per tocum mundū. Mros vicacios vos ꝯſtituomea viceros mādo. meū officiū vobis cōmēdoad docēdū. ad p̄dicādū. ad baptiſādū. ad meum ⁊ patris nomē glorificādū vos mitto. Nediū ⁊ mediatorē ſe oſtēdit cū ait. ille me et ego vos. Miſit deꝰ pat̓ filiū ſuū quādo eū incanari cōſtituit. miſit filius apl̓os qn̄ eos ad p̄dicādū incarnacionē eandem per orbem vniuerſum direxit. Et ſicut pater amans filiū miſiteum in mundū ad preſſuras ⁊ paſſionem tollerandas pro ſalute fideliū. Ita et filiꝰ amansapl̓os miſit eos ad mala ⁊ paſſiones tolerandas pro ſuo nomine non ad mundi gaudiumVn̄ greg̓ Itaqꝫ dicit̉. Sic̄ miſit me pater ⁊ egomitto vos id ē ea caritate vos diligo cū int̓ ſcādala perſecutorū mitto qua me pater diligitquē venire ad tollerandas paſſiōes fecit Etquia execucio huius officij non poteſt cōuenienter fieri ſine gracia ſpirituſſancti. ideo cumhec dixiſſet. inſufflauit in eos et dixit. Accipite ſpiritum ſanctum. inſufflando ſpiritū dedit: vt ſe ipſum eſſe oſtenderet qͥ in facie primi hominis ſpiraculum ſpirauerat. vel certe vtoſtenderet ſpiritum ſanctum a ſe procedere ſicut procedit a patre ⁊ non patris ſolius ſedet ſuum eſſe. flatus enim procedit a flante n̄tamen intelligendum. ꝙ huiuſmodi flatuscriſti fuerit ſpirituſſanctus ſed ſignū eius Vn̄Aug. flatꝰ ille corporeus ſb̓ſtācia ſp̄s ſci nōfuit. ſꝫ demōſtracō ꝑ ꝯgruam ſignificacionemnō tm̄ a prē ſꝫ etiam a filio ꝓcede̓ ſpm̄ fanctūNec aug Vn̄ cōſuetudo eccleſiaſtita obtinuitvt in eorū facie qui ꝑ grām ſp̄s ſcī regenerandiſūt a ſac̓dotibꝰ inſufflet̉. Et qꝛ ꝑ ſp̄mſcm̄ remiſſio pcc̄orū tribuit̉. que ē fructꝰ et effectꝰſpirituſſcī. recte pꝰ eundē ſp̄m datū diſcipl̓isdicit̉. Quorū remiſeritis pcc̄a remittūt̉ eis. ⁊quorū retinueritis retēta ſūt Vbi dedit eis poteſtatē ligandi ⁊ ſoluendi mīſterio nō autoritate. eos qͣrū pcc̄a ip̄i remiſerīt vel retinuerītid ē retīenda iudicauerīt vel non remiſerint.Hoc tn̄ ītelligendꝫ ē. qn̄ iudiciū ecc̄e d̓ino iūdicio ꝯformat̉. Vn̄ aug. vt euidēciꝰ on̄deretdn̄s ab ſpū ſcō quam donauit fidelibꝰ ſuis dimitti pcc̄a n̄ meritis hoīm ꝯtinuo ſb̓iecit ſi cuidimiſei̓tis pcc̄a. dimittūt̉ ei Hoc ē ſp̄s dimittit. nō vos. ſp̄s āt deꝰ ē. deꝰ āt dimittit n̄ vosDeꝰ ergo habitas in templo ſancto ſuo ī ſanctis fidelibꝰ ī ecc̄a ſua ꝑ eos dimittit pcc̄a. q̄aviua tēpla ſūt. Hec augꝰ Licet ergo ſolꝰ deꝰpͥncipalit̓ pcc̄a remittat tn̄ miſtri ecc̄e ꝑ v̓tutēclauiū ad hoc mīſtralit̓ oꝑant̉. dimittūt̉ autipcc̄a ī ecc̄e vnitate ⁊ cai̓tate ꝯſtitutis. ſꝫ n̄ alijsVn̄ augꝰ ecc̄e cai̓tas q̄ ꝑ ſp̄m ſāctū diffūdit̉ īcordibꝰ noſtris participum ſuoꝝ pcc̄a dimittit eorū āt q̄ nō ſūt ꝑtitipes tenet Nec