filios genuiſſe. Sed verius eſt eos fuiſſe filios xantiregis cretenſium qui alio nomīe dictus eſt aſterius.¶ Quod autem infra dicit de hercule ꝙ inter. xij. eiꝰingentia facta neceꝫ anchei nō numerauit quia ea resad alium ꝑtinet herculem de quo patet ſupra ca. viij.Verum ouidius libro nono de traniformatis et boecius libro. iiij. de ꝯſolatōne inter ingentia facta herculis computant necem anthei. De hoc etiam herculeſeneca duas tragedias ſcripſit. vnā de hercule furente in qua docetur quomodo furia agitatus vxoreꝫ etfilios occidit. Aliam de hercule theteo in qua docet̉qūo morbo peſtilente vexatus ſeipſum pirro ardentiimmiſerit. Item de buſiritirāno nota ꝙ hercules euꝫīterfecit. vnde ouidius libro nono de tranſformatishoc pͥmo ponit inter ingentia facta herculis dicens.Ergo ego fedantē peregrino tēpla cruore buſiri domui. Deinde agens de nomine erictonij et generatōeeius nunc fabuloſe. nūc hiſtorice ẜm varronē allegathic ſecundum in hiſtorijs pͥmus quadrigam duxit ingreciam.N capitulo. xiij. ponit fabulas de tritholemo qͣsponit plenius ouidius de tranſformatis lidro. v. iſtomodo quia ceres cum iunxiſſet in currū duos angueset immiſiſſet in in vrbem athenienſium ad tritholemūcum cuius patre hoſpitata erat iuſſit eum data ſemina ſparge̓ vbiqꝫ ꝑ terras. qui cū vectus curru veniſſet in ſcithiam portans dona cereris inuidēs ei rex ſcitharum voluit eum occidere dormientē ſed ceres mutauit regem in lincem et excitatū tritholemū iuſſit curum ꝑ aera agitari. Vnde dicit hic de tritholemo ⁊cͣ.¶ Secunda fabula eſt de minothauro quā in ꝑte ſeneca tangit de ypolito carmine ſecundo. Paſiphe em̄vxor minoys que fingitur filia ſolis frequētās ſiluasvidit ibi thaurum pulcherrimū quē neptunus deditregit minoy ad ſacrificandū ſed peꝑcit ei rex ob pulchritudinē eius. hunc videns vxor eiꝰ adamauit euꝫcompreſſaqꝫ eſt ab eo et ꝯcepit peperitqꝫ ſemibouemet ſemiuirum. quē vocauit minothaurū. Cum autē exhoc monſtro creuiſſet obprobriū generis ſecundū ouidium libro. vj. d̓ tranſformatis minos accerſito dedalo fecit hoc monſtrū includi in domo cuius egreſſꝰerat ita in extricabilis ut n̄ poſſet vel ꝑueniri ad mōſtrum vel rediri ad exitum. Et hanc domū vocauit laborintū. quia erat laborioſa ad intrandū. Vnde dicithic d̓ minothauro ⁊cͣ. ¶ Tercia fabula eſt de centhauris que talis eſt. quia fingitur ypionem velle ꝯcubuiſſe cum iunone que interpoſuit nubem in quā cū ypion ſemen effudiſſet nati ſunt centauri qui ex media ꝑte ſunt homines et ex media ſunt equi. et dicti ſunt cētauri a numero quia centū erant et ab aura qꝛ veloces erant. Huius fabule occaſio fuit. qꝛ ypion rex teſſalie pͥmo parauit equites armatos numero centū qͦsvt vidit ruſtica multitudo putauit vnū animal eſſe exequo et homine ſedente ſuꝑ eum. vnde dicit hic decētauris ⁊cͣ. ¶ Quarta fabula eſt de cerbero qui fingit̉habere tria capita et eſt canis ſeruans ianuā inferniquē hercules cum deſcendiſſet ad infernū vinctū triplici cathena adamantina. vt fingit ouidiꝰ libro. vijde tranſformatis traxit ad ſuꝑos. Fingitur cerberustriceps ꝓpter tres etates infantiā. iuuentutē. et ſenectutem. ꝑ quas homo ad mortē detrahit̉. vnde dicithic de cerbero ⁊cͣ. ¶ Quinta fabula eſt de frixo et helle ſorore ſua qui fingunt̉ vecti ariete volante et nauēdepictam ſigno arietis accēdentes velociter nouerceinſidias effugerunt ſed naufragiū paſſi ſunt. frixoqꝫeuadente ad terrā helle ſubmerſa eſt et mari nomē dedit. quia vocauit helleſpontū. vnde dicit hic de frixoet helle ⁊cͣ. ¶ Sexta fabula eſt de gorgone de qͣ fingit ouidius libro. iiij. de tranſformatis ꝙ erat clariſſima forma et capillis capitis p̄cipue ornamēta. ſꝫ neptunus ī templo mierue ꝯcubuit cum ea. vnde irata minerua capillos eius mutauit in angues. Fingunt autētres ſorores fuiſſe gorgones dicte quaꝝ noīa fuer̄t.