¶ Titulus¶ Quartus
Uidēs gͦ hꝰ naturam ad hoc vitiū ꝓniorē. taliaſuggerit tēptamēta. qͣlia ad tēptati ruinā nouerit expedire. Un̄ ſenē cui vires deficiūt naturales. ⁊ neceſſaria ſūt admīcula tꝑalia. tēptat deauaritia: vtpote q̄ in ꝓprijs deficit. ꝑ extrinſecaiuuare ſe poſſit. Mercatorē aſſuetū ī lucris ⁊ inꝯmutatōibꝰ tēptat de fraudibꝰ. ⁊ ſic de alijs. Inter oēs aūt aīe vires vis ꝯcupiſcibil̓ ī etate iuuenili ē debilis ⁊ īfirma ad ſui refrenatōꝫ. ⁊ fortis ad rebelliōeꝫ: tū ꝓpt̓ nat̉e corruptōꝫ q̄ maxime p̄cipitat̉ c̓ca ꝑtes genitaliū. Un̄ pͥmꝰ hō peccādo ibi priꝰ īordīatōeꝫ ſencijt: tū etiā qꝛ a pͥncipio vite voluptatibꝰ ⁊ delectatōibꝰ aſſueſcimꝰ qͣieis ꝯnutriti. ſic ptꝫ ꝑ ph̓m ī li. ethic. Dÿabolꝰ gͦꝙͣcito hoīeꝫ pubeſce̓ videt. ꝯſiderās ꝯcupiſcibilēꝑtē eē ad ꝯcupiſcēdā ꝓnā. ibi tēptatōnū īſultface̓ nitit̉ vt mox iuuenē iā nouū hoīeꝫ carnalivoluptate allectū. ad ruinā tͣhat vitiorū. Prīagͦ iacula qͥbꝰ dÿabolꝰ hoīeꝫ īpugnat. vt grāꝫ baptiſmalē ꝑdat: ſūt carnaliū delectatōm ſuggeſtiones. Hō at̄ boni ꝑuigil caſtꝝ aliqd̓ cuſtodiētisdebꝫ loco viliori vires maiores appone̓: ſic ⁊ vitijs obſtaculū obice̓. ⁊ v̓tutibꝰ aditꝰ pāde̓. Et iōſct̄i viri volētes ꝑueīre ad ꝑfectōeꝫ v̓tuteꝫ pͥmoconati ſūt repͥme̓ carnales ꝯcupīas. deīde exercitijs v̓tutū oꝑaꝫ dare. Prīa gͦ ianua tociꝰ bonitatis ī hoīe ē cuſtodia caſtitatis. Aonachi qͦ pͥmi ſub doct̉na bt̄i Marci apd̓ egiptū degebāt. pͥmō oīm ꝯtinētia ꝓ fūdamēto habebāt. deīde ſieā ceteras v̓tutes hedificare ſatagebāt. NarratPiero. ī vitiſpatꝝ. ꝙ deciꝰ imꝑator quēdā iuuenē xp̄ianū caſtiſſimū rep̄hēſū. iuſſit nudū poniin loco ameniſſio. vbi erāt flores olfactꝰ. īſtrumētoꝝ ſonitꝰ. ⁊ cantꝰ auiū: ⁊ manibꝰ ⁊ pedibꝰ ligatū. quādā puellā pulchrā impudicā ad eū fecit adduce̓. que cū allice̓t ⁊ manibꝰ palparꝫ. Atille nō valēs ſe aliter iuuare linguā dentibꝰ īciſam. in facieꝫ illiꝰ expuēs ꝯfuſam abcedere fecitSicqꝫ ille tēptatōis victoriā habuit. ¶ Secūdalaus caſtitatis ꝯſiſtit ī hoc ꝙ homī libertatē tribuit. ⁊ cūctas a ſe d̓tutes rōi ſubicit. Ad cꝰ eurdentiā pͥus ꝯſideret̉. quātā dep̄ſſionē rōnis facit vitiū luxurie. Sciendū eſt gͦ. ꝙ inter ceteravitia luxuria mētē magis depͥmit. ⁊ v̓ba ſalutisfaſtidire facit. Voluptas .n. carnal̓ ꝓpt̓ vehemētiā delectadōis intātū hoīeꝫ abſorbet. ⁊ eū ſenſibꝰ ſubicit: ꝙ qͥcqͥd aliud audit vl̓ cogitat ſibi deſipiat nimiū affectꝰ delct̄atōe carnali. Un̄ dicit̉Eccͣi. xxj. Uerbuꝫ ſapiēs qd̓cūqꝫ audierit ſciuslaudabit ⁊ adiciet. Audiet luxurioſꝰ ⁊ diſplicebit ſibi. ⁊ ꝓiciet pꝰ tergū ſuū. Et Oſee. v. ca. dr̄ dehoībꝰ deditis carnalibꝰ. Nō dabūt cogitatōesſuas vt reuertāt̉ ad dn̄m. qꝛ ſpūs fornicatōis īmedio eoꝝ ē. ⁊ dn̄m nō ꝯgnouerūt. Magna eſtgͦ ẜuitꝰ in qͣ voluptas carnal̓ hoīeꝫ ꝯſtituat. ⁊ qͣſi īremediabil̓. Un̄ dīc augꝰ. Ꝙ efficaciſſimumglutinū ad capiēdas aīas ē ml̓ier. Voluptas eīcarnal̓ cū nimis appetit̉ appetēteꝫ ſic glutinādoligat. ꝙ raro aut nūꝙͣ ab ea diſſoluit̉. niſi dīnagr̄a maxīe ꝑ flagella carnalit̓ affectō ſuccurrat.
