¶ Capitulum¶ Septimum
dulcorat amore interioris leticie. ¶ Primo eīpaſſio xp̄i aīaꝫ ſanat a lāguore triſticie. Mensem̄ hūana aduerſitatibꝰ ſepe ꝯcuſſa terret̉ ac t̓rita qͣi a ſue v̓tutis vigore deiecta ꝑ triſticias lāgueſcit. Sicqꝫ languēti mēti dīna nō ſapiūt humana ⁊ ſi ſibi noxia eſſe ꝯſpiciat. nō ex toto refugit. Sꝫ ſct̄us vir. qͥ ſic intra ſemetip̄m fluctuat: aduerſitate preſſus vt ad meliorā ꝯſurgat. ⁊boni oꝑis greſſū ī veritate figat xp̄m paſſū an̄mētis ocl̓os ponat: qꝛ ſic dīc gregꝰ. Si xp̄i paſſio ad memoriā reuocet̉. nihil adeo duꝝ eſt. qd̓nō eqͦ aīo tolleret̉. Ad heb̓. xij. Recogitate euꝫqui talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄m ꝯͣdictōemſcꝫ xp̄m vt nō fatigemini animis ur̄is deficientes. In hꝰ figurā erecto ſerpēte eneo in ligno. aſpiciētes in eū pulnerati a ſerpētibꝰ liberabant̉Numeri. xxj ¶ Secūdo extēdit ad lōganimitatē pacīe depulſo em̄ lāguore accidie. ꝑ memoriam paſſiōis: mēs ī deū erecta lōganimis efficit̉ad tollerādum diutiꝰ aduerſa. Un̄. jͣ. pe. iiij. xp̄opaſſo ī carne. ⁊ vos eadē cogitatōe armamī. Inhꝰ figurā mādauit anthiochꝰ rex. vt eleuantibꝰqͥ erāt ī bello on̄deret̉ ſāguis vue ⁊ mori vt acrius accēderēt̉ ad p̄liū. jͣ. machab̓. vj. Similit̓ ataſpectū ꝑ ꝯſiberatōeꝫ ſāguīs xp̄i. qͥ ad modumvue dr̄ calcatꝰ in torcl̓ari crucis. bellātes ꝯͣ aduerſitates mūdi. tēptatōes carnis ⁊ dÿaboli accēdunt̉ ad reſiſtēdū ⁊ bellādū. ¶ Tertō dulcorat amore leticie. Qn̄ .n. mēs diu aduerſa ſuſtinet. ⁊ ſepe ad memoriā paſſiōis xp̄i reuocet. vtad pacīaꝫ aīet̉: nō ampliꝰ amara ſentit. ſꝫ dulcedinē mētis. q̄ al̓n redundat etiā ad ſenſitiuā.vt deſideret āpliꝰ pati. j. ad Coꝝ. x. Fidelis deꝰ qͥnō paciet̉ vos tēptari ſuꝑ id qd̓ poteſtis. ſꝫ faciet cū tēptatōe etiā ꝓuentū. In hmōi figurā legit̉ Exo. xv. ꝙ filij iſrl̓ ī deſerto inueniētibꝰ aqͣsamaras vt nō poſſent bibe̓: miſſo ligno de mandato dei ī aqͥs. dulcorate ſūt vt biberēt delectabilit̉. Aque ſūt tribulatōes. q̄ frequēter occurrūt ī deẜto huiꝰ mūdi. et ī ſe amare ſūt: ſꝫ lignocrucis miſſo ī eis .i. meditatōe habita de paſſiōeefficiūt̉ dulces. vt qͥs paciēter ⁊ delectabilit̓ ſuſtineat. Facit ad p̄dicta qd̓ dr̄. vij. q. j. ſuggeſtūNō vos kariſſimi a pio mētis ꝓpoſito afflictōisamaritudo coartat recede̓. ꝯſiderātes qͣnta de⁊ dn̄s noſter ih̓s ꝓ nob̓ ꝑtulerit. qͥbuſue ꝯtumelijs afficiēdū tradiderit. vt nos a iugo dÿabolice ẜuitutis eriꝑet. hec ibi. Fidelis miles libēterpatitur cum rege ſuo ⁊ filius cum patre.¶ Secundū remediū eſt ſa §. v.cra ſcriptura. recitās magnifica facta ſct̄oꝝ patrū eoꝝ maxīe qͥ aduerſa paſſi ſūt. Ad hoc em̄ſpūſſctus pͥncipaliter voluit antiqͦꝝ facta ſubſcriptura redigi. vt poſteri illa ꝯſiderātes aīarent̉ ad ſimilia ſuſtinēda ⁊ oꝑanda. Unde dicitapl̓us ad Ro. xv. Quecūqꝫ ſcripta ſunt ad noſtrā doctrinā ſcripta ſūt. vt ꝑ pacīaꝫ ⁊ ꝯſolatōꝫſcripturaꝝ ſpem habeamꝰ. Et hoc eſt qd̓ dicit̉Thob̓. ij. Hāc temptatōeꝫ .ſ. cecitatis ꝑmiſit deus ꝑuenire illi. vt poſteris daret̉ exemplū paci-
