dierna ſolemnitas de aduentū ſpiritus ſanctiSicut em̄ illa. ita quoqꝫ et hec eſt honorabilis In illa quippe deus in ſe ꝑmanens. ſuſcevit hominem. in iſta vero homines venientēdeſuꝑ ſuſceperunt deum. In illa deus naturaiter factus ē homo. in iſta homines facti ſūtꝑ adopcionem dij Penſate quanta ſit iſta ſolempnitas; habere ī cordis hoſpicio aduentūdei Tergat ergo ſordas praui oꝑis. qui deopparat domum mentis Hec Greg̓. Et notandum ꝙ non ſtatim poſt aſcenſionem. ſed poſtdecēdies in iſit ſpm̄ ſanctum. primo vt apoſtoli. ieiunijs et oracionibꝰ ſe aptos eius aduentui p̄parent. ſcd̓o ꝙ hij ſpiritum ſanctumvciperent. qui decem precepta explerent Mint aūt quinquageſimo die a reſurrectionevt ſicut populus iudeorum poſt liberacionemab egipto quinquageſimo die accepit legemtimoris. ita populus fidelium poſt liberacōeꝫſuam a mundo quinquageſimo die acciꝑet legem amoris In iubileo etiam id ē quinquageſimo anno recepit populus iudeorū libertatem amiſſam et hereditatem ita hac die recepit populus criſtianus libertatem amiſſam ⁊ꝑadiſi hereditatem Dies ergo penthecoſteserat apud iudeos celebris. quia tunc deſcendit dominus ſuꝑ montem ſynai in flamina ignis. et cunctis audientibus dedit legem eis.Ita quiquageſimo die a paſca ſpirituſſanctin monte ſyon ſuꝑ diſcipulos in linguis igneis deſcendit. et legem nouam gracie ſpiritualis eorum mentibus impreſſit Vnde Geda Hec nimirum ſolempnitas non tm̄ criſmatibus conſecrata ē euangelicis. verum etiamlegalibus iam olim eſt preſignata miſterijsac domino iubente ꝑ omnes annos ſacris obſeruata cerimonijs Libea̓ti quippe egipcia ſeruitute filij iſrahel ꝑ immolacionem agni paſchalis exierunt in deſertum vt venirent adterram repromiſſionis. ꝑuenerunt qꝫ ad mōtem ſinai: et deſcendens dn̄s in igne ſuꝑ mōtem quinquageſima die paſce ꝑacta legis decalogum eis diſpoſuit: atqꝫ in memoriā date legis ſtatuit eo die ꝑ annos ſingulos ſacrificium ſibi de frugibus eiuſdem anni ad altare deferri Que at ſit agni paſcalis immolacio que egipcie ſeruitutis abſolucio cunctislegentibꝰ liquet. qꝛ videlicet paſca noſtrumīmolatus ē criſtus. et ipſe verus ē agnus quiabſtulit pcc̄a mundi qui ſui ſanguinis precōnos a peccatorū ſeruitute redemit ſue reſurrectionis exemplo nob̓ ſpē vite ⁊ ꝑ̄petue libertatis oſtendit Quinquageſimo ergodie poſtocciſionē agnidata ē lex deſcendēte dn̄o ſupermontē in igne. et qͥnquageſimo eqꝫ die poſtreſurrectionē nr̄i redēptoris data ē grā ſpūs ſcīdiſcipulis in cenaculo conſtitutis Et hic aūtaſtitudo cenaculi et ibi cacumiē mōtis ſublimitatē preceptorū et donorū indicat celeſtiū. etqꝛ nemo infimis adhuc deſiderijs inherēs veldiuinis obtemꝑare mandatis vel ſuꝑms poſſit dignus exiſtere donis Hec Beda Sic̄ gſpiritus ſancti miſſio fuit in legiſdacione p̄figurata et feſtum penthecoſtes qd̓ mō ꝑagiturab ecc̄ia olim quaſi figuraliter ꝑagebat̉ a ſynagoga Quinquageſima ergo die poſiꝙͣ iudei de egipto exierūt. decē precepta in mōteſinai a dn̄o receperūt. ita qͥnquageſima diepoſtꝙͣ nos funnus ab inferno liberati receperunt diſcipuli graciam ſpūs ſancti Iſtud etiāprefiguratum fuit in ſuꝑhabundācia olei qd̓datum eſt pauꝑcule viduc ꝑ preces heliſei q̄miſericordia motus ſuꝑ pauꝑculā. impetrauitei a dn̄o olei habundanciam Per viduā iſtādeſignatur ſancta eccleſia. que ablato ſpōſoſuo criſto videbat̉ tanꝙͣ vidua ſed dn̄s miſericordia motus dedit ei olei habundanciamhoc eſt ſpiritus ſancti graciam et linguarumintelligēciā Iſtud miraculū de intelligēcia linguarū qͣi ꝑ figurā deus p̄monſtrauit. ī eo ꝙ inedificacōe turris habel diu̓ſas līguas creauitTūc em̄ vnā linguā in diu̓ſas mutauit mō vnicuiqꝫ ītelligenciā oīm illarū dedit Nec miraculū iſtud nūc feciſſꝫ ſi diuiſionē linguarū tūcnō p̄miſiſſet Et ſicut tūc ꝑ linguas cōfudit edificantes. ita mō per linguas cōfudit iudeosqui multū cōfuſi fuerūt. qn̄ tā grandē miracūlū audiuerūt In hac ergo ſolempnitate laudemus totis viribꝰ dn̄m exultemꝰ et letemurin ea. qꝛ inde fructū nō modicū nos q̄ adfidēvenimus cōſecuti ſumus Nō ſolum aūt hominibꝰ gaudiū in hac ſolēnitate prouenit. ſꝫ etbeate virginis gaudiū inde crementū accepitde qua anſelmus ſic ait Sꝫ et gaudiorum ſuorū magnitudo non nichil incremēti accepitcum veniēte ſuper diſcipulos ſpū ſancto moxad p̄ditacionem illorū fidem filij ſui tanta hominum multitudo ſuſcepit Ibi namqꝫ excepto gaudio qd̓ de ſalute generis humam ī iſtorum conuerſione cōcipiebat ītellexit filiū ſuūnō fuiſſe gratis id ē fruſtra mortuū cū tā efficaciter videbat operari fidē mortis eius etiāin eis qͥ actores illiꝰ extiterāt Gonus humanum ad ſalutē voͣri videbat cꝰ rei gͣcia filiumde ſe incorporatū et in cruce paſſum ante in teſlexerat. Qua ꝓpter letabat̉ ꝙ ſpes quā an̄cōceperat. iam in rē verā trāſibat Gaudebantet gaudēt homines. qꝛ qd̓ amiſerunt cētuplicati precij fenore recipiūt Corruerunt ſerui: teſurgunt fratres ⁊ filij Hec Anſelmꝰ Et ꝙͣuisp̄cipue et ſpāliter ī ſolēpnitatibꝰ nichilominꝰtn̄ ſꝑ et moniētis oībꝰ deū laudare debemus.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten