Olo. ordi. ¶ EccleſiaſticiCa. III INico. de lyra

oꝑa tua ꝑfice: ⁊ ſuꝑ hoīm gloria am diligerꝭ. Quāto magnꝰ es: ⁊humilia te in oībus: ⁊ corā deo gͦinuenies gratiā: qm̄ mnagna postentia dei ſolius: ⁊ ab humilibꝰ hhonoratur Altiora te ne quęſieiris: et fortiora te ne ſcrutatꝰ. fueris: ſed quę pręcepit deꝰ tibi co­ kgita illa ſemper: et in pluribus1eius operibꝰ ne fueris curioſus.Non eſt enim tibi neceſſariū eaquę abſcondita ſunt videre ocublis tuis. In ſuꝑuacuis rebꝰ noli ſcrutari multipliciter: ⁊ in pluribus eius operibus nō eris curioſus. Plurima enim ſuper ſenmſum hominuꝫ oſtenſa ſunt tibi.Multos enim ſupplantauit ſu­ nſpitio illorū: et in vanitate deti oa ſhereticorum.cnuit ſenſus illorū. Cor durū ha­ pbebit male in nouiſſimo: et qui ªamat periculum: in illo peribit.sd Cor ingrediens duas vias non va § qꝛ inuacuū laborat. b § requiē.habēbit ſucceſſus: et prauicors xliſcens vera falſis: ⁊ ecōuerſo. ſanā enīa ſ permdoctrinānon ſuſtinent. ſed ẜm ſua deſideria coī illis ſcandalizabit̉. Cor nequāʸaceruant ſibi magiſtros.a §ſarcina peccatorū.grauabitur in doloribus: ⁊ pec pcator adijciet ad peccandū. Sy­ ca § hereticorumnagogę ſuꝑboruꝫ non erit ſania de terra viuentium.tas: frutex enim peccati erādicaꝰa Inon probabitur apud deum.bitur in illis: et nō intelligetur.a § etiā prudētia doctrineCor ſapientis intelliget̉ in ſāpi ſꝫa Cauditores boni.entia: ⁊ auris bona audiet cumomni concupiſcentia ſapientiā.I in lege dei.Sapiens cor ⁊ intelligibile ab-a ſ qͥbus ſe exercet.ſtinebit ſe a peccatis: ⁊ in ope̓rilitur: Ignē ardentē ex. a. ⁊cͣ.quoniā magna portio eſt elemoſyna. de quaſubbus iuſticię ſucceſſus habebit.Ignē ardētē extinguit aqua: ilit ignē: ſic elemoſynaa ¶ Sicut aqͣua extircharitatē fuſabruitī peccati. Unde: Cfacis elemoſynā: neſciat ſini. t. q. f. dex. t.et elēmoſyna reſiſtit peccatis: ⁊ ka §cui placet.deus proſpector eſt eius qͥ red-dit gratiam. Heminit in poſtea § .ſ. mortirum: ⁊ in tempore caſus ſui īue­ ma F premium eterne vite.niet firmamentum.

Mo.a Quantomagnꝰ es ⁊cͣ.Docuit ſuperius manſu etudinem morū ethumilitatē operū: nunc docet cordis puritatē: ne hūana ratio diſcutiat incaute q̄nō p̄t cōp̄hendere. Und̓ Eccleſiaſtes. Netemere qͥd loqͣriſ: neqꝫ cor tuuꝫ ſit vel ox adꝓferēdū ẜmonē corā deo ⁊cͣ.Hinc Pauluſait: Nō plꝰ ſapere qͣꝫ opor.ſa. ⁊cͣ. Sufficithomini ea piecogitare: ⁊ opere implere quēprecepit deꝰ.b In ſuperua. ⁊cͣ. id eſt neſcruteris ſuꝑuacue: qͥ rōcinādo non potes cognoſcere. Un̄ Ecc̄esQuid neceſſeeſt homī maiora ſe q̄rere ⁊cͣ.Sobrius intellectꝰ in oībusoptimꝰ eſt. quireficit animaꝫnec grauat mētem. Un̄: Melīueniſti: comede qd̓ ſufficittibi: ne forte ſatiatꝰ euomasillud: ⁊ ꝑiuresnomē dei tui.Me retici duobus modiſ fiunt .ſ. vel d̓ creatorē: vl̓ d̓ creatura vltra modū diſputātesin errores incidunt: ⁊ a veritate recedunt.c Cor durū.Quia ẜꝫ duriciā ſuā theſaurigat ſibi iramin die iudicij.d Cor ingrediens ⁊c̄. Qd̓non curat necſtudet vitare:⁊ ꝙ ea diligitque ducūt adinteritū: vt hereſes: ⁊ ꝓphane nouitatesUnde ſequit̉Cor ingrediēduas vias nōhebebit ſucceſſus ⁊cͣ.Fili elemo.

