Nam vt dicit Gregorius. Mirum eſt ꝙ hōſemper deum non laudat. quia q̄libet creatura ad deū laudandū nos inuitat Ad hoc aūtnobis valde eſt neceſſaria ſpirituſſancti grāVnde bernh̓. ſi quis torpet de dei laude c̓tiſſimum habet in ſe experimentū. ꝙ non habeatin ſe ſpiritum ſanctū: quia vbi ſpūſſanctꝰ inhabitat laudem dei excitat Inuocantes ergoſpiritūſanctū ſemper laudemus deum ad hocem̄ facti ſumus vt deum ſine fine laudemus.ſicut ſuperni ciues ſemper deum laudāt et continue: niſi ſemper ſunt dies leticie. et nunꝙͣde eſt ſolēpnitas et grārum actio ⁊ vox laudisScriptū eſt em̄ Btī qui habitāt in domo tuadomine in ſecula ſeculorū laudabunt te Hocmaxime veri monachi faciunt. qui die ac nocte deo pſallunt Vnde ihero Honachi debenthabere puritatē martirum. ſiquidē ⁊ ip̄i martires ſunt Quod enim faciunt angeli in celishoc monachi pſallentis die ac nocte faciuntin terris. Hec ihero. Et maxime aſſimulatnos celeſtibus. quāuis adhuc in terris peregrini ſimus Vnde bernh̓. nihil ita ꝓprie quēdam terris repreſentat celeſtis habitacionisſtatum: ſicut alacritas laudanciū deum. dicēte ſcriptura Geati qui habitant in domo iuadomine in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te Hec berhar. Feſtinemus igitur et nos ingredi in illārequiem vbi tāta ſuperabundat indeſinenterleticia. et ad patriam noſtrā totis conatibusſuſpiremus Meſti in ſeculo. quia peregrinamur a domino qui em̄ non peregrinat̉ in corpore ſuo peregrinat̉ a domino Nulto autē melius ē diſſolui a corꝑe et adherere deo Odiamus ergo huiꝰ mileri ⁊ putridi corporis noſtri comꝑagem. et eī curam in deſiderijs nonfaciamus. quod hic non detinet carcetatos etperegrinos a tanto bono. quia ſecundū apoſtolum ꝙͣ diu in hoc corpore ſumus peregrinam̉a domino. Dicanusqꝫ cum eodem apoſtolocuplo diſſolui et eſſe cum criſto Et iterum Infelix ego homo. quis me liberabit de corporemortis huius deſideremus eius diſſolucionēet eam continue a domino poſtulemus. quiaper nos eam conſeqͥ non valemus: Et interīſaltem moriamur mundo et pompis ac concupiſcencijs eius. et abſtrahamꝰ nos corde forti et perſeuerāti ab his rebus caducis et a miſerijs breuibꝰ et leuibus harum rerum viſibilium ſolaciunculis que animas nrās vicijs inficiunt ⁊ virtutes a nobis excludunt quia ſecundū gregoriū. concupiſcens viſibilia inuiſiles virtutes amittit. Et ſcd̓m Criſoſtimum.nulla res ſic precidit virtutem ſicut voluptascorporalis Vnde ⁊ leo papa Hoc maxime interiora hominis corrumpit: ꝙ exteriora delectat. et fanto racōnalis anima purgacior quāto fuerit ſubſtancia carnis afflictior Et breuiter vt ait Augꝰ. cetera Creatura vileſcat. vtſolus creator in corde dulceſcat Nam ſecundum apoſtolum vanitati creatura ſubiecta ēet ideo amatores ſuos facit vanos et multosdecipit incautos: O ꝙͣ felix. quē miſera mūdivanitas non ſeduxit. que nunc precipue multis illudit Vnde criſoſtimus Sēper quidemſed nunc precipue competenter dicitur. vanitas vanitatū et omnia vanitas Hunc verſiculum ſi ſaperent qui in potēcia verſantur in parietibus omnibus et veſtibus ſuis ſcriberent.in domo in ianuis in ingreſſibꝰ et ante omniain conſciencijs ſuis: vt ſem per eum oculis cernerent et corde ſentirent. Quoniam quidemmulte ſunt facies multe ymagīes falſe que decipiunt incautos. Iſtud oportet cotidie ſalutare carmen et in prandijs ⁊ in cenis et in omnium conuentu vnumqueinqꝫ proximo ſuocanere et a proximo ſuo libenter audire. quiavanitas vanitatum eſt ⁊ omnia vanitas HecCriſoſtimus. amorem ergo rerum deficientiūad incorruptibilia tranſferamus et ad ſublimi a vocati celeſtibus delectemur. Vt ſancti gaudent inde gaudeamus. horum diuicias concupiſcentes per bonā emulacionem adipſos tendanius. Cum quibus nobis fueritconſorcium deuocionis erit ⁊ cōmui̓o dignitatis Hentem noſtrā ſemper in celis habeamuset ad dominū multipharie nos vocantem toto corde et deſiderio tendamus. Quia vt aitAuguſtinus. Exultauit vt gigas ad curendam viam. nō enim tardauit ſed cucurrit clamans dictis factis morte vita deſcenſu aſcenſu et redeamus ad eum et diſceſſit ab oculisvt redeamus ad cor et inueniamꝰ eum Ad ipſum quoqꝫ aſpicientes et eum ſemper in corde retinentes pugnemus viriliter quia totahec preſens vita milicia eſt ac conflictus etpugna. Nam proſpera et aduerſa feruortepiditas refectio et media ſopor et vigilia ſolicitudo et pigricia fletus ⁊ leticia quies et labor ſalꝰ et īfirmitas afflictio et voluptas. etquecumqꝫ in hoc mundo ſunt pugnant contra nos et inſidiantur nobis. Et quia nunꝙͣdeeſt aduerſarius nobis infidiando ſit ſemꝑparatus noſter animus reſiſtendo. quia certamen noſtrum breue eſt premium vero eternūNec vnꝙͣ a pugna ceſſemus. quia quantū incumqꝫ vicerimus. ſemper tamen reſtat ꝙ vincamus Vnde leo papa Donec licet ſanctis ſuis cotidianam gracia diuina victoriam. nonaufert tamen dimidicandi matei̓am. quia ⁊hoc ipſum de miſericordia ꝓtegentis eſt quinature mutabili ne de cōfecto p̄lio ſuperbiret