Glo. ordi.IobCA. XL.Nico. de lyra
gūt. b 5 vt videat̉: qꝛ n̄ ēdebiliores nequeſ ferro cetera metaꝯcidunt̉a cartilago illius quaſi lāminę fera Iſi ergo hͦuic ſuꝑbiēti n̄ peꝑcit deus qͥd fiet ſuperbo homib reę. Ip̄e ē principiū viarum dei ara g multū pōt ex ꝯditiōe ſꝫ reprimit̉ ab auctore.b § omne qd̓ applicat̉ in ſeip̄o reducitur.¶ Qui fecit eum applicabit gladiūʰˣa ſ ex ſucceſthuiꝰ ſeculi ꝓcedit elatio ⁊ deſideria ml̓ta ⁊ cure qͣſi fenū qͦ fames diaboli paſcit̉.d eiꝰ: huic montes herbas ferunt. dya ſ qꝛ cor ſuꝑboꝝ oī vitio ſubſternit̉. b 5 vl̓ demiOēs bēſtię agri ludent ibi: ſub īa § vbi nihil eū cōmouet ¶ Solis calore recedēte ſit vmbra .i. torpor ⁊ frigiditaſ pctī qͥes diabolibI vbi ſpēs qͣſi cortex arboris: ſꝫ mō ſoliditasvmbra dormit in ſecreto ca̓lami exa ſ vbi bn̄ veſtigia imprimunt̉ vbi pes labit̉.gͦ in locis humētibus. ProtegūtaIſi hec mala iuſti increpat occurrūt aliqui nealij corrigantur.i vmbrę vmbram eius: circūda fbunt eum ſalices torrētis. Eccef abſorbebit fluuium: et non mi 8in rabitur: ⁊ habet fiduciam ꝙ inFacutis ꝟbis ēexplorationē diaboli ꝑ miracudiuinitatē adorrantis ꝑculit dicens: nō in ſolopane viuit homo ⁊cͣ.n fluat iordanis in os eiꝰ. In ocu halis eius quaſi hamo capiet euꝫ:
ltē: vt ſub ſpecie c̨eli latet ira: ⁊ ſub manſuetudine diſſolutio. ꝑ hͦfacit ſperari p̄miavn̄ ſequūt̉ ſupplicia: ſꝫ faciliꝰ corrigit̉ q̄ erubeſcit̉: q̄ aūt virtꝰ putat̉ difficiliꝰ vn̄ lamīeferree cōꝑant̉. Habet h̓ belua carnes: habet oſſa ſedſa eiꝰ quoſlibet valētiores incorꝑe eiꝰ accipimꝰ: ī qͥbꝰ dū iniqͥtas vehementer indurauerit ꝑ eos tota corꝑis cōꝑago ſubſiſtit. Qui qm̄ ptāte videri āmirāda appetūt: ⁊ tn̄oribꝰ nōnūqͣꝫ exhibētlingue dulcedines: eris fiſtule cōꝑant̉: qꝛ more metalli inſenſibilis ſonū bn̄ loquēdi habēt: ſꝫ ſenſū bn̄ viuendi nō habēt.a Cartilago. oſſis ſpeciē habet: ſꝫ oſſis fortitudinē non habet. Cartilago gͦ eiꝰ ſil̓is ferro d̓r: qꝛ hi qͥ ī eiꝰ corꝑe ad oſtēſionē ꝟtutū nō ſufficiūt: ꝯͣ vocē fideliū acriꝰ accendūt̉. Quiaenī cū eos ſe facere ſigna ⁊ ꝓdigia nō poſſe ꝯſiderāt: fidelesſe illi ꝑ crudelitatē ꝓbāt. Qui recte laminis ferreis cōparātur: qꝛ dū circūquaqꝫ ſe in crudelitate dilatare ambiunt: qͣſiī ferri lamīas ſe extēdūt: ſꝫ beemoth iſte qͥ ꝑ mēbra ſua extremo tꝑe vel ꝑ ſe ſemꝑ ꝯͣ electos dei tāta ſe arte iniqͥtatis exercet cuiꝰ nature cuiꝰ ſit ꝯditionis: ac ſi cauſas tāte aſtutie tanteqꝫ fortitudinis redderet adiūxit: b Ip̄e ē pͥncipiū viaꝝ.Un̄ ꝓph̓a. Tu ſignaculū ſil̓itudinis dei: qͥd nō habet in qͦ eſtſil̓itudo imaginaliter q̄ ī eo vnū ſignat̉ eē eſſentialiter. Iteꝫoē lignū paradiſi nō ē ſil̓e ei: ⁊ cetera agmīa ⁊ ſi excelſa nonſūt platani nec eqͣta. Itē oīs lapis p̄cioſus oꝑimētū tuū: qꝛoēs angelos ornamētū habuit qͦs trāſcēdit: hūc ſūmū (puluis tn̄) .i. hō xp̄s vicit cui ē ⁊ heres qͥcūqꝫ vicit. Uias etenīdei actiōes accipimꝰ. Principiū gͦ actionū dei beemoth d̓r:qꝛ nimirū cū cūcta crearet hūc pͥmū cōdidit quē eminētiorēreliqͥs angelis fecit. Tot antiqͥ hoſtꝭ ꝟtutibꝰ auditꝭ tāta cōditionis eiꝰ magnitudine cognita: qͥs nō ꝑcuſſione deſperationis ſuccūbat? Sꝫ qꝛ elationē nr̄aꝫ oſtenſa hoſtis potētiareprimit: etiā infirmitatē nr̄am fouet adiūgēs: c Qui fecit eū ⁊cͣ. Gladiꝰ beemoth ipſa nocēdi malicia ē: ſꝫ ab eo a qͦbonꝰ ꝑ naturā factꝰ ē eiꝰ gladiꝰ applicat̉: qꝛ eiꝰ malicia diuīadiſpēſatiōe reſtringit̉: nec ferire tātū mētes hoīm quātū appetit ꝑmittat̉. d Huic mōtes her. fue. Que ē herba montiū niſi voluptas fluxa: q̄ ex corde gignit̉ ſuꝑboꝝ. Elati nāqꝫ ſeculi huic beemoth herbas ferūt: qꝛ ſuas illi offerūt fluxas ⁊ lubricas voluptates. ⁊ ex eo illū reficiūt qd̓ nequiteroꝑant̉. e Oēs beſtie agri lu. ibi. Beſtie īmūdi ſpūs ſunt.ager mūdus. Agri vero beſtie ī herbis mōtiū ludūt: qꝛ ꝓicta d̓ ſuꝑioribꝰ in hoc mūdo demonia prauis ſuꝑboꝝ oꝑibdelectant̉: ſꝫ qꝛ audiuimꝰ qͥd iſte beemoth comedat. nūc audiamꝰ vbi interim ꝑ prauū deſideriū reqͥeſcat. f Sub vnibra dor. in ſe. ⁊cͣ. Hoc loco appellatiōe calami mentes ſeculariū tꝑali gl̓ie dedite deſignāt̉. Qui tāto apud ſemetipſos intus inaneſcūt qͣꝫto alti⁊ nitidi exteriꝰ oſtēdūt̉: qꝛ dū exteriorē gl̓iaꝫ ꝑ ſuꝑficie tēdūt ⁊ defluūt: nulla intꝰ firmitate ſolidā īIn ſecreto gͦ calami dormire ꝑhibet̉: qꝛ qͦꝝ ſtudia ad appetitū tēporalisaltitudinis cōmouet: corda eorū qͣſi quietus tenet. Dormire enī incordſctōꝝ n̄ pōt: qꝛ ⁊ ſi qn̄ ī eis ad breue momētū ſe collocat ip̄e eū celeſtiū deſiderioꝝ eſtꝰ fatigat ⁊ qͣſi totiēs vt recedat pūgit̉: qͦtiēs ab eis amore intimo ad et̓na ſuſpirat̉.In locis humēti. Loca humētia ſunt terrenoꝝ hoīm mētes qͣs humorcarnalis ꝯcupiſcētie (oꝛ replet) fluidas facit. Loca qͦꝫ humētia ſūt oꝑa voluptuoſaꝫvel mēbra