Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Secundum

corrumpit actū ꝯſiliandi. Incōſideratō que corrumpit actū iudicādi. Et incōſtantia corrūpit actū p̄cipiēdi vel debite applicandi. Ex auaritia d̓o ẜm eūdē Greg. in eodē li. int̓ alia vitiaduo naſcunt̉. tollūt verā extimatōꝫ de fine .ſ.prudētia carnis. aſtucia. de his ſupͣ in. ij. ꝑte.Certia pars principalis. §. iij.ponit̉ ꝓuidētia eſt reſpectu futuroꝝ. Ubi ſciē offitiū prudētis ē. ea ſunt ad finē: adip̄m debite ordinent̉. Preterita aūt in ncc̄itatēquādā trāſier̄t. qꝛ īpoſſibile ē eſſe qd̓ factūē. Et ſubſūt hūane prudētie vt ꝓpt̓ aliquēfinē fiāt vel ordinent̉. Sil̓r pn̄tia inꝙͣtum hꝰncc̄itatem quādā hn̄t. Neceſſe ē em̄ ſortē ſedere ſedet. Un̄ nec etiā talia ordinabilia ſunt adfinē aliquā eoꝝ īmutatōem. Relinquit̉.ꝯtingētia futurā. ẜm ſūt hoīs volūtateꝫ infinē aliquē ordinabilia: ad prudētiā ꝑtine āt.Et hoc p̄cipue īportat̉ in noīe ꝓuidētie. Importat reſpectū alicuiꝰ diſtantis ad ea in pn̄tioccurr̄t ordinādā. Potiſſima igit̉ ꝑs prudētieē ꝓuidētia. ad quam ſpectat a fine diſtantia adip̄m ordinare. Pn̄t autē ad ip̄am reduci duoaddit macrobius .ſ. circumſpectō et cautio. Adprudentē em̄ ſiue ꝓuidentē ꝑtinꝫ. nōſolū ad fi ſūt debite ordinare. ſꝫ etiā ꝯſiderare ea circūſtāt. et ẜm eoꝝ exigētiā ꝓportōnari fini. eaſūt ordinādā ad ip̄m. Et hoc dicimꝰ circūſpectō. quā id qd̓ ordinat̉ in finē: ꝯꝑat̉ his circūſtāt. Sꝫ qꝛ frequēter ꝯtīgit mala ſimpl̓r videri bona. ea ſimul miſceri ꝓpt̓ ml̓tiformitatēoꝑabiliū. nccͣia ē v̓tus alia cautio dr̄. perquā a prudēte accipiēda ſūt bona ſt̄ vere bona. vitent̉ mala vidēt̉ hr̄e ſpēm boni. Sciendū ē ꝓuide̓ bona ꝯtīgit dupl̓r. Uno vtꝯgͦſcant̉ in ſeip̄is. Alio in ſuis cauẜ. Precogͦſce̓ aūt futura ſiue ꝓuide̓ vel p̄uide̓ qd̓ idē ēꝙͣtuꝫ ſpectat ad pn̄s: ē ꝓpriū intellectꝰ diuini.?et̓nitati oīa ſūt pn̄tia. Cōmunicat̉ aūt hꝰ ꝯgnitio hūano intellectui donū ꝓphetie ex diuinareuelatōne. Precogͦſce̓ aūt futura in ſuis cauẜp̄t ordinē eaꝝ ad effectꝰ ꝯſiderādo. Sicut medicus talia ſigna vidēdo in infirmo: p̄cognoſcitſanitatē futurā ſiue mortē. Sꝫ ex talibꝰ tl̓ianata ſūt ꝯtingētia. ẜm hoc ꝯiecturas exꝑiētiā lōgi tꝑis. p̄t acqͥri aliqͣ p̄cognitō de futuris.hūanis ꝯtingētibꝰ. Ad qd̓ multū valꝫ ſi retroacta tꝑa cogitent̉. antiqͦꝝ facta vel ꝯſuetudines ad mēoriā reuocent̉. dein̄ qui euētus ex hꝰſūt ſecuti: ꝯſiderent̉. Et hūc modū ꝓuidꝰ videri poterit. ex mēoratis. tum ex his in pn̄tioꝑanda ꝯcurrūt. qͥd ī futuꝝ poſſit accide̓. Ioſeph clipeo ſe ꝓuidētie muniuit. ꝯͣ futurā fa egipti ꝯẜuari fecit frum̄tū diu an̄. in multa copia. ne regio ꝓuītie circūſtātes fame ꝑirēt Gen̄. xlj. Ex his oībꝰ ꝯcludēdo dicamꝰ. ille ꝑfecte erit prudēs. mēor erit p̄teritoꝝ fct̄o. vt ex his ſil̓e vide̓ poſſit qͥd euēiet ī futuꝝ erit intelligēs in recte extimādo fine nuncoꝑabili. bn̄ erit rōcinatiuꝰ ī debite applicādo

