LVI
Einleitung.
observato suscipiendi et intitulandi. . . . Schon aus dem obigen W ort-iaut, al>er auch daraus, daß damals eine größere Zahl der Professoren(mit dem Rektor) sowohl als der Studierenden in Freiburg blieb— andere waren nach Neuenburg geflüchtet —, geht hervor, daß daseigentliche Matrikelbuch in Freiburg blieb und in Villingen in ein be-sonderes einstweilen eingetragen werden mußte, und unser Matrikel-text selbst zeigt, daß die dort Aufgenommenen dann nachträglich inFreiburg selbst eingetragen wurden. Aber Tumphard scheint in Villingennicht ansgeharrt zu haben: 26. Juli 1541 berichtet mgr. Christoph Wert-win von da: multos scholares Villingam adfluere, et quod nullus ibidemhabeat potestatem eos initiandi et intitulandi, quamobrem ipse petat,ut ei potestas illa detur. Es wird beschlossen: potestas haec dominoHenrico Glareano tanquam universitatis ordinario in scriptis detur,cui etiam transmittatur copia iuramenti intitulandorum cum copiastatuti mercedis eorum. Wie leicht unter solchen Umständen Ver-wirrung in die Matrikeleinträge, in die Bezahlung der Taxen 1 u. a.kommen konnte, beweist unter anderem folgende Stelle. Am 16. Fe-bruar 1542 trägt der Rektor vor: dominum Glareanum Villingae duosscolares intitulasse, de quibus diis Georgius Amelius precedens rectornihil ab co exegerit, ceterum quod mgr. Jo. Tumphardus ei et nominaillorum, quos Mengae inscripsit, dictare voluerit, verum de nummisnullam mentionem fecerit, petens se instrui, quid hac in re debeatagere, decretum: rector nomina cum nummis dictorum intitulatorumab eodem Tumphardt exigat, de quibus ei detur honorarium et uni-versitatis pedello sua pars cedat, super Glareano autem conclusumest nihil.
Wie ging nun der Akt der Immatrikulation vor sich? Eine ge-naue statutarische Bestimmung, die unter allen Umständen einzuhaltengewesen wäre, ist uns für die ältere Zeit auch in dieser Frage nichterhalten. Erst die Statuten von 1581 schreiben unter den Amts-pflichten des Rektors folgendes vor: . . . si dignus [quis] videbitur,ut inscribatur, quaerit [ rector ] ex eo nomen, cognomen, patriam, dio-ecesin, statum h. e. laicusne sit an clericus, nobilis, baro, comes, analius dignitatis; quae omnia, una cum diei et mensis annotatione moxin chartam, deinde in librum peculiarem, quem matriculamdicunt, transscribet, ad imitationem antecessorum suorum 2 . Dannfolgen die schon oben (Kap. III Eidleistung) angeführten Bestimmungenüber die Vereidigung und die Ermahnungen des Rektors: ad haec rec-tor eum de studiis, moribus, habitu et hospitio moneat.
1 Vgl. auch oben unter „Inskriptionsgebühren“.
2 Vgl. J. König, Rektorat und Prorektorat, im Freiburger DiüzesanarchivXXIII 71—72.