xxxj.eo tꝑe quo colebant̉ extiterūt.Expliciunt capitula libri tercij.¶ Incipit liber terciꝰ¶ Ca. j.Amſatis dictum arbitror de morum malis ⁊aīorum q̄ p̄cipue cauenda ſūt. nihil deos flosppl̓o cultori ſuo qͦminꝰeoꝝ maloꝝ aggere p̄Emeret̉ ſubuenire curaſſe. ſed potiꝰ vt maxīe p̄meret̉ egiſſe. Nūc deillis malis video dicēdū que ſola iſti perpetinolūt. qualia ſūt fames morbꝰ. bellū. expoliatio. captiuatio. trucidatio. tribulatio. et ſiqͣ ſiſimilia. iam in pͥmo libro ꝯmemorauimꝰ. Hecſolamali deputāt mala que non faciūt maloſnec erubeſcūt inter bona que laudāt ipſi malieſſe qͥ laudāt. magiſqꝫ ſtomachant̉ ſi illa mala habeāt ꝙͣ ſi maſā vitā. quaſi hoc ſit homīsmaxīm bonū habe̓ bona oīa p̄ter ſeip̄m. Sedneqꝫ talia mala que iſti ſola formidant dij eorum qn̄ ab eis libere colebant̉. ne illis acciderint obſtiterūt. Cum eī varijs ꝑ diuerſa loctꝑibus an̄ aduentu redeptoris nr̄i innūerabilibus. nōnulliſqꝫ etiā incredibilibꝰ cladibusgenus ꝯteret̉ humanum. quos alios qͣꝫ iſtosdeos mundus colebat. excepto vno ppl̓o hebreo et qͥbuſdā extra ip̄m ppl̓m vbicūqꝫ gr̄adīnadigni occultiſſimo atqꝫ iuſtiſſimo dei iudicio fuerunt. Verūne nimiū longū faciā. tacebo aliarū vſqꝫ quaqꝫ gentiū mala grauiſſima. quod ad roma ꝑtinet romanūqꝫ imꝑiumtantū loquar. id eſt ad ip̄am ꝓp̓e ciuitatē. etq̄cunqꝫ illi terrarū vel ſocietate ꝯiuncte. veloditōne ſubiecte ſunt que ſint ꝑpeſſe āte aduentum xp̄i. cum iā ad eiꝰ qͣſi corpꝰ reipubli¶ Ca. ij.ce ꝑtinerentRimū ip̄a troia vel iliū vnde origo ēppl̓i romani. neqꝫ em̄ p̄tereūdum autdiſſimulādū eſt. quod ⁊ in pͥmo libroattigi. eoſde habēs deos et colēs. cur a grecis victum captū atqꝫ deletū eſt. Priamo inquiūt ſunt reddita laomedontea paterna periuria. Ergo verū eſt vt appollo atqꝫ neptunꝰeidē laomēdōti mercenarijs oꝑibus ſeruier̄tIllis qͥppe ꝓmiſiſſe mercedē falſūqꝫ iuraſſe ꝑhibetur. Miror appolline noīatū dinatoreꝫ intanto opificiolaboraſſe neſciētē ꝙ laomedōfuerat ꝓmiſſa negaturꝰ. quanqͣꝫ nec ip̄m neptunū patruū eius fremiouis regē maris decuit ignaꝝ eſſe futuroꝝ. Nam hūc homeruſde ſtirpe enee. a cuiꝰ poſteris roma eſt. cū an̄illam vrbē ꝯditā idē poeta fuiſſe dicat̉ induc̄magnū aliqͥd dīnante. quē etiaꝫ nube rapuitvt dicit ne ab achille occideret̉ cuꝑet cū vertere ab imo. quod apud virgiliū ꝯfitet̉ ſtructa ſuis manibꝰ ꝑiure menia troie. Neſcienteſigit̉ tanti dijneptunꝰ et appollo laomedonteſibi negaturū eſſe mercēde ſtructores meniūtroianoꝝ gratis et ingratis fuerūt Videātne grauiꝰ ſit tales deos credere qͣꝫ dijs talibus peierare. Hoc em̄ nec ip̄e homerꝰ facilecredidit. qui neptunuꝫ qͥdem ꝯtra troianosappollinē aūt ꝓ troianis pugnatē facit. cū illo ꝑiurio abos fabula narret offenſos. Si igit̉fabulis credūt erubeſcāt talia colere numīa.ſi fabulis non credūt. nō obtendāt troſanapiuria aut mirent̉ deos ꝑiuria puniſſe troianaamaſſe romana. Vn̄em̄ coniuratio catelīe intantatamqꝫ corrupta ciuitate Habitauit et̄eoꝝ grande copiā. quos manꝰ atqꝫ linguaꝑiurio aut ſanguine ciuile alebat. Quid eniꝫaliud totiēs ſenatores corrupti in iudicijs totiens ppl̓s in ſuffragijs vel in qͥbuſqꝫ cauſis. q̄apud eum ꝯtionibꝰ agebant̉. niſi etiā peierado peccabāt Nam cortuptiſſimis moribꝰ adhoc mos iurādi ſeruabat̉ antiquꝰ. non vt abſceleribꝰ mētur eligionis ꝓhiberent̉. ſꝫ vt ꝑiuria quoqꝫ ſceleribus ceteris adderent̉¶ Ca. iij.Vlla itaqꝫ cauſa eſt. quare ſint dij q̄bus vt dicūt ſteterat illud imꝑiū. cūca grecis p̄ualētibꝰ ꝓbent̉ victi. troianis peieratibꝰ fingant̉ irati. Nec adult̓io paridis vt rurſus a qͥbuſdā defedunt̉. vt troiādeſerēt ſuccēſuerūt Auctores em̄ doctoreſqꝫpeccatoꝝ eſſe adſolēt nō vltores. Vrbem romani inqͥt ſaluſtiꝰ ſicuti ego accepiꝯdidereatqꝫ habuere ī initio troiani. qui ab enea duce ꝓfugi ſedibꝰ incertis vagabant̉ Si egoadulteriū paridis vindicādū numina cēſuerunt. aut magis in romanis aut certe etiā inromanis puniēdū fuit. qꝛ enee mater hoc fecSed qūo in vllo illud flagiciū oderāt. qui inſua ſocia venere nō oderat vt alia omittā qd̓cuꝫ anchiſe ꝯmiſerat ex quo eneā pepereratAn qꝛ illud factū eſt dignate menelao. illudaūt ꝯcedente vulcano. Dij em̄ credo nō celātꝯiuges ſuas. vſqꝫ adeo vt eas etiā cū hoībuſdignent̉ habe̓ ꝯmunes. Irridere fabulas fortaſſis exiſtimor. nec grauiter āgere tāti pōderis cam. Non ergo credamꝰ ſi placeteneāeē veneris filiū. ecce ꝯcedo. ſi nec rōmulū martis. Si aūt illud. cur nō et illud. An deos hoībus femis. mares aūt hoīes deabꝰ miſceri nephas. Dura vel potiꝰ nō credenda ꝯditō qd̓ex iure veneris in ꝯcubitu marti licuit. hoc iniure ſuo ipſi veneri non licere. Ad vtrumqꝫfirmatū eſt auctoritare romana. Neqꝫ enimminus credidit recētior ceſar auiā venerem