*?4
p ihv . 4
tlq + 3 dp =-:—- Sill \v I
hg ^
b 2 d 2 p p i
- -= 3p + 2q-Cos \v !
üav 2 L ^ 1 e " J
Das Integral des ersten dieser Ausdrücke ist
P Cos av . ,
q _j_ 2 p = ——-— , also ist auch der zAveyte
L 2 d=]
dvv 3
V
+ P
p Cos w
OS W / 2 \
— V-bJ
lutcgrirt man die letzte Gleichung nach Cap. VIII. §. 2., sohat man
u =p, t = av, a = ^ , m = i
B = ^—7-und A = C = ß = <y = o,
h 3 £ 2
av c av p (b — 2)
also auch
( p fb—2") \ av -
bc/—,-;- ) Cos 7— 1 —Sin -4- Cosav.
—»)/ b^a b *bf * (b 2 —1)
p (b — 2)
Ist also bc' = ,— 7-7T-, -; und c = o, so ist
P =
b^ 1 (b 1 —1)p (b — 2)
b? 2 (b 2 —1)
COS AV . . . (l)
und diese Gleichung gibt sofort die Störung p des Radius Vec-tors des llauplplanetcn.
Substituirt man den gefundenen Werth von p in der Glei-chung
p Cos w
q -J- 2 p = —— , so hat man
p (b 2 —2b + 3 )
i dt = y -
also auch die gesuchte Störung der Länge des Planeten
/■i. f 4 ( 1)3 — 3l) + 3 ) Siu w , N
/qdt= - * * • ( 3 >
Um das Vorhergehende auf die Erde und ihren Mond anzuwen-