¶ Tituluscia a ſotio ⁊ amico. q̄ ꝯmittit̉ in vendēdo ⁊ emēdo et alijs ꝯͣctibꝰ. d̓cipiēdo tn̄ in p̄tio vel qͣlitatepͣua reꝝ. Uel in mēſuris et ponderibꝰ. vel ſub̓arei mixta et hꝰ. Et certe ꝙ amicus ⁊ ſotiꝰ in hcōfidat in amico et ſotio ne decipiat. multū hꝫerubeſce̓ de fraude ꝯmiſſa ⁊ iniuſticia. Unde inꝓuer. Ne moliaris amico tuo malū. cū ille habeat fidutiā in te. Sꝫ hodie nōſolū ſotiū d̓ciꝑeq̄ret̉ ſi poſſꝫ: ſꝫ pr̄em ⁊ fr̄eꝫ. Et iō bn̄ dr̄ Hiere.Unuſqͥſqꝫ ab amico ſuo caueat. et in oī fr̄e ſuonō hēat fidutiā. qꝛ oīs fr̄ ſupplātans. ¶ Sextoerubeſcendū ē de furto Thob̓. ij. Nō licꝫ nobisꝯmedere de furto aut ꝯtinge̓. Nō p̄t alicui dicimaior iniuria ꝙͣ dice̓ ꝙ ſit fur et latro. Nec aliqͥs patit̉ ſibi dici talē iniuriā. qꝛ r̄putat ſibi adnimiā verecūdiā. ꝙ tl̓is extimet̉ a quoꝙͣ. qꝛ tl̓evitiū n̄ ſolꝫ eē niſi ꝑſonaꝝ viliſſimaꝝ. Sꝫ miꝝē ⁊ abuſio magna. ꝙ ꝓ ꝑuis rebꝰ furatis īdicit̉ꝑſonis popularibꝰ magna pena ſuſpēdij. et in̄magna erubeſcētia. et dn̄is ⁊ magnatibꝰ qͥ predātur maximā ſub̓am ſibi ſubiectis ꝑ diuerſasvias fit gl̓a et laus. ¶ Septīo erubeſcēdū ē deveritate dei et teſtīonio .i. de veritate quā deusdocuit. eoꝝ q̄ ſūt fidei ⁊ bonoꝝ moꝝ. quā veritatē tot teſtīonijs doctoꝝ ⁊ miraculoꝝ ꝯfirmauit. ⁊ tn̄ multi vident̉ dubitare vel n̄ crede̓. q̄rētes vide̓ noua miracula. qͣi narrata in ſcripturis n̄ ſint vera: dicētes cū iudeis. Agr̄ volumꝰ ate ſignū vide̓. q̄ etiā ſi ꝯtingerēt male interp̄tarēt̉. Credūt hoīes defacili fabl̓is poetaꝝ. hiſtorijs gētiliū auctorū. incātatōibꝰ demonū. q̄ ſūtplena fallatijs. ⁊ nō credūt veritati a deo reuelate in ſcripturis. Uel etiā erubeſcēdū. ꝙ doctores ⁊ p̄dicatores erubeſcūt ſcripturas ſacͣs docere ⁊ p̄dicare. ⁊ potiꝰ doctrinis gētiliū docent.Sꝫ dicit xp̄c. Qui me erubuerit ⁊ meos ẜmōesſ. p̄dicare: filius hoīs .i. xp̄c hūc erubeſcet corāpre meo Lu. ix. ¶ Octauo erubeſcēdū ē d̓ diſcubitu in panibꝰ .i. ad lr̄am. Siqͥs inhoneſte ⁊ indecent̉ ſe hꝫ in ꝯmedēdo p̄cipue īuitatꝰ ab alijs.Uel ſi ad mēſā alicꝰ ꝯmedit. ꝯͣ eū tractatū ⁊ deceptōni parat. ſic iubas qͦ dn̄m ꝓdidit. Und̓ dixit xp̄c. Qui intingit mecū manū in catinū hicme tradet. Spūal̓r aūt ad menſā dn̄i diſcūbūtqͥ ſumūt ſacr̄m eukariſtie panē celeſtē. ⁊ poſteaei ꝯtumelias inferūt. vel biuētes de pr̄imoniocrucifixi: n̄ recōgͦſcūt bn̄fitia a deo. Sꝫ incraſſatus ait moyſes de his ē dilectꝰ et recalcitͣuit.dereliqͥt deuꝫ factorē ſuū Deūt̉. xxxij. ¶ Nonoerubeſcendū ē de obfuſcatōe dati ⁊ accepti. Datū obfuſcat. qͥ cuꝫ triſticia dat Eccͣi. xxxv. Inoī dato hilarē fac̄ vultū tuū. Datū obfuſcat. qͥcū dilatōe dat. ꝓuer. iij. Ne dicas amico tuo vade et reuerte̓. cras em̄ dabo tibi. cū ſtatī poſſisdare. Datū obfuſcat qͥ illud extollit. Potiꝰ em̄qͥs debet diminuere donū .i. dice̓ eſſe ꝑuū. ille qͥdat: ꝙͣ illud extollere. Un̄ dicit Iacob eſau. Siinueni gr̄am in ꝯſpectu tuo. accipe munuſculū de manu mea Gen̄. xxxiij. Acceptuꝫ aūt obfuſcat. qui d̓ bn̄fitio ē ingratus. ip̄m attenuādo