ꝙ cepit de ꝟtutibꝰ tractare: ⁊ poſtea ꝓſeqͣt̉. ponit h̓ vnū qd̓ ēcōmune omniū virtutū .ſ. debitum modū de quo tractat. pͥmoprout debet eſſe in agibilibus. ſecundo in ſpeculabilibus. ibi:Altiora te. tertio in intrinſecis motibus. ibi: Cor durum. Circa primū dicitur: Fili in manſuetudine .i. in benigno ⁊ decenti modo. a Opera tua perfice. nam opera bona de genere frequēter deturpant̉ ex indecenti modo: b Et ſuper hominū gloriā. cōmuniū: c Diligeris. quia pauci ſunt reſpectiue: qͥ bona opera habeant ⁊ bonū modū. Stultoꝝ enī infinitus eſt numerus. Ecc̄s .j. Et quia ad debitum modū habendū valde facit hūilitas. ſubdit̉: d Quāto magnꝰ es. ī poteſtate: ſcīa ⁊ virtute: e Humilia te. in oībꝰ. Grego. Homelia. xxxj. Tāto eſſe hūilior atqꝫ ad ſeruiēdū deo promptior qͥſqꝫ dꝫ eſſe ex munere: quāto obligatiorē ſe eſſe ꝯſpicit in reddēda rōne. f Et corā deo inuenies gr̄am. gratitudo enim debeneficio iā accepto reddit hoīem idoneū ad aliud accipiendū: g Qm̄ magna potentia dei ſo. ꝓpter qd̓ pōt ſemꝑ daregratis ampliꝰ: h Et ab hūilibꝰ ho. iō dei dona eis multiplicant̉. i Altiora te. Hic ꝯn̄ter inducit ad debitū moduꝫin ſpeculabilibus. dicens: Altiora te ne q̄ſieris ⁊cͣ. ſicut ſūt diuinitatis ſecreta: k Sed q̄ p̄. ti. de. il. co. ſem. qꝛ ſunt ad ſalutem neceſſaria. Unde legit̉ in vitaſpatrū: ꝙ quidā ſauctꝰ preſbyter nomīe Copres interrogatꝰ de melchiſedech qͥs fuiſſet:cū de hoc cepiſſet cogitare ꝑcuſſit os ſuū. d. Ue tibi cōpres: qꝛque tibi mandauit deus vt faceres dereliquiſti: ⁊ que a te nonrequirit: illa ſcrutari p̄ſumis. ideo ſubdit̉: l Et in pluribꝰeius operibꝰ ne fueris curioſus. nā in talibꝰ eſt magꝭ vauitasqͣꝫ vtilitas. Cetera patēt ex dictis vſqꝫ ibi: m Plurima eī⁊cͣ. oſtenſa ſunt tibi illa .ſ. que ſanctis ꝓphetꝭ ſunt reuelata adſalutē hoīm: qͥbus eſt hūiliter ⁊ firmiter aſſentiēdū. n Multos enī ſupplātauit ſuſpi. il. qꝛ p̄ſumētes de ſuo ingenio ſuſpicant̉ ad q̄cūqꝫ ardua cognoſcēda ſe poſſe ꝑtingere: o Et īvanitate detinuit ſenſus illoꝝ. nā ꝑ hoc in errores ⁊ hereſes ceciderūt. p Cor durū. Hic ꝯn̄r inducit ad debitū modū inintrinſecꝭ motibꝰ. Circa qd̓ pͥmo maliciā reprobat. ſcd̓o bonitatē cōmēdat. ibi: Cor ſapiētis. Circa pͥmū dicit: Cor durū qd̓reſiſtit inſtinctui diuīo ad bonū: ſicut in corꝑalibꝰ d̓r durū qd̓nō cedit tāgēti. iiij. methauroꝝ. q Habe. ma. in nouiſſimo.Nā ſicut dicit Augꝰ. in ſermone de innocētibꝰ. Hac enī aīaduerſione ꝑcutit̉ peccator: vt moriēs obliuiſcat̉ ſui: qͥ dū viueretoblitꝰ eſt dei. r Et qͥ amat periculū .i. occaſiōes peccatorū:SIn illo ꝑibit. ſicut auicula volitans circa laqueū: t Coringrediens duas vias .i. hn̄s noticiā boni in intellectu: ⁊ maliciā in affectu: v Nō ha. ſucceſſus. ꝓſperos .