¶ Capitulum¶ Septimum

dicit Seneca in li. de ꝓuidentia. Nihil inquit ēīfelitius eo. cui nūꝙͣ accidit aliqͥd aduerſi. male em̄ iudicauerūt dij de eo. Facit ad hoc qd̓ hr̄d̓ pe. di. iij. Quid gͦ turbamur. Nemo vidēs malos ꝓſꝑitatē hr̄e: turbet̉. Nō p̄t malꝰ in oībꝰ eēmalꝰ: ſꝫ hꝫ aliqͣ bona ꝓ quibꝰ remunerat̉ tꝑaliꝓſꝑitate. vt ī alio mūdo plene puniat̉. Exēplūde diuite epulone ſepulto in īferno. cui dictumfuit. Recepiſti bona in vita tua Lu .xvj. Exemplū etiā de illo vbi hoſpitatꝰ ē. b Amb̓. vadensromā. qui ſꝑ habuerat magnā ꝓſꝑitatē. et poſtreceſſū amb̓. et ſotioꝝ ad admonitōem eiꝰ. abſorptus ē a terra cū om̄ibꝰ ad ſe ꝑtinētibꝰ. ⁊ remanſit ſignum ꝓfundiſſima fouea.Octauū remediū ē ꝯſide. §. xj.ratio ignorātie ⁊ cecitatis. quā inducit ſtatusꝓſꝑitatis. Demētiā mirabilē īcurrit hō ꝓ ꝓſperitate. arridēte ſibi qd̓ foris et in pn̄ti tm̄ ē. hōem̄ ſenſualis qͥ nimis in delectatōibꝰ ſenſuū delectat̉. ſolū ad hic ⁊ nūc mouet̉. n̄ extēdēs ſe adfuturū tp̄s. aut nō putās ꝙ futuꝝ tp̄s alid̓ ſecūferat ꝙͣ pn̄s nūc habeat. Et iō more bruti hocſolū apprehēdit qd̓ ſentit. ⁊ ſic aliud nō nouit ꝙͣqd̓ eiꝰ ſenſibꝰ pn̄tialit̓ oſſert̉. ꝓpt̓ qd̓ his quibusdelectādo inheret vehement̉ affectꝰ. ea ſola cōgitat ſine ſucceſſione ꝯͣrij. Sꝫ in hoc ē magͣ hominis ſtoliditas. qͥ tāto falſitatis errore decipitur. n̄ ꝯſiderās ꝙ ea q̄ in tꝑe agant̉: ꝯͣrijs ſucceſſibꝰ īmutant̉. Carnalis voluptas iuuētutē delectat. Sꝫ ſi infirmitas aut ſenectꝰ aduenerit.qͦꝝ alteꝝ vel vtrūqꝫ vitari n̄ p̄t. corpus ꝯterit.cui mox carnalia aut deſipiūt aut defitiūt. Ecce on̄ſa carnis oblectam̄ta. ꝙͣcito hoīem fallēdo derelinquūt. Diuitie hoīm ſuffitiētiā ꝓmittūt: ſꝫ hec ꝓmiſſio falſa ē ⁊ incerta. Latronū eīinſidijs ac fortuitis euētibꝰ ⁊ ꝑiculis ſubſūt. vn̄ſuos poſſeſſores deſerēdo fallūt. Frequēter em̄(ſicut ſacͣ ſcriptura teſtat̉) diuitie ꝯgregāt̉ inmalū dn̄i ſui. tū qꝛ ad laborē ⁊ ſolicitudinē acquirunt̉. et cū timore poſſident̉. Tū etiaꝫ quiaeaꝝ abuſus vtentes ad ꝑnitioſos terminos deducit ſic ſepe docuit exꝑientia. Honores hoīemin ſublime ponūt. ſꝫ diu in alto eū ſtare n̄ ſinūtNōtibꝰ em̄ valles ſꝑ adiūgunt̉. nec mons ſinepalle fuit. Sīc nec elati diu ſine dep̄ſſione manēt. Om̄is em̄ qui ſe exaltat hūiliabit̉: ait veritas in euāgelio. Generoſa ꝓles claritatē genitori tribuere videt̉: ſꝫ frequēter meſticiā adducit et dolorē. et vn̄ pr̄ gl̓am ſe hr̄e credit. in̄ frequēter patit̉ ignominiā. In cūctis gͦ hūana ꝓſperitas hoīem decipit. et ſe falſā on̄dit. quia q̄exterius ſe hr̄e p̄tendit: veraciter ſuis amatoribus n̄ tribuit. Exemplū de diuite cuiꝰ ager vberes fructus attulit. cui dictū fuit. Stulte aīamtuā hac nocte repetent a te ⁊cͣ. lu. xij. Ibi videEt ꝙ facit ꝓſperitas hoīem qͣſi fatuuꝫ. oſtenditAmb̓. ſuꝑ lucā indicta ꝑabola: dicēs. Sic quiꝑ inſaniā mēte trāſlata ſunt. nō iam res ipſasꝓut ſunt: ſꝫ paſſionis ſue fantaſias vident. itaetiā mens auari vinculis cupiditatis aſtricta.

