Vnde et Gregorius. Nam et principes terrenam rēpublicam regens alter puniet ciuē interius delinquentē; atqꝫ alter hoſtē exteriꝰrebellantē In illo em̄ iura ſua cōſulit. cōtra hoſtem vero bellū mouet et de pena eius qͥd lexhabeat nō requirit Hec gregꝰ. Perfecti ergoiudicabunt et non iudicabunt̉. alij fideles fcadiſcuſſione euāgelica de oꝑibꝰ miſericordieiudicabunt̉ quidā ad gloriā quidā ad pena.infideles autē iam iudicati ſūt Vbi nō putatur ꝑ tractū et morā tꝑis ſingulorū examīacōſed ſimul merita ſingulorū diſcūciet et diſcuſſa iudicabit Tunc em̄ libri conſcienciaꝝ pandentur. et ipē liber aꝑiet̉ qui dicit̉ liber vite. qͦfiet vt ſimul omniū om̄a ſecreta omnibꝰ tanta certitudinis claritate pateſcāt. vt contrateſtimoniū veritatis loquētis in xpō et cōſciencie cuius ꝑiter cōteſtantis. nulla inficiādi defendēdi vel excuſandi ſeu ſubterfugiēdi pateat ſemita. quin recipiat vnuſquiſqꝫ ſcd̓m merita ſua Vnde aug. Fiet em̄ virtute diuina vtcuiqꝫ oꝑa ſua vel bo vel mala cūcta in memoriam reuocent̉ et mentis intuitu mira celeritate cernant̉ vt accuſet vel excuſet feiēcia conſcienciam Nec augꝭ. Tunc aꝑta erit ſeperacō ſitmorū ſic et vite ſinguloꝝ Dicit autē augꝰ. ꝙtot homines ſaluabunt̉. quot demones ceciderunt. Sꝫ greg. dicit ꝙ tot hoīes ſaluabūtur. quot angeli ꝑſtiterūt. Dixerūt etiā qͥdāꝙ duo ꝑietes erūt in celo. ſcꝫ vnꝰ hominū etalter angelorū. et ꝙͣ ruina angeloꝝ reſtaurabitur ꝑ virgines. et de alio ꝑicte tot erūt ſaluandi. quot in alio ꝑiete ſūt v̓gines et angeli Bonū eſſet et vtile de hoc iudicō frequēter cogitae̓. vt cogitacō tante anguſtie nobistimore inuiteret. et tior incuſſus a nobis peccatum ꝑp etratū expelleret. et nos a ꝑpetrandoarceret. exemplo Iheromini dicētis. Siue cōmedam ſiue bibā ſiue aliqͥd aliud faciā. ſemper videt̉ in auribꝰ meis ſonare illa vox terribilis. ſurgite mortui ⁊ veīte ad iudiciū Vndeet greg̓. Si quā eſt pn̄tis tēporis leticia. itaagendā eſt. vt nunꝙͣ amaritudo ſequētis iudicij a memoria recedat Vn̄ etiā ancelmꝰ. Inmatutīo id eſt ī contēplacōe extremi iudicijquod nocti pn̄tis vite tanꝙͣ lux matutīa ſuctedit. interfice omnes peccatores terre id eſt delicta atqꝫ pcc̄a cōuerſacōis terrene. vt diſperdas de ciuitate dn̄i quā ī te illi edificare debes:omnes operātes imqͥtatē id ē dyabolicas ſuggeſtiones odibiles deo delectacōes mortiferos conſenſus ⁊ opera peruerſa ab om̄bꝰ hijstanꝙͣ ciuitas dei debes emundari. vt placitāin te manſionē ſibi creator īueniat obtineatpoſſideat Nec antelmꝰ hec ergo oīa pēſanteseuigilemꝰ totis viribꝰ. et voluntati dei obtēperāntes remedia queramꝰ. bn̄ficia qͣꝫ dei cīt̉ca nos cogitātes aſſidue pcc̄a ſtudeamꝰ propoſſe vitare. vt iudicō illi terribili mereamſecuri aſſiſtere Ad quod bene hortat̉ nos auguſtinꝰ dicēs Melius eſt h̓ ꝑuam amaritudinem ſuſtinere et poſtea ad eternā dulcedinēꝑuenire. ꝙͣ hic habere falſū gaudiū et illic ſuſciꝑe ſn̄ fine ſuppliciū Et iteꝝ Certū ē fratrescariſſimi. ꝙ ſi ſemper bn̄ficia dei nr̄i que nob̓nullis precedentibꝰ meritis nr̄is collata ſūtaſſidue cogitamꝰ. pcc̄a nobis aut non dn̄ant̉aut ſi forte ſurrepſerīt cito per penitēciā corrigunt̉ Quis em̄ vel mente concipere non dicam verbis poſſit exponere. quanta circa nosſunt beneficia dei noſtri. Fccit em̄ nos cū noneſſemus reꝑauit nos poſtea cū ꝑiſſemus Nortem ſuſcepit. precioſo nos ſanguine liberauitAd inferna deſcendit. de faucibus nos eternemortis eripuit. celorū nobis etiam p̄mi a ꝓmiſit Nec om̄a fratres dilectiſſimi pio et benigno animo cogitantes quātū poſſumꝰ cumipſius adiutorio bn̄ficijs ſuis vicē repēdere feſtinemꝰ Non reddamꝰ mala ꝓ bonis. ſed ꝙͣtum poſſumꝰ voluntati illius obtēperare fideliter ſtubeamus. totis viribꝰ innitentes. vt pͥcepta ipſius magis nobis pariant de ſequacitate remediū. ꝙͣ de tranſgreſſione iudiciumNam quid faciemus cariſſimi in illo metuendo iudicij die cū tremente mundo dn̄s p̄cinentibus angeloꝝ buccinis in illo maieſtatis ſuethrono circūdatus celeſtis milicie luce cōſederit. ibiqꝫ de terre gremio et antiquo pulue̓ſuſcitato hūano genere. aſtāte teſtimonio cōſciencie ſinguloꝝ. poſitis in conſpectu pcc̄orūpenis iuſtoꝝqꝫ premijs. rationē vite ceꝑit poſtulare. et plus iam iuſtus ꝙͣ miſericors ſeueritate iudicis contēpte miſericordie reos ceperit accuſare et dicere Ego te o homo de limomanibꝰ meis feci. ego terrenis artubus infudi ſpiritū. ego tibi imaginē noſtrā ſimilitudinem qꝫ conferre dignatus ſū. ego te inter ꝑadyſi delicias collocaui Tu vitalia mādata cōtempnens deceptorē ſequi ꝙͣ dominū maluiſti Cum expulſus de paradyſo iure pcc̄i mortis vinculis tenereris. virginalem vterū ſinediſpendio virginitatis pariendus introij. Inpreſepio expoſitus ⁊ pannis obuolutus iacuiInfancie cōtumelias hūanosqꝫ dolores quibus tibi ſimilis fierē. ad hoc ſciꝫ vt te mihiſimilē facerē. pertuli Irridēciū palmas ⁊ ſputaſuſcepi. acetū cū felle bibi. flagellis ceſus vepribus coronatus affixus cruci perfoſſꝰ vulne̓. vt tu eripereris morti animā in tormētisdimiſi En clauorū veſtigia quibꝰ affixus perēdi. en perfoſſum vulneribus latus. Suſcepidolores tuos. vt tibi gloriam meam darem.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten