¶ Capitulum¶ Sextum

repellēdo vt pꝫ ex pluribꝰ capi. pͥmi ⁊ ſcd̓i regū.De proprietatibꝰ ⁊ ſignis. §. ij.magͣnimitatis ml̓ta ſcribit ph̓s in .iiij. ethicoꝝinter que octo poſſumꝰ acciꝑe ꝑ que qͥs poteritꝯuince̓ de ip̄a v̓tute acquiſita. vl̓ de naturali inclinatōe ad ip̄am. Dicit em̄ ꝙ magnanimꝰ habet motū lentū. vocē grauē. ⁊ locutionē ſtabilēQuoꝝ ratō poteſt eſſe. qꝛ corꝑalis motꝰ diuerſificant̉ ẜm diuerſas animi app̄henſiones ⁊ affectiones: vnde ꝯſequūt̉ determīata accidētia circa p̄dictos motus. Primo em̄ velocitas motꝰ ꝓuenit ex eo ꝙ hō ad multa attēdit que explerefeſtinat. Magnanimꝰ aūt tēdit ſolū ad magna q̄pauca ſūt. que etiā indigēt magna attentōe. etideo habet motū tardū. Deinde acuitas vocis⁊ velocitas lingue ꝯpetit his p̄cipue. qui de pluribꝰ ꝯtende̓ volūt. qd̓ nō ꝑtinet ad magͣnimos.qui nō debēt ſe intromitte̓ niſi de magnis. Tales at̄ diſpoſitōes corꝑales ꝯueniūt magͣnimisẜm exigentiā v̓tutis. Hos etiā qui naturaliterſūt diſpoſiti ad magͣnimitatē. tales ꝯditōes naturalit̓ aſſequūt̉. Predicatores debēt hr̄e has ꝓprietates magͣnimi. qꝛ dn̄t eſſe ī ſuis actibꝰ maturi. ⁊ in p̄dicatōe tubales. Exēplū. Un̄ ezechiel in viſione qͣtuor aīaliū. deſignātiū qͣtuor euāgeliſtas. vidit plantā pedis eoꝝ qͣſi plātā pedisvituli. Uitulꝰ em̄ mature incedit ⁊ fortiter. Uidit ⁊ ſcint illas quaſi eris cadētis. Es em̄ metallum ſonoꝝ eſt. Et in omnem terram exiuit ⁊cͣ.¶ Ponit vlterius ph̓us quinqꝫ laudabiles ꝓprietates magnanimi. Primo ꝙ eſt īmemor beneficioꝝ. qd̓ nō eſt intelligēdū. ꝙ nō habeat ī memoria bn̄ficia q̄ recepit. ⁊ ꝙ etiā bn̄faciētibꝰ nōretribuat: ſed eſt intelligēdū. ꝙ nō eſt ſibi delectabile. ꝙ ab aliquibꝰ bn̄ficia recipiat. quin eismaiora recōpenſet. Et hoc ꝑtinet ad ꝑfectōeꝫ gͦtitudinis. in cuiꝰ actu bult ſuꝑexcede̓. ſic ī actibus aliaꝝ v̓tutū. Unde magͣnimitas eſt ornatꝰoīm virtutū inꝙͣtuꝫ intēdit in actu omniū adgrande. Uult gͦ dice̓. ꝙ eſt promptior ⁊ ſibi eſt delectabilius ad benefaciendū. ꝙͣ ad accipiendū.qd̓ videt̉ eſſe actꝰ liberalitatis ⁊ caritatis. Hancmagnanimi ꝯd̓itionē habuit abraham qn̄ filijsethei gratis offerentibꝰ ſepulturā pro defunctaſara vxorē ſua nō acquieuit: ſed ſtatim quadrīgentos ſiclos argenti ⁊ probate monete. publice ꝓ iure ſepulture habende tradidit Gen̄. xxiij.Erat em̄ abrahā liberi ac nobilis animi. Undeꝓ bene ficio gratis accepto. nolebat ſe alicui ſubdere. Et ꝙͣtū ad hoc rēnuit eē beneficij memor.¶ Secūdo ponit̉ ꝙ ē ocioſꝰ ⁊ tardus. qd̓ nō ē ītelligendū. qͣſi deficiēs ab oꝑando ea q̄ ſibi conueniūt. Sed qꝛ nō ingerit ſe qͥbuſcūqꝫ oꝑbꝰ ſibinō ꝯuenientibꝰ: ſed ſolū his que magna ſunt. qͣlia decēt eū. Hanc ꝯditōeꝫ habuit ſaul. cū de nouo factus rex ⁊ a pluribꝰ ꝯtēneret̉ diſſimulauitSed venientibꝰ nuncijs Iabes galaad ꝓ adiutorio ad eū. oſtendit auctoritatē et magnitudinem animi. in fruſtra diſcerpēs boues. quos ſequebat̉. ⁊ p̄cipiens ꝙ ſic fieret ſic bobꝰ eiꝰ. qͥ nō

