¶ Capitulum¶ Sextum
tiones ꝓprias inabiles. Sedatis paſſiōibꝰ ī motionibꝰ ſpirituū ⁊ ſāguīs bullitōibꝰ ceſſātibꝰ p̄dicte v̓tutes ī ſuis actibꝰ vigorāt̉. Et tūc intellectꝰ qͥ ab eis recipit ad ſcīam habēdā ꝑfectiꝰ illumīat̉. Un̄ dīc ph̓s. vij. phiſi. Aīa fit ſapiēs ſedēdo ⁊ qͥeſcēdo. Qn̄ em̄ hō tumultꝰ paſſionū nōſentit. aīa in ſeip̄a qͥeſcit: ⁊ tūc qͣſi ſedēs faciliterſcīam inuenit. Cū gͦ caſtitas ſit paſſionū ſedatiua ⁊ refrenatiua. ptꝫ qꝛ multū ht̄ ad ſcīam diſpone̓. In huiꝰ figurā legit̉ ꝙ Sal̓on̄ fecit ſibithronū eburneū. in qͦ ſedebat ad iudicādū. Tronꝰ eī ſedes iudicātis ſignificat ſapīaꝫ: ebur ꝓpterſui cādorē ⁊ incorruptōeꝫ ſigͣt caſtitatē. qꝛ .ſ. ſapiētie amica ē caſtitas. Gregꝰ nazāzenꝰ de ſeip̄oait. Cū ſignaculū caſtitatis integre cuſtodiēs.ph̓ie ſtudijs adhuc iunior apd̓ athenas florerē.Uidi ꝑ ſoporē ſedēti mihi ⁊ legēti duas decorasdextra leuaqꝫ ꝯſediſſe femīas: qͦs ego caſtitatisinſtīctu toruiori ocl̓o ꝯſpiciēs. q̄ naͣ eſſēt ⁊ qͥd ſibi vellēt inqͥſiui. At ille me familiariꝰ ꝯplectentes aiūt. Ne moleſte accipias iuueīs. note tibi⁊familiares ſumꝰ. Altera ex nob̓ ſapīa. alt̓a dr̄caſtitas: ⁊ miſſe ſumꝰ tecuꝫ habitare. qꝛ nob̓ incorde tuo iocūdū hītacl̓m p̄paraſti. De Io. etiāeuāge. dr̄. ꝙ ꝓpt̓ v̓ginitatē datū ē ei altiꝰ de dīnis miſterijs ⁊ ꝯgͦſce̓ ⁊ ſcribe̓. Et. b. tho. de aqͥnoetiā ſapīa mirabili claruit b̓gītate fultꝰ ¶ Quīta laus huiꝰ p̓tutis ē. ꝙ p̄ ceteris v̓tutibꝰ ip̄a ſingl̓ariter hoīem dei familiarē ⁊ amicū ꝯſtituit.Un̄ ſciēdū. ꝙ natura dīna ē puriſſima ⁊ mūdiſſima ꝓpt̓ ſui excellētiā ⁊ nobilitatē. Delectaturaūt vnūquodqꝫ ī ſuo ſil̓i. Puritas gͦ ī creaturarōnali ē deo gͣtiſſima. in qua tāꝙͣ ī ſuo cōſimiliꝯgaudet ⁊ qͥeſcit. Unde de celeſti ſpōſo dr̄ ī cāti.ꝙ paſcit̉ inter lilia .i. puritate delectat̉. Et hinceſt qd̓ illi qui v̓tute v̓ginitatis p̄diti ſūt. magisfuerūt cū deo ꝯiūcti. ſicut ptꝫ de Io. euāge. quēxp̄c virginē de nuptijs vocans. ſupra pectꝰ eiusrecūbere voluit. vbi incarnati b̓bi ſecreta ītellectu acutiſſimo penetrauit. Hūc dn̄s in crucependēs virginis matris cuſtodē. ⁊ tāꝙͣ filiū loco ſui dereliqͦt. Quod totū merito puritatis eiaſcribendū ē. Un̄ de ip̄o ſingl̓ariter dr̄. Hic ē diſcipulus ille quē diligebat ih̓s. Soli gͦ d̓gīes familiares ⁊ xp̄i ſodales dicūt̉. Et ideo ſignant̉ d̓eis dr̄ Apoc. xiiij. Sequūt̉ agnū quocūqꝫ ierit.Precipue aūt ſequit̉ mater eiꝰ virgo maria. Inhuiꝰ figurā dicūt ẜm dauid. Queramus domīonoſtro regi adoleſcentulā virginē. ⁊ ſtet coramrege et foueat eum ⁊cͣ. iij ℟. j. Quod de ip̄a matre xp̄i intelligi poteſt.¶ Cōſequenter reſtat videre. §. ij.de cauẜ ꝯferētibꝰ ad caſtitatē. Vt at̄ maīfeſtiorfiat nr̄a doctrina. p̄mittemꝰ deſtructiuas cās. qͥbꝰ ſingl̓is oppoītas ꝯſtructiuas adiūgemꝰ. Poſſūt at̄ hmōi cauſe ī ſūma qͣtuor aſſigͣri. Prīa qͥdē cā deſtructiua caſtitatis ē ociū. Ubi ſciendūē ꝙ animꝰ hoīs ſꝑ ī aliqͦ delectari appetit. Cū at̄ad oꝑa v̓tutis nō aſſueſcit. ī eis mīme delectaript̄: qꝛ vbi nō ē oꝑatō. nō pt̄ eē delectatō. cū de-
