Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum primum

admonitio. et contumelia careat obiurgatio. Decimoſexto erubeſcendū ē ab improꝑatōedati. Imitari em̄ dꝫ dat aliqͥd deū. dat oībꝰaffluēter improꝑat. Sꝫ de fatuo dr̄ Eccͣi.xx. Exigua dabit multa improꝑabit. Qui at̄ erubeſcit mala face̓ ē ſicut equus ſine freno.Aultos retͣhit a malo pudor mūdi qͦs retͣhe̓ttimor vel amor dei. qūocūqꝫ qͥs recedat vl̓ retrahat̉ a malo: bonū ē. Sꝫ dīc Anẜ. in li. de ſimilitudinibꝰ. diabolꝰ tēptat de malo, oēmerubeſcētiā tollit de mēte: ſꝫ ip̄o ꝑpetrato tātāerubeſcētiā an̄ponit. ne pct̄m ꝯfiteat̉. apparet poſſit tolerare illā verecūdiā. et taceat. Un̄ Gernh̓. O nimia inſania hoīm. pubetſordes pct̄oꝝ abſtergere. et pudet ꝯtrahere. De honeſtate que ē pars. §. vij.tꝑantie. Prīo ſciēdū ē. honeſtas ē idē v̓tute. Un̄ Tulliꝰ in. j. de offi. diuidit honeſtatē intuor v̓tutes pͥncipales. ſic ip̄a b̓tꝰ diuidit̉. Procꝰ declaratōe no. ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlv. honeſtas dr̄ qͣi honoris ſtatꝰ. vt dīc Iſidorꝰ in lib̓.ethimol̓. Un̄ ex hoc videt̉ aliqͥd dici honeſtuꝫ.qd̓ ē honore dignū. honor aūt debet̉ excellētieEſt em̄ quedā ꝯteſtatō ſeu teſtīoniū de excellētia alicꝰ. Excellētia autē hoīs maxīe ꝯſiderat̉ẜm v̓tutē. qꝛ ē depoſitō ꝑfecti ad optimū. ideohoneſtas in idē refert̉ v̓tute. Sic at̄ pͥncipalis v̓tus ꝯſiſtit ī īteriori electōe. vt dr̄. viij. eth̓.ita honeſtas radicalit̓ ꝯſiſtit ī interiori electōeſꝫ ſignatīe in exteriori ꝯuerſatōe. Interior em̄electō innoteſcit hoī niſi exteriores actꝰ. exterior ꝯuerſatō hꝫ rōneꝫ honeſti. ẜm qd̓ ēd̓mōſtratīa īterioris rectitudīs. Et ſic dīc apl̓s.j. ad corin. xiiij. Oīa honeſte ẜm ordinē fiāt īvob̓. Et adamātiꝰ. Lenta qͥdē v̓tꝰ ꝑcūctatrixan̄ iudicat ꝙͣ īcipit. qͥd decoꝝ. q̄d honeſtū ſit: iniqͥtas oīa p̄cipitat. de pe. di. iij. int̓ hec. Itē ꝙͣuis honor d̓beat̉ n̄ſolū v̓tuti: ſꝫ etiā deo ſct̄isꝓpt̓ bt̄itudinē. nobilitas. diuitie. potētia. hꝰTn̄ qꝛ deus bt̄itudo ſūt nob̓ ita nota experientiā. ſicut v̓tutes. ẜm qͣs qͦtidie oꝑamur.v̓tus magis ſibi vēdicat nomē hōeſti. Alia v̓o ſūt infra v̓tutē. vt potētia. diuitie. hꝰ. honorant̉ inqͣtū coadiuuāt ad oꝑatōem v̓tutis. Sꝫẜm veritatē ſolus bonꝰ ē honorādus. Bonꝰ at̄ ēqͥs ẜm v̓tutē. Itē ſciendū. cuꝫ dīc Tulliꝰ inretbo. honeſtū qd̓ ꝓpt̓ ſe appetit̉: intelligēduꝫē ſane. Pro cꝰ declaratōe dīc ph̓s ī. .j. eth̓. eoꝝ ꝓpt̓ ſe appetunt̉. aliqͣ appetūtur ſolū ꝓpter ſe.nūꝙͣ ꝓpter aliud. ſic felicitas ē vltimus finis.aliqͣ appetūtur et ꝓpter ſe et ꝓpt̓ aliqͥd aliud. ꝓpt̓ſe quidē inꝙͣtum hn̄t in ſe aliquā rōnem bonitatis. et ſi nihil aliud boni ea nobis acciderꝫꝓpter aliud at̄ ſūt appetibilia. inqͣtum ꝑducūtnos in aliqd̓ bonū ꝑfectū. et hoc modo v̓tutesꝓpter ſe ſunt appetitiui. et ꝯſeq̄ns honeſtas.De decore ſeu pulcritu. §. viij.dine ſpūali ē eadē honeſtate. Un̄ apl̓usdīc.. ad corin. xij. Hone ſta nr̄a nullius egent.