ſceuola. curiale. et meduſa. De meduſa fingunt̉ q̄ dc̄aſunt. Erant aūt iſte tres habentes vnū oculū. qꝛ fingebatur ꝙ erāt vnius forme et pulchritudinis quarum tāta erat pulchritudo vt ſpectatores ſuos redderent immobiles. et ideo fingunt̉ eos ꝯuertiſſe ī lapides. vnde ad hoc dicit hic auguſtinus degorgone ⁊cͣ. ¶ Septima fabula eſt de bellerofontē de qͦ dic̄pap̄. ꝙ bellerofon equus pennatus fingit̉ qͥ et pegaſus dicitur ꝙ hic patet falſum. cuꝫ hic dicatur ꝑegaſus fuiſſe equus bellerofontis. fingitur autē bellerofon domuiſſe chimerā que fingitur beſtia triplex. leoin ꝑte anteriori. capra in medio. et draco in fine. cuiꝰfictōnem exponens yſidorus ethimologiaꝝ li. xj. capitulo penultimo. dicit. Dicunt quidā phiſiologi chimeram non animal ſed montē ficilie eſſe quē agunt qͥbuſdam locis leones et capras nutrientē. quibuſdā ardentem. ⁊ qͥbuſdam locis plenū ſerpentibꝰ. Hūc mōtem bellerofon habitabileꝫ fecit. cuius equus alatusꝓpter velocitatē fingitur ꝑegaſus de quo dicit ouidius libro. iiij. de tranſformatis. ꝙ cum ꝑſeus amputaſſet caput dormientis gorgonis ex ſanguine diſtillante in terrā natus eſt iſte equus qui dicitur ꝑegaſus. vnde dicit hic d̓ bellerofonte ⁊cͣ. Voctaua fabula eſt de amphione de quo fingitur ꝙ muros thebanos ꝯſtruxit attrahendo ad muros eius lapides ſuauitate cithare eius. vnde dicit de amphione ⁊cͣ. ¶ Nonafabula eſt de dedalo quā ponit ouidius libro. viij. detranſformatis dicens ꝙ dedalus ꝑteſus exilij ſui increta cum non pateret ſibi via nec ꝑ terram nec ꝑ mare redeundi ad patriam ſuaꝫ fecit ſibi ac filio ſuo aliasꝯiungendo radices penaꝝ in cera dicens filio ſuo vtſequeretur nō nimis alte volādo. nec nimis penes infimia. ſed mediocrē viam tenēdo. qui patris dicto nonotentus delectatus volatū in altuꝫ ꝯſcendens appropinquauit ſoli. cuius calore liquefacta cera pēnas ꝑdidit. ſicqꝫ cadens in mare nomē ei dedit vt ycareumdiceretur. vnde hic dicit de fabro dedalo ⁊cͣ. ¶ Decima fabula eſt de edippo. Vbi nota ꝙ ſpinx vel ſpingavt hic dicitur fingitur fuiſſe monſtrum habens faciēhumanā et habitans in ꝯcauitate rupis imminentismari et qͥbuſdam nauigantibꝫ ꝑ mare ꝓponebat enigma. vtpote oſtendens nunc ſe bipedem. nunc quadrūpedem queſiuit quale animal eſſet. quicūqꝫ auteꝫ nonſoluebant queſtionem ꝑimebantur. nauigas aūt quodam tempore edippus ſoluit enigma ſibi ꝓpoſitū ⁊ interfecit monſtrum ꝓiecitqꝫ in mare. vnde hic dicit deedippo quod monſtrū ⁊cͣ. ¶ Vndecima fabula ē de ancheo qui genitus matre ſua quotiens ſuꝑ terrā cadebat fortior reſurgebat quē necauit hercules. vt ſupͣcapitulo. viij. pꝫ. vnde dicit hic de ancheo ⁊cͣ. ¶ Iteꝫnota infra de raptū ganimedis facto ẜm veritatem arege tantalo qͥ tribuit fabulas ioui vt patet. x. librode tranſformatis. et ſupra libro. iiij. ca. xxv. ¶ Item d̓dane cognitaa ioue ſub ſpecie ymbris aurei de qͦ ſupͣlibro. iiij. ca. xxv. paret. de quo et ouidius libro. iiij. d̓tranſformatis loquepis de perſeo dicit. quē pluuio dane ꝯceperat auro. IItem de latōna que genuerat gemellos apollinē et dyanā. vt pꝫ ꝑ ouidiū. vj. tͣn̄ſformatis qui et iſtum apollinē captum amore filie regisadmēti ei ſeruiſſe fingit ī ſpecie paſtoris. vnde ad hūcapollinē quē deum eſſe ponūt dirigens ouidius. ij. detranſformatis ſermone dicit. Tempus illud erat quote paſtoria pellis. Texit. onuſqꝫ fuit baculꝰ ſilueſtrisoliue. ¶ Item nota ꝙ iſte liberpater de quo h̓ fit mētio videtur alius fuiſſe ab illo liberopatre quē ſupͣ capitulo. xij. vocauit dyoniſiū. quia ille ẜm aliquos fuittꝑe moyſi. iſte autem fuit tꝑe aioth iudicis iſrl̓. cuiusſacra cum ab aliqͥbus n̄ reciꝑentur grauiter vindicatum in eos fingit ouidius verſus finē tercij libri. et inprincipio libri. iiij. de tranſformatis vbi primo ponitexemplū de pantheo qui ꝯuerſus in aprū dilaceratustab achis inferente ei primū violentiā matre ſua.ſt infra d̓ ꝑſeo filio iouis ex dane. nō ꝙ ādromēdā