pl̓ia ad ꝑticularia. bn̄ erit ſubito ꝓſpectiuꝰ inꝯſiderādo qd̓ expedit. bn̄ erit docibil̓ in ſuſcipiēdo ab alijs qd̓ ſe videt. qui erit ꝓuidꝰ inordinādo ea in pn̄ti occurrūt ad debitū finē. bn̄ erit circūſpectꝰ in cōſiderādo circūſtātiasfacti. qui bn̄ erit cautꝰ in vitādo que finē debitūpn̄t impebire. Sꝫ qꝛ pauci aut nulli ꝑfecte ſuffitiūt ad p̄dicta. quātūcūqꝫ his exercitiū impēdāt. qꝛ hūana p̄t ꝯp̄hende̓ ſingulariatingētia pn̄t occurrere. Scd̓m illd̓ Sap̄. ix.Cogitatōes mortaliū timide et incerte ꝓuidētienr̄e. Ideo indiget nōſolū in his ad ſaluteꝫꝑtinent: ſꝫ etiā in rebꝰ hūanis dirigi a ſuꝑioripͥncipio. Requirit̉ ad directōeꝫ ꝑfectā actuūhūanoꝝ. inſtinctus ſpūſſācti. modū ſalubrioris et certioris ꝯſilij. Et int̓ dona ſpūſſanctiponit̉ donū ꝯſilij. qd̓ rn̄det prudētie. dirigēs hominē in his maxime vbi non ſufficit ꝓuidentiaꝓprie rōnis. Sūmus ſacerdos iudeoꝝ audiſſet alexādruꝫ om̄ia regna debellaſſe. ac gentesſibi ſubiugaſſe: mirabili ꝓuidentia ē vſus in futuꝝ ſibi p̄cauēdo. Abigail prudētiſſima mulierſua ꝓuidentia obuiauit ꝑiculo qd̓ īminebat nabal viro ſuo. ex ſua p̄cipiti rn̄ſione. jReg. xxv. Nota etiā ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlvij. ſolicitudo eſt idem vigilātia: ꝑtinet ad prudētiā. ẜm Iſido. Solicitus dr̄ qͣſi ſolers ſcitꝰ.Inquātū .ſ. aliquis ex ſolertia animi velox eſtad ꝓſequendū ea agenda ſunt. hoc aūt ꝑtinetad prudētiā. cuius p̄cipuus actꝰ eſt. circa agēba p̄cipere de p̄conſiliatis iudicatis. Un̄ ph̓sdicit. oportet tarde ꝯſiliari. oꝑari at̄ velocitꝯſiliata. Item ẜm ph̓m in ethicis. Certitudoē ſimpl̓r que rēda in om̄ibꝰ: ſꝫ in vnaquaqꝫ materia ẜm ꝓpriū modū. Quia d̓o materia prudētie eſt circa ſīgularia ꝯtingētia. circa que ſuntoꝑatōnes hūane. p̄t certitudo prudētie tātaeſſe. ſolicitudo tollatur. Ad pͥma partē prudētie. §. iiij.ꝑtinet mēoria p̄teritoꝝ Eccͣi. j. Aem̄to an̄ tefuerūt Seneca. Qui p̄terito nihil cogitat: vi ꝑdidit. Ip̄a ē qͣi ꝯſeruatoriū. in qͥcquidīueſtigādo veritatis capit: fidelit̓ reẜuat. Octoaūt ſūt qͦꝝ debemꝰ int̓ cetera reminiſci ẜm Vil.in ſū. v̓tū. Primū ē laudabil̓ mēoria bn̄fitioꝝ. maxīe mēoria creatōis. redēptōis. iuſtificatōnis Eccͣs vl. Memento creatoris tui ⁊cͣ eccͣi.xxix. Gr̄aꝫ fide iuſſoris tui ne obliuiſcaris. Secūdū ē mēoria mādatoꝝ dei. pͣs. Aēores ſt̄datoꝝ ip̄ius ad faciēdū ea. dices filijs iſrl̓ vt faciāt ſibi fimbrias ⁊cͣ. Tertiū ē mēoria ſeueritatis iuſticie. quā exercuit in pct̄ores pͣs. Aēorabor iuſticie tue ſoliꝰ Eccͣi. xxxviij. Aēor eſto iuditij mei ſic erit tuū. Quartū ē memoria belliſpūalis. in tot tāti ceciderūt Iob xl. Aem̄tobelli addas vltͣ loqui. Quītū ē mēoria ꝯſolatōis dei ī afflictōibꝰ ne deſꝑet. j Mach̓. iiij.Lemētote qūo ſalui facti ſūt pr̄es nr̄i in marirubro. Sextū eſt mēoria vite ſāctoꝝ ad imitā Io. iij. c. Rementote ſermonis quē ego dixi