ſemꝑ auꝝ videt. ſemꝑ redbitꝰ ꝯputat. gͣtiꝰ auxꝙͣ ſolem intuet̉ ⁊cͣ. Et hr̄. di. xlvij. ſicut hi.Nonū remediue ꝯſide §. xij.ratio breuitatis tꝑis qd̓ in aduerſitate ꝯſpicit̉Tp̄s eī vite pn̄tis breueē ⁊ qͣi momētū. ꝯꝑatōevite et̓ne. Un̄ dīc Iac. ī canoni. ſua. iiij. c. Quidem̄ ē vita nr̄a niſi vapor ad modicū parēs. Et īÿſaia dicēte dn̄o ꝓphete ꝙ clamaret. Quid clamabo inquit: Clama. Om̄is caro fenū. Fenuꝫquidem decidit. et caro breui tꝑe marceſcit. Inbreui gͦ tꝑe diu ꝓtendi aduerſa nō pn̄t. Ex breuitate gͦ tꝑis: breuis erit paciētis aduerſitas.Un̄ dicit apl̓s. ij. ad corin. iiij. Id qd̓ in pn̄ti eſtmomētaneū et leue tribulatōis nr̄e. ſupͣ modūin ſublimitate oꝑat̉ in nobis eterne gl̓ie pondus. Ꝙ em̄ dicit eterne gl̓ie pōdus. rn̄det ei qd̓dixerat. momētaneū ⁊ leue tribulatōis nr̄e. Nāid qd̓ in pn̄ti eſt momē taneū et breue: v̓tute paciētie ꝯmutat̉ in eternū. Ꝙ v̓o dicit leue .ſ. adportandū: ꝯmutat̉ in pōdus glorie. que tantoerit ſuauior. quāto ponderoſior .i. intenſior. Felix ꝯmutatō. et penitus hec mutatō dextre excelſi. de breui et tranſitorio ad eternum. de leuipena ad īmenſitatē glorie ꝑuenire. Signāteraūt ſubiūgit apl̓s leue ad momētaneū. qꝛ quātūcunqꝫ tribulatō ſit breuis in tꝑe. ſemꝑ tamētribulato deus aſſiſtit. vt leuius tribulatōem ferat. Pn̄tia gͦ diuine ꝯſolatōis. etiā ip̄m momētum tribulatōnis alleuiat. Propter hoc bn̄ dicit apl̓s. Ꝙ deus facit cū temptatōne ꝓuentuꝫ.Un̄ Iſa. xliij. Cū trāſieris ꝑ aquas tecū ero. etflumina nō operiēt te. ⁊ cū ā bulaueris in ignenō ꝯbureris. Tres pueri ſotij danielis .ſ. ananias. azarias. et miſahel. qꝛ noluerunt adorareſtatuā. miſſi ſunt in fornacē ardentiſſimā. Sꝫvalde modicū ſteterūt. Et etiā ꝓ illo modico n̄ꝯtriſtauit eos ignis. ſꝫ ꝑfuſi ſūt ore celeſti Daniel̓. iij. Sic boni etſi ponūtur in magnis tribulatōibꝰ. qꝛ nolūt ſe mūdo ꝯformare. et iniuſtisp̄ceptis obedire. modicū durat tribulatō. ⁊ tūcetiā mētaliter a deo ꝯſolātur. Sic xp̄o agonizāti in orto in or̄one apparuit āgelꝰ ꝯfortās eū¶ Decimū remediū ē ꝯſi­ .§. xiij.deratō nobilitatis ꝓprie nature. ad qua exteriora aduerſa nō ꝑtingūt. Aduerſa em̄ q̄ diuitiastollūt. nō animi: ſꝫ fortune bona diripiūt. Nō gͦhō torq̄ri hꝫ in aduerſis: ſꝫ potius dꝫ de aꝑtisinſidijs ſecurus exiſte̓. qꝛ ſicut dīc Sene. Munera fortune ſunt inſidie. ⁊ qͣi viſcata bn̄fitia. Qd̓em̄ ſub fluctuātibꝰ bonis fallacis fortune latebat: ſuccedēs mutatio detexit. Narrat Ualeriꝰde craſſo qͥ ꝓpter magnitudinē diuitiaꝝ locupletis nomē accepit. inopia ſubſequētee appellatōnē dedecoris ſortitus ē. Nā cū egenus ābularetamara ſugillatōe nō carebat. Ab occurrētibꝰem̄ deriſorie diues ſalutabat̉. Itē aduerſa q̄ abhonoribꝰ deprimūt: nihil ab honorato demūt.Non em̄ honor ē in honorato: ſꝫ in honorantisopinione. Nihil gͦ ꝑdit animus verus. qͥ bani-