¶ Titulus¶ Cercius
virium ſpūaliū facit pacīa. quia hominē redditſecurū. Ille em̄ vere ē ſecurꝰ. qui ſeip̄m poſſidet⁊ ab exterioribꝰ nō mouet̉. Paciēs aūt ſeipſumpoſſidꝫ. qꝛ ſuū animū ſibi ſubicit: nec ab illatisexterioribꝰ ꝯcutit̉. qꝛ mala pene trāſitorie n̄ metuit. Qui aūt talis ē potēs ē ad aggrediēdū oīadifficilia. Un̄ ſuꝑ illo v̓bo Iob. Ubi ē fortitudotua dicit glo. Qui ſe vincit. ꝯͣ oīa fortis ē. Quiem̄ vincit qd̓ maius eſt. ꝯn̄s eſt ꝙ vincat qd̓ minus eſt. Maximū aūt eſt vince̓ motꝰ impetusꝰpaſſiōes cordis ſui. que intra ſe latēt. ⁊ ꝯtra ſpiritū ſꝑ rebelles exiſtūt. Nulla aūt peſtis ē efficatior ad nocendū. ꝙͣ familiaris inimicꝰ. vt dīcſene. Un̄ ſuꝑ illo v̓bo ꝓuer. xvj. Melior ē paciēsviro forti. dīc glo. Minor ē victoria vrbes expugnare. qꝛ extra ſe ſūt q̄ vincūt̉. ꝙͣ ſeip̄m vince̓ qͥintra ſe eſt. Et ſeneca ī li. de naturalibꝰ q̄ſtionibus dicit. Innumerabiles ſunt qͥ vrbes qͥ ppl̓oshabuerūt in pt̄ate. pauciſſimi aūt qͥ ſe ſcd̓m qd̓reqͥrit̉ ad pugnādū. ē armoꝝ peritia. Int̓ aliaaūt que faciūt milites ī bellis peritos ē. qꝛ ſemper ꝙͣtū poſſūt ſequūt̉ vexillū regis. ⁊ ſuo principi ſemꝑ adherēt. maxīe qn̄ ſciūt ip̄m nō faciliter expugnari poſſe. Ille aūt qui vere paciēseſt. ſuſtinet mala illata. vel ſuſtinere debꝫ. precipue exemplo xp̄i paciētis tantā ignominiā inligno crucis. qui fuit pͥnceps ⁊ vexillifer populi xp̄iani ī ſuſtinēdis obprobrijs. Unde dicebatille paciens apl̓us ad Galla. Nemo mihi moleſtus ſit. ego em̄ ſtigmata dn̄i ih̓u xp̄i in corporemeo porto. Ubi dicit augꝰ. ꝙ ſtigmataⁱ appellauit qͣſi notas de ꝑſecutoribꝰ penaꝝ qͣs paciebat̉Exemplū in Iob de quo Iaco. dīc. v. c. Pacīamiob audiſtis. Hīc em̄ vt gregꝰ ait ī moralibꝰ totiacl̓a cōtra hoſtē antiquū intorſit. qͦt v̓ba pacīeꝓtulit. de qͥbꝰ ptꝫ Iob. jͣ. ¶ Tercia laus pacīe ēqꝛ de hoſte nobilit̉ triūphat. Nobile genꝰ victorie ē. hoſtē debellare tacēdo ⁊ qͥeſcēdo. ſine ictu⁊ reꝑcuſſione. qd̓ facit paciēs. Uidemꝰ em̄ ꝙ ip̄iqui iniuriā inferūt. miro modo affligūt̉. qn̄ eisnō reſpondet̉. putātes ſe deſpici. Et de talibꝰ dici pt̄. ꝙ eoꝝ tela ad eos ꝯuertūt̉: qꝛ dum tacitpaciēs iniuriātes de iniurijs a ꝓximo deſpectisinteriꝰ lacerāt̉. Et tūc vere gladiꝰ eoꝝ intrat incorda ipſoꝝ ſicut dīc pͣs. Sed adhuc nobiliꝰ genus victorie ē. qn̄ nōſoluꝫ paciēs triūphat ſineictu ꝓprio. ſedetiā qn̄ vincit ictibꝰ iniuriātiū ſeofferēdo. Et hoc facit vere paciēs. ẜm documētū xp̄i dicētis. Qui te ꝑcuſſerit in vna maxillaprebe ei ⁊ alterā. qd̓ intelligendū eſt ẜm p̄paratōeꝫ animi. ⁊ interdū ſcd̓m actualē exhibitōemqn̄ eſt opus. Legit̉ de quodaꝫ heremita. ꝙ cumquidā ſpū demoniaco arreptꝰ eū fortiter ī maxillā ꝑcuſſiſſet. ⁊ ſenex alterā p̄buiſſet. dÿabolusſtatim receſſit clamās. Humilitas ⁊ pacīa xp̄ianoꝝ vincit me. Legitur etiam in policrato. ꝙdum quibā aduerſus quendā grauiter excandeſceret. ille dixiſſe fert̉. Loquere: inqͥt. qd̓ placetqꝛ diligentiaꝫ auribꝰ. līgue taciturnitatē. anīoquietē indixi. ¶ Quarto pacīa vincentē felicit̓
