abdicare. nec viuere in ciuitate permiſit. Qd̓ſeelus fauēte vel patiēte ppl̓o fecit. a quo populo ꝯſulatū idem collatinꝰ ſicut etiā ip̄e brutus accepat. Ex hoc iure ac bono marcus camillus illiꝰ tꝑis vir egregiꝰ qui vehi gētosgrauiſſimos hoſtes ppl̓i romani pꝰ decēnalebellum quo romanꝰ exercitꝰ totiēs male pugnando grauit̓ afflictꝰ eſt. iam ipſa roma deſalute dubitante atqꝫ trepidāte facillime ſuperauit. eorūqꝫ vrbem opulētiſſimā cepit. inuidia obtrectatoꝝ virtutis ſue et inſolentiatribunoꝝ plebis reus factꝰ eſt. tamqꝫ ingratam ſenſit qͣꝫ liberauerat ciuitatem. ut de ſuadanatōe certiſſimus in auxiliū ſponte diſcederet. et decēmilibꝰ eris abſens etiā danareturmox iteꝝ a gallis vindex patrie futurus ingͣte. Multa ꝯmemorare iā pigēt fedā ⁊ iniuſtaquibꝰ agitabat̉ illa ciuitas. cum potētes plebem ſibi ſubdere conarent̉. plebſqꝫ illis ſubdirecuſaret. et vtriuſqꝫ ꝑtis defenſores magisſtudijs ageret amore vincēdi. ꝙͣ equū et bonum qͥcꝙͣ cogitaret¶ Ca. xviij.Taqꝫ habebo modū et ip̄m ſaluſtiuꝫteſtē potiꝰ adhibebo. Qui cum in laude romanoꝝ dixiſſet. vn̄ nob̓ iſte ſermo ortus eſt. ius bonūqꝫ apud eos nō legibꝰmagis ꝙͣ natura valebat. p̄dicās illud tēpꝰquo expulſis regibꝰ incredibilit̓ ciuitas breui etatis ſpacio pl̓imū creuit. id̓ tn̄ in pͥmo hiſtorie ſue libro atqꝫ ip̄o eius exordio fateturetiātūc cum ad ꝯſules a regibꝰ eſſet trāſlatareſpublica. poſt ꝑuū interuallū īiurias emerſiſſe validioꝝ et ob eas diſceſſionem plebis apatribꝰ. aliaſqꝫ in vrbe diſſenſiones fuiſſe. nācum optimis moribꝰ ⁊ maxima ꝯcordia populum romanū inter ſcd̓m et poſtremū bellū carthaginēſe ꝯmemoraſſet egiſſe. cauſamqꝫ hꝰboni nō amorē iuſticie ſꝫ ſtate carthagīe metum pacis infide fuiſſe dixiſſet. vnde ⁊ naficaille ad repͥmēdā nequicia ẜuadoſqꝫ iſtos mores optimos vt metu vicia cohiberentur carthagine nolebat euerti. ꝯtinuo ſubiecit ideꝫſaluſtiꝰ et ait. At diſcordia et auaricia atqꝫambitio et cetera ſcd̓is rebꝰ oriri ſueta malipoſt carthaginiſ excidiū maxime aucta ſuntvt intelligeremꝰ etiā antea et oriri ſolere etaugeri. Vn̄ ſubnectēs cur hoc dixerit. nam iniurie inqͥt validioꝝ et ob eas diſceſſio plebiſa patribꝰ alieqꝫ diſſenſiones domi fuere. iaminde apͥncipioneqꝫ ampliꝰ qͣꝫ regibꝰ exactiſdum mētꝰ a tarqͥnio. et bellū graue cuꝫ etruria poſitū eſt equo et modeſto iure agitatuꝫVides quēadmodū etiā illo breui tꝑe vt regibus exactis id eſt eiectis aliquātū equo etmodeſto iure ageret̉. Netū dixit fuiſſe cauſāqm̄ metuebat̉ bellū. quod rex tarquiniꝰ r̄gnoatqꝫ vrbe pulſus etruſcis ſociatꝰ. ꝯtra romanos gerebat. Attēde itaqꝫ. qͥd deinde cōtexat. dein inqͥt ſeruili imꝑio pres plebē exerce̓de vita atqꝫ tergo regio more ꝯſulere agropellere. et ceteris ex ꝑtibus ſoli imꝑio agerequibꝰ ſeuicijs et maxime fenoris onere opp̄ſſa plebs cum aſſiduis belliſtributū et militiaſimul toleraret. armata mōte ſacrū atqꝫ auetinum inſedit. Dumqꝫ tribunos plebis ⁊ aliaſibi iura ꝑauit diſcordiaꝝ ⁊ certamīs vtriuſqꝫ finis fuit ſcd̓m bellū punicū. Cernis ex quotꝑe. id eſt ꝑuo interuallo poſt reges exactoſquales romani fuerīt de quibꝰ ait. ius bonūqꝫ apud eos non legibꝰ magis qͣꝫ natura valebat. Porro ſi illa tꝑa talia reꝑiunt̉. quibuſpulcerrima atqꝫ optima fuiſſe p̄dicat̉ romana reſpublica. qd̓ nam de ꝯſequēti etate dicendū aut cogitādū arbitramur. cum paulatim mutata vt eiuſdē hiſtoricis verb̓ vtarex pulcerrima atqꝫ optima peſſima ac flagicioſiſſima facta eſt poſt carthagīs vicꝫ ut cōmemorauit excidiū. Que temꝑa ip̄e ſaluſtiuſque admodū breuit̓ recolat et deſcribat ī eius hiſtoria legi poteſt. quātis malis moꝝ. q̄ſcd̓is rebus exorta ſūt vſqꝫ ad bella ciuilia demonſtret eē ꝑuentū. Ex quo tꝑe vt ait malorum mores non paulatim vt antea ſꝫ torrentis modo p̄cipitati adeo iuuētus luxu atqꝫ auaricia corrupta vt merito dicat̉ genitos eēqͥ neqꝫ ipſi habere poſſent res familiares neqꝫ alios pati. Dicit deinde plura ſaluſtius deſille vicijs ceteraqꝫ feditate reipublice ⁊ alijſcriptores in hec ꝯſentiūt. qͣꝫuis eloquiomultum impari. Cernis vt opinor. et qͥſquis aduerterit facillime ꝑſpicit ꝯluuie moꝝ peſſimorum quo illa ciuitas ꝓlapſa fuerit. ate noſtriſuꝑni regis aduentū Hec em̄ geſta ſunt nonſolum anteqͣꝫ xp̄s in carne pn̄s docere cepiſſet. verū etiā anteqͣꝫ de virgine natus eſſet.Cum igit̉ tot et tāta mala tꝑm illoꝝ vel tolerabiliora ſuꝑius. vel poſt euerſam carthagine intolerādā et horreda dijs ſuis imputare nō audeat. opiniones hūanis mētibꝫ vnd̓talia vicia filueſcerēt aſtutia maligna inſeretibus. cur mala pn̄tia xp̄o imputāt qͥ doctrina ſaluberrima et falſos ac fallaces deos coli vetat et iſtas hoīm noxias flagicioſaſqꝫ cūpiditates dīna auctoritate deteſtans atqꝫꝯdenans. hijs malis tabeſcēti ac labēti mūdovbiqꝫ familiā ſuā ſenſim ſubtrahit. qua ꝯdateternā. et nō plauſu vanitatis ſꝫ iudicio veritatiſ gl̓ioſiſſimā ciuitateCa. xix.Cce romana reſpublica qd̓ non egopͥus dico. ſed auctores eoꝝ vnde hecmercede didicimus. tāto ātedixer̄tan̄ xp̄i aduētū. paulatiꝫ mutata ex pulc̓rima