appellat honeſta membra pulcra. ſic inhoneſtaturpia. Pro cꝰ declaratōe no. ẜm tho. vbi ſupͣ. ad rōem pulcri ſeu decori ꝯcurr̄t. claritas debita ꝓportō. Dīc em̄ dÿo. deꝰ dr̄ pulcer ſicvniuerſoꝝ ꝯſonātie claritatis. Un̄ pulcritudo corꝑis ī hoc ꝯſiſtit. hēat mēbra bn̄ ꝓportionata. qͣdā debiti coloris claritate. Et ſil̓rhoīs pulcritudo ſpūalis in hoc ꝯſiſtit ꝯuerſatō hoīs ſeu actō eiꝰ ſit bn̄ ꝓportōnata. ẜm ſpiritualē rōnis claritatē. hoc at̄ ꝑtinꝫ ad rōneꝫhoneſti. qd̓ dicimꝰ idē v̓tuti ẜm rōem moderat̉ oēs res hūanas. Et honeſtū ē idē ſpūalidecori. Un̄ Aug. dīc. Honeſtatē voco intelligibilē pulcritudinē .i. ſpūalē. Sic aūt idē ē honorificū et gl̓oſum. qꝛ gl̓ia ē effectus honoris. Exhoc em̄ aliqͥs laudat̉ vel honorat̉: clarꝰ reddit̉ in oculis alioꝝ. ita idē eſt honeſtū decoꝝ.Et qꝛ in ip̄a apprehēſione apparꝫ decoꝝ. accipit̉ vt ꝯueniēs et bonū. bonū apprehēſū moueat appetitū. honeſtū ip̄m qd̓ hꝫ ſpūalē pulcritudinē: amabile r̄d̓dit̉. Un̄ dÿo. dīc. oībꝰē pulcꝝ bonū amabile. Ponit̉ at̄ hoeſtasꝑs tꝑantie ẜm macro. Amb̓. etiā attribuittꝑantie. hꝰ ē ẜm tho. vbi ſupͣ. qꝛ honeſtas ēq̄dā ſpūal̓ pulcritudo. Pulcro aūt opponit̉ turpe. Oppoſita at̄ maxīe ſeinuicē maīfeſtant. Et ad tꝑantiaꝫ ſpāl̓r ꝑtine̓ videt̉. id qd̓ ē hoīturpiſſimū indecētiſſimū: repellit .ſ. brutalesvoluptates. Un̄ et in ip̄o nomē tꝑantie maxīeītelligit̉ bonū rōis cꝰ ē moderari tꝑare ꝯcupiſcētias pͣuas. Sic igit̉ honeſtas quadam ſpālirōne attribuit̉ tꝑantie. vt ꝑs eiꝰ integͣlis. ſicutquedā ꝯditio eiꝰ. Et ꝙͣuis fortitudini iuſticiemaior honor debeat̉ ꝙͣ tꝑantie. ꝓpter maiorisboni excellentiā. tn̄ tꝑantie debet̉ maior honorꝓpter cohibitōem vitioꝝ magis exprobrabiliūEt ſic honeſtas magis attribuit̉ tꝑantie. De honeſto quo cōcurrat. §. ix. vtili delectabili. qūo differat. Om̄e bo diuidit̉ ẜm Amb̓. Tul. in delectabile. vtile. et hōeſtū. Sciēdū igit̉ ẜm tho. vbi ſupͣ. honeſtū ꝯcurrit in idē ſubiectū vtili delectabili. a qͥbꝰ tn̄ dr̄t rōne. Dr̄ aliqͥd hōeſtū inꝙͣtūhꝫ decorē ex ordinatōe rōnis. Hoc aūt qd̓ ē ẜmrōem. ordinatuꝫ ē natural̓r ꝯueniēs hoī. Unūqd̓qꝫ aūt delectat̉ in ſuo ꝯueniēti. ē hoī natural̓r delectabile. ſic de oꝑatōe ph̓s ꝓbat v̓tutis in. j. eth. tn̄ delectabile ē honeſtuꝫ. qꝛp̄t etiā aliqͥd eſſe ꝯueniēs ẜm ſenſū. ẜmnem: ſꝫ hꝰ delectabile ē p̄ter hoīs rōnem ꝑficit naturā ipſius. Ip̄a etiā v̓tus ẜm ſe honeſta ē. refert̉ ad aliud ſicut ad finē. qꝛ ad felicita. Et ẜm hoc idē eſt ſub̓o honeſtū delectabilevtile: ſꝫ rōne differūt. honeſtuꝫ dr̄ aliqͥd qd̓hꝫ quādā excellentiā dignā honore ꝓpter ſpūalem pulcritudinē. Delectabile aūt inqͣtū qͥetatappetitū. Utile quidē inꝙͣtum refert̉ ad aliud.In pluribꝰ tn̄ ē delectabile ꝙͣ vtile vel honeſtū.qꝛ om̄e vtile honeſtū eſt aliqͣliter delectabile.ſed ꝯuertitur. vt dicitur in. ij. ethicoꝝ.