poteſt. ꝙ iheſus ad verba thome reſpōdet. inquo etiā ſuā deitatē declarat. īꝙͣtum abſenscorꝑalit̓ eius v̓ba ſciebat. Thomas em̄ duplici ſenſu ſcꝫ viſu ⁊ tactū certificari volēs dixerat. niſi videro ī manibꝰ eius fixurā clauorū. ⁊mittā digitū meū in locūclauorū et manū meam in latꝰ eius. non credā Iheſus vero quaſireſpōdēs dicit ei. Infer digitū tuum hūc ſcꝫ īlocū clauorū. et vide manus perforatas et clauorū fixuras Dem̄ ſubiūgit Et affermanū tuam et mitte in latus meum. ſancea perforatūet cognoſce me illum eundē eſſe. qui pependitin cruce Hagnum certe fuit vulnus vt illud ſacratiſſimi lateris in quo non digitū ſed manūmittere debebat Hiſtice ꝑ digitu ſignificat̉ diſcrecio. per manū opꝰ noſtrū Nonet ergo digitū et manū in locū clauoꝝ et lancee mittere:vt qͥdqͥd in nobis eſt diſcrecōis ⁊ operis in ſeruiciū criſti expendamꝰ: Dem̄ ſubdit. Et nolieē īcredulꝰ. hͦ ē ad credēdū tardus. ſꝫ fidel̓ hͦ ēfide firmus. quia in pcc̄o īfidelitatis me iterūcrucifigis. caꝫ mee iterās paſſiōis. Hoc dixitih̓s. qꝛ thōas dixe̓at diſcipl̓is r̄ſurectōꝫ x̓ nūciātibꝰ ſe alit̓ n̄ credituꝝ Sic̄ ergo thomas p̄ ceteris dubitauit. ita p̄ ceteris palpare et vide̓monet̉. Vbi criẜ. Tu vero cū videris decredētē diſcipl̓m excogita dominatoris clemēciā qͣlit̓ ec̓ ꝓ vna aīa oſtēdit ſe ip̄ꝫ volnea̓ habētē ⁊accedit vt ſaluꝫ vnū Non em̄ ſtatī ei apparetſed poſt dies octo. vt in medio a diſcipl̓is admonitus accendat ad maiꝰ deſideriū ⁊ fidelior fieret in futurum. Tūc thomas cicatricesdomī tetigit. et non ſolū corde credēdo ſꝫ etiāore confitēdo qꝛ vtrūqꝫ ad ſalutē reqͥrit̉. exclamans dixit. Domīꝰ meus et deus meusſcꝫ tu es. Dn̄s meus ſeūdū humanitatē ī quame ſagͥne tuo redemiſti et ꝯparaſti. ⁊ deꝰ meusſcd̓m d̓initatē q̄ ine creaſti ⁊ de limo formaſtiIam nichildubito. certꝰ ſū ꝯfirmo reſurreccionē. p̄dico inmortalitate Tu es dn̄s meus ⁊mgr̄ meꝰ. ego ſeruus tuꝰ ⁊ filius ācille tue. Tues dēiqꝫ deꝰ meꝰ qͥ me creaſti ⁊ ꝓ me ca̓nē ſuſcepiſti q̄ vt mē r̓dinie̓s moti tradidiſti ⁊ vtme tecū r̓ſuſcitares nūc a morte r̓ſurrexiſti Hºē fides mea ita ſencio ⁊ ita credo O felix thoma. ꝙ felicē habuit licēciā māꝰ tua. Hagnaq̄ppe licēcia ⁊ magͣ grā ē. mitte̓ manū ī latus illud dulciſſimū. ī latus illud ſaluberrimū ī latꝰiquā vn̄ ab ira ſaluam. vn̄ a culpa ſanam̉.vn̄ ī grā generam vnd̓ ī gl̓a ſublimam̉ Ipſeergo thomas q̄ dicit̉ didimus ꝓpt̓ dubiū corī credēdo qꝛ didimꝰ grece gemīus ē latīe. beneec̄ dicit̉ abiſſus qꝛ altitudīeꝫ d̓initatis c̓ta fidepenetranᵗ Quātā at r̓mūeracōꝫ fides habebatmanifeſtat̉ cū ſubditur Dicit ei iheſus beateficādo cōfeſſiōeꝫ ip̄iꝰ. Quia vidiſti me thomaid ē. qͥꝛ exꝑtꝰ es etiam per factū ideo