¶ Titulus
¶ Secundus
circa intelligibilia. vn̄ mēoratīa ponit̉ int̓ ſenſitiuas vires. ⁊ iō intentōes ſimplices ⁊ intellectuales facil̓r ex aīo elabūt̉. niſi qͥbuſdā ſil̓itudinibꝰ corꝑalibꝰ qͣi alligent̉. Dn̄t tn̄ tl̓es ſil̓itudines aſſumi. q̄ maxīe ſint īcōſuete. qꝛ tl̓es magis miramur. ⁊ ſic in eis vehemētiꝰ aīmꝰ detinetur. Ex qͦ fit. ꝙ eoꝝ q̄ in pueriti a videmꝰ: magis mēoramur. Secūduꝫ ē vt ea q̄ hō mēoriterpult tene̓ in ſua ꝯſideratōne: ordīate diſponat.Sic em̄ ex vno mēorato faciliꝰ ad alid̓ ꝓcedit̉.vn̄ ph̓s ī li. de memo. ⁊ remi. dīc. A locis vidēt̉remīſci aliqn̄. Cā aūt ē. qꝛ velocit̉ ab vno ī alid̓veniūt. Tertiū ē vt hō ſolicitudinē apponat etaffectū adhibeat ad ea q̄ vult mēorari. qꝛ qͦ aliqͥd fuerit magis īpreſſū aīo: eominꝰ elabit̉. Un̄Tulliꝰ dīc in ſua retho. ꝙ ſolicitudo ꝯẜuat integras ſil̓acroꝝ figurās. Quartū ē ꝙ ea qͦꝝ qͥsbult mēorari: freq̄nt̉ meditet̉. Un̄ in p̄dicto li.dīc ph̓s. ꝙ meditatōes memoriā ſaluāt. Eſt eīꝯſuetudo (vt ibidē dīc) qͣi natura. Un̄ q̄ multotiēs ītelligimꝰ cito r̄mīſcimur. qͣſi naturali qͦdāordīe ab vno in alid̓ ꝓcedēdo. In lege moſaÿcamādat̉ iudeis. ꝙ aīalia n̄ ruminātia tanꝙͣ īmūda n̄ ꝯmedāt. Qui v̓o cibū in ſtomachū tͣhiciūt⁊ inde illū iteꝝ ad os reuocāt vt ruminēt. tāqͣmūda aīalia ꝯmede̓ pn̄t. Qd̓ vtiqꝫ dictū ſub figura ītelligimꝰ. vt videlꝫ v̓ba prudētie n̄ ſemeltm̄: ſꝫ ſepe ī corde r̄uoluamꝰ. ⁊ ſic ex frequentimeditatōne ea qͣi trita ac limata in thezauruꝫmemorie recondamus.¶ Secūdo ad prudentia .§. ij.reqͥrit̉ ītelligētia ⁊ hoc r̄ſpectu pn̄tiū. vl̓ eoꝝ q̄īſtāt. Ubi ſciēd̓ ē. ꝙ ſic ītellectꝰ ſpeculatīꝰ ſilogizat ⁊ ſilogiſmū t̉mīat ad ꝯcl̓oem ītelligibilē. ſicītellectꝰ pͣcticꝰ ſilogizat: ſꝫ ſilogiſmū termīat adhoc ꝑticulare oꝑabile. Concl̓o at̄ ſingl̓aris etoꝑabil̓ ſilogizat̉ ex vl̓i et ſingl̓ari ꝓpoſitōe. Un̄oꝫ ꝙ rō prudētie ꝓcedat ex duplici ītellectu. qͦꝝvnꝰ ē ꝯgͦſcitīꝰ p̄teritoꝝ vniuerſaliū pͣcticoꝝ velnatural̓r notoꝝ. Sic eī vl̓it̉ ſt̄ ꝯgnita pͥncipiavl̓ia ī ſpecl̓abilibꝰ. vt oē totū ē maiꝰ ſua ꝑte. ſic⁊ in agibilibꝰ. vt nulli eē nocēdū. ꝑntibꝰ obediēdū ⁊ hꝰ. Aliꝰ at̄ ītellectꝰ ē idē ꝙ ſēſus īterior. qͦrecte de aliqͦ ꝑticl̓ari fine iudicamꝰ. Dr̄ tn̄ ītellectꝰ inꝙͣtuꝫ ē alicꝰ finis ꝯgͦſcitiuꝰ. qͥ accipit̉ vtpͥncipiū in oꝑabilibꝰ. Un̄ dīc ph̓s. ꝙ ē ꝯgͦſcitīꝰextremi .i. alicꝰ p̄mi ſingl̓aris ⁊ ꝯtīgētis oꝑabilis ꝓpoſitōis .ſ. mīoris quā oꝫ eē ſingl̓arē ī ſilogiſmo. Prudētie dr̄ etiā ſēſus inqͣtū ē ſingl̓arisfinis. Et hoc ē qd̓ dīc ph̓s. vj. eth̓. Oꝫ hoꝝ .ſ. ſigulariū hr̄e ſēſū. h̓ at̄ ē ītellectꝰ. Pꝫ gͦ ꝙ intellectꝰ ſiue ītelligētia q̄ ponit̉ ꝑs prudētie. n̄ ē alid̓ꝙͣ recta eſtīatio d̓ aliqͦ ꝑticl̓ari fine. Et ad hācv̓tutē pn̄t reduci tria. q̄ addit Macro .ſ. rō. ſolertia. et docilitas. Ad prudēteꝫ em̄ ꝑtinꝫ poſtrectā extimatōeꝫ de fine. ꝙ ſit bn̄ rōcinatiuꝰ vtdebito mō poſſit applicare regl̓as vl̓es ad ꝑticularia. q̄ ſūt varia ⁊ incerta. Et tl̓is pſꝰ applicādi dr̄ rō a Macro. Vt at̄ qͥs hēat extimatōeꝫde fine ⁊ de alijs q̄ ſūt ad finē. ncc̄e ē vt ſit bene
inuētiuꝰ. vidēdo ꝑ ſeip̄m repēte qd̓ expetit fini⁊ eligibilibꝰ ad finē. Et hoc ſpectat ad ſolertiāq̄ ẜm ꝙ hic ſumit̉ ē facil̓ ⁊ ꝓmpta ꝯiecturatō deqͥbuſcūqꝫ. In li. aūt poſterioꝝ dīc ph̓s. ꝙ ē ſubita ꝯiecturatō circa īuentōeꝫ medij. ¶ Quia at̄nō pn̄t ſuffitient̉ oīa ꝯſiderari q̄ ad prudentiāreqͥrunt̉. cū ſit circa oꝑabilia. in qͥbꝰ qͣi infinita pn̄t accide̓. in̄ ē ꝙ hō indiget ab alio erudiriet p̄cipue a ſenibꝰ ⁊ expertis. qͥ ſanū ītellectumadepti ſūt. exꝑientia longi tꝑis circa agibilia.Nā ẜm ph̓m. ij. eth̓. Uirtꝰ plurimū ex doctrinahꝫ ⁊ generatōem ⁊ augmētatōem. iō exꝑimētoindiget et tꝑe. qꝛ vt dr̄ vj. ethi. Oꝑtet attendereexꝑtoꝝ ⁊ ſenioꝝ ⁊ prudētū opiniōibꝰ. ꝓpt̓ experiētiā eī vident̉ futura et pn̄tia. Hoc qͥdē ꝯſiliūnob̓ dat̉ Eccͣi. vj. In ml̓titudīe p̄ſbiteroꝝ .i. ſenioꝝ prudētū ſta. ⁊ prudētie illoꝝ ex corde ꝯiūgere. Hoc at̄ ſpectat ad docilitatē ꝑ quā qͥs bn̄regit̉ ſuſceptiuꝰ diſciplīe. Gedeon vadēs ad pugnā ꝯͣ madian. recte extimauit ex his q̄ pn̄tial̓rinſtabāt: qūo ad finē debitū ꝑueīret. Prīo em̄inimicoꝝ caſtra ſagacit̉ explorauit. et docilisfactꝰ ex ſōno cuiuſdā. et eiꝰ int̓ pretatōeꝫ ſolert̉intelligēs. qūo eēt pugnādū et acies ordināde.cū tubis ⁊ lagenis ac lāpadibꝰ mirabili prudētia ad victoriā ꝑuenit Iudi. vij. ¶ Ꝙͣtū ad iſtāſecūdā ꝑtē prudētie. q̄ ē ordīare pn̄tia. dīc dn̄s.Io. dn̄ici ſuꝑ eccl̓iaſticū. Ꝙ ordīatō ſui ꝑ prudētiaꝫ ꝯſiſtit in his octo. Prīo ꝙ an̄ꝙͣ aliqͥd faciat cogitet illd̓. ne pꝰ factū penite̓ ꝯtīgat. Sꝫcūdo qͥcquid hꝫ face̓ etiā ſi cogit̉ ad faciēdū. n̄faciat vt īuitꝰ: ſꝫ faciat de ncc̄itate v̓tutē Aug.Nemo īuitꝰ bn̄ facit. Tertō qd̓ facit qͥs: faciatcū alacritate. ij. corin. ix. Pilarē datorē diligitdeꝰ. Quarto om̄e qd̓ agit: cū ꝯſtātia oꝑet̉ vt ꝑſeueret. et ꝓpter obſtacula n̄ dimittat. de pe. di.iij. Eſto in bono ꝓpoſito iugit̉ ꝯfirmatꝰ. Quītoin oꝑe ſuo on̄dat gͣuitatē moderataꝫ. Nō ſit leuis aut puer. nec faſtidioſꝰ in nimio pōde̓ gͣuiSexto oīa q̄ facit. faciat cū honeſtate. ita ꝙ ſitactꝰ eius exēplū alioꝝ in nob̓. Septīo ꝙ omnēfortunā letā vel aduerſā. an̄ oculos mētis ſibiꝓponat. ita ꝙ cū venerit nec triſtet̉. nec d̓ nouoletet̉ Seneca. Sapiēs nō ꝯtriſtabit̉ quicquidacciderit ei. Octauo vt tātū ſciat. ꝙ ſuis poſſitſtare iuditijs. et nō egeat alienis. Debet tn̄ audire et alios. et aliqn̄ etiaꝫ magis crede̓ ꝙͣ ſibi.p̄cipue ſapiētibꝰ. Has octo ꝯditōes tāgit tulliꝰin li. q̄ſtionum tuſculanaꝝ: dicēs. Sapiētis .i.prudētis ꝓpriuꝫ ē. nihil qd̓ penitere poſſit. face̓nihil inuitū: ſꝫ ſplendide. ꝯſtāter. gͣuiter. honeſte. Nihil expectat ita ꝙ quaſi certū ſit ſibi futuꝝ. nihil em̄ eum decet admirari ſuis ſtare iuditijs. ¶ Sciēdum eſt. ꝙ duo ſūt principaliterque male extimare faciūt. de his que operādaſunt a prudēte .ſ. ſequela paſſionuꝫ circa actusvenereos. et appetitus inordīatos circa acqͥſitionē pecūiaꝝ. Un̄ ẜm Gre. xxx. moral̓. Ex luxuria tria p̄cipue vitia oriūt̉. corrūpētia tresactꝰ rōis. recte extimatōi nccͣios .ſ. p̄cipitatō q̄