ab omnibus huius ſeculi periculis et infernalibus penis a ſubitanea morte ⁊ eterna me libera. et da michi obſecro te omnia que prome toleraſti nō fugere vel obliuiſci. ſed ꝑ oculis ſemꝑ habere et ardenter āplecti. vt laboris et doloris ꝑticipē etiam reqͥei et cōſolacionis tue me velis eſſe conſortem AmenDe Sabbato ſcō Ga. LXVIIIAne autem ſabbati ſtabantſimul ī domo ianuis clauſisdn̄a et alie ſocie cū iohannie.afflicte et doloroſe tanꝙͣ orbate et plene merore memorātes anguſtias tribulacōnisheſterne Sedebant ſimul aſpiciētes ſe tantūad inuicēcū lacrimis. ſicut contingere ſoletmagna p̄ſſura et calamitate gͣuatis Succeſſiue aūt veniunt diſcipuli: plorātes et ipſi Tādem ceſſantes a fletu loqͥ de dn̄o ſuo incipiūtet cū lacrimis diſcipuli ſe redarguunt: ꝙ cūdereliquerūt. Et de hijs que fecerat dn̄s ih̓uscū eis narrāt ad inuicē. modo vnus mō aliuset ſic ꝑ ordinē Intuere igitur eos diligēter eteis cōpatere. qꝛ in magͣ ſūt afflictione. Quidem̄ ē videre ꝙ domina mūdi et principes eccleſiarū et oīm populorū ducesqꝫ diuini ex̓citus ſic timoroſi et afflicti. ſtāt in quadam domuncula recluſi. neſcientes qͥd facere debeantniſi ꝙ cōferūt et ſe confortant de verbis ⁊ factis dn̄i ſui Domina tamen ſemꝑ mente tranqͥlla et pacata ſtabat. qꝛ certiſſimā ſpem de reſurrectōne filij ſui habebat. et in ea ſola remāſit fides ecc̄ie in ipſa die ſabbati et ꝓptereaſpecialiter dies ſabbati attribuit̉ ei Et ideoalijs luminaribꝰ extinctis vna cādela in tenebris ſeruat̉ actēſa qꝛ lumē fidei in ſola remāſit virgine maria Vnde Aug. Quem genuitvirgo iniuſte mori dolebat ſperans aūt et firmiter credēs ip̄m ſcd̓m promiſſum tercio diemorte deuicta reſurgere. in hac em̄ ſola interīfides ecc̄ie in triduo illo ſtabat. Et dum vnuſquiſqꝫ vacillando heſitabat. hec que fide cōcepit fidem quam ſemel a deo ſuſcepit nunꝙͣꝑdidit ſpeqꝫ certiſſia reſurretōnis gloriamexſpectauit Nec aug. Non tamē poterat ip̄adomina gaudēter ſtare; ꝓpter memoriā mortis filij ſui paſſi iniuſte. Et ſabbato quidemAiluerūt ſcd̓m mandatū legis id ē ab oꝑibusqͥeuerūt nam ſabbatū cuſtodiri oportebat. ettunc neqꝫ vendere neqꝫ emere ne qͥd tale aliqdfieri licebat. Vnde et ipſum ſabbatum requies ſeu intermiſſio eſt dictum Nagna eſt dignitas ſabbati qꝛ in eo tota trinitas requieuitNam pater requieuit ab opere creacioīs qd̓fuit magne potēcie filius ab opere recreacionis quod fuit infinite ſapiēcie/ ſpūs ſanctusreqͥeuit hodie in virgine qd̓ fuit magne et infinite bonitatis qͥa ipſa ſtabat ceteris ſcilicetapl̓is et mulieribꝰ a gracia ſpūs ſancti cadētibus. Cum aūt trāſiſſet ſabbatū. ſero fcōet ſtellis apparentibus poſt ſolis occaſum cūoperari erat licitum maria magdalene et maria cleophe et maria ſalomē. yadunt emerearomata pro faciendis vngendis ad corpusiheſu ſacratiſſimum perungendum. Intuere igit̉ eas diligenter et que faciūt quomodocundo et redeūdo ineſtis vultibꝰ more viduarum et orphanorū incedūt Emūt aromataet redeūtes parāt ſe ad faciēdum cōtra corruptionē vnguēta. qͣſi neſciētes illud ꝓpheticūnō dabis ſanctum tuū videre corrupcionemVnde theophilꝰ Heqꝫ tn̄ fidē debita adhuchabebāt ſed ei qͣſi puro homī aromatā et vnguēta ꝑabant more iudeoꝝ qui talia exhibebant defunctis. Hec throph̓. Aroma ta dicunt̉ qͣſi aeromata. quia diffundebant longe lateqꝫ odorem in aerem. et ſignificant v̓tutes quas in conuerſatione mulieres habebant. et famā crucifixi que longe lateqꝫ difſundenda erat. Deuote ergo ille mulieres⁊ſancte que fuerant viuenti obſecute. vt etiāmortuo pietate officioſa famulatum poſſentimpendere. emerunt aromata et paraueruntvnguenta. vt veniētes mane ex deuotione adviſitandum ſepulchrū vngerent corpus iheſu ſacratiſſmiū. neqꝫ enim veſpere ſabbati p̄occupante iam noctis articulo. adire valueruūt monumentū. Conſpice nunc quo modofideliter et de uote cū lacrimis. et ſuſpirijs ꝓdomino ſuo laborant. ſcd̓m ꝙ melius ſciuntEt in huiuſmodi operibus per totam noctemlaborauerunt. et nihil vel parum quietis habuerūt Domina vero et apoſtoli aſpiciunt.forte adiuuant in quibꝰ poſſunt. Adiuua ettu eas. ſi ꝑmitteris et potes. Venit hic incōſideracionē qͥd fecerit dominꝰ ī triduo mortis ſue Corpꝰ qͥdē eius fuit in ſepulchro anima vero cū ſanctis prībꝰ in lymbo ⁊ deitas vtriqꝫ cōiūcta Nam qͥa paſſio nō attingebatin xp̄o diuinā naturā ſꝫ humanā. ideo in morte xp̄i facta eſt ſic diuiſio anime a carne vttamē ſalua eſſet vnio tā carnis ꝙͣ anime cūdiuinitate Vt em̄ ait leo papa forma ſerui⁊ forma dei que ī vnitatē cōuenerūt nec ſeꝑationē poſſūt habere nec finē. dum i ta ſibimetinheſerūt. vt ſiue ī ōnipotēcia ſiue ī ꝯtunlianec diuina ī xp̄o careāt humaīs nͨ humanadiuinis. Tūc īpletū eſt. qd̓ de ſe ipō dixeratSicut fuit ionās ī ventre cethi tribꝰ diebuset tribꝰ noctibꝰ. ſic erit filius hoīs in cordetre Sepultua̓ emii xp̄i triduana. in iona q̄triduo fuit ī cetho fuit p̄figurata. Hoc autē