¶ Capitulum¶ Quartum
et ſtabiles. ideo dicit palmaꝝ. palma em̄ viriditateꝫ ſemꝑ ꝯſeruat. in hÿeme vt in eſtate. ſꝑſtat vno mō. et quātomagis ātiquat̉ tā tomagis dulceſcūt fructꝰ eius. Et ē multi tꝑis. inferius ſubtil̓. ſuꝑius lata. ꝯͣrio mō aliaꝝ arboꝝ.ſic cogitatōes bone dn̄t eē firme Aug. de pe. di.iij. Bonū ꝓpoſitū ꝯẜua iugit̉. neqꝫ ꝓſꝑitate necaduerſitate mutari: ſꝑ deuotius ſe hr̄e. hr̄e latas meditatōes de diuīs. ⁊ modicas d̓ terrenisTertō dn̄t eē hūiles. iō dicit nigre ⁊cͣ. Nota ꝙcoruus libēter qͥeſcit ſuꝑ cadauera. Sic verushūilis ꝯſiderat mortē. ex qͣ ſumit ſibi occaſionēhumilitatis. Hūilis ſū corde: ait xp̄c Math̓. xj.¶ Tertia dirigit illuſtratōes q̄ deſigͣnt̉ ꝑ oculos. iō dīc oculi eiꝰ ſicut colūbaꝝ. Sic eī oculocorꝑali qͥs videt corꝑal̓r. ita ocl̓o ītellectꝰ ſpūalit̓. Et ſic duplex ē ocl̓s. ita duplex ītellectꝰ .ſ.pͣcticꝰ circa oꝑabilia. ⁊ ſpeculatiuꝰ circa ꝯgͦſcibilia. ibi qͥeſcēs .i. vna potētia intellectīa cumduplici dicto offitō. Prīo igit̉ intellectꝰ dꝫ eē diſcretiuꝰ. diſcernēdo falſa a veris. bona a malisvt vera et bona eligat. ⁊ falſa ⁊ mala reprobat.iō dīc ſicut colūbaꝝ. Un̄ colūba diſcernit grana q̄ ſūt bona. ⁊ ſana ꝯmedit: corrupta dimittit. Sic egit dn̄s ih̓s. Iuxta illd̓ Iſa. vij. Sciatreprobare malū ⁊ elige̓ bonū. Et vt hoc poſſithō meliꝰ face̓: debet. Secūdo oculos intellectustene̓ ſuꝑ riuos aqͣrū .i. ſuꝑ doctrinis lectis velp̄auditis: eas ruminādo. Un̄ dīc. b. anto. cuidā int̓rogāti de via ſalutis. In oī re quā facisadhibe tecū teſtīonia ſcripturaꝝ. Et nota ꝙ n̄qͦſlibet libros vel doctrinas debemꝰ ruminareſꝫ illas ſolū. q̄ ſūt lote lacte .i. ſcripturas ſacrasq̄ ad modū lactis ſūt purificatīe mētis. illūinatiue. ⁊ ꝯfortatīe. Alie at̄ doctrine vt ph̓ie. poeſis. ⁊ de palatinis. et cētinouiū ⁊ hꝰ. nō purificāt: ſꝫ inqͥnāt mentē ſuꝑbia vel īmūditia. Colūba ſtās ſuꝑ riuos aqͣꝝ inde ꝑ vmbrā ꝯtēplat̉ancipitrē ꝑſequētē. vt vitet eū. Sic aīa ꝑ ſcripturas p̄t ꝯgnoſce̓ inſidias diaboli. qūo diuerſis mōis q̄rit caꝑe. ⁊ ibi in oībꝰ videt remedia.Ip̄as xp̄c allegabat p̄dicādo. ꝓpt̓ea iudei mirabant̉: dicētes. Qūo hic lr̄as ſcit cū n̄ didicerit.Io. vij. Tertō dꝫ etiā ꝯſiderare diligent̉ inſtinctus diuīos. ſeu inſpiratōes ſpūſſct̄i. vt equat̉.qͥ adhuc meliꝰ ⁊ purificāt ⁊ illumināt. ꝓptereaſubdit. r̄ſidēt iuxta fluēta pleniſſīa. q̄ ſūt donaſpūſſct̄i. Un̄ xp̄c dixit clamādo Io. vij. Qui credit in me ſic dīc ſcriptura. flumīa de vētre eiusfluēt aque viue: loquēs de ſpūſct̄o. ¶ Quartadirigit exēpla q̄ notant̉ ꝑ genas. ibi. gene eiꝰ.Sic gene ſūt ſub oculis ⁊ nūꝙͣ cooꝑiunt̉ ſicutalia pene oīa mēbra. ita exēpla .i. oꝑa manifeſta ſub oculis in ꝯſideratōe ſūt hoīm. ⁊ occultari n̄ pn̄t. Tenet̉ aūt qͥlibet nōſolū ꝯſcīe ſue ꝓuidere: ſed etiā ꝓximū bonis exēplis edificare. etꝓpterea nōſolū a malis: ſꝫ etiā ab his que hn̄tſpēm mali caue̓ dꝫ iuxta ſnīam apl̓i. Dn̄t autēexēpla eē pͥmo hūilis patīe. ꝓpterea dīc areole.In area fit ꝑcuſſio grani. ⁊ calcatō ſuſtinꝫ plu-