Cū ſūma gͦ diligētia cauēdū ē ne ml̓ieris amorrōem ſuꝑet. q̄ hoīeꝫ tammiſerabili ẜuitute cōſtringit: ꝓpter qd̓ pulchre dicit tulliꝰ. Illū egonō libeꝝ iudicaui. cui ml̓ier imꝑat. leges imponit: vocat. veniēdū ē: eicit. abeundum ē: poſcitdandū eſt: mīat̉. extimeſcendū ē. Hūc gͦ nō tm̄ẜuū ſꝫ nequiſſimū ẜuū ego iudico. Un̄ ī ꝑabolade cena magna cū tres fuerīt inuitati. pͥmꝰ deſignās ſuꝑbos ſe excuſauit. Sil̓r ⁊ ſecūdꝰ deſigͣnsauaros. Sꝫ terciꝰ ſigͣns luxurioſos. nec iuit necſe excuſauit: ad ſigͣnduꝫ ꝙ carnal̓ voluptas itahoīeꝫ īplicat ⁊ ſubmergit. ꝙ eū ad cogitādū aliqͥd īpotētē reddit Lu. xiiij. Cū alexāder magnꝰaudita fama diogenis ⁊ eū viſitaſſꝫ. ph̓us ei nōaſſurrexit. Cui alexāder. imꝑator ſū orbis ⁊ tumihi nō aſſurgis; Cui ph̓s. Nequaꝙͣ veꝝ eē aſſerēs. Carnalis ꝯcupīa. gula. ⁊ ſuꝑbia dn̄e tue ſt̄⁊ ancille mee: qꝛ tibi dn̄ant̉ ⁊ ego b̓tutibꝰ eas vtci. Ergo ẜuꝰ es ẜuoꝝ meoꝝ. qd̓ ꝯfeſſus ē alexāder veꝝ eſſe. ¶ Tercia laus huiꝰ v̓tutis ꝯſiſtit īdecore ſingl̓aris pulchritudīs. quā ī aīa cauſat.Ubi ſcienduꝫ ē. ꝙ ſic docet dyoni. iiij. c. de dīnisno. ad rōeꝫ pulchritudīs duo reqͥrunt̉ .ſ. claritas ⁊ ꝯſonātia .i. debita ꝓportio. Dicimꝰ eī corpus hūanū pulchrū. cū mēbra ht̄ bn̄ ꝓportōnata. cū qͣdā debiti coloris claritate. Pulchritudoat̄ ſpūalis ſil̓i mō in hoc ꝯſiſtit. ꝙ oēs aīe viresſint ſibinuicē ꝯſonātes ī actibꝰ diuerſaꝝ v̓tutūẜm r̄fulgētiā rōis. Ip̄a .n. ſuo lumīe cūctas aīev̓tutes illuſtrat ⁊ ꝑficit. eaſqꝫ ī vltimū finē ordinādo dirigit. Ultimꝰ at̄ v̓tutū finis ē deꝰ. qͥ ē ſūme pulcher. vniuerſoꝝ conſonātie ⁊ claritatiscauſa exn̄s. ſic dic dÿoni. Licꝫ at̄ pulcritudo q̄dā in om̄i v̓tute inueniat̉. vt ptꝫ ꝑ aug. in li. lx.xxiij. q̄ſtionū: ſpālit̓ tn̄ caſtitati h̓ ſpūal̓ pulcritudo attribuit̉. Ip̄a em̄ p̄cipue quādā ꝯſonātiam ī hoīe ꝯſtituit. ꝑ hoc ꝙ carnē ſpiritui ſb̓icitEt ſpūs a carnalibꝰ liber exiſtēs. ceteras aīe vires ſub quodā moderamīe regit. Itē hoīeꝫ clarum reddit. ꝑ hoc ꝙ id quod ē in eo turpiſſimū⁊ indecentiſſimū. repellit cohibēdo brutales voluptates. q̄ claritatē ratpis extingūt. Et iō peccata ītꝑantie ẜm ph̓m ſūt maxīe exprobrabiliaq̄ etiā ẜm greg. ſūt maioris īfamie ꝙͣ pct̄a ſpūalia. licꝫ poſſint eē mīoris culpe. Patꝫ gͦ ꝙ caſtitas facit hoīeꝫ decoꝝ ⁊ honore dignū. Intꝑantia v̓o exprobroſū ⁊ vilē. Unde ip̄a eſt veſtis debÿſſo ẜm illd̓ ꝓuer. vlt̄. Hÿſſus ⁊ purpura īdumētū eꝰ. Gÿſſus em̄ ē genꝰ lini cādidiſſimi. Un̄⁊ bt̄a Cecilia. ne pulchritudineꝫ ſue b̓ginitatisamitteret: cantantibꝰ organis ⁊ veſtibꝰ deſuperauro textis. ſubtꝰ aūt cilitio induta dn̄m exorabat. Fiat dicēs cor meū ⁊ corpꝰ meū īmaculatū ⁊cͣ. Similiter Agnes deſpiciebat filiū p̄fectiqui eā volebat in vxorē. vt pulchritudinē v̓ginitatis ꝯſeruaret. martiriū ſuſtinuit. ¶ Quartalaus caſtitatis ē. ꝙ ip̄a inter ceteras v̓tutes magis ad ſcīam diſponit. Ubi ſcienduꝫ eſt. ꝙ ꝙͣdiupaſſiones nō ſedant̉. vires ſenſitiue (que oꝑatōni intellectꝰ deſeruiūt) impure ſūt. ⁊ ad opera-