credidiſtibt̄ qͥ nō viderūt et crediderūt In hoc v̓ſiculo nō ſolū fides thome ꝯmēdat̉: ſꝫ etiā nrāſalus futura predicit̉. Ac ſi diceret dominusTu quidē beatus es quia em̄ me vidiſti credidiſti: ſꝫ et illi bt̄ī er̄t qͥ nō vidētes me corpoe̓credituri ſūt mēte Vbi ſecūdꝫ augꝰ p̄tei̓ti tꝑisyſus ē verb̓ ꝓpt̓ c̓titudinē. tāꝙͣ ille qui qd̓ eratfutuꝝ in ſua nouerat p̄deſtinacōe iā factū: qͥaapd̓ eius p̄ſēciā oīa futua̓ p̄terita ſt̓. Sꝫ aliudthomas vidit ⁊ palpauit corꝑe; et aliud credidit corde qꝛ fides ſaltē qͦ ad actū nō p̄t eē d̓viſis et apparētibꝰ nā fides ē a̓gumētū id eſtoſtēſio nō apparēciū: a̓guere enī dicebāt ātiqͥoſtēde̓. hominem nāqꝫ ſeu hūanitatē vidit ettetigit: et deum ſeu deitatem que in preſenti videri nō poteſt cre didit. Dicendo em̄ dominus meꝰ humanam naturam cui datū ē tociꝰcreature dominiū. dicendo vero deus meus diuinam que omnia condidit. confeſſus eſt: etvnū eūdē deū et dominū. Vnd̓ theoph̓ qͥ pͥusinfidelis fuerat. poſt lateris tactū optimū theologū oſtēdit. Nā duplicē naturā vnicāqꝫ ypoſta ī xp̄i ediſſerūᵗ. Nos gͦ ꝯſolādo ſubiunxitbtī qͥ nō vider̄t et credider̄t. Vn̄ greg̓ Letificat mentē āt valde qd̓ ſequit̉ bt̄ī qͥ nō viderūt⁊ credider̄t In qͣ ſnīa nos ſpālit̓ ſigͣti ſūꝰ: qͥ eūqͣꝫ care nō vidīꝰ m̄te tēꝰ Si tn̄ fidēnrāꝫ oꝑibꝰſeq̄m̉ Ille em̄ vere credit: qͥ exercet oꝑādo qd̓credit Hͨ greg̓. de his āt qͥ fidē noīe tc̄ꝰ r̓tīētpaulus dicit Cōfitēt̉ ſe noſce d̓m: factis āt negāt. et iacobꝰ Fides ſn̄ oꝑbꝰ motua ē cū gͦ diſcriẜ a̓qͥs n̄c iſto tꝑe dixit vtinā ī tꝑibꝰ ill̓ fuiſſē ⁊ vidiſſē xp̄ꝫ mia̓cl̓a faciēte. tūc excogit:btī qͥ nō vider̄t ⁊ credider̄t Potuᵗ āt eē ꝙ pꝰꝯfeſſiōeꝫ q̄ dixit dn̄s meus ⁊ d̓o meꝰ dn̄s ih̓sīflās dixit accipite ſpm̄ ſcm̄. qͦꝝ rēiſei̓tis pcc̄aet cetera: licet hoc nō dicat euāgeliſta qꝛ ml̓tafecit ih̓s q̄ nō ſūt ſcripta ī libro hoc Vnd̓ ip̄eq̄ v̓tutē ſuā nō alligauiit ſacͣm̄tis. potuit ſn̄ ſignō ſēſibili dare ſpm̄ ſcm̄. et ꝯferre ei ptātē et ordinē ep̄alem. Ilā credēdꝫ ē ꝙ eū ſic̄ alios ep̄ꝫordinauit. Attēde h̓ qꝛ xp̄s thōe apparuit qn̄ī errore fuit. ī qͦ magx̓ pietas on̄dit̉ qͥ ꝓptervnū ſoᵐ veīt Vnd̓ criẜ. Conſidera dn̄atorisclem̄ciā. qͣlit̓ ec̄ ꝓ vna aīa oſtēdit ſe ip̄m vulnera habētē: et accedit vt ſaluet vnū Hoc ātde thomē bubitacōe diſpēſatorie permiſſū eſtvt euidēcioribꝰ a̓gum̄tis r̓ſurrectō domī ꝓbaret̉ Id̓o em̄ dubitatū ē ab illo ne dubitet̉ a nōb Vnd̓ ẜᵐ greg̓ ū̄ caū ſꝫ d̓ine pietatis diſpēſacōe geſtū ē. vt ille electꝰ diſcipl̓ꝰ tūc d̓eſſꝫ q̄audita r̓ſurrectōe dubitae̓t. dubitās palpa̓et⁊ palpās crede̓c. ut a nr̄is cō̓dibꝰ oēꝫ dubitacōꝫ expelle̓t ⁊ dū eū magiſtro ſuo volnera palpatet cac̄is. ī nob̓ uulnera ſanatēt īfidelitatis