res ictus. et tn̄ n̄ frāgit̉ terra: ſꝫ integͣ ⁊ ſolidaꝑſeuerat. Nullū maiꝰ exemplū dat de ſe ẜuꝰ dei.ꝙͣ de v̓tute patīe. vt iniurijs tribulatōibꝰ n̄ frāgat̉. nō turbet̉. nō q̄rulet̉: ſꝫ firmꝰ ⁊ integer ꝑmanꝫ. hoc xp̄c edocuit. Un̄ Aug. j. q. j. xp̄c qͥdfecit nob̓ .i. qͣle exēplū dedit. qͥ tāta patīa ꝓditorē ſuū ſuſtinuit uſqꝫ in finē. vt eī pͥmā eukariſtiā ꝯfectā manibꝰ ⁊ ore ſuo ꝯmēdatā. ſic ceteris apl̓is ꝓprijs manibꝰ baret ⁊cͣ. Areoli dīc inplurali. qꝛ patīe exēplū dꝫ on̄di in tribulatōibꝰcorꝑalibꝰ et ſpūalibꝰ. q̄ duriores ſūt qꝛ tāguntaīam. Areole nomē diminutm̄ ē. ex quadā humili ꝯgnitōe ꝓprioꝝ defectuū. et ꝑ ꝯn̄s recogͦſce̓ſubditū oīm penaꝝ dꝫ ꝓcede̓ iſta patiētia mōph̓ico. Debes qͦꝫ et alijs v̓tutū p̄bere exēpla. iōſb̓dit aromatū. Aromata odorifera ⁊ ſuauia ſiv̓tutes. Zuccaꝝ eſt caritas. Cina monū puritas. Carophilus hūilitas. Balſamus obedīa.irra pnīa ⁊cͣ. Parū exēpla debes dare mō devna. mō de alia. que oēs qꝛ eis occurrūt tēptationes et tribuſatōes. iō dn̄t eſſe fūdate in humili patīa. vt ſint areole aromatū. Dn̄t tertioom̄ia exēpla etiā oꝑm v̓tuoſoꝝ eſſe cū magnadiſcretōne. Un̄ ſubdit. Conſite a pigmētarijs.Pigmētarij ſunt qui ſciūt ꝯponere medicinaset ꝯfectōnes. Non omniū ē hoc qui hn̄t aromata: ſꝫ paucoꝝ ex magna practica. Nō oēs quihn̄t v̓tutes. ſciūt ſemꝑ vti diſcretōne: paucorūē hoc et exercitatoꝝ in via ſpūs. et tn̄ ſi deſit diſcretio. nō erit v̓tuoſū opus. Niſi em̄ oīa fiantcū modis ⁊ tꝑibꝰ: nō edificabūt. ſꝫ ſcādalizabūtqd̓ xp̄c ſūme ẜuauit. qn̄qꝫ rep̄hendens. qn̄qꝫ cōſolās. qn̄qꝫ tacens. qn̄qꝫ loquēs. qn̄qꝫ miraculafaciens. qn̄qꝫ nō faciens. qn̄qꝫ ieiunās. qn̄qꝫ cōcedens ⁊cͣ. Om̄ia ad edificatōem ¶ Quinta regula dirigit locutōes. que deſigͣnt̉ ꝑ labia. Un̄labia eius ⁊cͣ. Poſuit deus ⁊ labia ⁊ dētes antelinguā. vt n̄ ſubito loqͣmur quicqͥd mēti occurrit: ſꝫ tardi ſumus ad loquēdum. vt admonetIacobꝰ in canonica ſua. Debet gͦ locutō pͥmoeſſe ex dilectōne et tꝑata. Un̄ dicit diſtillātia.Ad diſtillatōem plura ꝯcurrūt .ſ. fornellus cūigne. campana. et materia q̄ debet diſtillari. etalembicus vnde egredit̉ guttatim. Sic ad hocvt aliqͥs bn̄ loquat̉: debet mouere caritas. queē ignis in corde et fornax. Campana ē rō. Illd̓qd̓ diſtillat̉ ē materia. q̄ debet dici. Alembicusē os. Uas vbi recipit̉ ē auditor. Qn̄ ergo caritas inducit aliquē ad loquēdū. ip̄a v̓tus caritatis tanꝙͣ calor quidā intenſus. debet materiaꝫlocutōis qͣſi euaporādo ꝑ diſcuſſionē trāſmitte̓ad altitudinē rōnis. et dimiſſa oī ſuꝑfluitate.illud ſub̓ale qd̓ aſcēdit ī racōneꝫ .i. quod dictatratio paulatim ꝑ os ꝓferre vbi ē auditus. Nōem̄ ad modū maris redūdātis debet ſe iactarevel quicqͥd ē ī corde dice̓: nec ad modū torrētisom̄s īmundicias viaꝝ collige̓. narrādo. ſcꝫ defectus alioꝝ: ſꝫ paulatim ⁊ ratōnabilit̉. Sic fecit dn̄s ih̓s. Un̄ ip̄e dicebat Io. hec dico vt ſaluiſitis. Ecce caritas q̄ mouebat ad loquēdum. Et