Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

atqꝫ aduerſus hanibalē opulēti erāt potuiſſetempeſtate ſeuire. Si ergo tutoreſ eſſent romane felicitatis et glorie. graue ab/ ea crimen ſagūtine calamitatis auerterēt. Nūc vere ꝙͣ ſtultē credit̉ dijs illis defenſoribꝰ romāvictore hanibale non periſſe. ſaguntine vrbi non potuerūt. ne eius ꝑiret amicicia ſubuenire. Si ſaguntinoꝝ xp̄ianus ppl̓s eſſe t. ethmōi aliq̓d fide euāgelica pateret̉. quanꝙͣſeipſe ferro ignibꝰ corrupiſſet. ſꝫ tamēſi fide euāgelica excidiū pateret̉. ea ſpe pateretur. qua in xp̄m crediderat. mercedebreuiſſimi tꝑis ſed eternitatis intermīe. Proiſtis aūt dijs ꝓpterea coli ꝑhibent̉ ꝓpt̓ea colendi reqͥrunt̉ vt haꝝ labentiū atqꝫ trāſeūtiumrerū felicitas tuta ſit qͥd nobis defēſoreset excuſatores eoꝝ de ſagūtinis ꝑeuntibusrn̄debunt. niſi quod de illo regulo extincto.Hoc qͥppe intereſt ille vnꝰ homo. hec totaciuitas. vtriuſqꝫ tn̄ interitꝰ ꝯſeruatio fideifuit. Propt̓ hanc em̄ ad hoſtes et redire illevoluit. et noluit iſta trāſire. Cōſeruata prouocat deorū iraꝫ fides. An pn̄t et dijs ꝓpi̓cijsꝑire. Non ſolū quiqꝫ hoīes. verū etiā integreciuitates. Vtrū volūt eligat. Si em̄ fidei ſeruate iraſcunt̉ illi dij. querat ꝑfidos a qͥbꝰ colant̉. Si aūt etiā illis ꝓpicijs multis grauibuſqꝫ cruciatibꝰ afflicti interire hoīes ciuitateſqꝫ pn̄t. nll̓o fructu felicitatis huiꝰ colunt̉. Deſinant igit̉ ſuccēſere. ſacris deorū ſuorū perditis. ſe infelices eſſe factos putant. Poſſentem̄ illis ſolū manētibꝰ verū etiā fauētibꝰnon ſicut de miſeria murmurare ſꝫ ſic̄ tūcregulus et ſagūtini excruciati horribilit̓ etiam penitus interire Ca. xxj.Orro inter ſcd̓ni et poſtremū bellumribus et maxima ꝯcordia dixit egiſſetartaginēſe qn̄ ſaluſtiꝰ optimis moromanos multa em̄ p̄tereo ſuſcepti oꝑis modum cogitās. eodē ip̄o ergo tꝑe moꝝ optīorum maximeqꝫ ꝯcordie ſcipio ille rome italieqꝫ liberator. eiuſdēqꝫ belli punici ſcd̓i horrēdi tam exitioſi. tam ꝑiculoſi p̄clarꝰ mirabiliſqꝫ ꝯfector victor hanibalis. domitorqꝫ cartaginis cꝰ ab adoleſcētia vita deſcribit̉ dijs dedita. tēpliſqꝫ nutrita. inimicoꝝ accuſatōibꝰceſſit. carēſqꝫ patria quā ſua virtute ſaluamet liberā reddidit in opidoliternēſi egit reliquam ꝯpleuitqꝫ vitā poſt inſignē ſuū triumphum. nullo illius vrbis captꝰ deſiderio. itavt iuſiſſe ꝑhibeat̉. ne ſalteꝫ mortuo in īgratapatria funus fierēt. Deinde tūc pͥmū ꝑgneūmalliū ꝓconſulē de gallo grecis triūphatemaſiatica luxuria romā hoſte peior irrepſit.Tunc em̄ pͥmuꝫ lecti erati et