Nominis tn̄ eius originem. fabula illa pociꝰquā iſta deſignat hiſtoria Sed quid ad nosHoc in veracibus libris homines inſtruat religioſos: illud in fallacibus ludis demoneſ d̓lectet impuros quos tn̄ illi religioſi tanqͣꝫ deos colunt. Et cum de illiſ hoc negant ab om̄ieos crimine purgare non poſſunt qm̄ luduseis poſcentibus exhibent vbi turpiter agūtur. que velut ſapienter negatur: Et hijs falſis ac turpibus dij placant̉. vbi ⁊ ſi fabula catat crimen nominū falſum delectari tn̄ falſocrimine crimen eſt.¶ Ca. xiij.Erum poſt morteꝫ ih̓u naue populꝰdei iudices habuit. quibꝰ tēporibꝰalt̓nauer̄t apd̓ eoſ. ⁊ hūilitates laborum ꝓ eoꝝ peccatis. et ꝓſperitates cōſolacōnum ꝓ miſe racione dei. Hijs temporibus fabule ficte ſunt de triptolemo. ꝙ iubente cerere anguibus. portatus a litibus. indigētibꝰterris frumenta volando contulerit De minotauro ꝙ beſtia fuerit incluſa laborinto: qͦcum intraſſent homineſ inextricabili errorēinde exire non poterāt. De ypoce̓tauris qd̓equoꝝ hominūqꝫ fuerit natura ꝯiuncta. Decerbero. ꝙ ſit triceps īferoꝝ cainſ. De frixoet helle eiuſſorore ꝙ vecti ariete volauerintDe gorgone ꝙ fuerit crinita ſerpentibus etaſpicientes cōuertebat in lapides. De bellerofonte. ꝙ equo pennis volante ſit vectus. qͥequus ꝑegaſus dictꝰ eſt. De amphione ꝙ cithare ſuauitate lapides mulſerit et attraxerit. De fabro dedalo et ycaro filio ꝙ ſibi coaptatis pennis volauerint. De egippo quodmonſtruꝫ quoddaꝫ quod ſpinga dicebaturhumana facie quadrupede ſoluta ab que illaꝓponi ſolebat velut inſolubili queſtione. ſuop̄cipicioperire cōpulerit. De antheo que necauit hercules ꝙ filiuſ terre fuerit. ꝓpter qd̓cadēſ in terrā forcius ſoleret aſſurgere. ⁊ ſi qͣforte alia p̄termiſi Hee fabule bellū vſqꝫ troianū. vbi ſecundū librum marcus varro d̓ populi romani gente finiuit ex occaſione hiſtoriaꝝ. que res veracitergeſtas continet. itaſunt ingenijs hominū ficte. vt nō ſint obprobrijs numinū affixe. Porro aūt quicūqꝫ finxerūt a ioue ad ſtuprū raptū pulcherrimū puerum ganime dem quod nefas rex tantulus fecit. ⁊ ioui fabula tribuit. vel dānaes ꝑ imbreaureū appetiſſet concubituꝫ vbi intelligiturpudiciciā mulieris auro fuiſſe corruptaꝫ queillis tēporibus vel facta vel ficta ſunt aūt facta ab alijs et ficta de ioue. dici nō pōt qͣntūmali de hominū p̄ſumpſerint cordibuſ. ꝙ poſſent iſta pacienter ferre mendacia. que tn̄ et̄libenter amplexi ſunt. qui vtiqꝫ quanto d̓uocius ioue colunt. tanto eos qui hec de illo dicere auſi ſunt ſeuerius punire debuer̄t. Nuncvero non ſolum eis qui iſta finxerint irati nōſunt. ſed vt talia figmenta etiā in theatris agerēt ip̄os deos pociꝰ iratos habere timuerunt. Hijs temporibus latōna peperit appollinem. non illum cuius oraculo ſolere conſuliſuꝑius loquebamur. ſed illum qui cum hercūle ſeruiuit admēto. qui tn̄ ſic eſt deus creditꝰvt plurimi ac pene om̄es vnū eundēqꝫ appollinem fuiſſe opinent̉. Tunc et liber pater bellauit in india qui multas habuit in exercitufeminas. que bache appellate ſunt. nō tā virtute nobiles. qͣꝫ furore. Aliqui ſane et victuꝫſcribunt iſtum libeꝝ et vinctum nōnulli ⁊ occiſum in pugna a perſeo. nec vbi fuerit ſepultus tacent. et tn̄ eius velut dei nomine ꝑ immundos demones bachanalia ſacra. vel pociꝰ ſacrilegia ſunt inſtituta. De quoꝝ rabioſa turpitudine poſt tam multos annos ſic erubuit ſenatus. vt in vrbe roma eſſe ꝓhibe̓t.Per ea tempora perſeus et vxor eius andromeda poſtea ꝙͣ ſunt mortui. ſic eos in celumreceptos eſſe crediderūt. vt imagines eorūſtellis deſignare. eorūqꝫ appellare nomībusnō erubeſcerent nō timerent.¶ Capitulum. xiiij.Er idem temꝑis interuallū extiter̄tpoete. qui etia theologi dicerentur.qm̄ de dijs carmina faciebant. ſꝫ talibus dijſ qui quamlibet magni homines. tn̄homines fuerunt. aut mundi huius quem verus deus fecit elementa ſunt. aut in principatibus ⁊ poteſtatibus ꝓ volūtate creatoris.ſuis meritis ordinati. et ſiquidē de vno verodeo inter multa vana et falſa cecinerūt colēdo. cum illo alios qui dij non ſunt. eiſqꝫ exhibendo famulatū qui vni tm̄ debetur deo. nōei vtiqꝫ rite ſeruierunt. nec a fabuloſo deoꝝſuoꝝ dedecore etiā ip̄i abſtinere potueruntvelut orpheus muſeus linus. Veꝝ iſti theologi deos coluerunt nō ꝓ dijs culti ſunt quāuis orpheum neſcio quo infernis ſacris vl̓ pocius ſacrilegijs. p̄ficere ſoleat ciuitas impiorum. Vxor aūt regis athamatis que vocabatur yno. ⁊ eius filius me licertes p̄cipicio ſpōtaneo in mari perierūt. et hominū opinione īdeos relati ſunt. ſicut alij homines eoꝝ tempoꝝ caſtor et pollux. Illam ſane melicertismat rem leuchote an greci. matutam latinivoc auerunt. vterqꝫ tn̄ putantes deā.¶ Ca. xv.Er ea tempora regnum finitum eſtargiuoꝝ tranſlatū ad micenas: vnd̓fuit aggamennon et exortum ē regnum laurentum vbi ſaturni filius picus regnum primus accepit iudicate apud hebreos