veniret ad preliū omnis iſrahelis. j℟. ¶ Tertio ponit̉ ꝙ magͣnimꝰ vtit̉ ÿronia ad ml̓tos qd̓nō ē intelligendū de ÿronia ẜm qd̓ veritati opponit̉. dicēdo d̓ ſe aliqͣ vilia que nō ſūt. vel negādo aliqͣ que ſūt. Sed qꝛ nō totā ſuā magnitudinē oſtendit. maxime ꝙͣtū ad inferiorē multitudinē. Nam ſic dicit ph̓us. loquēs de hac ꝓprietate. Ad magnanimū ꝑtinet magnū eſſe ad eos qͥin dignitate ⁊ in bonis fortune ſunt. ad mediocres aūt moderate. Hanc ꝯditōeꝫ habuit dauidqui licet eſſet in regē ꝑ ſamuelē ꝓphetā vnctus:de mādato tn̄ patris. victualia ſuis fr̄ibꝰ quibꝰdiuinitꝰ erat prelatus māſuetꝰ deferebat. Alexāder etiā qui tāta cordis altitudine fuerat vſusin debellatōne darij. eum mortuū in vlnis proprijs deferebat. qui pietatis offitio in corꝑis funeratōne functus eſt. ¶ Quarto ponit ꝙ nō pt̄ꝯuiue̓ alijs. qd̓ nō eſt intelligendū ꝙ nō ſit familiaris ad amicos. Sed quia oīo deuitat adulationē ⁊ ſimulatōeꝫ. quā querit ꝯmūiter hominū multitudo. hoc em̄ ſpectat ad anī prauitatēCōuiuit tn̄ oībꝰ magnis ⁊ ꝑuis ſicut oꝑtꝫ. et qn̄oꝑtꝫ. ſic dictū ē in tercia ꝓprietate. Admonꝫ areſto. alexandꝝ ꝙͣtum ad iſtā ꝓprietatē dicēs ſic.Honorificū eſt: inquit. regē abſtine̓ a multiloquio. ⁊ nō frequētare ꝯſorcia viliū ꝑſonaꝝ: qͥanimia familiaritas parit ꝯtemptū. Et ſubdit.Indi ſtatuerūt. ꝙ rex tm̄ ſemel in anno apparꝫcū regali apparatu. et nobiles circa eum ſtare⁊ bulgus a remotis. In illa die ꝯſueuerunt dona elargiri. reos de carceribꝰ emācipare. ⁊ aliapia opera exercere. ¶ Quinto et vltimo ponitph̓us. ꝙ magis poſſibet infructuoſa. vbi vult dicere. ꝙ ꝓponit honeſta que vocat īfructuoſa: vtpote ad alia nō ordinata. vtilibꝰ que vocat fructuoſa. quia vilꝫ ꝓpter aliud querūt̉. vt per eaſubueīat alicui defectui. qui magnanimitati repugnat. Temiſtodes qui ſua ꝓbitate ꝑſas fugauerat. magis dilexit honeſta ꝙͣ vtilia. Unde interrogatus de filia ſua. vtrum eam pauperi: ſedornatu. aut locupleti parū probato maritādācollocaret. Reſpondit. Malo virum pecunia indigentem ꝙͣ pecuniam viro. ¶ De magnificentia. quid ſit. ⁊ quibꝰ ꝯueniat. Capituluꝫ. VI.Epirtute magnificētiede qͣ ꝯſequēter ē agendū. duo breuiter videre ſufficiat. ſcilꝫ circa quitexiſtat. et quibus proprie ꝯueniat.Dictū eſt aūt ſupͣ duas eſſe virtutes circa pecuniam. vel vſum eiꝰ .ſ. liberalitatē ⁊ magnificentiam. Ꝙ em̄ circa genus pecunie ſit virtꝰ ponēda. patere poteſt ex his que dicit augꝰ in li. deli. arbi. vbi ait. Ꝙ bene vti his quibus male vti poſſumus. ꝑtinet ad virtutem. Poſſumꝰ em̄bene et male vti pecunia. ⁊ his que extra nos ſt̄in vſum noſtruꝫ venientibꝰ. Igitur vt bene vtipoſſimus pecunia. ⁊ his que ꝑ eā menſurantureſt virtus neceſſaria. Sed eſt ſciendū. ꝙ v̓tutesille q̄ ſūt circa res exteriores. habēt aliā difficultatem ex ipſo genere rei: qꝛ res exteriꝰ exiſten-