vt accepto veneno humano animo ꝑmanente aſinꝰ fierēt. aut indicauit aūt vinxit. Hecvl̓ falſa ſunt. tā inuſitata vt merito nō credātur. Firmiſſe tn̄ tenēdum eſt omnipotentemdeū poſſe om̄ia facere que voluerit ſiue iudicando ſiue p̄ſtando. nec demones aliquid operari ſecūdum ſue nature potencia. qꝛ ⁊ ipſa angelica creatura ē licꝫ ꝓprio vicio ſit maligna. niſi qd̓ ille ꝑmiſerit cꝰ iudiciā occultaſunt multa iniuſta nulla. Nec ſane demonesnaturas creat. ſed aliquid tale faciūt de qualibꝫ factis iſta vertit̉ queſtio. ſed ſpecietenꝰque a vero deo ſunt creata ꝯmutāt. vti videantur eſſe quod non ſunt. Non itaqꝫ ſolū animum. ſed ne corpus quidē vlla rōne crediderimdemonū arte vel poteſtate in mebra ⁊ liniamēta beſtialia veraciter poſſe cōuerti. ſꝫphantaſticū homīs quod etiā cogitando ſiue ſomniādo ꝑ reꝝ īnumerabiliū genera variatur. et cū corpꝰ n̄ ſit corꝑū tn̄ ſimiles miraceleritate formas capit. ſopitis aut oppreſſiscorporeis homīs ſenſibus ad alioꝝ ſenſuꝫ neſcio quo ineffabili mō figurā corporea poſſeꝑduci. ita vt corꝑa ip̄a hominū alicui iaceātviuēciā quidem ſꝫ multo grauiꝰ atqꝫ vehementiꝰ qͣꝫ ſomno ſuis ſenſibꝰ obſeratis. phataſticū aūt illud veluti corꝑatū in alicuiꝰ animalis effigie appareat ſenſibus alienis. taliſqꝫ etiā ſibi eſſe homo videat̉ ſicut aliꝰ ſibi videri poſſet in ſoninis et portare onera. que onera ſi vera ſunt corꝑa portant̉ ademonibꝰvt illudat̉ homībus. ꝑtim vera oneꝝ corꝑa.ꝑtimiumentoꝝ falſa cernentibꝰ. Naꝫ quidānomine p̄ſtancius patri ſuo cōtigiſſe indicabat. vt venenū illud ꝑ caſeū in domo ſua ſumeret: ⁊ iaceret in lecto ſuo quaſidormiens.qui tn̄ nullo modo poterat excitari. Poſt aliquos aūt dies eum velut euigilaſſe dicebat.et quaſi ſomnia narraſſe que paſſꝰ ē. et cabaſlum ſe ſcilicet factū. annonā inter alia iumenta baiulaſſe militibꝰ que dicit̉ retica quoniāad recias deportat̉ Quod ita vt narrauit factū fuiſſe cōpertum eſt. q̄ tn̄ ei ſua ſomnia videbantur Indicauit ⁊ alius ſe domi ſueꝑ nōctem anteqͣꝫ requieſceret vidiſſe venientemad ſe philoſophū quēdā ſibi notiſſimū ſibiqꝫexpoſuiſſe nōnulla platonica que ātea rogatus expone̓ noluiſſet. Et cū ab eodē philoſopho queſitū fuiſſet. cur in domo eius feceritquod in domo ſua petenti negauerat non feci inquit. ſed me feciſſe ſomniaui Ac ꝑ hoc alteri ꝑ imagine phantaſtica exhibitū ē vigiſāti. quod alter vidit in ſomnis. Hec ad nosnō quibuſcūqꝫ qualibet credere putaremusindignū. ſed eis referentibꝰ ꝑuenerūt. quosnobis nō exiſtimaremꝰ fuiſſe mentitos Proinde ꝙ hoīes dicunt̉. mandatūqꝫ ē literis abdijs vel pociꝰ demonibus archadibus in lupos ſolere cōuerti. et ꝙ carminibus circe ſocios mutauit vlixis. ſecundū iſtū modū mihividetur fieri potuiſſe quē dixi. ſi tn̄ factū eſt.Dyomedias at volucres qn̄ quidegenus earum ꝑ ſucceſſione ꝓpaginis durare ꝑhibet̉ n̄mutatis homībus factas ſed ſubtractis credo fuiſſe ſuppoſitas. ſicut ceruā ꝓ effigēia regis agamēnonis filia. Neqꝫ em̄ demonibusiudicio dei ꝑmiſſis. hm̄ōi p̄ſtigie difficiles eſſe potuerunt. Sed quia illa virgo poſtea viua reꝑta eſt. ſuppoſita ꝓ illa eſſe ceruā facileꝯgnitum eſt. Socij vero dyomedis quia nuſqͣꝫ ſubito cōparauerunt ⁊ poſtea nullo locoapparuerunt ꝑdentibus eos vltoribus angelis malis;. in eas aues que ꝓ illis occulte ex alijs locis vbi eſt hoc genus auium ad ea locaꝑducte ac repente ſuppoſite ſunt. creduntureſſe conuerſi. Quod autē dyomedis tēplo aqua roſtris afferunt et aſpergunt. ⁊ ꝙ blandiunt̉ grecienis. atqꝫ alienigenas ꝑſequunt̉mirandū nō eſt fieri demonum inſtinctū qͦꝝintereſt ꝑſuadere deum factum eſſe dyomēdem ad decipiendos homines vt falſos d̓oscum veri dei iniuri a multos colant. et hominibus mortuis qͥ nec cum viueret vere vixerunt tēplis. altaribꝰ ſacrificijs ſacerdotibusque om̄ia cuꝫ recta ſunt nōniſi vni deo viuoet vero debent̉ inſeruiāt.¶ Ca. xix.O tempore poſt captā troyā atqꝫ d̓letāeneas cū vigīti nauibꝰ qͥbꝰ portabant̉ reliquie troianoꝝ in italiaꝫvenit regnāte ibi latino et apud atheniēſesmetheo apud ſicionios polifide apd̓ aſſiriosantane. apud hebreoſ autē iudex lapidō fuitMortuo autem latino regnauit eneas tribꝰannis eiſd̓ in ſupradictis ſocis manētibus regibus. niſi ꝙ in ſicionioꝝ iam pelaſcus erat.et hebreoꝝ iudex ſampſon Qui cum mirabliter fortis eſſet putatus eſt hercules; Sedeneā qm̄ qn̄ mortuus eſt nō cōparuit deum ſibi fecerunt latini. Sabini etiā regem ſuum ꝑmum ſancum. ſiue vt aliqui appelſant ſanctuꝫretulerunt indeos. Per idem tempus cōdrꝰrex atheniēſium peloponēſibus eiuſdē hoſtibus ciuitatis ſe interficiendum ignotus obiecit. Et factum eſt. hoc modo eum p̄dicantpatriā liberaſſe. Reſponſum em̄ acceꝑant ꝑloponenſes cum demum ſe ſuꝑaturos. ſi coꝝregē non occidiſſent. Fefellit ergo eos habitu pauꝑis apparēdo et in ſua necem ꝑiuriuꝫꝓuocando. Vnd̓ ait virgiliꝰ. et iurgīa cōdriEt hunc athenienſes tanqͣꝫ deuꝫ ſacrificōꝝhonore coluer̄t. Quarto latinoꝝ rege ſiluio