Glo. ordi.¶ Iob Ca. IIAi. de lyra

a ſ ecce cōpaſſio pietatis.a bus ſparſerūt puluerē ſuꝑ caput ab ſuū ī cęlū: ⁊ ſederūt cū eo ī t̓ra ſe­ 8cxptem diebꝰ ſeptemqꝫ noctibus:dſ ⁊ nemo loquebatur ei verbum: evidebant enim dolorem eſſe vehementem.Ap OſthęcCa. III I

a Sparſerūt pul. Puluis: terrena ītelligētia. caput: mens. celū: p̄ceptū ſuꝑne locutiōis. puluerē ſuꝑ caput ī celū mittere: ēſeculari ītellectu mentē corrūꝑe: ⁊ de ꝟbis celeſtibus terrenaſentire. dies ītelligētia: nox ignorantia. Septem: vniuerſitas.Sedent ergo .i. cōdeſcendere ſe ſimuiāt infirmāti eccl̓ie: ⁊ inhis in qͥbꝰ veꝝ lumē intelligūt: ⁊ ī hisin qͥbꝰ habēt ignorātiā: ⁊ ſic dolos deceptionis parat. b In terra. qꝛ ſpēꝫhumilitatꝭ oſtēdūt: vt ſuꝑba ſuadeāt:Uel terra ē incarnatio xp̄i: quā qͥdamheretici nō negāt: ſꝫ vel de deitate velde incarnatiōis qͣlitate diſcordāt a nobis: qꝛ gͦ illā nō negāt: qͣſi cū iob ī terra ſedent. c Diebꝰ ⁊ nocti. qꝛ vel ī hͦqd̓ vere. vl̓ in hͦ qd̓ ſtulte ſapiūt: incarnationi nō ꝯtradicūt. d Nemo lo.qꝛ tūc tacēt hoſtes: ſi filios dei p̄dicādo generare negligimꝰ: ſꝫ ſi recta loqͥmur: tūc graues ꝯtumelias ingerūt: īvocē doloris ꝯͣ nos erūpūt. Loquūt̉qͥdem ſemina erroꝝ: cū corda fideliū torpere vidēt: ſꝫ cū vidētalta ſaꝑe: de erūna ſeculi dolore ad celū reditū q̄rere: circūſpecte linguā frenāt. Et hͦ ē. e Uidebant enī do. eē vehe. qꝛ tūctiment praua loqͥ: cū amoris dei dolor corda figit: qꝛ tūc nō ꝓficerēt: ſꝫ ⁊ qͦs tenebāt bonis exercitatꝭ ꝑderēt. cx Septemdiebꝰ. Ignorat̉ vtꝝ ꝯtinue: an tot diebꝰ crebra viſitatione inſiſterēt. dy Nemo lo. Sūt enī ml̓ti qͥ tarde loqͥ incipiūt ſꝫ modū incepto nō ponūt indiſcrete loquēdo: ⁊ cū bona ītētiōe venerūt: bonū pie mētis p̄ceps locutio vitiauit. vnde bonū qͥſqꝫqd̓ agit pēſare debet libra diſcretiōis: qd̓ eſt: oblata diuidere.Alit̓ reatꝰ ē qd̓ virtus putat̉. Magna charitas fuit ꝯcorditerad afflictū amicū veniſſe: lōganimitas cū eo tādiu tacuiſſe: humilitas in terra ſediſſe: cōpaſſio capita puluere cōſperſiſſe: ſedqꝛ incaute locuti bn̄ īceptū ī fine factū ē maluꝫ: ⁊ niſi ſacrificioAy Oſt hec. Attētos facit qͣſi ad beculta qͦ clauſis vaſcupurgēt̉: puniēdi ſūt.¶ CCapl̓m: IIIlis tegebāt̉. ſꝫ aꝑto ore eoꝝ detegunt̉ vt eoꝝ ītimo odore recreemur. Hucuſqꝫ triplex expoſitio hīc ꝓut ſingula expetent loca.☞S MaledixitNico. de lyraa Sparſerūt pul. ſuꝑ caput in ſignū humiliatiōis. b In celū ad impetrandū remediū diuine miſeratiōis. c Et ſederūcū eo in terra. oſtēdētes ſe qͣſi deiectos ī amici ſui deiectione.d Septem diebꝰ ⁊ ſeptē noctibꝰ. non ꝙ eſſent ibi ꝯtinue: quiaoportebat eos aliqn̄ refici ⁊ qͥeſcere: ſꝫ qꝛ tanto tꝑe ſederūt ibihoris .ſ. ꝯuenientibꝰ: ⁊ iſtud ē vnū de remedijs cōtra doloremhoīs afflicti: qn̄ videt ſibi remanſiſſe amicos fideles qui intermaiora bona hoīs cōputant̉: ⁊ quando videt eos ſibi vere cōpati: vt habetur. ij. rhetorice: qꝛ ſicut traba ponderoſa faciliusportatur ab homīe quando habet aliquos ſecū cōportātes: ſitriſtabile ⁊ doloroſum faciliꝰ ſuſtinet̉ ab homīe qn̄ videt aliqͦsſibi cōpatientes quaſi partē doloris ſui ſecū portantes.e Et nemo lo. ei ꝟbū. cuiꝰ cauſa ſubdit̉: Uidebāt enī doloremeē vehemētē. credebāt enī iob ita triſticia ⁊ impatientia ꝓptermagnitudinē miſerie oppreſſū ꝙ nō eēt diſpoſitꝰ ad recipiendūꝟba eorum: lꝫ aliter eſſet in re: vt ptꝫ ex p̄dictis. ⁊ ideo ẜm ſuāeſtimationē expectabāt horā qͣ paſſio triſticie ⁊ impatiētie ip̄iꝰiob trāſiſſet ſaltē in ꝑte ita ꝙ vellet eoꝝ ꝟba reciꝑe. Ex hͦ habomus documentū ꝙ hoīes in paſſione poſiti non ſūt ꝓtunc corripiendi: qꝛ nō ſunt correctionis receptiui: ſed expectādum eſtquouſqꝫ paſſio trāſeat: vt ſic correctionē melius accipiant ⁊ eiMorAliLC. Factū ē aūt ⁊c̄l Exponat̉ ſicut caacquieſcant.¶ Capl̓m: IIpitulo p̄cedēti vſqꝫ ibi. Tu aūt cōmouiſti me vt affligeremeū fruſtra. id eſt ſine culpa ſua. nō tn̄ hoc fuit fruſtra ex intētione diuina. nam hͦ ꝑmiſit ad patiētie iob exercitiū et eius p̄miūaugmentandū. Pellem ꝓ pelle ⁊cͣ. qͣſi diceret iſta ꝓbatioiob eſt modica. Sic aūt tyrāni qͥ ſunt mēbra diaboli penā īnocentū ſemꝑ dicūt eē modicā ⁊ querūt inferre maiorē. Eccein manu tua eſt. ꝑmittit enī deꝰ aliqn̄ bonū p̄latum vel doctorem affligi grauiter nō ſolū in ſubditis ⁊ tēporalibꝰ bonis: ſedetiam in ꝓprijs ꝑſonis qͣꝫtum ad corpꝰ. non tn̄ qͣꝫtum ad aīaꝫIdeo ſubdit̉. Uerūtn aīam illius ſerua. nam a ꝟtute nondeijcit̉ ſꝫ magis ꝑ patientiā ſtabilit̉. Egreſſus itaqꝫ ſathā.exponat̉ vt ſupra. Percuſſit iob vlcere peſſimo. ſcilꝫ ex ꝑteinferētis qͥ hͦ fecit peſſima volūtate ſꝫ tn̄ optimo ex ꝑte ſuſtinētis qͥ ſuſtinuit patiētiſſime. ſicut ⁊ paſſio chriſti peſſima fuit ex

