Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tituluscia a ſotio amico. ꝯmittit̉ in vendēdo emēdo et alijs ꝯͣctibꝰ. d̓cipiēdo tn̄ in p̄tio vel qͣlitatepͣua reꝝ. Uel in mēſuris et ponderibꝰ. vel ſub̓arei mixta et hꝰ. Et certe amicus ſotiꝰ in hcōfidat in amico et ſotio ne decipiat. multū hꝫerubeſce̓ de fraude ꝯmiſſa iniuſticia. Unde inꝓuer. Ne moliaris amico tuo malū. ille habeat fidutiā in te. Sꝫ hodie nōſolū ſotiū d̓ciꝑeq̄ret̉ ſi poſſꝫ: ſꝫ pr̄em fr̄eꝫ. Et bn̄ dr̄ Hiere.Unuſqͥſqꝫ ab amico ſuo caueat. et in fr̄e ſuo hēat fidutiā. qꝛ oīs fr̄ ſupplātans. Sextoerubeſcendū ē de furto Thob̓. ij. licꝫ nobisꝯmedere de furto aut ꝯtinge̓. p̄t alicui dicimaior iniuria ꝙͣ dice̓ ſit fur et latro. Nec aliqͥs patit̉ ſibi dici talē iniuriā. qꝛ r̄putat ſibi adnimiā verecūdiā. tl̓is extimet̉ a quoꝙͣ. qꝛ tl̓evitiū ſolꝫ niſi ꝑſonaꝝ viliſſimaꝝ. Sꝫ miꝝē abuſio magna. ꝑuis rebꝰ furatis īdicit̉ꝑſonis popularibꝰ magna pena ſuſpēdij. et in̄magna erubeſcētia. et dn̄is magnatibꝰ predātur maximā ſub̓am ſibi ſubiectis diuerſasvias fit gl̓a et laus. Septīo erubeſcēdū ē deveritate dei et teſtīonio .i. de veritate quā deusdocuit. eoꝝ ſūt fidei bonoꝝ moꝝ. quā veritatē tot teſtīonijs doctoꝝ miraculoꝝ ꝯfirmauit. tn̄ multi vident̉ dubitare vel crede̓. q̄rētes vide̓ noua miracula. qͣi narrata in ſcripturis ſint vera: dicētes iudeis. Agr̄ volumꝰ ate ſignū vide̓. etiā ſi ꝯtingerēt male interp̄tarēt̉. Credūt hoīes defacili fabl̓is poetaꝝ. hiſtorijs gētiliū auctorū. incātatōibꝰ demonū. ſūtplena fallatijs. credūt veritati a deo reuelate in ſcripturis. Uel etiā erubeſcēdū. doctores p̄dicatores erubeſcūt ſcripturas ſacͣs docere p̄dicare. potiꝰ doctrinis gētiliū docent.Sꝫ dicit xp̄c. Qui me erubuerit meos ẜmōesſ. p̄dicare: filius hoīs .i. xp̄c hūc erubeſcet corāpre meo Lu. ix. Octauo erubeſcēdū ē diſcubitu in panibꝰ .i. ad lr̄am. Siqͥs inhoneſte indecent̉ ſe hꝫ in ꝯmedēdo p̄cipue īuitatꝰ ab alijs.Uel ſi ad mēſā alicꝰ ꝯmedit. ꝯͣ tractatū deceptōni parat. ſic iubas dn̄m ꝓdidit. Und̓ dixit xp̄c. Qui intingit mecū manū in catinū hicme tradet. Spūal̓r aūt ad menſā dn̄i diſcūbūt ſumūt ſacr̄m eukariſtie panē celeſtē. poſteaei ꝯtumelias inferūt. vel biuētes de pr̄imoniocrucifixi: recōgͦſcūt bn̄fitia a deo. Sꝫ incraſſatus ait moyſes de his ē dilectꝰ et recalcitͣuit.dereliqͥt deuꝫ factorē ſuū Deūt̉. xxxij. Nonoerubeſcendū ē de obfuſcatōe dati accepti. Da obfuſcat. cuꝫ triſticia dat Eccͣi. xxxv. In dato hilarē fac̄ vultū tuū. Datū obfuſcat. dilatōe dat. ꝓuer. iij. Ne dicas amico tuo vade et reuerte̓. cras em̄ dabo tibi. ſtatī poſſisdare. Datū obfuſcat illud extollit. Potiꝰ em̄qͥs debet diminuere donū .i. dice̓ eſſe ꝑuū. illedat: ꝙͣ illud extollere. Un̄ dicit Iacob eſau. Siinueni gr̄am in ꝯſpectu tuo. accipe munuſcu de manu mea Gen̄. xxxiij. Acceptuꝫ aūt obfuſcat. qui bn̄fitio ē ingratus. ip̄m attenuādo

