¶ CapitulumUidi iniquitatē et ꝯͣdictōeꝫ in ciuitate ⁊cͣ. Ecceꝯtemptus et blaſphemia ꝯͣ deū. qͣ ſibi ꝯͣdicitur.Sequit̉. Suꝑhabūdauit muros eiꝰ iniqͥtas .ſ.adulterioꝝ et fornicatōnū. q̄ maculāt corpus.Et labor in medio eiꝰ .ſ. noxie ſolitudīs ⁊ iniuſticia qͦ ad dāpnificatōem ꝓx ī. Un̄ dn̄s ad vitādū iſta ꝑicula horabat̉: dicens. Exite de mediobabilonis ppl̓e meus ⁊cͣ. In ip̄o certamīe a mūdo aliud telū ē aduerſitas. q̄ d̓ſignat̉ ꝑ mare. qꝛſicut mare amaꝝ dr̄ cū fluctuat. ſic aduerſitasamaritudinē hꝫ. ⁊ mētē fluctuare facit. ⁊ hincꝑicula īſurgūt diuerſoꝝ vitioꝝ īpatīe. murmūratōis. diffidētie et hꝰ Eccͣi. xliij. Qui nauigantmare: enarrāt ꝑicl̓a eiꝰ. adeo ꝙ et̄ nauicl̓a pein medio mari hꝰ iactat̉ fluctibꝰ. Et hoc figuratū ē ꝑ mare qd̓ vidit daniel in viſione. in qͦ puḡbāt qͣtuor vēti qͦdruplicis afflictōis .ſ. ablatōisreꝝ et pauꝑtatis. infamatōis infirmitatis corporee. et tribl̓atōis familie. Et in̄ ꝓcedūt qͣtuorbeſtie vitōꝝ .ſ. murmuratōis. ⁊ īpatiētie. diffidētie ⁊ turbatōis. ¶ In qͣrto certamīe qd̓ ē ab homine ſeuiēte: duplici telo ꝑcutimur .ſ. aꝑte ꝑſecutōis. ⁊ occulte circūuētōis. Ex quibꝰ īminētnob̓ ꝑicula ex gētibꝰ. et ꝑicl̓a ex falẜ fr̄ibꝰ. Pergētes intelligūt̉ infideles et alij mali. maīfeſteꝑſequētes bonos. ſicut greci .ſ. anthiochus cūſuis machabeos. ⁊ romāi apl̓os ⁊ martie̓s. Deqͥbꝰ p̄t ītelligi illd̓ Ioel̓. j. Gēs aſcēdet ſuꝑ terrāfortis et īnūerabil̓. dētes eiꝰ vt leonis. Sꝫ diſſipagētes .i. gētilit̓ viuētes. q̄ bella volūt ꝑſequēdo .ſ. fideles ait pͣs. Aliud certamē ab hoīe malo ē circūuentōis. ex qͦ īminet ꝑiculū deceptōis⁊ diſcordie ⁊ diſſenſiōis. Eccl̓ia iā paſſa ē ꝑſecutōnes a iudeis. paganis. ⁊ he̓ticis. Nūc aūt patit̉ ꝑſecutōem ab ypocritis .i. ſimulatis hoībꝰ.et falẜ fr̄ibꝰ .i. xp̄ianis. Un̄ Iob in ꝑſona ip̄iuseccl̓ie ait. Fr̄ fui et ſotiꝰ draconū qͦ ad pͥmū genus ꝑiculi .ſ. māifeſte ꝑſecutōis. Sotiꝰ ſtrutōnis .i. ÿpocritaꝝ qͦ ad pn̄s tp̄s. De vtraqꝫ etiaꝫdicit Aug. Uox ꝯtribulatoꝝ cū xp̄o ⁊cͣ. vij. q. j.§. pl. Sꝫ xp̄c nos cautos r̄ddit: dicēs. Attēditea faſẜ ꝓph̓is qͥ ve. ad vos in ve. o. ⁊cͣ Math̓. vij.¶ De ꝑtibꝰ ſubiectiuis prudentię ⁊ de ꝯgnitione ſuipius.¶ Capitulum. iij.E partibus ſubiectiuisprudētie nūc agendū q̄ ſūt ꝑticularis ſeu yconomica. politica. regnatiua. ⁊ militaris. Et vt ꝑfecta ſit ꝯſideratō prudētie. on̄dendū ē qūo cuilibꝫ ciui expediat eā hr̄e. Ubi diligent̓ notādū ē. ꝙ qͥlibetciuis p̄t tripl̓r ꝯſiderari .ſ. ꝙͣtū ad ſingularē ꝑfectōem. ꝙͣtū ad familie gub̓natōem. ꝙͣtuꝫ ad ſuiꝯciuibꝰ ꝯmūicatōem. Et ẜm hoc plures ponūt̉ſpēs prudētie. Si em̄ ꝯſideret̉ ciuis in ſe. neceſſaria ē prudētia ꝑticularis. Si ꝯſideret̉ vt faīlie gub̓nator: nccͣia ē prudētia yconomica. Siv̓o vt ciuis. tūc iterū p̄t tripl̓r ꝯſiderari. Quiaaut vt ē pͥncipāti ſubiectꝰ. et tūc nccͣia ē prudētia q̄ ꝯmuni noīe politica dr̄. Aut ē vt alijs pͥncipās. ⁊ tūc requirit̉ prudētia regnatiua. Aut