¶ Quartusvel obliuiōi tradēdo Catho. Exiguū munus cūdat tibi pauꝑ amicꝰ accipito placide. ⁊ illd̓ laudare memēto. ¶ Decīo erubeſcendū ē de ſilentōa ſalutātibꝰ. qd̓ hꝫ locū ī duobꝰ caſibꝰ. qn̄ .ſ. aliqͥs ſalutat̉ ⁊ n̄ bult redde̓ ſalutes illi cā ſuꝑbievel odij Eccͣi. xxij. Amicū ſalutare n̄ ꝯfūdaris⁊ a facie eiꝰ nō te abſcōdas. Catho. Saluta libēter. Uel qn̄ hoc agit ex qͣdā ruſticitate. Necē ꝯͣ qd̓ dn̄s ait Lu. x. Neminē ꝑ viā ſalutaueritis. Per hoc em̄ ꝓhibet̉ ꝓlix itas vel curioſitasſalutatōis. vel potiꝰ adulatō in p̄dicatoribꝰ ſigͣtis ī apl̓is quibꝰ loquebat̉. ¶Ꝙ em̄ ſalutare deſe ſit bonū pꝫ. qꝛ ip̄e dn̄s dixit Mat. x. Intrātesdomū ſalutate eū: d. pax huic domui ¶ Undecimo erubeſcendū ē ab aſpectu mulieris fornicarie. qꝛ ẜm Aug. Impudicꝰ oculus īpudici cordis ē nūctius. Quinimo n̄ſolū ab aſpectu mulieris luxurioſe cauēdū ē ⁊ erubeſcendū. ꝓpteractꝰ et geſtꝰ eius īcitātes ad laſciuiā ſine rubore. ẜm illd̓ Hiere. Frōs meretricis facta ē tibierubeſce̓ neſciſti. Sꝫ ⁊ ꝓpt̉ malū exēpluꝫ inſuꝑab aſpectu mulieris quātūcūqꝫ honeſte. Nā vtait greg. in. xxj. li. moral̓. Ꝙͣtalibet v̓tute mēspolleat. ꝙͣtalibet gͣuitate vigeat. carnales tn̄ ſēſus: puerile qd̓dā exteriꝰ ꝑſtrepūt. ⁊ niſi interioris gͣuitatis pudore. ⁊ qͣi iuuenili qd̓dā vigore refrenēt̉. ad flux a queqꝫ ⁊ leuia mētē eneruetrahunt. Un̄ Iob ait de ſe. Pepigi fedꝰ cū ocl̓ismeis. vt n̄ cogitarē qͥdē de v̓gine. ꝓpt̓ aſpectū eīincautū ītrat cogitatō turpis in mētē. ¶ Duodecīo erubeſcēdū ē ab auerſiōe bultꝰ ꝯgnati .ſ.nō ſubueniēdo ꝯgnatis .i. ꝯſāguineis in ncc̄itate. j. ad Thimo. iiij. Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticoꝝ curā n̄ hꝫ: fidē negauit .i. fidelitatē naturalē q̄ hoc dictat Amb̓. in li. de offi. Proxīos ſeminis tui n̄ deſpitias: ſi illos ege̓ ꝯgͦſcas. Meliꝰē em̄ vt ip̄e ſubuēias tuis. qͥbꝰ pudor ē ab alijsſūptus poſce̓ ncc̄itatis. n̄ tn̄ vt illos diuites facias. di. lxxxvj. nō ſatis. De Greg. legit̉ ꝙ nobilibꝰ ſꝫ pauperibꝰ mittebat cibos de mēſa ſua.vt minꝰ erubeſcerēt ¶ Decīotertio erubeſcendū ē ab auferēdo ꝑtem ⁊ n̄ reſtituēdo. Sic honorabile ē dare. ſic erubeſcibile ē auferre. ⁊ nōminꝰ ꝑiculoſū n̄ reddere. Cōiter detinētes aliena. potiꝰ volūt ſuſpendi vt latrones in patibulo inferni. ꝙͣ reſtituere ⁊ liberari vt verificeturin eis illd̓ Hiere. Cōfuſionē nō ſūt ꝯfuſi. ⁊ erubeſcere neſcierūt. ¶ Decīoquarto erubeſcēduꝫē ab aſpectu mulieris alicꝰ viri. Iſte aſpectusfuit dd̓ occaſio adulterij. Un̄ Gre. ī. xxj. mora.Ualde nāqꝫ ē qd̓ caro deorſuꝫ tͣhit. ⁊ ſemel ſpēsforme cordi ꝑ ocl̓os alligata. vix magni luctaminis manu ſoluit̉. Ne gͦ quedā lubrica in cogitatōne berſemꝰ. ꝓuidēdū nob̓ eſt. qꝛ intueri n̄debet. qd̓ nō licet ꝯcupiſci. Neqꝫ em̄ eua lignuꝫpetitū ꝯtigiſſet. niſi pͥus aſpexiſſꝫ. ¶ Decīoqͥnto erubeſcēdū ē ab amicis de ẜmōibꝰ īproperiEtſi amicꝰ dꝫ argue̓ amicuꝫ. n̄ tn̄ cū īproperioUn̄ Tulliꝰ in li. de amicitia. Mone̓ ⁊ moneri eſtoffitiū vere amicitie. ita tn̄ ꝙ adulatōne careat