Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Quartum

occidit. Goliat ſignat dÿabolū. terribilis fortiſſimꝰ ē: bellādo ꝯtra .ſ. tēptat: debemꝰ vti baculo crucis. ad crucifixū recurrēdo. Funda que ē vilis. eſt hūilitas. debet adeſſe. ꝯgnoſcēdo nos miſeros .i. īfirmos. Lapisē virilis reſiſtētia. Exēplū ī machario cui dixit dÿabolꝰ. ſolū hūilitas ſua vincebat. Tertō operatur ī celo .§. ij.p̄miatōeꝫ. Un̄ dicūt̉ lucis arma. nōſolū qꝛ faciūt hoīeꝫ lumīoſū īteriꝰ ī aīa exteriꝰ ī ꝯuerſatōe. iuxta illd̓. Luceat lux vr̄a corā homībꝰat̄. v. c. pulcꝝ diuerẜ coloribꝰ v̓tutū. Hūilitas .n. ponit nigredinē. caritas rubedinē. ſapiētia aureū colorē. fortitudo viredinē. tꝑantiaalbedinē. prudētia iacīctinū. Sꝫ etiā dicūt̉ lucis arma. qꝛ ꝑducūt ad lucē ſuꝑne pr̄ie. Un̄ gregꝰ ſuꝑ ezech̓. Iuſti qꝛ uſqꝫ ad finē vite ꝓficiūt īb̓tute: ad ꝑfectū diē tūc veniūt. qn̄ ad r̄gna celeſtia ꝑducti. ī ea luce quā d̓ſiderāt minꝰ aliqͥd habebūt. pe. di. ij. r̄uertebāt̉. Et hocdīc exponēs illd̓ ꝓuer. Iuſtoꝝ ſeīta qͦi lux ſplētēs. ꝓficit creſcit uſqꝫ ī ꝑfectū diem. Et qͣntoqͥs fuerit v̓tuoſior. tāto ī pr̄ia ſplēdidior. Stella .n. diſſert a ſtella in claritate. j. ad Coꝝ. xv.hoc at̄ faciūt vere v̓tutes. ficte ȳpocriſi. vere lucēt. Un̄ greg. de pe. di. ij. ml̓ti. Ul̓ ẜmaliā lrāꝫ citiꝰ incipit capl̓m illd̓. Sepe multis occulte pct̄is īuoluit̉. ī vna aliqͣ v̓tute magnꝰ videt̉: ip̄a qͦꝫ v̓tꝰ īuaneſcēs deficit. qꝛ īnoteſcit hoībꝰ. ꝓculdubio laudat̉. eiꝰqꝫ fauorīhiant̉ appetit̉. Un̄ fit vt ip̄a v̓tꝰ an̄ ocl̓os deiv̓tꝰ ſit. abſcōdit qd̓ diſplicꝫ ꝓdit qd̓ placet: qd̓ ītelligēdū videt̉ qn̄ hoc fit ÿȳpocriſi ibi loqͥt̉ gregꝰ. ſb̓dit exēpla. Latet plerūqꝫſuꝑbia et caſtitas īnoteſcit. Atqꝫ on̄ſa diucaſtitas circa finē vite ꝑdit̉. qꝛ ꝯꝑta ſuꝑbia oſqꝫ ī finē vite īcorrecta retīet̉ ⁊cͣ. Ponit exēplūetiā miſcd̓ia pacīa. ī fine capi. dīc. Ibcirco at̄ v̓tutis iter ꝑuēturi inchoāt. vt eisuēturi ſūt. viā gradiāt̉ on̄dāt: qͦꝝ caſꝰ vtilitate modica electoꝝ ꝓuectibꝰ ſeruit qꝛ illo lapſū ꝯſpiciūt. de ſuo ſtatu ꝯtremiſcūt: ruina illos dānat. iſtos hūiliat. hec ibi. De inequalitate receptōnis v̓tutum: quōſunt gradus in ipſis. Capitulum .IIII.E inequalitate receptonis v̓tutū. Sciēdū vnꝰ ht̄ v̓tutesmagis intēſe ꝙͣ alter. eqͣlit̓. Etvnꝰ idē pt̄ hr̄e v̓tutes magis intēſas ꝑfectas vno tꝑe ꝙͣ alio. Et idē etiā vnoeodē tꝑe pt̄ hr̄e v̓tutē aliquā ꝑfectiꝰ pleniꝰ ꝙͣal̓s. ẜm habitū. ſꝫ ẜm īclinatōneꝫ natureapparētiā exteriorē. maius exercitiū Ꝙͣ ad pͥmū. ī vno ſit maior v̓tꝰ ꝙͣ in alio. ptꝫꝓpt̓ qͣtuor rōnes. Primo ꝓpt̓ meliorē diſpoſitō. inqͣtū vnꝰ ē meliꝰ diſpoſitꝰ ex naturali ꝯplexione ad vnā v̓tutē ꝙͣ aliꝰ: ſic flecmaticꝰ ē ma

