Vnde quaſi de cognito loquitur. et quem ipſadiligebat oēs ſcire cogitabat nec putauit alteri incognitum quem ſic ipſa cōtinue plāgitdeſideratū. Si ergo tu ꝓpter timorem iudeoꝝleuaſti eum hinc dicito michi vt ego eum accipiam. Timebat em̄ ne iudei etiam corporiinſeuirent exanimi. et ideo volebat in aliumlocū incognitum illud trāſponere. Mirabilismulieris audacia quā mortui nō terret aſpectus et cuius valitudo ad graue mortui funustollendū plus ītemptat ꝙͣ poſſit Ex virtute enim amoris credebat ſe poſſe tātum corpꝰ etiam mortuū portare qͥa feruenter amanti nichil videtur difficile: Cum em̄ ſexus femineꝰfragilis ſit ad onera deferenda et pauidꝰ admortuoꝝ corpora baiulanda qͥcqͥd alijs impoſſibile eſt hec ꝓpter magͣͥtudinē amoris. leueet poſſibile arbitrat̉. Vnde Origꝰ. Ioſeph tiinuit ⁊ auſus non fuit tollere corpus de cruceniſi in nocte et niſi hoc expetiſſet a pylato maria aūt noctem nō p̄ſtolatur non poſtulat necveret̉ ſed audacter ꝓmittit dicēs ego eum tollam. O mirabilis mulieris audacia. O mulier iam nō mulier. Nullum locum excipit. nichil an̄ponit ſine timore dicit abſolute ꝓmittit. Dicito michi vbi poſuiſti eum et ego eumtollam O maria magna eſt ꝯſtancia tua. magna eſt fides tua Nec Origꝰ. Hic ergo oſtenditur magna marie deuotio ⁊ dilectionis feruor ⁊ ideo meruit quē mortuū querebat viuūvidere et audire Reſpice bene eam. quomodolacrimabili vultū ſuppliciter et. deuote ipſumexorat. vt ſibi illum quēquerit oſtendat Sꝑenim ſperabat audire aliqua noua de ſuo dilecto ſuꝑ omnia Poſtꝙͣ autē vt ait Gregoriuseam communi vocabulo appellauit ex ſexu. etagnitus non eſt. vocat ex nomine ꝓp̓o vt eammagis intentam faciat et talem ſe exhibet vtcognoſcat. dicens Maria Deſideriū eius vltērius affligi non ſinens. per vocationem nōisapertam ſui declarat cognitionē. Ac ſi apertedicat Recognoſce eum. a quo recognoſcerisCum enim apud deum certus ſit numerus electorum magna gratia aliquibus datur. qn̄proprijs nominibꝰ deo voti eſſe monſtrant̉:Proprio ergo nōie votat mariā. vt deſignetſpecialem quam ad ſanctos habet noticiamIlla vero conuerſa corde et oculis mentis: ſicut ante erat conuerſa corpore ⁊ oculis carnismox vt ſe ſuo nōie vocari audiuit. eū in voce ſicut bona ouis paſtorē recognouit. Prius em̄conuerſa corpore iheſum eſſe qd̓ nō erat putauit nūc conuerſa corde qd̓ erat agnouit. acquaſi reuiuiſcens et adorans cū indicibili gaudio dixit Rabboni id eſt magiſter. ſic em̄ an̄paſſionē vocare ꝯſueuerat. qꝛ doctores apudiudeos votant̉ magiſtri. Tu es quē querebāqͣre tādiū te mihi celaſti. Ꝙꝛ ergo ꝑſeuerauitvt quereret. ꝯtigit vt inueniret Vnde GregꝰNaria qꝛ vocat̉ ex nōie recognoſcit autorem.atqꝫ eum ꝓtinus rabboni id eſt magiſtrū vocat Quia et ipē erat qui querebat̉ exterius.et ipſe qui interius vt quereret docebat Vndeet Origꝭ O mutacō dextre excelſi Conuerſuseſt dolor magnus in gaudiū magnū. Hutateſūt lacrime doloris in lacrimas amoris et exultationis. Vt ergo audiuit hoc v̓bū mariaſic enim conſueuerat illā vocare mgr̄ ſuus. ꝑſenſit in ipō nōie quandā ſingularē vocatiōīsdultedinē. et ꝑ eam cognouit ip̄m a quo vocabat̉ eſſe magiſtrū ſuū Vnde etiā AnſelmusNoli magdalene deſerere cōmitatū. ſed peractis aromātibꝰ cū ea dominicū ſepulcꝝ viſitare memēto. O ſicut illa oculis tu in ſpū cerne̓merearis. nunc ſuꝑ lapidē reuolutū ab hoſtiomonumenti angelū reſidentē: nūc intra monumentum. vnū ad caput aliū ad pedes reſurrectiōīs gloriā p̄dicātes. nunc ip̄m chriſtummariā flentē et triſtem. tam dulci oculo reſpicientē. tam ſuaui voce dicentē. Maria. Rumpunt̉ ad hāc vocē oēs capitis catharacte. abip̄is medullis eliciunt̉ lacrime. ſingultus atꝫſuſpiria ab imis trahunt̉ viſceribꝰ Maria. Obeata. qͥd tibi mentis fuit. quid animi cū adhanc vocē te ꝓſternens. et reddēs vicem ſalutanti clamares. rabboni Qūo rogo affectu: qͦmentis deſiderio clamaſti. rabboni Nū pl̓adicere lacrime prohibent. cū vocē excludantaffectus. omnesqꝫ et anime. et corporis ſenſus nimius amor abſorbeat Et iterū Nominat dominus conſuetum ancille nomen et cognoſcit ancilla conſuetā domini vocē Puto velcerte affirmo qꝛ ſenſit ſolitā ſuauitatē qua votari conſueuerat Maria O vox de lectabilis Oquantū blandimēti. quātū ſapuit amoris.Nec celerius hoc expͥm potuit Scio que ſiset que velis Ilico mutate ſunt lacrime Non enim credo mox eſſe reſtrictas Sed quas ꝯtritū cor ſe torquēdo prius expͥmebat. eas poſtmodum cor gaudēs effundebat O ꝙͣdiſſil̓iaſūt rabboni. et ſi tu ſuſtuliſti eum. dicito mihiO ꝙͣdiſſona ſunt; tulerūt dominū; et neſciovbi poſuerunt eum. et illud. qͥa vidi dominūet hec dixit mihi Hec Anſhelmus Et currēsac procidens maria ad pedes iheſu veſtigia ēius adorando. ſtatim voluit ex deuotione aniplecti veſtigia eius quē recognouit: ac pedestange̓ et oſculari vt conſueuerat O amor fortis et impaciens Non enim ſufficiebat ei videre iheſum et cū iheſu loqui. niſi etiam tangeret iheſum Sciebat enim. qꝛ v̓tus de illoexibat; et ſanabat omnes. Ipſe vero volens