genitalia. Ꝙ ſi ita ē qͥd aliud locis humentibꝰ niſi luxuria deſignat̉: vt ꝑcalamū ſuꝑbia gl̓ie: ⁊ per loca humētia luxuria corꝑis deſignat̉. Hec duo nimis domināt̉ in hoīe. Vnū eſt ſpūs. alteꝝ carnis. h Protegunt vmbre vm. eiꝰ. Umbreſūt diaboli. Oēs iniqui: qͥ dū imitationi iniqͥtatis eiꝰ inſeruiunt quaſi ab eius corꝑeimaginis ſpeciē trahunt. Sicut aūt vmbre eiꝰ ſunt pluraliter reprobi: ita ſingularit̓vmbra eius ē vnuſquiſqꝫ peccator. Sꝫ vnibre beemothiſtiꝰ vmbrā eiꝰ ꝓtegunt dumpeccatores qͥ in qͦ ſibi male cōſcij ſūt: in eo ⁊ aliū peccātē defendūt. i Circūdabūteū. Per ſterilitatē ſalicū vita peccantiū (qͥ verbis vireſcūt) ſine fructu ſignat̉. Pertorrentē huiꝰ mortalis vite curſus exprimit̉. Circūdat gͦ beemoth ſalices torrentis:qꝛ amatores vite mortalis a bonis actibꝰ qͣſi a fructibꝰ alieni tāto illi artiꝰ inherentqͣꝫto eos largiꝰ delectatio trāſitorie voluptatis infundit: hos enī qͣſi in radicibꝰ torrentis rigat. vn̄ in ſuis cogitatiōibꝰ amor vite carnalis inebriat. Sed qꝛ qͥd ei a ſuiscliētibꝰ impēdat̉ audiuimꝰ: nūc etiaꝫ qͥd ī illis agat audiamꝰ. k Abſorbebit flu.Noīe fluuij decurſio humani generis ſignat̉. Appellatiōe iordanis: hi qͥ iā imbutiſunt ſacramēto baptiſmatis: qꝛ ī hͦ flumīe ꝯtigit ſacr̄m baptiſmatis inchoari. Quiaigit̉ humanū genꝰ in ima defluēs (vſqꝫ ad redēptoris tꝑa) qͣſi quēdaꝫ ī ſe fluuiū traxit: bene nūc ſubdit̉: l Et non mi. Neqꝫ enī ꝓ magno diabolus habuit ꝙ infideles tulit. Quia ꝟo poſt mediatoris aduētū quoſdā qui reciviuere negligūt: etiāfidedes rapit. recte ſubiūgm Et habet fi. Uelfidē ꝟitatis cognouerūt: ſedviuere fideliter negligūt fluuiꝰ dici pn̄t: qꝛ vidorſum fluūt. iordanis deſcenſioeoꝝ dicit̉: Sunt etiā nōnulli qͥ vias veritatietētes ſemetip̄os abijciunt: atqꝫ avite veteris elatiōe deſcendunt. Et eſt ſenſis: Abſorbebit fluuiū: qꝛ ꝓ magno noneſtimat cū eos deuorat: qͥ ꝑ ip̄a ſue vite ſtudia deorſū currūt: ſꝫ illos magnoꝑe raꝑenititur: qͦs deſpectis terrenis ſtudijs iūgi iā celeſtibꝰ ꝯtēplatur. Sꝫ ꝯͣ hūc ꝯſolationis adiutoriū p̄ſtatis de qͦ ſubdit̉riIn oculis eiꝰ. Cū beemoth inſidias atqꝫ effrenatas vires vn̄ terret indicaſſet: filij ſui vn̄ refomet cōmēdat aduentū: ⁊ qͦ ab illoordine beemothiſte ſit pereundus inuat: qui de ſe in nece diaboli hamum fecit.Aſſumpſit enim corpus vt in eo heemoth quaſi eſcam ſuam mortem carnis appete( ret: ſed