entie eius ſicut ⁊ ſancti Iob. ¶ Eſt aūt ſciendūꝙ maloꝝ ſocietas ſct̄is viris valet ad duo. ꝓpt̓qd̓ aduerſa leuius ferre pn̄t. Primo ad augmētū meriti. dū em̄ iuſti ꝑ malos affligūt̉ in virtutibus creſcūt ⁊ in paciendi arte eruditōres fiūtUnde dicit gregꝰ in regiſtro. vbi erat paciētia ſideeſt qd̓ tolleret̉: ego illū abel eſſe nō puto. quichaÿm non habuit. Goni em̄ ſi ſine malis fuerint. ꝑfecte boni eſſe nō pn̄t. Miſericorditer ergo deꝰ ſuis electis ꝓuidet. dū in hoc mūdo ad eorū exercitiū malos eſſe ꝑmittit. Secūdo ad purgatōeꝫ pct̄i. Aliqn̄ em̄ ſct̄os viros ꝯtingit ī deiobſeqͥo ꝑ inerciā. torpore alioꝝ laudibꝰ inanit̉extolli. ampliꝰ ꝙͣ debēt de ſua ſct̄itate p̄ſume̓. adque oīa repͥmenda vtiles ſūt aduerſantiū calūnie. vt ſi quid in vita iuſtoꝝ purgandū extiterit. prauorū ſociētate tollat̉. Ionathas ſūmusſacerdos ⁊ ſeniores iudeoꝝ. cū eſſent vexati vndiqꝫ bellis. nihilominꝰ ſolaciū ſacraꝝ ſcripturarū habere volebāt. Unde ſcribentes ſparciatisdicunt. Nos habētes ſolatō ſacros libros q̄ ſūtī manibꝰ noſtris. Exemplū etiā qd̓ ponit greg.in. iiij. dialo. de ſeruulo. qui fuit pauꝑ et diu infirmus. qͥ emebat ſacros libros ⁊ lege̓ ſibi faciebat ab his qͦs recipiebāt ſui in domo ꝑegrinis.qui mirabiliter vitam finiuit in bonum.¶ Terciū remediū eſt con §. vj.ſideratō maloꝝ īpunitoꝝ q̄ al̓s ꝯmiſiſti. Nullusem̄ adeo iuſtꝰ ē. qͦ nō multa ꝯmiſit ꝯtra deum dequibꝰ ip̄o deo miſerāte vel diſſimulāte. aut etiaꝫdifferente. nondū eſt punitꝰ: ⁊ dato ꝙ aliquampenā habuerit. nō tn̄ illā quā meruit. Uita etiāq̄ in pn̄ti ducit̉ qͣntūcunqꝫ ſct̄a videat̉. plena ēpct̄is. ſi apud diſcretū iudicē pleniꝰ indaget̉. vn̄dīc augꝰ. Ue etiā vite laudabili iuſtoꝝ. ſi ip̄amdeꝰ ſine miſcd̓ia diſcuciat. nulla gͦ pena ē īiuſtaq̄ etiā iuſtis infert̉. Et ideo in pͣs. dr̄. Si iniqͥtates obſeruaberis dn̄e: dn̄e quis ſuſtinebit? CriſBonus nō pt̄ eſſe in om̄ibꝰ bonus: ſꝫ ht̄ aliquamala. de pe. di. iiij. quid ergo. Exemplū de fratribus Ioſeph. qui deſcendētes in egiptū. tunc nilmali fecerūt. tamē paſſi ſunt magnā anguſtiāex facto Ioſeph. Et hoc ꝓpter pct̄m priꝰ multoante ꝯmiſſum in venditōne Ioſeph. Unde dicebant. Aerito hec patimur.¶ Quartū remediū eſt cō. §. vij.ſideratō abutētiū hūana felicitate. Cōmūit̉ em̄hoīes ī ꝓſperitatibꝰ ꝯſtituti. in ſuꝑbiā ⁊ cordispanitatē eleuāt̉. ad ſequēdas etiā carnis delicias indebite efferūt̉. Natura em̄ hūana ꝓpt̓ corruptōeꝫ pct̄i origīalis infirma ē. Un̄ ad bonū ēdifficilis. ⁊ ad mala prona. Et hoc eſt quod dicitapl̓s ab Ro. vij. Non em̄ qd̓ volo bonū hoc fatio. ſed qd̓ nolo malū hoc ago. Cuiꝰ cauſam ibiſubdit. Uideo: inqͥt. aliā legē ī mēbris meis repugnātē legi mētis mee. Lex quidē mēbroꝝ eſtlex fomitis pct̄i origīalis. qd̓ naturā corrūpit ꝑhāc quidē legē hō inclinat̉ ad malū ꝯtra rōeꝫq̄ eſt lex mētis. Qn̄ gͦ cum hoc interiori motiuoinclinante ad peccatū. habet etiā extra motiuū