ caritatis.Circūdata varietate ſtatuū religionū rituū etp̓uilegioꝝ. Poſt vt filie adducēt̉ v̓gīes. r̄gidn̄o ih̓u xp̄o vt ſpōſo eaꝝ. Un̄ de ſct̄is v̓ginibꝰcanit eccl̓ia. Agnū ſponſū ̓ginū adoremꝰ dn̄mih̓m xp̄m. Poteſt iſtud poſt etiā referri adv̓ginē mariā. ſola ē mat̉ v̓go et pͥmiceria. etſpeculū v̓ginū: vtiqꝫ poſſidꝫ aureolā v̓ginitatis. qꝛ ſi habuit a carne pugnā ꝓpt̓ religationē vel extinctōeꝫ fomitis. ꝓpt̓ cuiꝰ victoriā .ſ.pugne dat̉ aureola: habuit tn̄ ab hoſte cuiꝰ caput .ſ. pͥncipij ſuggeſtiōis ꝯtriuit ſola. Poſt eaꝫigit̉ pͥncipaliorē ſequūt̉ v̓gines alie. xp̄o adducūt̉ regi. Et ad quālibet ſanctam virginē eccleſia iſtud adaptat. vbi tria vidēda b̓gītate.Primo quomodo virginitas coronatur.Secundo quomodo poſſibeatur.Tercio quomodo ipſa dignificatur.Ꝙͣtū ad pͥmū dicit apl̓usᵐ. §. j.ij. ad thimo. ij. coronabit̉ niſi legittīe certauerit .i. ita certet vīcat: vt at̄ caīt eccl̓a.dus. caro. demōia. diuerſa mouēt p̄lia ꝯtra nosEt ꝙͣtū ad p̄liū carnis. ſic coronat̉ aureaē p̄miū eſſenciale aīe. niſi qͦs habuerit victoriaꝫde om̄i vitō carnali. abſtinēdo ab eo vl̓ a ꝑpetͣtopenitēdo. ita coronabit̉ aureola b̓gītatis eſtp̄miū accidētale. qd̓ dat̉ in gl̓a ꝓpter excellentēpictoriā pugne ex carne. niſi qͥs liber fuerit a volūtaria corruptōe carnis tēptatōes vincēdo. Ꝙͣuis v̓gītas ꝙͣtū ad eiꝰ initiū ſemīariū .i. īclinatōeꝫ naturalē inſit a natura. ſic oīs v̓tus:ꝙͣtū ad materiā remotā ē integritas carnis. materiā ꝓpinquā ē in exꝑientia veneree voluptatis ineſt a nat̉a natiuitate. qꝛ oēs naſcūtur v̓gīes carne inexꝑtes voluptate ẜm pe. depal̓. in. iiij. di. xxxiij. Sꝫ ꝙͣtū ad ꝯplemētū actuale vel habituale. ſic v̓ginitas ē a natiuitatevel a natura pluſꝙͣ alie. Nam puer naſcenshabet actū vel habitū virginitatis pluſꝙͣ liberalitatis: ſed habet ſic alias morales acqͥſitō infuſiōeꝫ. Non em̄ quicūqꝫ habet integrita carnis. venerit ad annos pubertatis ſi eligat in carne incorruptibiliter viue̓. ſtatimhoc ht̄ habitum virginitatis. Sed qn̄ cum hochabituali ꝓpoſito frequenter domauerit motus