1

140

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΪΣ ν. ρ. 5 -_

3 ον μην άλλα χαίπερ τούτων όντως έχόντων οίομαι χαίπεπειχώς έμαντόν άνέστηχα, αν ε&ελήσητε τον ϋ-ορυβείνχαι φιλονειχείν άποστάντες αχονειν, ως υπέρ πόλεως βον-λενομένοις χαϊ τηλιχοντων πραγμάτων προσήχει, έξεινζαι λέγειν χαϊ σνμβονλενειν, δι’ ών χαϊ τά παρόντ’ έσταιβελτίω χαϊ τά προειμένα οω&ήσεται.

4 ’Λχριβώς δ 1 ειδώς, ώ άνόρες Ά&ηναΐοι, το λέγεινπερί ών αυτός είπέ τις χαϊ περί αυτόν παρ’ υμϊν αείτων πάνν λυσιτελονντων τοϊς τολμώσιν ον, όντως ηγού-μαι φορτιχόν χαϊ επαχϋ-ές, ωστ’ άνάγχην ουσαν ορώνόμως άποχνώ. * νομίζω δ 5 άμεινον αν υμάς περί ών νΰνερώ χριναι, μιχρά των πρότερόν ποτέ ρη&έντων νπ’ εμού

δ μνημονενσαντας. εγώ γάρ, ώ άνδρες ’Λ&ηναιοι, πρώτονμέν, ηνίχ’ επειέλόν τινες υμάς των εν Εύβοια πραγμάτωνταραττομένων βοη&εϊν Πλοντάρχψ χαϊ πόλεμον χαϊ άδοξον

3. πεπεικώς έμαντόν] 19, 103επειδάν τις εαυτόν πείσας δυνα-σ&αι προσέλϋη. 23, 19. 24, 6 ως γέμαντόν πεί&ω. Vgl. Kröger § 52,10, 9. Koch 92, 2, 2. — υπέρ πό-Αεως] πόλις (wie άκρόπολις 9,41)kann ohne den Artikel stehen, wovom eigenen Staate die Rede ist. 22,64 τον γάρ υπέρ πόλεως π_ράττον-τά τι δει το τής πόλεως ήθ-ος μι-μεΐσΟαι. 23, 57 έλβ-ών εις πόλιν.25, 12 y μέγιοτον μέν έστιν αντφτώ έχοντι κακόν, δεινόν δε καίχαλεπόν πάσι, πόλει δ’ ονκ ανε-κτόν. Proöm. 9 έγώ δε νομίζω χρή-ναιτόν πόλει περί πραγμάτων έπι-χειρονντα μάλλον — σκοπεΐν. 12ώσπερ υπέρ πόλεως προαήκειβονλευομένους. — έ'£είτ] von οιο-μαι καί πεπεικώς t μαντό ν ab-hängig. — αω&ήσεται, wird wie-der gut gemacht werden können.Vgl. 6, 15 und 19, 6 πολλάκις συμ-βαίνει πολλών πραγμάτων καίμεγάλων καιρόν έν βραχεί χρόνιογίγνεσθ-αι,^ον^έάν τις έκων κά-— ,ουδ άν ότιονν ποιξ οίόςτ έσται σώσαι. Der Ausdruck istmit Absicht etwas hyperbolisch.

Was verloren war, konnte undwollte D. nicht wiederbringen, abernach Möglichkeit den nachteiligenFolgen wehren. Auf dem erstenGliede: τά παρόντ’ έσται βελτίιαruht der Hauptton.

4. ειδώς, obgleich ich weifs: wie6, 6. 8, 79 u. ö. — των λυαιτε-λονντων, Genet. partitiv. zu 1, 26.— τοις τολμώσιν] nämlich λέγεινπερί — παρ’ νμΐν. — νομίζω ί’]Dieser und der vorhergehende Satzenthalten den Gedanken: So wider-wärtig es mir ist, zum Zweckeder Bereicherung meines eigenenRuhmes an frühere Reden von mirzu erinnern, so scheint es doch hierim Interesse der Sache geboten. —μικρά] zu 3, 4.

5. έπει&ον] Namentlich Meidias,der Vertraute des Plutarchos, 1).21, 110. Plutarchos, Tyrann vonErelria, rief nämlich, durch die Par-tei des Kleitarchos bedroht 01. 107,2. 350, die Athener zu Hülfe unddiese sandten ein Heer unter Pho-kion dorthin, welches, obwohl dieGegner sich durch den Anhang desKallias von Chalkis und selbst durch