Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

Secundus

circa intelligibilia. vn̄ mēoratīa ponit̉ int̓ ſenſitiuas vires. intentōes ſimplices intellectuales facil̓r ex aīo elabūt̉. niſi qͥbuſdā ſil̓itudinibꝰ corꝑalibꝰ qͣi alligent̉. Dn̄t tn̄ tl̓es ſil̓itudines aſſumi. maxīe ſint īcōſuete. qꝛ tl̓es magis miramur. ſic in eis vehemētiꝰ aīmꝰ detinetur. Ex fit. eoꝝ in pueriti a videmꝰ: magis mēoramur. Secūduꝫ ē vt ea mēoriterpult tene̓ in ſua ꝯſideratōne: ordīate diſponat.Sic em̄ ex vno mēorato faciliꝰ ad alid̓ ꝓcedit̉.vn̄ ph̓s ī li. de memo. remi. dīc. A locis vidēt̉remīſci aliqn̄. aūt ē. qꝛ velocit̉ ab vno ī alid̓veniūt. Tertiū ē vt ſolicitudinē apponat etaffectū adhibeat ad ea vult mēorari. qꝛ aliqͥd fuerit magis īpreſſū aīo: eominꝰ elabit̉. Un̄Tulliꝰ dīc in ſua retho. ſolicitudo ꝯẜuat integras ſil̓acroꝝ figurās. Quartū ē ea qͦꝝ qͥsbult mēorari: freq̄nt̉ meditet̉. Un̄ in p̄dicto li.dīc ph̓s. meditatōes memoriā ſaluāt. Eſtꝯſuetudo (vt ibidē dīc) qͣi natura. Un̄ multotiēs ītelligimꝰ cito r̄mīſcimur. qͣſi naturali qͦdāordīe ab vno in alid̓ ꝓcedēdo. In lege moſaÿcamādat̉ iudeis. aīalia ruminātia tanꝙͣ īmūda ꝯmedāt. Qui v̓o cibū in ſtomachū tͣhiciūt inde illū iteꝝ ad os reuocāt vt ruminēt. tāqͣmūda aīalia ꝯmede̓ pn̄t. Qd̓ vtiqꝫ dictū ſub figura ītelligimꝰ. vt videlꝫ v̓ba prudētie ſemeltm̄: ſꝫ ſepe ī corde r̄uoluamꝰ. ſic ex frequentimeditatōne ea qͣi trita ac limata in thezauruꝫmemorie recondamus. Secūdo ad prudentia .§. ij.reqͥrit̉ ītelligētia hoc r̄ſpectu pn̄tiū. vl̓ eoꝝīſtāt. Ubi ſciēd̓ ē. ſic ītellectꝰ ſpeculatīꝰ ſilogizat ſilogiſmū t̉mīat ad ꝯcl̓oem ītelligibilē. ſicītellectꝰ pͣcticꝰ ſilogizat: ſꝫ ſilogiſmū termīat adhoc ꝑticulare oꝑabile. Concl̓o at̄ ſingl̓aris etoꝑabil̓ ſilogizat̉ ex vl̓i et ſingl̓ari ꝓpoſitōe. Un̄oꝫ prudētie ꝓcedat ex duplici ītellectu. qͦꝝvnꝰ ē ꝯgͦſcitīꝰ p̄teritoꝝ vniuerſaliū pͣcticoꝝ velnatural̓r notoꝝ. Sic vl̓it̉ ſt̄ ꝯgnita pͥncipiavl̓ia ī ſpecl̓abilibꝰ. vt totū ē maiꝰ ſua ꝑte. ſic in agibilibꝰ. vt nulli nocēdū. ꝑntibꝰ obediē hꝰ. Aliꝰ at̄ ītellectꝰ ē idē ſēſus īterior.recte de aliqͦ ꝑticl̓ari fine iudicamꝰ. Dr̄ tn̄ ītellectꝰ inꝙͣtuꝫ ē alicꝰ finis ꝯgͦſcitiuꝰ. accipit̉ vtpͥncipiū in oꝑabilibꝰ. Un̄ dīc ph̓s. ē ꝯgͦſcitīꝰextremi .i. alicꝰ p̄mi ſingl̓aris ꝯtīgētis oꝑabilis ꝓpoſitōis .ſ. mīoris quā oꝫ ſingl̓arē ī ſilogiſmo. Prudētie dr̄ etiā ſēſus inqͣtū ē ſingl̓arisfinis. Et hoc ē qd̓ dīc ph̓s. vj. eth̓. Oꝫ hoꝝ .ſ. ſigulariū hr̄e ſēſū. at̄ ē ītellectꝰ. Pꝫ intellectꝰ ſiue ītelligētia ponit̉ ꝑs prudētie. ē alid̓ꝙͣ recta eſtīatio aliqͦ ꝑticl̓ari fine. Et ad hācv̓tutē pn̄t reduci tria. addit Macro .ſ.. ſolertia. et docilitas. Ad prudēteꝫ em̄ ꝑtinꝫ poſtrectā extimatōeꝫ de fine. ſit bn̄ rōcinatiuꝰ vtdebito poſſit applicare regl̓as vl̓es ad ꝑticularia. ſūt varia incerta. Et tl̓is pſꝰ applicādi dr̄ a Macro. Vt at̄ qͥs hēat extimatōeꝫde fine de alijs ſūt ad finē. ncc̄e ē vt ſit bene

