¶ Titulus¶ Tercius

hūane ꝓſperitatis. q̄ etiā de ſe diſponit ad hocex duplici ꝑte ad ruinā inclīat̉ pct̄i. Et ꝓpt̓ hocvix aliqͥs īueīt̉ ī ꝓſperitate ꝯſtitutꝰ. qͥ bn̄ ea vtat̉. Nā ſic dīc ph̓s. Nō ē niſi v̓tuoſi viri bn̄ ferre bonas fortunas. Maxīe at̄ qͥ alijs p̄ferūt̉ bonas fortunas bn̄ ferre neſciūt: qꝛ p̄ter ea q̄ dct̄aſūt īclinātia ad pct̄m. hhn̄t terciū qd̓ etiā ad hocīpellit .ſ. eminētiā ſr̄ ceteros qͣ ſe nō hoīes ſꝫ ſuꝑhoīes putāt ꝓpt̓ qd̓ ad multa ſcelera ⁊ tirānideserūpūt. Exēpla ī ſalomōe. dd̓. ezechia. qͥ ī ꝓſperitate grauiter deliquerūt in aduerſitate r̄uerſi ſūt ad deū. Un̄ et ſalomō poſtea fecit libꝝ eccl̓iaſtes. quē hebrei intitulāt de penitētia ſalomonis. Et hoc etiā dicit Ambro. ⁊ Hiero.Quītū remediū ē ꝯſide­ §. viij.ratō mutabil̓ et miẜabil̓ ſtatꝰ vite pn̄tis. Factꝰē .n. mūdꝰ iſte ad modū cuiuſdā circuli. ſic dīc q̄dā ph̓s. Et hoc qͥdē veꝝ ē. nō ꝙͣtū ad motū celi.ad quē ſeqͥt̉ ſucceſſio tꝑis: ſꝫ ꝙͣtum ad ꝯtinuosmotꝰ ⁊ diuerſos euentꝰ qͦ eueniūt circa hoīeꝫ. vtveꝝ ſit ẜm ph̓m. ꝙ ꝯtinuū motū ſuꝑioꝝ. ſeqͥt̉ cōtinua tͣnſmutato īferioꝝ. ꝓpter qd̓ hūana vitaꝯtinue labit̉. ⁊ ī qͣdaꝫ agitatōe ꝯſiſtit. Un̄ dixerūt. ꝙ ex motu celi ⁊ tꝑis adiacētia. relinq̄bat̉ī re tꝑali q̄dā tabefacto ⁊ diſpoſitō ad corruptōnē. quā appellauer̄t: qn̄. Eſt at̄ mūdꝰ iſte ſb̓ hocordīe taliter ꝯſtitutꝰ. vt nō h̓ mētis affectū figamꝰ. credētes hāc vitā homī eſſe ꝯceſſā ꝓ reqͥe ⁊hītatōe patrie: ſꝫ potiꝰ ex his aduertamꝰ eā eſſedatā ꝓ qͦdā nauigio trāſeuntiū. ⁊ ad tp̄us peregrinatiū: ⁊ ſic ꝯpellamur aliā meliorē vitā credere. ⁊ illā deſiderare. ⁊ ī hoc mūdꝰ ē optīe ꝯſtitutus. Nā ſi ſtabilior foret ⁊ ꝓſpera ſꝑ daret. hominē nimis trahe̓t ad ſui dilectōeꝫ ſeu ad ſe diligenduꝫ. ⁊ tūc nihil aliud q̄reret ꝙͣ qd̓ oculꝰ cerneret. ac ꝑ hoc celū ꝑderet ad qd̓ habitādū facteſt. Sed dū vita p̄ſens nō in eodē ſtatu ꝑmanet⁊ frequēter aduerſa ꝓpinat: hoīeꝫ quē ſic freq̄nter ꝯterēdo agitat. ad aliū diligēdū ꝯpellit. Un̄dicit Gregꝰ. Ipſe mūdus dum tot amaritudinibus cruciat. dū tot calamitatibꝰ ingeminat. qͦdaliud niſi vt ametur: clamat:SSextū remediū ē ꝯſide .§. ix.ratō diuine miſeratōis. qua vt dīc greg. qͦſdamhic deꝰ ꝑcendo ferit: ⁊ qͥbuſdā parcit. vt īꝑpetuum feriat. Sicut .n. ꝑ Io. dr̄ apoc. iij. Ego quosamo: corrigo ⁊ caſtigo. Et apl̓s ad heb̓. ij. dicitFlagellat oēm filiū quē recipit. Quare aūt neceſſe ſit dei filios ī hac vita flagellari. cauſa eſt.qꝛ nemo eſt ī hac vita tā iuſtꝰ. qͥ nō ꝯmittat aliqua pct̄a leuia. q̄ ⁊ ſi nō mereant̉ penā eternāneceſſe ē tn̄ ea aliqͣ pena puniri. qꝛ nullū pct̄mtrāſit in punitū. Miſericorditer ergo agit̉ cumhomine. qn̄ pct̄a ſine quibꝰ in hac vita nō viuitur ꝑ aliqua aduerſa purgant̉. vt in alia vita apenis libera exiſtat. Unde dicit Gregꝰ. ꝙ ſignūmiſerentis dei eſt. quando quis culpa ꝑpetratamox diuina vltōne punit̉. Eſt em̄ magnum argumentū. ꝙ ad maiora bona illos ꝯſeruat. qͦs