lectatō oꝑatōeꝫ ꝯſequat̉ ſic ptꝫ ꝑ ph̓m. iiij. ethico. Quapropt̓ ncc̄e ē vt dīc gregꝰ. ꝙ ad terrenaflectat̉ ⁊ ī eis delectet̉. Senſibilia .n. cū ſenſibilibꝰ offerūt̉: ſenſuales hoīes faciliter ad ſui appetitū alliciūt: maxīe qn̄ oꝑbꝰ v̓tutū nō vacātInter oīa aūt ſenſibilia bona ad q̄ cito animꝰ īclinat̉. ſūt oblectamēta carnalia. q̄ vehemēterappetitū inclinant ad ea ꝯcupiſcēda. Cauſa b̓ooppoſita caſtitatis ꝯſtructiua ē occupatō ad aliqd̓ opꝰ v̓tutis. Int̓ alias aūt occupatōes efficatiſſima ē. q̄ circa ſtudiū ſacre ſcpͥture b̓ſat̉. Ip̄aem̄ mentē ꝯtra errores illumīat. Un̄ dn̄s ꝯͣ errātes iudeos dīc. Scruptamī ſcpͥturas: ip̄e em̄ teſtimoniū ꝑhibēt de me. Itē ꝯͣ tēptatōes dÿabolihoīeꝫ armat. Un̄ ſaluator nr̄ ab eo tēptatꝰ. triplicit̓ ſacre ſcpͥture teſtīonio ſe defēdit. vt patetMat̉. iiij. Itē accidioſā mētē refouet. ⁊ in qͦdaꝫſpūali ſolatō eā enutrit. Unde ſeniores iudeorūſparciatis ſcribētes dixerūt. Nos hn̄tes ſolatiolibros ſāctos qui ſūt in manibꝰ nr̄is. Sacra igiſcpͥtura mētē ſtudētis caſtā reddit ⁊ pudicā. vn̄dr̄ Iacō. iij. Sapīa que deſurſū ē. pͥmū qͥdeꝫ pudica ē. Nā eiꝰ exercitiū. carnis ꝯcupīaꝫ repͥmit⁊ ꝓ tāto ꝯgrue ſpōſa vocat̉. ẜm Eccͣi. v. queſiuimihi ſponſam aſſumere .ſ. diuinaꝫ ſapientiam.¶ Secūda cā deſtructiua caſtitatis eſt maloꝝſocietas. Ad ſingl̓a qͥppe vitia hoīes īclīant̉ exēplo maloꝝ ſocioꝝ. ꝓpter qd̓ admonet ſapiēs ꝓuer. xxij. Noli eē amicꝰ homī iracūdo. neqꝫ ābules cū hoīe furioſo. nec diſcas ſemitas eiꝰ. p̄cipue cū carnales hoīes eos qͦs ſocios hn̄t. exēplo ſuo ad carnis illicita facilit̓ trahāt. Qd̓ qͥdē ex duplici cā ꝯtinge̓ pt̄. Prīo qꝛ ſocietas hominū maxīe iuuenū vt plurimū motiuū habētip̄m delct̄abile. qd̓ maxīe eos moue̓ ht̄ ad ſil̓ cōuiuēdū. Delectabile aūt qd̓ ē in actibꝰ venereismultū mouet iuuenilē etatē. ⁊ iō eoꝝ v̓ba ⁊ facta frequēt̉ circa carnis delct̉abilia b̓ſāt̉. ꝓpterqd̓ q̄ talibꝰ ſe adiūgūt. ad carnalia oꝑa facilit̓ruūt. Un̄ ſcriptū ē Eccͣi. xix. Qui ſe adiūgit fornicarijs erit nequā. Et apl̓us. j. ad Corin. v. loquens de fornicario dicit. Neſcitis qm̄ modicuꝫfermentū totā maſſaꝫ corrūpit. Cauſa v̓o huicoppoſita caſtitatis ꝯſtructiua. eſt elongatio abhmōi ſocietatibꝰ. ⁊ ꝯuerſari cū honeſtis ⁊ morigeratis. Ubi ſcienduꝫ eſt ꝙ bonoꝝ ſocietas adtria valet: que tāto caſtitatē ſecuriorē reddūt.qͣnto hoīeꝫ circa vtilia occupatū ab illicitis fortiꝰ retrahūt. Prīo gͦ valet ad ſolaciū ꝯtra tediūnature. Homo naturaliter ē animal ſociale ꝓpt̓qd̓ nccͣio ad amicitiā inclinat̉. Unde on̄dit ph̓sviij. ethi. ꝙ om̄es hoīes amicitiā q̄rūt. Senesquidē ꝓpt̓ vtile. Iuuenes aūt ꝓpter delectabileUirtuoſi v̓o tam illi ꝙͣ iſti ꝓpter honeſtū. Quelibꝫ tn̄ hmōi amicitia delectatōeꝫ inclubit. Naꝫſenes delectant̉ de ꝯferenti vtile. Et virtuoſi dehoneſtate v̓tutis. Omnis gͦ amicitia delectatōeꝫinclubit. ⁊ eſt ad ſolaciū nature. Unde ambro.dicit in. ij. de offi. Pulchra ē ſocietas ſeniorū etadoleſcentiū. Alij teſtimonio alij ſolatio ſunt.