qꝛ libeꝝ eiꝰ arbitriū nō ē flexibile ad bonū. a Ip̄e ē pͥncipiū viaꝝ dei. hͦ īterponit̉ ad ītelligēdū ꝙ ea q̄ dicūt̉ h̓ d̓ demone: ītelligūt̉ ſb̓ metaphora elephātꝭ.ē enī demō pͥncipiū viaꝝ dei: qꝛ īter creaturas angelicaē prima: ⁊ int̓ angelos ille qͥ fuitpͥmus ſimplicit̓peccauit ꝑ ſuꝑbiam: et fuit alijscadētibꝰ occaſiopeccādib Qui fecit eū.ſcꝫ deꝰ. c Applicabit gladiuꝫeiꝰ .ſ. ptātē nocēdi que ineſt ei adeo: qͣꝫuis volūtatē nocendi habeat a ſeip̄o n̄ tn̄pōt eaꝫ exeqͥ niſideo ꝑmittēte: ſic̄ptꝫ ī pͥncipio huius libri. Conſequēter deſcribit̉ꝯu̓ſatio elephantis. cum dicitur:d Huic montesherbas ferūt. qꝛſicut dictuꝫ ē. sͣ.veſcitur terrenaſcentibꝰ. ⁊ ꝑ hͦ ꝙfit h̓ mētio d̓ mōtibꝰ intelligit̉ ꝙptās demōis maxime ē in ſuꝑbishoībꝰ. Oēs beſtie agri ludentibi: ſic dictū ē. sͣ.elephas nō viuitd̓ p̄da alioꝝ aīaliū ſic̄ leo. ⁊ id̓o alie beſtie nō formidanthabitare cū eo. ⁊ ꝑ hͦ deſignat̉ ꝙ hoīesbeſtialiter viuētes ſint ip̄i demoni famliares. e Sub vmbra ⁊cͣ. ē enī elephaſaīal calidū ⁊ ī regiōibꝰ calidis naſcit̉. ⁊ideo ꝯͣ calorē corꝑis ⁊ tꝑis libēter reqͥeſcit iuxta fluuios. vbi in locis paludoſis creſcūt calami. vt habet̉. v. de aīalibus. Protegūt vmbre vmbrā eiꝰ. qꝛ q̄rit loca iuxta calamos vbi ſūt arboresmagne: qͣꝝ vmbre cadūt ſuꝑ vmbras calamoꝝ. id̓o ſubdit̉: f Circūdabūt eū⁊cͣ. q̄ ſūt altiores calamis ⁊ faciunt vmbrā dēſiorē. g Abſorbebit flu. ⁊cͣ. elephas enī ꝓpt̓ magnitudinē corꝑis ⁊ caliditatē cōplexiōis ꝯſueuit multum bibere. vn̄. vij. de aīalibꝰ d̓r: ꝙ qͥdam elephas bibit metretas macedonicaſ. xiiijī mane. ⁊ iteꝝ alias. viij. ī ſero. ⁊ iō h̓ eſthyꝑbolica locutio. cum d̓r: Abſorbebitfluuiū. ſic̄ de hoīe multū potāte d̓r ꝙ ſiſecana vel aliꝰ fluuiꝰ trāſiret ꝑ os eiꝰ nōeēt ſatiatꝰ. ꝑ iſta deſignat̉ ꝙ diabolusqͥeſcit ⁊ habitat in hoībꝰ ocio deditis:tāqͣꝫ in locis vmbroſis q̄ ſūt apta qͥeſcētibus ⁊ ocioſis. ⁊ ꝙ ꝯfidit de facili ſibiincorporare qͣſi potādo oēs hoīes inſtabiles: qͥ ꝑ fluuiū deſignātur: verū tn̄ qꝛnō ſuꝑat oēs: ſꝫ a ſanctis hoībꝰ ſuꝑat̉⁊ maxime a chriſto. Id̓o ſubditur:h In oculis eius quaſi hamo capieteū. in qͦ exprimit̉ vnus modus capiēdielephātē ꝑ hͦ ꝙ de ſubtus cauat̉ terra:⁊ ſupra illam cauationē ponitur pabulum: qd̓ vidēs iiluc accedit ⁊ terra frangit̉ ex pōdere: ⁊ ſic cadit in foueā: ⁊ capit̉ ſicut
G
C
Eze. 28. c.