p̄cioſa ſtragulaviſa ꝑhibent̉. Tunc inducte incōuiuia pſalterie et alia licētioſa neqͥcia. Sed nunc de hijsmalis que intolerabilit̓ hoīes patiunt̉. non dehijs que libent̓ faciūt dicere inſtitui Vn̄ illudmagis qd̓ de ſcipiōe ꝯmemoraui cedēs immicis extra pr̄iami quā liberauit mortuus eſt.ad pn̄tem ꝑtinet diſputatōem. quod ei romana numina aquoꝝ tēplis auertit hanibalemnon reddiderūt vicē que ꝓpter iſtā tātūmōcolunt̉ felicitatē. Sed qꝛ ſaluſtiꝰ eo tꝑe ibi dixit mores optimos fuiſſe. ꝓptere a de aſianaluxuria ꝯmemorādū putaui. vt intelligat̉ etiam illud a ſaluſtio in ꝯparatōe alioꝝ tꝑmdictum. qͥbus tꝑibus priores vtiqꝫ ingrauiſſimis diſcordijs mores fuerūt. Nam tūc id eſtinter ſcd̓m et poſtremū bellū carthaginenſelata eſt etiā iſta lex voconia. ne q̓s heredē feminam faceret nec vnicā filiaꝫ. Qua lege qͥdiniquiꝰ dici aut cogitari poſſit ignoro. Verūtn̄ toto illo interuallo duoꝝ bellorū punicoꝝtolerabilior infelicitas fuit. Gellis tm̄ foris ꝯterebat̉ exercitus. ſed victorijs ꝯſolabat̉Domi aūt nulle ſicut alias diſcordieſeuiebātSed vltimo bello punico vno impetu alteriꝰſcipionis qui ob hoc etiā ip̄e africā cognomēaccepit emula imperij romani ab ſtirpe deleta eſt. Ac inde tātis maloꝝ aggeribꝰ oppreſſa romana reſpublica vt ꝓſperitate ac ſecuritate reꝝ. vnde nimiū corruptis moribꝰ maſa illa ꝯgeſta ſunt. plus nocuiſſe mōſtret̉ cito euerſa ꝙͣ peius nocuerat tam diu aduerſacarthago. Hoc toto tꝑe vſqꝫ ad ceſarem auguſtum qui vid̓r non adhuc vel ipſoꝝ opinione glorioſam ſed ꝯtētioſam et exitioſam. etplane iam eneruē ac languidā libertatē omī extorſiſſe romanis et ad regale arbitriūcuncta reuocaſſe. et quaſi morbida vetuſtateꝯlapſam veluti inſtauraſſe ac renouaſſe rempublicam. toto ergo iſto tꝑe omitto ex alijsatqꝫ alijs etiam atqꝫ etiaꝫ bellicas clades. etnumantinū fedus horreda ignomīa maculoſum. Voſauerāt em̄ pulli de cauea et macinoꝯſuli vt aiūt auguriū malū fecerāt. qͣſi totānos qͥbꝰ illa exigͣua ciuitas romanū c̓cūſeſſa exercitū adflixerat. ipſiqꝫ romane reipublice terrori eſſe iam ceꝑant Alij ꝯtra eam malo augurio ꝓceſſerūt. Sꝫ hec inquā omitto Ca. xxij.Vamuis illud nequaqͣꝫ tacuerimmitridates rex aſie vbiqꝫ in aſia ꝑegrinates ciues romanos atqꝫ innūerabilicopia ſuis negocijs intētos vno die occiid iuſſit. et factū eſt Quā illa miſerabil̓ rerūfacies erat ſubito quemqꝫ vbicūqꝫ fuiſſet īuētus in agro. in via. in opido. in domo. in vicoin foro. intēplo. in lecto. in ꝯuiuio. inopinateatqꝫ impie fuiſſe trucidatum. Quis gemitus