¶ Secundus¶ Titulus
eſt. qūo prudētia ad b̓tutes morales ſe habeat.Circa qd̓ eſt ſciendū. ꝙ prudētia reſpectu v̓tutū moraliū tripl̓r ſe hꝫ. Eſt em̄ earū directiua.Medij ī uētiua. Et bōi politici ꝯtēplatīa. ¶ Eſtgͦ pͥmo eaꝝ directiua. Ad cuiꝰ euidentiaꝫ ē intelligendū. ꝙ ad bn̄ oꝑandū ẜm v̓tutē duo reqͥrunt̉ .ſ. ꝙ qͥs oꝑetur opus v̓tuoſū. et ꝙ illud faciat recta electōe. nō ex īpetu aut ex paſſione.aut ex aliqͦ hꝰ. Ad opus aūt v̓tuoſū hō cōiterdiſponit̉ ꝑ virtutē moralē. q̄ ꝑficit appetitū cobiectū ē bonū et finis. Uirtus em̄ moralis deſe hꝫ inclinare in finē ſibi ꝯueniētē. vt tꝑantiain ſobrietatē. iuſticia in redditōem debiti. Talis aūt inclinatō in finē debitū. ſiue ſit ex moreſiue ex natura nō ſuffice̓t. niſi rō dirige̓t ⁊ modū ꝯgruū ad finē adinueniret. īmo hꝰ inclinatōin finē ſine recta rōne. tāto eēt ꝑiculoſior quātofortōr. Sicut equꝰ ſi eſſet cecus. quāto curre̓tfortius tātꝰ cū maiori leſione īpinge̓t. Oportꝫigit̉ ꝙ tali inclinatōni quā facit v̓tus. adiūgat̉recta rō quā fac̄ prudētia. ꝑ quā debita mediaet fini ꝯgruētia inueniāt̉. vt ſi qͥs velit ad ſobrietatē ꝑuenire ꝑ v̓tutē tꝑantie. debꝫ modumquere̓ ꝯgruū iſti fini: puta ꝙ abſtineat tātū. ⁊a talibꝰ. ⁊ ſicut oꝑtet. ⁊ qn̄ oportꝫ. Sil̓r ſi velitfortis fieri. dꝫ aliqn̄ pugnare. ſagittas iacere.cōgreſſus ordinare. et alia hꝰ exercitia quere̓.ẜm qd̓ ꝯgruit etati. pr̄ie. ꝑſone. ⁊ alijs circūſtātijs obẜuatis. qd̓ totū fit ꝑ prudentiā. q̄ ē rectarō agibiliū. Un̄ prudētia dr̄ auriga v̓tutū. Et. jͣq. v. pn̄tiū. hr̄. ꝙ diſcretio ē mr̄ v̓tutū. Appellatur at̄ diſcretio prudētia. quā ſuꝑ oēs eximiāet ſecuriorē viā eſſe ad celū ꝓbauit. b Anthonius. vt hr̄ in coll̓. ij. moyſi. Exempluꝫ de Ioabij. regū. x. ¶ Secundo prudentia ē medij inuentiua. Ubi ſciendū ē. ꝙ ad hoc ꝙ aliqͥs ꝑ prudentiā recte diſponat̉. tria (ꝙͣtuꝫ ſpectat ad pn̄s)requirūtur. Primo ꝙ multe et diuerſe vie īueniātur. Secūdo ꝙ de īuētis recte iudicet̉. Tertio ꝙ inuēta ⁊ iudicata ad finē recte applicent̓Ꝙͣtum ad pͥmū requirit̉ ꝯſiliuꝫ. qd̓ int̓ ceterosactꝰ hoīs ē ſibi ꝓpriū. cū īportet rōnis inqͥſitōeꝫIn rebꝰ em̄ hūanis ⁊ ꝯtingētibꝰ. circa q̄ dirigēda ver ſat̉ prudētia. ē īcertitudo ⁊ varietas ml̓ta. In rebꝰ aūt dubijs et incertis rō nō dꝫ ꝓferre iuditiū. abſqꝫ inquiſitōne rōnis precedente.Neceſſariū ē igit̉ ꝯſiliū ante iuditiū de eligēdishr̄i. Un̄ ph̓s. iij. ethi. diffinit electōem: dicens.ꝙ ē appetitus p̄conſiliati. Un̄ ꝙͣtum ad hoc. poſuit ph̓s. vj. eth̓. quādam v̓tutē deẜuiētem prudentie. quā vocat euboliā. ꝑ quam aliqui dicūtur bene cōſiliatiui. Dicitur em̄ eubolia ab euqd̓ eſt bonū. et bolin qd̓ eſt ꝯſilium. quaſi beneꝯſiliatiua. Contingit autē qn̄qꝫ aliqͦs eſſe boniꝯſilij. in inueniēdo multas vias ad aliquē finēqui tn̄ nō ſunt boni iuditij in p̄eligendo quodmelius ē. ſicut etiā ꝯtingit in ſpeculatiuis. Aliqui em̄ ſūt boni īquirētes. ꝓpter hoc ꝙ rō eorūꝓmpta ē ad diſcurrēdū ꝑ diuerſa. qd̓ videt̉ ꝓuenire ex diſpoſitōne ymaginatiue v̓tutis. que de
