¶ CapitulumSecundum
dicere. ꝙ p̄dicta duplex felicitas ꝯſiſtit ī hacvi. Nā felicitas politicā videt̉ ꝯſiſte̓ in actōneactīe vite. q̄ (ẜm Areſt) p̄t dici oꝑatō aīe ẜmv̓tutē prudētie. q̄ ē v̓tꝰ ꝑfecta in agibilibꝰ. Felicitas aūt ꝯtēplatīa ꝯſiſtit in ꝯtēplatōe intellectus. q̄ ẜm Areſto. ē ẜm v̓tutē ſapīe. q̄ ē virtus ꝑfecta in ſpeculabilibꝰ. Et prima ē quedādiſpoſitō ad eternā felicitatē. q̄ in viſione diuine eēntie īmediate ꝯſiſtit. Licꝫ ꝯtēplatīa ſitſibi ſil̓ior ꝙͣ actīa. ſiue hec ītelligat̉ ẜm ſnīaꝫareſ. ſiue theologoꝝ. Eſt gͦ ſciēdū. ꝙ ſic ſapīaꝯſiderat cām altiſſimā in qͦlibꝫ gene̓. et iō felicitas q̄ in eiꝰ actu ꝯſiſtit. ē qd̓dā bonū vl̓e etdiuinū. Ita prudētia ꝯſiderat cām altiſſimāin gene̓ actuū hūanoꝝ. Cā at̄ altiſſīa in hūanis actibꝰ ē finis. quē intēdit prudētia .ſ. rectepiue̓ in om̄i gene̓ moralis v̓tutis. Ad finē aūtcuiuſlibet v̓tutis prudētia diſpōit. vt dictū ēſupͣ. Igit̉ prudētia ꝯplectit̉ totū hūanū ⁊ politicū bonū. et hoc dicimꝰ hūanam felicitatē.Un̄ dicit ph̓s. vj. eth̓. ꝙ ſicut ille qͥ bn̄ rōcinat̉ad aliquē finē ꝑticularē: puta ad victoriā. dr̄prudēs. nō ſimpl̓ r̄: ſꝫ gene̓ actuū bellicoꝝ. itaille qͥ bn̄ rōcinat̉ ad totū viue̓: dr̄ prudēs ſimplicit̓. Un̄ prudēs ſapīa p̄t dici in rebꝰ hūanisẜm illd̓ ꝓuer. Sapīa ē viro prudētia ¶ Ꝙ prudētia ꝯplectat̉ hūanū bonū. on̄di p̄t exemploph̓oꝝ q̄rentiū in lib̓. d̓ pomo. q̄ eſſꝫ recta viāad bn̄ viuēdū. nec ē curādū cꝰ fuerit ille libervtꝝ Areſto. vl̓ alicꝰ ꝑipatetici ſectatoris eiꝰ.qd̓ magis ē ꝓbabile. Cōuener̄t gͦ ſapientes vtibi ſcribit̉. et ꝯcordes extimauerūt inuenireviā rectitudīs. qͣ v̓tuoſe viue̓ poſſēt. Inuener̄taūt qͣtuor ſpectātia ad felicitatem vite actīe.Primū ē. ꝙ qͥlibꝫ optet ꝓximo ſuo ſicut ⁊ ſibiqd̓ ſpectat ad iuſticiā. Secundū ē. ꝙ ſubtͣhatſe a re turpi. qd̓ ſpectat ad tꝑantiā. Tertiū ēꝙ ꝯfiteat̉ veritatē nullo tīorē ꝑterritꝰ. qd̓ ſpectat ad fortitudinē. Quartū eſt. ꝙ iuditiū ſumat de ſeip̄o. qd̓ ſpectat ad prudētiā. q̄ dirigit⁊ ꝑficit p̄dictas v̓tutes in ſuis actibꝰ. Ex qͦ pꝫꝙ ab ip̄a ē totū nr̄m viue̓ v̓tuoſe ꝯſiſtēs in vita pollitica. Sꝫ qꝛ iſtud n̄ ſufficit ad ꝑticipatōeꝫ celeſtis pr̄ie. iō qͥntū addiderūt qd̓ reqͥrit̉ad felicitatē vite ꝯtēplatīe. ⁊ hoc ē time̓ creatorē ſuū ⁊ philoſophari d̓ eo. Has duas vitas(vt docꝫ Greg. vj. moral̓) ſacͣ ſcriptura deſigͣtꝑ duas ſorores. q̄ dn̄m hoſpitē receper̄t. Martha em̄ q̄ circa freq̄ns mīſteriū ſolicica erat:actiuā ſigͣt. Maria v̓o q̄ ſedēs ad pedes dn̄i deuote v̓bis eiꝰ intēdebat: ꝯtēplatiuā. lu. x. Plato v̓o vtriuſqꝫ vite ſtudiū ē āplexꝰ. ſicut on̄ditAug. viij. li. de ciui. dei. Cū om̄e inqͥt ſtudiuꝫſapīe in actōne ⁊ ꝯtēplatōe verſet̉. vn̄ vna ꝑseiꝰ .ſ. actīa ad mores inſtruēdos ꝑtinꝫ. alteraſ. ꝯtēplatīa ad ꝯſpitiēdas nature cās. ſocrates in actīa exercuiſſe mēorat̉. pitagoras v̓oin ꝯtēplatīa. plato vtrāqꝫ ph̓iam ꝓfeciſſe laudat̉. quā in tres ꝑtes diſtribuit. ī moralē q̄ inactōe v̓ſat̉. In naturalē q̄ ꝯtēplatōni deẜuit.Et rōnalē qͣ deꝝ diſcernit̉ a falſo. Hec tn̄ ꝑ ſe
