Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSecundus

generat̉. De tertio dr̄ Lu. xviij. Qui ſe hūiliatqd̓ includit ꝯgnitōem ſui: exaltabit̉. Boetiꝰ deph̓ica ꝯſolatōe. O mortalis extͣ vos petitis qd̓intͣ vos ē poſitā felicitatē. qꝛ .ſ. verā ꝯgnitōꝫſui qͥs ꝑuenit ad. In hꝰ figurā hēs Lu. ix.ceci ſūt vocati ad cenā ſigͣt bt̄itudinē. Et loqͥtur de cecis. qui .ſ. ꝯgnoſcūt ſe cecos. Bern. ſuꝑcan̄. Nemo ſine ſui ꝯgnitōe ſaluat̉. Salus aūtꝑfecta in bt̄itudine. Ecōtrario ex ignorātiaſuip̄ius ꝯſequūt̉ hoīes tria mala ſeu detrim̄taEſt em̄ fūdamētū infirmitatis. nutrimētū iniquitatis. ꝯplementū fatuitatis. Quo ad pͥmuꝫignorātia ſui ē fūdamentū infirmitatis hūaneſpūal̓ .ſ. pct̄i Can̄. j. Si te igͦras o pulcerrimamulieꝝ egrede̓. Si qꝛ pulcerrima mulieꝝ .i.creaturaꝝ ē aīa. que qꝛ igͦrat ſe. egredit̉ a ſe diſpergēdo et vagādo diuerſa vitia. Bern̄. ſuꝑcan̄. De igͦrantia ſui pēit ſuꝑbia in te ē prīcipiū pct̄oꝝ. Itē lactātins falſa religione. Nullus aīe ſuauior cibꝰ veritate. Ignorātia at̄ ſuicauſa ꝑuitatis. Seneca in epl̓is. ad ſanit a difficilit̓ ꝑuenimꝰ. qꝛ nos egrotare neſcimꝘͣtum ad ſecundū pͣs. Neſcierūt .ſ. nccͣia ad ſalutē. neqꝫ intellexerūt .i. intus legerūt ꝯgͦſcēdoſeip̄os. in tenebris ābulāt pct̄oꝝ. Terrentiꝰ itafere corrupta eſt oīm hoīm natura. vt alienameliꝰ iudicet ꝙͣ ſua. hoc in malū. Un̄ tulliꝰ inli. de offitijs. Neſcio fit. vt magis in aliū cernamꝰ ſi qͥd delīquit̉. Et tn̄ xp̄c dīc Lu. vj. Eijcepͥmū trabem de oculo tuo vt eijcias feſtucā deoculo fr̄is tui. Quo ad tertiū pͣs. in honore eēt intellexit ſeip̄m vel ſuā ꝯgnitōem.Comꝑatus ē ium̄tis inſipiētibꝰ. Bern. in li. deꝯſideratōe ad eugeniū. Licꝫ oīa miſteria noueris. lata t̓re. alta celi. ꝓfūda maris. ſi te neſcieris: oīno eris ſil̓is hoī inſipiēti edificāti domūſuā ſuꝑ arenā ſn̄ fūdam̄to .i. ruinā ſtructurāfaciēs. Tholomeꝰ. Inſipiens ē ſuip̄ius ignorat quātitatē. Tulliꝰ de tuſculāis q̄onibꝰ. Stulticie ꝓpriū ē. alioꝝ vitia cerne̓: ſuorūqꝫ obliuiſci De prudētia monaſtica aut ꝑticulari. no regulis directiuis hūanā vitam. Ca. iiij.Valiter prudētia particularis que hꝫ hoīem ordinare inſeip̄o: dirigat oꝑa eiꝰ. ſatis pulcrep̄t tͣhi ex his v̓bis hn̄tur Can̄. v.videlꝫ. Dilectus meꝰ cādidus rubicūdus. ele.ctus ex milibꝰ. Caput eius auꝝ optimū. Comeeiꝰ ſicut elate palmaꝝ. nigre qͣſi coruus. Oculieiꝰ ſicut colūbe ſuꝑ riuos aqͣꝝ. lacte ſunt loteet reſidēt iuxta fluēta pleniſſīa. Gene eiꝰ ſicutareole ꝯſite a pigmētarijs. Labia eius diſtillātia mirrā primā. Manꝰ eius tornatiles. aureeplene iacinctis. Uēter eius eburneꝰ diſtinctusſaphiris. Crura eiꝰ colūne marmoree fundateſuꝑ baſes aureas. Guttur ſuauiſſimū totꝰ deſiderabilis. Hec ibi. Que ītelligi pn̄t de xp̄o vero .i. ꝑſona eius. de dr̄ Iob. Prudētia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbum .ſ. diabolū. Ac etiā xp̄o miſtico .i.eccleſia eius. ſeu de eiꝰ fidelibꝰ quibꝰ dr̄ Mat. x.