inuētiuꝰ. vidēdo ſeip̄m repēte qd̓ expetit fini eligibilibꝰ ad finē. Et hoc ſpectat ad ſolertiā ẜm hic ſumit̉ ē facil̓ ꝓmpta ꝯiecturatō deqͥbuſcūqꝫ. In li. aūt poſterioꝝ dīc ph̓s. ē ſubita ꝯiecturatō circa īuentōeꝫ medij. Quia at̄ pn̄t ſuffitient̉ oīa ꝯſiderari ad prudentiāreqͥrunt̉. ſit circa oꝑabilia. in qͥbꝰ qͣi infinita pn̄t accide̓. in̄ ē indiget ab alio erudiriet p̄cipue a ſenibꝰ expertis. ſanū ītellectumadepti ſūt. exꝑientia longi tꝑis circa agibilia. ẜm ph̓m. ij. eth̓. Uirtꝰ plurimū ex doctrinahꝫ generatōem augmētatōem. exꝑimētoindiget et tꝑe. qꝛ vt dr̄ vj. ethi. Oꝑtet attendereexꝑtoꝝ ſenioꝝ prudētū opiniōibꝰ. ꝓpt̓ experiētiā vident̉ futura et pn̄tia. Hoc qͥdē ꝯſiliūnob̓ dat̉ Eccͣi. vj. In ml̓titudīe p̄ſbiteroꝝ .i. ſenioꝝ prudētū ſta. prudētie illoꝝ ex corde ꝯiūgere. Hoc at̄ ſpectat ad docilitatē quā qͥs bn̄regit̉ ſuſceptiuꝰ diſciplīe. Gedeon vadēs ad pugnā ꝯͣ madian. recte extimauit ex his pn̄tial̓rinſtabāt: qūo ad finē debitū ꝑueīret. Prīo em̄inimicoꝝ caſtra ſagacit̉ explorauit. et docilisfactꝰ ex ſōno cuiuſdā. et eiꝰ int̓ pretatōeꝫ ſolert̉intelligēs. qūo eēt pugnādū et acies ordināde. tubis lagenis ac lāpadibꝰ mirabili prudētia ad victoriā ꝑuenit Iudi. vij. Ꝙͣtū ad iſtāſecūdā ꝑtē prudētie. ē ordīare pn̄tia. dīc dn̄s.Io. dn̄ici ſuꝑ eccl̓iaſticū. ordīatō ſui prudētiaꝫ ꝯſiſtit in his octo. Prīo an̄ꝙͣ aliqͥd faciat cogitet illd̓. ne pꝰ factū penite̓ ꝯtīgat. Sꝫcūdo qͥcquid hꝫ face̓ etiā ſi cogit̉ ad faciēdū.faciat vt īuitꝰ: ſꝫ faciat de ncc̄itate v̓tutē Aug.Nemo īuitꝰ bn̄ facit. Tertō qd̓ facit qͥs: faciat alacritate. ij. corin. ix. Pilarē datorē diligitdeꝰ. Quarto om̄e qd̓ agit: ꝯſtātia oꝑet̉ vtſeueret. et ꝓpter obſtacula dimittat. de pe. di.iij. Eſto in bono ꝓpoſito iugit̉ ꝯfirmatꝰ. Quītoin oꝑe ſuo on̄dat gͣuitatē moderataꝫ. ſit leuis aut puer. nec faſtidioſꝰ in nimio pōde̓ gͣuiSexto oīa facit. faciat honeſtate. ita ſitactꝰ eius exēplū alioꝝ in nob̓. Septīo omnēfortunā letā vel aduerſā. an̄ oculos mētis ſibiꝓponat. ita venerit nec triſtet̉. nec nouoletet̉ Seneca. Sapiēs ꝯtriſtabit̉ quicquidacciderit ei. Octauo vt tātū ſciat. ſuis poſſitſtare iuditijs. et egeat alienis. Debet tn̄ audire et alios. et aliqn̄ etiaꝫ magis crede̓ ꝙͣ ſibi.p̄cipue ſapiētibꝰ. Has octo ꝯditōes tāgit tulliꝰin li. q̄ſtionum tuſculanaꝝ: dicēs. Sapiētis .i.prudētis ꝓpriuꝫ ē. nihil qd̓ penitere poſſit. face̓nihil inuitū: ſꝫ ſplendide. ꝯſtāter. gͣuiter. honeſte. Nihil expectat ita quaſi certū ſit ſibi futuꝝ. nihil em̄ eum decet admirari ſuis ſtare iuditijs. Sciēdum eſt. duo ſūt principaliterque male extimare faciūt. de his que operādaſunt a prudēte .ſ. ſequela paſſionuꝫ circa actusvenereos. et appetitus inordīatos circa acqͥſitionē pecūiaꝝ. Un̄ ẜm Gre. xxx. moral̓. Ex luxuria tria p̄cipue vitia oriūt̉. corrūpētia tresactꝰ rōis. recte extimatōi nccͣios .ſ. p̄cipitatō