parte iude ⁊ populi iudaici. optima tn̄ ex ꝑte chriſti. Quiteſta ſaniē radebat. ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝙ modꝰ ꝑfecte patiētis ēpenā inflictā iniuſte nō retinere. ſꝫ aliqn̄ addere: ſicut in collationibꝰ patrū legit̉ de beato paphuntio ꝙ cū ꝓ crimīe impoſito ſibi falſo grauis pena fuiſſet impoſita ad eius addiditgrauitatē. Dixit aūt illi vxor ſua. ꝑquā intelligit̉ ſenſualitas q̄ ẜm Auguſtinū ꝑ mulierē ſignificat̉: ⁊ malum ſuggerit rōni ſed debet ꝑ rōnem ei reſponleri. F Quaſi vna de ſtultis mulieribus locuta es. eiꝰ ſuggeſtionē malā deimpatientia repellēdo. et ſubdit̉ ratio:Si bona ſuſcepimꝰ de manu dn̄i. ſcꝫgaudēter. Mala aūt qͣre nō ſuſtineamus. ſcꝫ patienter. q. d̓. ſic debet eſſe.Id̓o ſequit̉: ⁊. In oībꝰ his nō peccauit iob ⁊cͣ. Igitur audiētes tres amiciiob ⁊cͣ. erāt enī veri amici vt dictū fuitin expoſitiōe lr̄ali. ꝓpter qd̓ ꝑ ip̄os ītelligunt̉ illi qͥ amicis afflictis vere cōpatiunt̉. Uenerūt ſinguli de loco ſuo. nā ſicut dicit̉ ethicorūnono ad infortunia amicoꝝ citiꝰ ire debemꝰ ad ꝯſolanduꝫ qͣꝫad eufortunia ad ꝯgaudendū. lꝫ ad vtraqꝫ ſit eundū. Etexclamātes plorauerunt ⁊cͣ. ex ſignis enī vere cōpaſſiōis afflctus cōſolatur. ſicut portans graue pondus ex comportantibus alleuiatur.In. ca. ij. vbi d̓r in poſtilla: Verūtn̄ aīam illius ſerua.Hoc qd̓ d̓r: Aīaꝫ illiꝰ ẜua: nō recte intelliAA ALLIO. git̉ de vita corꝑali tm̄: ꝓut poſtil. videturvelle: nec etiā de vſu rōnis tm̄: ꝓut Ra. Sa. exponit. nam ſioīa alia ad naturā ip̄iꝰ iob ꝑtinētia deꝰ ꝑmiſiſſet ī ptāte ſathāp̄ter vitā corporalē eius ⁊ etiā p̄ter vſū rōnis: ſeq̄ret̉ ꝙ haberet ſathan ptāteꝫ ſuꝑandi eū: ꝓut enī hō adhuc ī vita ſua corporali exn̄s ⁊ vſū rōnis etiā habēs a diabolo pōt ſuꝑari: quāptāteꝫ deꝰ nō ꝯcedebat diabolo. ſi enī talē ptāteꝫ deꝰ diaboloꝯceſſiſſet: ſine dubio iob eēt a diabolo ſuꝑatꝰ. Un̄ in Iob. xlj.de diabolo d̓r: Non ē ptās in terra que cōparet̉ ei. Sꝫ qꝛ ẜmApl̓m. .j. Corꝭ. x. Fidelis deꝰ qͥ non patiet̉ vos tēptari ſuperillud qd̓ poteſtis ſuſtinere. idcirco deꝰ reſeruauit in hac ꝑmiſſione ptāteꝫ ſuꝑandi iob: ne ſcꝫ diabolꝰ eū finalit̓ ſuꝑaret. qd̓pͥncipaliter fit ꝑ adiutoriū diuinū: vn̄ glo. ī hoc loco ſic dicit:Uerutn̄ aīam illiꝰ ſerua: nō ꝙ nō tēptes. ſꝫ ꝙ non ſuꝑes. Hocidem Grego. in. iij. moral̓. vbi ſic dicit: Ita aduerſariꝰ aīaꝫ ſeruare d̓r: cum hāc tēptando ſuꝑare ꝓhibetur. hec ille.ACPll CA. tn̄ aīaꝫ illiꝰ ſerua de vita corꝑali: vel ẜmIn ca. ij. vbi poſtil. exponēs illud. UerūRa. Sa. de vſu rōnis. Bur. vtrūqꝫ ſine rōne abijciens: exponit ꝙ ꝑ hͦ diabolꝰ ꝓhibitꝰ ē iob ſuꝑare. Sed illa Bur. expoſitio plane ē ꝯtra beatū Augꝭ. xij. ſuꝑ Gen̄. ponentē ibi exēplūde lob dicentē: Diabolꝰ timet a tēptato ſuꝑari: ita em̄ ſuꝑbꝰ ēꝙ nullo mō tēptare p̄ſumeret quē ſuꝑare nō poſſe putaret: ſiꝑ hͦ qd̓ dicit̉: Aīam illiꝰ ſerua. diabolꝰ ꝓhibitꝰ fuiſſet ne ſuperaret iob. nullo mō ad tēptandū euꝫ expetiſſet. ſed ideo expetijt: qꝛ eum ſuꝑare poſſe p̄ſumpſit. ſi aūt exp̄ſſe ꝓhibitꝰ fuiſſet ſuꝑare: fruſtra ſuꝑare p̄ſumeret: ſciēs ꝙ niſi ꝑmiſſus nonpoſſet: vt dicit ibidē beatꝰ Augꝰ. Nec facit ꝓ Bur. allegataglo. q̄ myſtica ē ⁊ allegorica: vt ptꝫ ī ip̄a glo. Id̓o d̓r ad btm̄Grego. Un̄ qͣꝫuis veꝝ ſit ꝙ deꝰ diabolo ptāteꝫ tēptādi ꝯceſſerat. non ſuꝑandi: hͦ tn̄ verū eſſe non pōt: ꝙ ad ſuperandū ſitexp̄ſſe ꝓhibitꝰ ꝑ hͦ qd̓ dicit̉: Aīam illius ſeruapter ea queſupra ad intentionē beati A.dicta ſunt.Ca. IIIOſt hec. Poſtqͣꝫ deſcripta ē ſācti lob flagellatio. HicpPꝯſequenter ex hͦ oritur diſputatio. Circa quaꝫ primoponit̉ ꝓpoſitio ip̄ius iob q̄ruloſa. ſcd̓o amicorū eiusobiectio calūnioſa. .iiij. cā. Circa intellectū huius capl̓i variedixerūt doctores. Sanctus Grego. iiij. moral̓. dicit ꝙ verbaip̄ius iob in hͦ capl̓o qͥbus maledicit pͥncipio vite ſue ⁊ eiꝰ cōtinuationi nō poſſūt ad lr̄am intelligi. Primo qꝛ ꝟba eiꝰ vident̉ oīno eſſę ꝟba hoīs nō ſolū impatietis: ſꝫ etiā deſperantis. oꝑtet aūt dicere ꝙ iob nō cecidit a ꝟtute patiētie. tum qꝛpoſt vltimā flagellationē vxore ſua ꝓuocāte eū ad īpatientiāeā corripuit: vt debuit. ⁊ d̓ patiētia admonuit: vt patꝫ ca. p̄cedēti. tū qꝛ inferiꝰ vlti ca. dn̄s loquens ad eliphac themanitē.dixit: Iratꝰ ē furor meꝰ ī te ⁊ ī duos amicos tuos: qm̄ nō eſtꝭlocuti corā me rectū ſic̄ ſeruꝰ meꝰ iob. Scd̓o: qꝛ ſi ꝟba ſācti iobaccipiāt̉ ad lr̄aꝫ: ꝯtinēt īpoſſibilia ⁊ irrōnabilia. dicēdo: Pereat dies ī qͣ natꝰ ſū. qꝛ dies illa p̄terierat nec redire poterat:⁊ id̓o ei maledicere videt̉ oīno irrōnabile: ⁊bdit̉ infra.Dies ille

IS

A

b 2