Eſtote prudētes. Ex quibꝰ v̓bis trahūtur nouēregule directiue totiꝰ vite hūane. Et ẜm hocip̄a v̓ba exponit egregiꝰ vir. cūcta laudabil̓dn̄s Io. dn̄ici cardinalis raguſinꝰ. in li. ſciētifico. etſi vulgari intitulato amor caritatis. Etpͥmo quidē on̄ditur excellētia xp̄i in generali. .ſ. dr̄ candidus .ſ. puritatē. Rubicūduscaritatē. Electus ex milibꝰ gr̄e et ſapīe ſublimitatē. Exinde ponūt̉ dicte regule. Prima dirigit intentōnes. ibi. caput eiꝰ ⁊cͣ. Secūda cogitatōes. ibi. come eiꝰ ⁊cͣ. Tertia ꝯgnitōnes. ibi.oculi ⁊cͣ. Quarta exēplatōnes. ibi. gene eiꝰ ⁊cͣ.Quīta locutōes. ibi. labia eiꝰ ⁊cͣ. Sexta actōesibi. manꝰ eius ⁊cͣ. Septīa fructificatōnes. ibi.vēter eius ⁊cͣ. Octaua gub̓natōes vel affectōesibi. crura eiꝰ ⁊cͣ. Nona diſciplīatōes. ibi. guttureiꝰ ⁊cͣ. Prīa dirigit intentōes ſignant̉caput. Caput aūt deſignat intentōem. qꝛ ſicutcaput ē pͥncipiū corꝑis. ita intentio pͥncipiumoꝑis. ẜm ſapientē. finis ad quē reſpicit intētio mouet agentē. Et in his quidē de ſe ſuntmala. vt blaſphemia. homicidiū. vſura. et hꝰ.quātūcunqꝫ videret̉ hr̄i pia intētio. p̄t veracit̉ bona nec opꝰ bonū. Sꝫ in alijs vera ē auctoritas cōis .ſ. Quicqͥd agāt hoīes: intētio iudicat oēs. Et aliqͥ quidē hn̄t caput terreū. .ſ.intēdūt niſi ꝯgregatōem ſub̓e in ſuis oꝑbꝰ. etiāde genere bonoꝝ. ꝓpt̓ hoc ieiunāt. orāt. hꝰ. vtꝓſperent̉. Alij caput carneū. intēdūt tm̄ ſatiſface̓ nature. vt ea fiūt ꝓpt̓ ꝑntelas. vel ſenſualitati vt multi ſub ſpecie ſpūs. multa faciūt ꝓpt̓ pn̄tiā corꝑalē ꝑſonaꝝ. Alij hn̄t caputaureū. iſti ſūt ſct̄i. oīa faciūt: faciūt ꝓpterhonorē dei amorē eius. Caritas em̄ auꝝ ſigͣtAppoc̄. iij. Sua deo tibi eme auꝝ .i. caritatē. qꝛſicut auꝝ excellit oīa alia metalla. ita caritasoēs v̓tutes. Et quāto qͥs ex maiori intentōe caritatis aliqͥd facit. tomagis ē deo gͣtus meret̉. O xp̄c oīa facit fecit ex maxīa caritate. merito dicit de eo eccl̓ia. Caput eiꝰ .i. intētioeiꝰ auꝝ optimū ꝑfectiſſīa intētione. Un̄ ip̄e dicebat Io. iiij. Aeus cibꝰ ē vt faciā volūtatē eiꝰ miſit me. ecce intētio. multa ſil̓ia īuēies. Etſic in iſto ſplēdore illūinat oēm hoīem veniētēin hūc mūdū. diſce dirige̓ intentōnem tuam. Secūda dirigit cogitatōnes. deſigͣnt̉ comas .i. capillos. qꝛ ſicut capilli exeūt de capiteſeu ꝓcedūt ita cogitatōes a mēte. Quale caputtales capilli. Nr̄m caput vanū ē. vanos capillos ꝓducit. et material̓r et ſpūal̓r. Tria dīcde his cogitatōibꝰ qͣles dn̄t eſſe et nr̄e. Prīoſūt vnite in vno fine ⁊ſi ſint diuiſe in materia.Et dicit elate .i. toltelli. o rami de palma. quiquidē vidētur diuiſi adinuicē. et ſūt in ſūmitate: ſꝫ in fine in vnū ꝯueniūt. Ita xp̄c diuerſaagebat loquebat̉. de diuerẜ materijs. tn̄ ſꝑad honoreꝫ dei et ſalutē ꝓximi. Sic et tu. etſi dediuerſis materijs cogitas. modo de gubernādafamilia. de artifitijs. de alijs: fac̄ oīa adgloriā dei. Secūdo cogitatōes debent eſſe firme