p̄ſentibꝰ bonis priuat. Quia niſi correptis deushereditatē dare diſpone̓t: erudire eos ꝑ moleſtias nō curaret. Un̄ dicit Seneca in li. de ꝓuidentia. ꝙ deꝰ ad bonos viros nō habet animummaternū ſed paternū. Matres em̄ in ſinu filiosfouēt. ⁊ eos demulcēdo ꝑ inertiam langueſce̓ faciunt. Patres v̓o filios laboribꝰ ⁊ exercitijs agitantes probāt. vt eruditiores fiāt. Vere ergo deus pater eſt his. quos ꝑ flagella emēdando caſtigat. Unde dicit̉ ꝓuer. xiij. Qui parcit virgeodit filiū ſuū. Qui aūt diligit inſtanter erudit.Ut ergo beꝰ hos qͦs in filios recipit erudiat. v̓gaflagellatōnis vtit̉ ꝑʸ quā ſtulticiaꝫ colligatā incorde pueri .i. homīs puerilit̓ viuētis fugat. Sicut dicit̉ in eodē li. ꝓuer. Facit ad hoc qd̓ habetur. d̓ pe. di. j. ſi pct̄m dd̓ vbi dr̄. Ab electoꝝ ſuorū ſortibꝰ deꝰ curat pct̄oꝝ ſuorū maculas tꝑaliafflictōe abſterge̓. qͣs in eis ineternū nō bult videre .i. punire. Ad hoc figurādū legit̉ Exo. xij.ꝙ egipti laboribꝰ ⁊ moleſtijs tādiu iudeos afflixerūt. ꝙ eos ꝯpulerūt egiptū relinq̄re. et ad ſacrificādū deo deẜtū intrare dicēte ſcpͥtura Exo.xij. Urgebāt egiptij ppl̓m iſraheliticū de t̓ra ſuaexire. Per egiptū q̄ int̓p̄tat̉ tenebra. ſignaturmūdus tenebroſus qͥ ꝑ multa aduerſa q̄ aduerſum hoīeꝫ mittit. eū a ſe exire facit. ⁊ ꝙ ad deuꝫfugiat qͣſi inuituꝫ cogit. ẜm illd̓ greg. Mala quenos hic p̄mūt ad deū ire ꝯpellūt. Ad hoc etiamfacit illud Oſee. Ecce ſepiā vias tuas ſpinis ⁊cͣibi vide. Et illd̓ Luce. xiiij. Exi in vias ⁊ ſepes.ꝯpelle intrare. Exemplū in maria ſorore aarōꝑcuſſa lepra ꝓpter murmuratōeꝫ Numeri. xij.¶ Septimū remediū quod ē. §. x.ꝯiunctū p̄cedēti. ē ꝯſideratō dīne ꝓbatōis. qꝛ deus ī hac vita aliqͦs felices facit. qͣ eos nulla aduerſitate p̄mit. vt eos miſeros ī illa vita ꝯſtituat. Nullꝰ ē .n. tā a deo auerſꝰ. qͥ nō aliqͣ de gene̓bonoꝝ faciat. Et cū nullū bonū ſit. qd̓ ſua r̄tributōne careat: rn̄det deꝰ ꝓ p̄mio nō magͣ bonaalteriꝰ vite. qꝛ p̄miū nimis excede̓t meritū. ſꝫ cōcedit aliqͣ ꝓſpera vite pn̄tis. q̄ ſūt ꝑua bona. Ethoc ē ſignū et̓ne dānatōis ſic dīc greg. Cōtinuus: inqͥt. ſucceſſus tꝑaliū ē certū future calamitatis iudiciū. De hoc dei inditō occulto ⁊ tn̄ iuſto Hīeremias cū deo diſputās q̄rit. Quare: inquit. via impioꝝ ꝓſperat̉. bn̄ eſt oībꝰ qͥ p̄uaricātur ⁊ male agūt: plataſti eos ⁊ radicē miſeruntꝓducūt. ⁊ faciūt fructū: ꝓpe es tu ori eoꝝ ⁊ longe a corde eoꝝ. q. d. Impij ꝓſperari vident̉. quiatu deꝰ firmas eos in tꝑalibꝰ bonis. ⁊ in eis proficiūt: ſi te inuocāt pro hmōi acqͥrendis. propees eoꝝ exauditōi. ⁊ a verberatōe renū eoꝝ longe. Unde hic rn̄det ⁊ p̄cat̉. Congrega eos quaſigregem ad victimā. q. d. Ad victimā īfernalispene velut grex porcoꝝ ſūt ꝯgregandi. et tuncſct̄ificabis eos. i. te in eis. vt ſanctꝰ ⁊ iuſtus appareas. vlciſcēdo te de eis in die occiſiōis eorūUn̄ greg. Iniuſtꝰ ad debitā mortē currēs. effrenatis voluptatibꝰ vtit̉: qꝛ ⁊ vituli qui mactādiſunt in liberis paſcuis relinquunt̉. Bene ergo