Anrathen der Acrztc den Moselwein nur, wenn er altwar, und seine Gähre eingebüßt batte, und zwar aus-schließlich ini Sommer. In unsern Zeiten sängt manseooch an einzuscben, daß der Moselwein, indem ersich srüb vollständig entwickelt, in den ersten vier bissechs Jahren genossen, am besten schmeckt und bekommt,weil er noch seine Kräfte bcysammen hat.
Ich schließe dieses Kapitel mit der von Löben-stein-ilöbel angefübrtcn Stelle, in welcher Mattbio-lus, Dioscoridcs Commcntator, das Leb des Weineswelches sich ganz vorzüglich auf den edeln Moselweinpaßt, also Verkünder:
Lum prokelto vinum s!t liguor ornnium suavissi-mus, praecipuum bumanae vitse bonum, ac praestan-tissin-um subsiNium, vitalium spirituum reAeneratorrnaximus, ac omnium corporis tum llacultatum, turnkumlionum instaurator optinms, cor laetistcet, tuegtur-guo summopere, null, mirum esse clebet, guocl plan-tam, guae kructum kert, ex guo vinum exprimitur,vitem, epmsi vitam sppellaverint veteres. Verum nonob icl Aauäesnt, jubilentgue ü, gui vino nimis in>>ul-Aent, cpiocl e^o ipsum tot lauclibus extulsrim. (^uippecuiu omne extremum (ut in commune proverbin est)sit vitiosum, si vinum immoclerate, et pluscpiam cle-ceat, bibatur, periculusos atgue borrernlos procrestmorbos. ^lias in ejus usu temperantis acibibealur,tum acl^ glencium, tum etiam acl roboranclum corpusomnium eklicacissimum bsbetur. (^uancloguiclem pu-rissimum »enerat sanAuinem, ocissime in alimentumvertltur, cnncoctionem in gugvis corporis parle acljuvat,animum rnlclit, cerebrum pur^at, intellectum excitat,cor exbil-irat, Spiritus vivistcat, urinsm ciel, starus