Quartusvel obliuiōi tradēdo Catho. Exiguū munusdat tibi pauꝑ amicꝰ accipito placide. illd̓ laudare memēto. Decīo erubeſcendū ē de ſilentōa ſalutātibꝰ. qd̓ hꝫ locū ī duobꝰ caſibꝰ. qn̄ .ſ. aliqͥs ſalutat̉ bult redde̓ ſalutes illi ſuꝑbievel odij Eccͣi. xxij. Amicū ſalutare ꝯfūdaris a facie eiꝰ te abſcōdas. Catho. Saluta libēter. Uel qn̄ hoc agit ex qͣdā ruſticitate. Necē ꝯͣ qd̓ dn̄s ait Lu. x. Neminē viā ſalutaueritis. Per hoc em̄ ꝓhibet̉ ꝓlix itas vel curioſitasſalutatōis. vel potiꝰ adulatō in p̄dicatoribꝰ ſigͣtis ī apl̓is quibꝰ loquebat̉. ¶Ꝙ em̄ ſalutare deſe ſit bonū pꝫ. qꝛ ip̄e dn̄s dixit Mat. x. Intrātesdomū ſalutate: d. pax huic domui Undecimo erubeſcendū ē ab aſpectu mulieris fornicarie. qꝛ ẜm Aug. Impudicꝰ oculus īpudici cordis ē nūctius. Quinimo n̄ſolū ab aſpectu mulieris luxurioſe cauēdū ē erubeſcendū. ꝓpteractꝰ et geſtꝰ eius īcitātes ad laſciuiā ſine rubore. ẜm illd̓ Hiere. Frōs meretricis facta ē tibierubeſce̓ neſciſti. Sꝫ ꝓpt̉ malū exēpluꝫ inſuꝑab aſpectu mulieris quātūcūqꝫ honeſte. vtait greg. in. xxj. li. moral̓. Ꝙͣtalibet v̓tute mēspolleat. ꝙͣtalibet gͣuitate vigeat. carnales tn̄ ſēſus: puerile qd̓dā exteriꝰ ꝑſtrepūt. niſi interioris gͣuitatis pudore. qͣi iuuenili qd̓dā vigore refrenēt̉. ad flux a queqꝫ leuia mētē eneruetrahunt. Un̄ Iob ait de ſe. Pepigi fedꝰ ocl̓ismeis. vt cogitarē qͥdē de v̓gine. ꝓpt̓ aſpectūincautū ītrat cogitatō turpis in mētē. Duodecīo erubeſcēdū ē ab auerſiōe bultꝰ ꝯgnati .ſ. ſubueniēdo ꝯgnatis .i. ꝯſāguineis in ncc̄itate. j. ad Thimo. iiij. Si qͥs ſuoꝝ maxīe domeſticoꝝ curā hꝫ: fidē negauit .i. fidelitatē naturalē hoc dictat Amb̓. in li. de offi. Proxīos ſeminis tui deſpitias: ſi illos ege̓ ꝯgͦſcas. Meliꝰē em̄ vt ip̄e ſubuēias tuis. qͥbꝰ pudor ē ab alijsſūptus poſce̓ ncc̄itatis. tn̄ vt illos diuites facias. di. lxxxvj. ſatis. De Greg. legit̉ nobilibꝰ ſꝫ pauperibꝰ mittebat cibos de mēſa ſua.vt minꝰ erubeſcerēt Decīotertio erubeſcen ē ab auferēdo ꝑtem reſtituēdo. Sic honorabile ē dare. ſic erubeſcibile ē auferre.minꝰ ꝑiculoſū reddere. Cōiter detinētes aliena. potiꝰ volūt ſuſpendi vt latrones in patibulo inferni. ꝙͣ reſtituere liberari vt verificeturin eis illd̓ Hiere. Cōfuſionē ſūt ꝯfuſi. erubeſcere neſcierūt. Decīoquarto erubeſcēduꝫē ab aſpectu mulieris alicꝰ viri. Iſte aſpectusfuit dd̓ occaſio adulterij. Un̄ Gre. ī. xxj. mora.Ualde nāqꝫ ē qd̓ caro deorſuꝫ tͣhit. ſemel ſpēsforme cordi ocl̓os alligata. vix magni luctaminis manu ſoluit̉. Ne quedā lubrica in cogitatōne berſemꝰ. ꝓuidēdū nob̓ eſt. qꝛ intueridebet. qd̓ licet ꝯcupiſci. Neqꝫ em̄ eua lignuꝫpetitū ꝯtigiſſet. niſi pͥus aſpexiſſꝫ. Decīoqͥnto erubeſcēdū ē ab amicis de ẜmōibꝰ īproperiEtſi amicꝰ dꝫ argue̓ amicuꝫ. tn̄ īproperioUn̄ Tulliꝰ in li. de amicitia. Mone̓ moneri eſtoffitiū vere amicitie. ita tn̄ adulatōne careat