lericus. Et ſic pt̄ ītelligi illd̓ Sapīe. Sortitꝰſū aīam bonā ꝙͣtū .ſ. ad īclinatōꝫ ad v̓tutes exbona corꝑis ꝯplexiōe. Scd̓o ꝓpt̓ maiorē aſſuefactionē. inqͣtū vnꝰ magis aſſueſcit ad v̓tutes.ſeu magis exercitat̉ ī bonis oꝑbꝰ ꝙͣ aliꝰ. Conſuetudo .n. dicit̉ qͣi altera natura. Et ſic ex frequētia bonoꝝ opeꝝ magis firmat̉ intēditurhabitꝰ v̓tutū. vn̄ Ciprianꝰ. Gr̄a ſpūal̓ quo inbaptiſmo eqͣlit̓ a credētibꝰ ſumit̉. in ꝯuerſatōe actu nr̄o poſtmodū vl̓ minuit̉ vl̓ auget̉. vt īeuāgelio dominicū ſemē eqͣlit̓ ſeminat̉. ſꝫ varietate tͣre aliud in multiformē copiā vl̓ triceſimū vl̓ ſexageſimū vl̓ cēteſimū fructū exuberās cumulat̉. de ꝯſe. di. iiij. nec quēꝙͣ. a gr̄a at̄ꝓcedūt v̓tutes īfuſe. Tertō pt̄ magis ꝑfectev̓tꝰ ī vno ꝙͣ ī alio. ꝓpt̓ maiorē diſcretōꝫ. inqͣtūvnꝰ ht̄ ꝑſpicatiꝰ iudiciū rōnis ꝙͣ alius. Ad qd̓pt̄ induci illd̓ de talētis at̉. xxv. Unicuiqꝫ dedit ẜm ꝓpriā b̓tutē .ſ. capacitatis ceteris paribus. Quarto ꝓpt̓ maiorē īfuſiōeꝫ .ſ. diuine gr̄eEt iſta ē pͥncipalior ratio. Magis .n. infundit̉vni de v̓tute ꝙͣ alteri. ẜm maiorem intenſionēſeu ꝑfectioneꝫ. Et hoc pͥncipalit̓ ex bn̄placitodei. Scd̓m illd̓ Ephe. Unicuiqꝫ data ē gr̄a ẜmmēſurā donatōnis xp̄i: ſcd̓ario ẜm conatū hominis ad p̄parandū ſe ad ip̄am. qui etiā conatus ex dei dono ꝓcedit. Ꝙͣtū ad ſecūdū. Invno eodē diuerſis tēporibꝰ pt̄ eſſe virtus maior minor. gradus multiplices ſunt ī virtutibꝰ. ad quas pt̄ quis de die in diem ꝓficiēdoaſcendere. Quod diffuſe declarās Gregꝰ. ſuperEzech̓. Et habet̉. de pe. di. ij. ſanctā eccleſiāſic ait. Unaqueqꝫ virtꝰ quaſi quibuſdā gradibꝰauget̉. ſic cremēta meritoꝝ ad ſūmū ꝑducit̉. Alia nāqꝫ ſūt virtutis ex ordia. aliud v̓tutis ꝓfectꝰ. aliud ꝑfectō. Et hoc ꝓbat idē gregꝰ īdicto ca. auctoritates pͣs. vbi ait. Deꝰ in gradibꝰ eiꝰ ꝯgnoſcet̉. ẜm aliā lrām. nr̄a trāſlatio ht̄ beꝰ in domibꝰ eiꝰ ꝯgnoſcet̉. Et Iob. Perſingl̓os gradꝰ meos ꝓnūciabo illū .i. ſingulaincremēta v̓tutū que ab eo accipio laude deotribuā. Inducit etiā ꝑabolā que habet̉ Mar̄.iiij. de ſemine iactato in terrā. qd̓ ortū pͥmo facit herbā. deinde ſpicā. demū plenū frumentuꝫin ſpica. Semen iactat̉ in terrā. ꝓpoſitumꝯcipitur in corde boni oꝑis. ſemē infuſe virtutis. Quod ortū ē herba. pͥncipiū boni operis executi. Spica per ꝓfectum plenū frumētum perfectionē. tandē falcē mortis collectum ī horreū ſuꝑne patrie reponit̉: iuxta illud. Triticū aūt ꝯgregate in horreū meū Mathei. xiij. Ponit etiā gregꝰ exēplū de bt̄o petro fuit qͣſi herba an̄ paſſionē. ꝯculcatꝰ pede timoris qͣſi ſpica temꝑe reſurrectōnis: plenuꝫ frumentū pꝰ penthec. Dicit etiā grānus in. §. p̄cedenti. Nemo repēte fit ſūmꝰ. ſed a minimis qͥſqꝫ inchoat. vt ad maiora ꝑueniat. Item nota nunꝙͣ poteſt aliquis ita augeri in virtutibꝰquī poſſit adhuc magis ꝑfici. excepto xp̄o. qui