ſ. ſꝫ aduerſos:Et prauicors .i. hn̄s prauū cor:In illis ſcādalizabitur. Grauiꝰ eſt enī ſcandalū de caſu hoīs litterati qͣꝫ ſimplicꝭ.Cor nequā .i. iniquū: a Grauabit̉ in doloribꝰ. inferni:b Et pec. adij. ad peccandū .i. talis dū viuit de malo ī peiusp̄cedit. Et ſicut eſt de ſingulari ꝑſona: ſic de ꝯgregatione mala. ꝓpter qd̓ ſequit̉: c Syna. ſu. non erit ſanitas ſpūalis: q̄conſiſtit in bona diſpoſitione morum: ſicut ſanitas corporis inbona diſpoſitione humorum: d Frutex enim peccati .i. omnis excuſatio pallians peccatū: e Eradicabitur in illis. nāomnia nuda ſunt dei oculis: f Et non intelligetur .ſ. a peccatoribus qui nolunt diuina iudicia cogitare. g Cor ſapientis. Hic conſequenter bonitatem oppoſitam cōmendat. d.Cor ſapientis intelligetur .i. cognoſcetur: h In ſapientia .i.in verbis ⁊ operibus ſapientie: per que cognoſcitur habituslatens in mente. Cetera patent. i Ignem ardentē. Poſtqͣꝫ auctor tractauit de exercitio virtutum erga ſuperiores: ⁊ interpoſuit vnum quod eſt cōmune omniū virtutum. hic conſequenter agit de virtutum exercitio erga inferiores: ⁊ primo erga inferiores in ſubſtantia. ſecundo erga inferiores in ſapientia ſe. ca. ibi: Sapientia filijs ſuis. tertio erga iuferiores in potentia. vij. ca. Inferiores in ſubſtantia ſunt pauperes: erga qͦsvirtuoſe agitur: cum eis per elemoſynam ſubuenitur. ideo primo elemoſyne virtutem oſtendit. ſecundo ad faciendum eaminducit. in principio ſe. ca. Circa primum dicit: Ignem ardenteꝫ extinguit aqua ex proprietate ſua. Et elemoſyna reſiſtit peccatis: penam pro eis debitam auertendo. propter quod Daniel dicebat regi Nabuchodonoſor Dauie. iiij. Peccata tua elemoſynis redime ⁊cͣ.k Et deus proſpector eſt eius qui reddit gratiam. de bonisa deo ſibi collatis: elemoſynam faciens eius membris.l Meminit in poſterum. augmentando eius bonum:m Et in tempore caſus ſui. id eſt ſue mortis: n Inuenietfirmamentum. quia ſicut Auguſ. dicit: Sola miſericordia comēs eſt defunctorum.Fili elemo.

B

FPro .25 d

Eccs .3. a.

Ro. 12. a

D

Ecēs. 7. s.

Pro .25. e.

De pe. diqͥ vultin gio.et Di. 1. c.medicius.