coronat. Corona nō dat̉ d̓tutibꝰ. niſi bello ꝑfecto ⁊ ꝯſumato. De pacīa aūt naſcit̉ ꝑfectō. vt dicit glo. ſuꝑ Iob. Nā in aduerẜ tollerādis aīa ꝑficit̉ ꝑ pacīaꝫ. inqͣtū remouet triſticiā q̄ cauſatur in aīo ex aduerẜ illatis. Ex triſticia em̄ naſcit̉ ira q̄ īpugnat māſuetudinē. Ex ira odiumqd̓ tollit caritatē. Ex odio naſcit̉ iniuſtū nocumentū qd̓ ē ꝯtra iuſticiā ⁊ equītatē. Fūdamentū gͦ qd̓ hec oīa vitia remouet. ⁊ p̄dictas v̓tutesꝯẜuat. ē pacīa. Et ꝙͣtū ad hoc dīc bt̄us Iaco. j.ca. ꝙ pacīa opꝰ ꝑfectū hꝫ. Un̄ ptꝫ. ꝙ pacīa queſic eſt cōſūatiua oīs boni. meret̉ coronā regni.Un̄ apl̓s ad heb̓. iiij. Pacīa vobis neceſſaria ē.vt volūtatē dei faciētes. reportetis ꝓmiſſionē.Hec at̄ ꝓmiſſio declarat̉ ex v̓bis Iaco. j. dicētisBeatꝰ vir qui ſuffert tēptatōeꝫ. quoniā cū ꝓbatꝰ fuerit. accipiet coronā vite ⁊cͣ. Et iō dīc Hiero. Nō niſi ꝑ pacīaꝫ implet̉ qd̓ dicit̉. Regnū celoꝝ vim patit̉. ⁊ violēti rapiūt illd̓. gͦ teſte veritate. Beati q̄ ꝑſecutōeꝫ paciūt̉ ꝓpt̓ iuſticiā. qm̄ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ Mat. v. Exēplū eleazarꝰ depͥoribꝰ ſcribaꝝ. vir etate ꝓuectꝰ. vultu decorusgl̓ioſā mortē magiſꝙͣ odibilē vitā amplectēs ītātū dilexit bonū dīne legis. ꝙ voluntarie ibatad ſuppliciū. ⁊ paciēt̓ ſuſtinēs deſtīauit n̄ admittere illicita ꝓpt̓ vite amorē. vn̄ dixit. Fortit̉ vitā excedēdo ſenectute dignꝰ apparebo. Adoleſcētibꝰ at̄ exēplū forte relinquā. ſi ꝓmpto aīo fortit̉ ꝓ gͣtiſſimis ac ſct̄iſſimis legibꝰ honeſta morte ꝑfūgar. qͥbꝰ dictis occiſus ē. ij Machab̓. vj.Poſt laudes pacientieᵐ. §. iij.ꝯn̄ter accedamꝰ ad ea q̄ pn̄t eſſe remediā paciētis. Poſſūt aūt. xv. adduci inter q̄ p̄cipuū ⁊ potiſſimū ē exēpluꝫ xp̄i. qͥ vt doce̓t bona preſentisvite eē ꝯtemnēda. aduerſa ſuſtinuit ⁊ bona mūdi ꝯtempſit. Si em̄ bona mūdi ſeq̄ voluiſſꝫ. hōnimis ardēter talia appete̓t: qͣſi ex hoc ſe putāsfelicē. ꝙ deū ſuū talia petentē ſequeret̉. Item ſimala pn̄tis vite ex toto vitaſſet. nimis abhorreret homo pauꝑtatis. īfirmitates. ⁊ alias aduerſitates. ⁊ diceret ꝙ ille eſſet infelix qͥ talia appeteret vl̓ haberet xp̄m nō ſequēdo. Sꝫ ꝯtrariuꝫfecit xp̄c. vt has falſas oppiniōes ab hoībꝰ r̄moueret. Un̄ dicit augꝰ. Om̄ia bona t̓rena ꝯtēpſithomo xp̄c. vt ꝯtēnenda mōſtraret. ⁊ oīa terrena mala ſuſtinuit. q̄ ſuſtinēda ꝑſuaſit. vt nec īillis queret̉ felicitas. nec ī iſtis timeret̉ infelicitas. Xp̄c ſubditus paſſioni. cū alapā accepiſſet ⁊ ei dice̓t̉. ſic rn̄des pōtifici Io. xviij. Nihil ille ꝯtumelioſe locutꝰ ē. ſed magis innocētiā ſuātutꝰ rn̄dit dicēs. Si male locutꝰ ſū ⁊cͣ. Que oīaab eo ideo facta ſūt hūiliter et paciēter. vt noshūilitatis atqꝫ pacientie haberemꝰ exemplū Ciprianus. di. xciij. Dominus noſter.Ad hoc aūt ꝙ xp̄m dul §. iiij.tiꝰ ſeqͣmur. ⁊ aduerſa paciēt̉ ſupportemꝰ. ſciēdūē ꝙ eꝰ paſſio ad mēoriā r̄uocata. facit t̄plicē eſfectū ī aīa. Prīo .n. eā ſanat a lāguore triſticieSecūdo eleuat a lōganimitate paciētie. Tertō