¶ Tertiumvt eſt boni ꝯmunis ꝓpugnator. ⁊ tūc opus ē prudētia militaris. Et ſic in vniuerſo hēmus qͥnqꝫſpēs prudētie .ſ. ꝑticularē. yconomicā. politicāregnatiuā. et militarē. Prudētia igit̉ ꝑticl̓arisnccͣia ē ciui ꝙͣtū ad eius ſingularē ꝑfectōem. qͣvidelꝫ ſeip̄m rege̓ ſciat. ſe caute a pct̄is ẜuādo.⁊ diuinis p̄ceptis obediendo. hoc at̄ fieri nō p̄tſine prudētia q̄ ē hūanoꝝ actuuꝫ directiua. ſīcſupͣdictū ē. Un̄ dicit Greg. in paſtoral̓. Hoſtiscallidꝰ tātoliberius pectꝰ ꝑcutit. quāto nudū aprudētie lorica dep̄hendit. Ad hāc v̓tutē inducit apl̓s ad eph̓. v. dicēs. Uidete fr̄es qūo cautiābuletis. nō qͣi inſipiētes: ſꝫ qͣi ſapiētes. redimētes tp̄s qm̄ dies mali ſūt. ꝓpt̓ ea nolite fieri imprudētes: ſꝫ intelligētes q̄ ſit volūtas dei. Siqͥsaūt bonitate ſingulari caret. hāc prudētiā nōhn̄do: ꝓculdubio nec familiā ſuffitient̉ regerepoſſꝫ. nec verꝰ ciuis exiſte̓t. Qui ſibi nō ſufficitprudent̉ viuēdo. nec alij ſuffitiet ꝯuiuēdo. qꝛ qͥſibi nequā ē cui bonꝰ erit; Et qͥ cū deo rectꝰ nōē. nec cū ciuibꝰ rectꝰ erit. Oculꝰ qͥdē qͥ in ſe corruptꝰ ē. alia mēbra rege̓ neſciet ⁊ cū eis incōpetēs erit. Patet gͦ qūo prudētia ꝑticl̓aris ad ſingularē ciuis ꝑfectōem reqͥrat̉. Exēplū ponit̉ d̓Abrahā. Cōſiſtit ꝑfectō hec ſingl̓aris prudētiein ꝯſideratōe ſui. Un̄ helinādus dīc. ꝙ in tēploappollinis tale oraculū fuiſſe legit̉ datū. notiselÿthos .i. noſce teip̄m. Que ſnīa Iob. v. ſcribitur his v̓bis. Uiſitās ſpēm tuā n̄ peccab̓. Idemaūt ē ſe ip̄m ꝯgnoſce̓ ꝙ ſpēm ſuā viſitare. Spēsquippe hoīs ē aīa ad ÿmaginē dei facta. que tūcviſitat̉. qn̄ qͣlis ſit ī vita indagatur. Et ad hocoptime facit qd̓ dicit Bern. in li. de ꝯſideratōe.A te primū īchoat ꝯſideratō tua. ⁊ in te finiat̉Et infra. Cōſidera. qͥd. quis. et qͣlis ſis. Quid innatura. qꝛ aīal rōnale mortale. Rōnalitas ſubleuat monaſticā miſeriā mortalitatis. ⁊ mortalitas hūiliat alt̓itudinē rōnis. Quis ī ꝑſona.cꝰ ꝯditōnis vel dignitatis. et qūo vteris offitiotuo. Qual̓ in vita. vtrū bonꝰ vel malus ꝓfitiēsvel defitiēs ⁊cͣ. Ibi vide. ¶ Et nota ꝙ iſta ꝯgnitio ſui quā facit prudētia inducit tā magna bona videlꝫ iuditiū ꝯgnitōnis diuine. pͥncipiū ſaluatōnis hūane. faſtigiū ꝑfectōnis interne. Deprimo dicit Salomon ꝓuer. xxx. Dixit vir cuilocutus ē deus in qͦ on̄dit̉ ꝯgnitō de deo. Stultiſſimus ſū viroꝝ. qd̓ ꝑtinet ad verā ſui ꝯgnitōnē. Bern. Ab exterioribꝰ redibit aīmus ad interiora. ab īterioribꝰ ad ſuꝑiora. vt poſſim ꝯgnoſcere vnde venio aut quo vado. quid ſū et vndeſum. et ita ꝑ ꝯgnitōnem mei valeā ꝑuenire adꝯgnitōem dei. Quātoqꝫ in ꝯgnitōne mei ꝓfitiortāto ad ꝯgnitōnem dei accedo. Et Macrobius.Anima ꝑfectā habet ſapientiā. cū dn̄ orta ſitet de quo fōte ꝑuenerit: recognoſcit. De ſecūdodicit p̄s. A peccato meo mūda me. qm̄ īiqͥtatēmeā ego ꝯgnoſo. Aūdatō a pct̄o ē pͥncipiū ſalutis. Ad hoc Sen̄. Initiū ſalutis notitia pct̄iNā qui peccare ſe neſcit: corrigi nō bult. Bernhar. de ꝯgnitōne ſui. principiū ſalutis hūilitas