96

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

III. ρ. 36-

ηροσταταις' νυνί <5έ πώς ήμϊν νπό τών χρηστών τών νυντά πράγματ 1 * έχει; άρά y' ομοίως και παραπλησίως;οίς — τα μεν άλλα σιωπώ, πόλλ’ αν έχων είπεϊν, άλλ ’όσης απαντες όράτ ερημιάς επειλημμένοι, καί Λακεδαι-μονίων μεν απολωλότων, Θηβαίων δ ’ άσχόλων όντων, τώνδ 3 άλλων ούδενός δντος άξιόχρεω περί τών πρωτείωνήμϊν άντιτάξασδλαι, εξόν δ’ ήμϊν καί τά ήμέτερ 3 αυτών28 ασφαλώς έχειν καί τά τών άλλων δίκαια βραβενειν — άπε-στερήμε&α μεν χώρας οικείας, πλείω δ 3 ή χίλια καί πεν-τακόσια τάλαντ άνηλώκαμεν εις ονδεν δέον, ονς δ 1 εν το)πολέμφ συμμάχους εκτησάμε&α, ειρήνης ονσης άπολωλέ-

wie Isokrates Stück für Stück ein-zeln entgegensetze, sondern die ge-samte Schilderung der Alten derdarauf folgenden Schilderung desNeuen. — χρηστών] ironisch, wie18, 89. 318 u. ö. Ähnlich δ καλόςκάγαθδς 22, 32, 47 und im Lat.praeclarus. — ομοίως καί παρα-πληαίως] als verwandte Begriffeverbunden, wie παραπλήσιου καίομοιον 19,196. τάς πράξεις ομοίαςαεί καί παραπλήσιας άποβαί-νειν Isokr. 7,78, logisch geschiedenομοια η παραπλήσια D. 19, 63.307, und so haben auch hier einigeMss. ή statt καί. — οίς] beziehtsich auf den logischen Hauptbegriffήμϊν zurück. Was hinter οίς fol-gen sollte, ist aus dem folgendenleicht zu erkennen; die Figur derAposiopese ist hier sehr passend.Der Redner wagt kaum die Wahr-heit zu sagen. Er sucht und fin-det im folgenden Milderung undMafs. — τά μεν άλλα σκοπώ, —άλλ ] Dieselbe Struktur in der Fi-gur der amplificatio auch ander-wärts, wie 8, 52 ; 9, 21. 26. 20, 33.52. 22, 15. — όσης — έπειλημμέ-νοι, — έπειλημμένοι τοααντηςέρημίας, όσην δράτε. Dem Red-ner erscheinen die nach Macht undRuhm unter den Griechen jagendenVölker wie Kämpfer, welche in dieArena treten. — επειλημμένοι καί

— απολωλότων] καί verbindetnicht blofs den nächsten Genetivusabsol. mit έπειλημμένοι , sondernalle folgenden Sätze bis βραβενειν(auch έξδν δ’) mit demselben. —Λακεδαιμονίων απολωλότων, inden Schlachten bei Leuktra 01. 102,2. 371 und Mantineia 104, 2. 362.

— άσχόλων όντων, durch denphokischen Krieg. Vgl. 1, 26. —τά τών άλλων δίκαια, ‘über dierechtliche Lage fremder Staaten’.τά δίκαια ist ein fester Begriff mitkonkretem Inhalt.

28. χώρας οικείας, der thraki-schen Besitzungen, Amphipolis u.s. w. — πλείω δ’ ή — άπολω-λ.έκασιν οντοι] Äsch. 2, 70 σννέ-βαινε δ ημών τον στρατηγόν(Chares) έν τώ πολέμφ (um Am-phipolis) εβδομήκοντα μεν καίπέντε πόλεις σνμμαχίδας άπο-βεβληκέναι, ας έκτήσατο Τιμό-θεος ο Κόνωνος καί κατέστησενεις το συνέδρων (im böot. Kriege100, 3 ff., vgl. Isokr. 15, 107 f. Diod.15, 28, 30), χίλια, δε καί πεντα-κόσια , τάλαντα, ονκ εις στρατιιό-τας, αλλ’ εις αλαζονείας ανηλω-κέναι. — ειρήνης ονσης] steht inengem Bezüge zu dem vorher-gehenden iv τώ πολέμφ. Mit denGriechen — den einzigen gleich-werten Feinden — war allerdingsFrieden, wenn auch nicht mit Phi-