XXXIV
Einleitung.
in matriculam scribi laborent. Am IS. Januar wird von denselbenweiter gemeldet: Antequam inscribentur in matriculam universitatis,petunt sibi facultatem concedi permanendi in hospitio Salmonis [dieHerren stellen also quasi ihre Bedingungen!] . . .. que petitio illisdenegatur, cum hactenus hoc multis nobilibus, etiam huius patriedenegatum sit.
Am 17. Mai 1546 sind es einige Barone, qui audiant Glareanumcibumque capiant bei dem alten see, qui nondum dederint nomina uni-versitati, nec etiam sint sub civitate, et ita sint neutrales, quorummaiorenni ipse [se. rectorJ ad se vocans id illi retulerit, quod nisi velsub universitate vel civitate sint futuri, universitatem non permissuram,ut diutius illis hic vivere liceat, qui responderint se suosque libentersub universitate futuros, nisi vestes illae prolixae obstarent, quas ferreoporteret, se enim non tantum habere pecuniarum, ut semper novoscomparare liceret; worauf beschlossen wurde, ut disseratur in crastinumusque, num universitati nomina sua dare velint, sin minus, mandeturGlareano, nec non eorum hospiti dicatur, ut eos amplius secum vellegendo vel etiam cibum ministrando non foveant, tractandos eos enimesse ut alios. Am 18. September 1547 wird im Zusammenhang mitKlagen wegen Traubendiebstahls und Jagdfrevels durch Studierende,namentlich Lothringer, von der Stadt auch vorgebracht, daß einigesub praetextu studiosorum degant, qui studiosis se immisceant fre-quentando lectiones, non tamen dederint nomina universitati, in primisautem moretur apud praedicatores quidam corpulentus sacerdos exOeniponto, secundo duo Itali vel Sabaudi . . ., qui non sint vel civi-tati vel etiam universitati iurati, atque ita sit dubium, cuius iurisdictioni subsint. . . . Nur zu oft nahm aber auch die Universität,vorab Adeligen und andern hochgestellten Herren gegenüber, allzuvielRücksicht, derart, daß sie nicht nur ihnen selbst gegenüber ein Augezudrückte, sondern auch Schützlinge von solchen ihnen zuliebe milderbehandelte. 29. April 1531 bat Graf Poppo von Henneberg (1530 Ehren-rektor) den Senat, den Adeligen Vitus Lang nachträglich zu inskri-bieren. Er tat das offenbar in einer anmaßenden Weise, denn manstellte ihm vor, daß er doch durch doppelte Bande der Universitätverpflichtet sei, als subditus und als gewesener Rektor, weshalb erbescheidener gegen den (gegenwärtigen) Rektor aufzutreten Grundhabe. Nichtsdestoweniger willfahrte man seiner Bitte und nahm „aus-nahmsweise“ den genannten Adeligen nachträglich auf, obgleich fest-stand, daß er iam pridem advenisse nec unquam petiisse inscribi,donec excitato tumultu — in dem er verwundet worden war —privilegiorum iam beneficio indigeat, posse quidem universitatem— fügte der Senat mutig hinzu — iuste eam [inscriptionem] dene-