facili p̄t formare multa fātaſmata. Et tn̄ talesnō ſunt ꝓmpti ad bn̄ iudicandū. qd̓ videt̉ ꝯtingere ex mala diſpoſitōne ſenſus cōis male iudicātis. ex qͦ etiā poſtea defectꝰ accidit etiā in iuditio intellectꝰ. Sil̓r circa hūana agibilia aliqͥſūt bn̄ inuētiui. qd̓ ſpectat ad inqͥſitōem ꝯſilij.et tn̄ ſūt male iudicatiui. in nō acceptādo viasaptiores. vel nō repudiādo minꝰ aptas. et iō adbonū iuditiū de eligēdis hn̄dum. requirit̉ aliav̓tus quam ph̓s vocat Sineſim. Dr̄ aūt ſineſisqͣi ſenſatio. Un̄ in greco dicunt̉ aliqͥ Sineti. qͣiſenſati .i. hoīes boni ſenſus. ſicut eꝯͣrio qͥ carētbono iuditio: dicunt̉ aſineti .i. inſenſati. Cōtingit vlterius aliqͦs bn̄ ꝯſiliari et etiā bn̄ iudicare. n̄ tn̄ recte ad opꝰ applicare. qꝛ inuēta et iudicata inordīate ad finē applicāt. Et iō pꝰ v̓tuteꝫꝯſiliatiuā ⁊ iudicatiuā. reqͥrit̉ prudētia q̄ ē pͥncipalis reſpectu eaꝝ cꝰ ꝓpͥus actꝰ ē p̄ciꝑe. qͥ ꝯſiſtit in debita applicatōne ꝯſiliatoꝝ ⁊ iudicatoꝝad finē intentū. Per hec itaqꝫ tria. ꝯſulte inqͥrere. recte iudicare. ⁊ debite applicare: mediuꝫv̓tutis īuenit̉. Tūc em̄ v̓tus ſiſtit in medio. qn̄refrenatis paſſionibꝰ vel repubiatis extremismalitijs: a recto rōnis iudito n̄ diuertit̉. Patꝫigit̉ ꝙ ad prudētiā ꝑtinꝫ mediū alijs v̓tutibꝰ īuenire. Un̄ ph̓s in. j. eth̓. in diffinitōe v̓tutis. pōitmediū ẜm determīatōem rōnis: dicēs. ꝙ ē hītus electiuꝰ īmediate ꝯſiſtēs determinata rōneꝓut ſapiēs .i. prudēs determīabit. Dicit Amb̓.ꝙ ſapiēs nūꝙͣ ē inanis: ſꝫ ſꝑ in ſe hꝫ amictū prudētie. qͥ p̄t dice̓. Iuſticia inauebar. ⁊ iuditio veſtiebar. Hec ſūt interne mētis velamīa. cui nemo p̄t auferre. niſi quē ꝓpria culpa deſpoliat. d̓pe. di. ij. ſapiēs. Sunt aūt mediū prubētia nonẜm quātitatē: ſꝫ ẜm rōnem. Un̄ ph̓s .j. eth. vtitur tali exemplo. Fuit quidā noīe milio tootonienẜ. qui in vno die vnū bouē ꝯmedebat. nongͣuatus ex eo. hic fortitudine ſua oīm bellorumpictor extitit. Alius fuit qui tm̄ modicū panisfruſtū ꝯmedebat in die. dicit gͦ ph̓s. ꝙ prudētianō ſic accipit mediū int̓ iſtos duos. vt .ſ. ſuꝑaddat̉ illi cui ſuffitiebat fruſtū panis. ⁊ demat̉ amilione vt tantū vnus quātum alter ꝯmedatSꝫ accipit mediū. ẜm qd̓ dictat ratio. videlꝫ ꝙvnuſqͥſqꝫ ꝯmedat ẜm qd̓ reqͥrit ꝯditō ꝯplexionis et diſpoſitōis corꝑalis ¶ Tertō prudētia ēhūani boni ꝯpletiua. Ad cꝰ euidētiā ē ſciendū.ꝙ ph̓s poſuit duplicē felicitatē. Unā ꝙͣtum adintellectū practicū. quā vocat politicā ſiue ciuilē. Et de hac determinat̉. .j. ethi. Aliā ꝙͣtū adintellectū ſpeculatiuū. q̄ p̄t dici diuina. de quadetermīat in. x. eth̓. Sub hac aūt duplici diſtīctione intellectꝰ. aſſumūt theologi duas vitasactiuā .ſ. et ꝯtēplatiuā. Per actiuā quidē quead intellectū ꝑtinet practicū. cūcta vita (vt dīcIſido) exhaurienda ſūt. ꝑ exercitiū boni oꝑis.Per ꝯtēplatiuā v̓o que ad intellectuꝫ ſpeculatiuū ꝑtinet: mēte deus inſpicit̉. Et ſic dīc Gre.Caritas dei ⁊ ꝓximi tota mēte retinetur. et ſoliconditoris deſiderio inheret. Poſſumus auteꝫ