nō ē ꝑs ph̓ie. niſi inqͣtū deẜuit p̄dictis duaboad diſcernendū veꝝ a falſo. Un̄ loÿca q̄ ē pͥncipalit̓ rōnis. n̄ dr̄ eē ſcīa: ſꝫ modꝰ ſcīaꝝ. Nō ēgͦ (vt dicit Aug) ꝯͣria hec triꝑtitio platōnis.ei qd̓ dictū ē eē ſtudiū ſapīe in actōe ⁊ ꝯtēplatōne v̓ſari. hoc at̄ triplex genꝰ ph̓ie aſſequit̉hō. qn̄ ſtudioſus ē ad deū intelligēdū. qͥ ē finisoīm actionū. qͣs ph̓ia moral̓ ordinat. cā oīmnaturaꝝ. qͣs naturalis inueſtigat. ⁊ lumē oīmrōnum. quas rōnalis illuminat.¶ De ꝑtibꝰ integͣlibꝰ prudētie .ſ. mēoria. intelligentia. et prouidentia. Capitulum. ij.Oſt p̄dicta videndū ēq̄ et qͦt reqͥrunt̉ ad prudentiā. Un̄ſciēdū. ꝙ omiſſis multis alijs diſtinctōibꝰ qͣs ph̓i fecer̄t d̓ ꝑtibꝰ ꝑtinētibꝰ ad ip̄aꝫ. tres ſolū ponemꝰ qͣs poīt Tulliꝰ in. ij. retho .ſ. mēoriā. intelligentia. ⁊ ꝓuidētiā. Nā vt docꝫ Seneca in li. de qͣtuor v̓tutibꝰSi prudēs fuerit aīmus tuꝰ: tribꝰ tꝑibꝰ diſpēſet̉. Preterita cogita. Pn̄tia ordina. Futurap̄uide. Poterimus nihilominꝰ ad hec tria reduce̓ quedā alia que dicit Macrobius ad prudentiā ꝑtinere. ẜm ſententiā platōnis.¶ Primo gͦ ad prudentiā §. j.rq̄rit̉ mēoria p̄teritoꝝ. Dictū ē eī ſupͣ. ꝙ prudētia ē circa ꝯtingētia oꝑabilia. in qͥbꝰ hō p̄tdirigi in his q̄ in pl̓ibꝰ accider̄t. Sic poſſibileē ſil̓ibꝰ ꝯcurrētibꝰ in poſteꝝ poſſe accide̓. Nāin ꝯtīgētibꝰ agibilibꝰ. vtplurimū futura ſuntſil̓ia p̄teritis. vt dīc ph̓s. ij. reth̓. Quia gͦ oꝑtꝫpͥncipia ꝯcluſiōibꝰ eē ꝓportōnata ⁊ ex tl̓ibꝰ tl̓aꝯclude̓. vt dr̄. vj. eth̓. nec eſſe ē plurimū p̄teritoꝝ hr̄e mēoriā. ⁊ vide̓ qͥd in eis acciderit vt inpluribꝰ. Et ex his ꝯuīci poterit a prudēte. qͥdaccide̓ poterit in futuro. Iudas machabeꝰ vitēs valida caſtra inimicoꝝ. ꝯͣ qͦs pugͣre dēbatp̄teritas pr̄m victorias ad mēoriā reduxit: dicēs. Aem̄tote qūo ſalui facti ſūt pr̄es nr̄i. Etſic ꝯfortauit .i. aīauit eos. j Mach̓. iiij. Areſ.etiā dīc ad Alex. Uias naturales pr̄m diſcute. ⁊ in̄ poteris bona exēpla extͣhe̓. qꝛ fct̄a p̄terita dāt certū docum̄tū in futuꝝ. Et nota ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlix. ꝙ cū obliuio reſpitiatꝯgnitōem tm̄. in deo ꝑ obliuionē p̄t qͥs total̓rartē ꝑdere ⁊ ſil̓r ſcīam q̄ et in rōne ꝯſiſtit. Sꝫprudētia n̄ in ſola ꝯgnitōe ꝯſiſtit: ſꝫ etiā ī appetitu. qꝛ (vt dictū ē) pͥncipal̓ eiꝰ actꝰ ē ꝑciꝑe.qd̓ ē applicare ꝯgnitōem habituū ad oꝑandūEt iō prudētia n̄ directe tollit̉ ꝑ obliuionē: ſꝫmagis corrūpit̉ ꝑ paſſiones. Dīc em̄ ph̓s. vj.eth̓. ꝙ delectabile ⁊ triſte ꝑuertit extimatōemprudētie. Un̄ Dan̄. xiij. dr̄. Spēs decepit te.ꝯcupīa ſubuertit cor tuū. Obliuio tn̄ p̄t īpedire prudētiā. inqͣtū p̄cedit ad p̄cipiēdū ex aliqͣꝯgnitōe. q̄ tolli p̄t ꝑ obliuionē. ¶ Sciendū ē.ꝙ qͣtuor ſūt q̄ valēt ad bn̄ mēorandū. Primūē. vt eoꝝ q̄ qͥs vult mēorari: aſſumat qͣſdā ſil̓itudīes corꝑales ꝯueniētes rei mēorande. Nāhūana cogitatō potētior ē circa ſenſibilia. ꝙͣ