augͥPoteſtas ergo conficiendi corpus eriſti datafuit diſcipulis in cena quando dominus dixitHoc facite in meam commemorationem Sedclauium poteſtas ſuper corpus criſti miſticūq̄ ꝓmiſſa fuit petro et in petro ceteris. et poſtiteꝝ expreſſe alijs hic eis collata fuit Et notahic dn̄m apl̓os ordinaſſe ep̄os Vnde Aug NIemo tunc dubitat dn̄m apl̓os ep̄os ordinaſſe.cum inſufflans eis dixit Accipite ſpm̄ ſanctū.qͦrū remiſeritis pcc̄a remittunt̉ eis. et qͦrū retinueritis retēta erūt Vides qūo oīa iſta ſūt plena iocūditate et leticia. et hic nūc eſſe magnūpaſcha. O qͣlis domūcula in qua fiunt iſta. etꝙͣglorioſū habitae̓ in ea. Ex hoc facto apꝑicōiſdm̄ tria ſpūaliter ⁊ miſtice accipiunt̉ q̄ in aīafideli appitionē et pn̄ciam v̓bi eterni mentaliter flagitāte exigunt̉ Primū eſt anime ab oīoꝑe extriorivacacō qd̓ notat̉ ꝑ diē ſabbatorūꝑ ſabbatū em̄ reqͥes ſigͥficatur q̄ iudei ab omnioꝑe vacabant Scd̓m ē viriū ab om̄i ſpecie extranea cuſtoditio. qd̓ notat̉ ꝑ fores clauſas.Fores em̄ aīe ſūt ſenſus corꝑis et vires alie.Terciū ē viriū omniū ad intima recollcō. qd̓notat̉ ꝑ diſcipl̓orū ꝯgregationē. vires em̄ aīeſūt qͣi quidā diſcipuli ſub magiſterio v̓bi et̓niSed dn̄s nō venit ad aīam niſi de ſero. ꝓpterqd̓ dicit̉ cū eſſꝫ ſcro. Per ſero intelligit̉ ꝑfcōboni oꝑis. non em̄ in inicio boni oꝑis dn̄s apparet. ſꝫ ſero poſtꝙͣ ſol d̓m grē curſū ſuū in ꝑfectione oꝑis ꝑegit tūc deꝰ hōi ſe en̄dit Ih̓usaūt veiens in aīaꝫ. oꝑat̉ ibi qn̓qꝫ Prīo ſtat inmedio diſcipl̓oꝝ oīm viꝫ viriū id ē in ītimo aīequā inhitat et ip̄am eſſenciā aīe q̄ mediū eſtoīm potēciaꝝ ꝑ grāꝫ ꝑficit ⁊ fecūdat cōferēdo ſibi eē diuinū Scd̓o anūciat diſcipul̓ pacē Ecce quibꝰ loquit̉ pacem qꝛ diſcipul̓ Eſto a tu diſcipul ꝰ oīſcipline xp̄i capax ⁊ audies. Tercioon̄dit eis manus ⁊ latus. conferēdo ſciꝫ eis etdiuinas oꝑacōes q̄ per manus: et affectōnesq̄ per latus vbi cor latet d̓ſignant̉. Quarto facit gaude̓ diſcipl̓os excitādo videlꝫ in eis gaudiū internū. qꝛ gauiſi ſunt diſcipuli viſo dn̄oQuinto inflat dando eis ſpm̄ viuificacōis adnouā vitā. vt viuāt tā ſibi ꝙͣ alijs ad ſalutē:Sed dn̄s cū diſcipl̓is tūc parū ſtitit. qꝛ inuitūſero fuit Tn̄ forte ec̓ ip̄i coegerūt eū aliqͣntulūplꝰ ſtare rogātes ne ſic cito r̓cede̓t. Nec hocdn̄o diſplicebat. teneri em̄ vult ꝓ vt ſupradcm̄ ē Tandē bn̄dicēs oēs diſceſſit ab eis. cūab eis euanuiſſꝫ. redijt thomas qͥ an̄ dn̄i aduētū exiuea̓t. Dixerūtqꝫ aīo leto alij ad eū nūciantes ei bonum nuncium. vidimus dominūſic enim ante paſſionem appellauerunt eumQui dixit ſe non crediturum niſi videret ⁊ etiami tangeret cicatrices vulnerum. vtſi viſusdeciperetur. ſaltē factus nunciacet veritatem