ex precioſi ſanguinis tam multiplici deꝑdicione qꝛ conſiderauit ꝙ precium ſue redemp̄cionis in tot hoībꝰ ingratis annichilari debuit:hoc em̄ ſcd̓m bernh̓. maiorē dolorem ei intulit quam om̄s pene quas extrīſecus ꝑtulit.Vndebis ingeminat deus meꝰ: vt ex hoc on̄datur inmenſitas ſui doloris tam in carne ꝙ īanima ꝙͣtū ad vires inferiores corꝑi affixaqꝛ in ſuꝑioribus viribus aīe fruebatur perfecte licet in īferioībꝰ torqueretur acerbiſſimeClamauit etiā vocē magnā pcc̄m inclamādoqd̓ fuerat tante mortis et miſerie cauſa. quiaſcd̓m ambroſium quorū ſuſcepit naturā hoꝝplorauit miſeriam. et vt duriciā humani affectus ad ſui excitaret cōpaſſionem Sciēdumtamē ꝙ homo rationabiliter debet moueri adcompaciēdum criſto. triplici racione Primūex motu creature inſenſibilis. que tota criſtomorienti cōpaſſa fuit. Scd̓o ex condicōe ſueꝓprie nature. natura em̄ tot mēbra prouiditcorꝑi humano qͦt ſūt dies in aīio vt dicuntphiſici. ad deſignandum ꝙ non ſit dies velmomentū in quo homo beneficiū redēpcionisaffectuoſe et cum grārū actione non debeat recordari Tercio ex diuine vocis imp̄cacione qꝛipſe ſponſus amaritudinem ſue paſſionis iubet ſine interuallo īprimi noſtris mentibꝰ dicēs. pone me ſicut ſignaculum ſuꝑ cor tuum.Cui voci anima deuota obteperans reſpondetfaſciculus mirre dilectus meus in. inter vbea̓meā cōmorabitur. De hoc clamore aꝓpriatedici pn̄t verba beati auguſtini in ſermone Satagentis ⁊ ſolliciti ꝓ nobis ī tribulacione poſiti verba ſūt iſta: verba qͥdem teneritudiniset meroris verba amaritudīs et doloris. Nāqui deuote conſideraret ex ꝙͣ anxio gemitu exꝙͣ alto ſingultū. ex qua profūdo luctu. ex ꝙamaro planctu hec vox in cruce ꝓruperit abore dn̄i iheſu nullus ē ſi haberet pectus ferreūquin molliretur cōpunctione. ſi ſaxeum quinſcinderetur compaſſione. ſi ligneum qͥn flecteretur condilectione: ſi ereum quin liqͣreturcontēplacōne. In hoc verbo duplex natura invna ꝑſona criſti clamauit ad duas ꝑſonas invna eſſencia dei. et ideo geminatur ꝑſona ſubeodem actu verbi. deus meus deus meus. vtqͥd dereliquiſti me Clamabat em̄ in criſto affectio racionalis nature ꝓpter zelum ardentiſſime cōpaſſionis clamabat afflictio ſenſual̓iacture ꝓpter telum acutiſſime paſſioīs Clamat affectio racionalis deus deus meꝰ vt qͥddereliquiſti me in tanto mētis ſuſpirio et merore. q̄ non derelinqͥs clamantes ad te: Clamat afflictio ſenſualis deus deus meus vt qͥddeceliqͥſti me in tanto carnis ſupplicio et doloe̓qui non derelinqͥs preſumentes de te Magnāenim paciebatur exterius amaritubinem ſedlonge plus cruciabatur interius ꝓpter ingratitudinem Vnde hugo inducit eum ī crute ſicloquentē Cerne hō qd̓ pro te patior. vide penas qͥbus afficior. vide clauos quibꝰ confodior et cum ſit tantus dolor exterior. intus tn̄planctus ē grauior tam ingratū dum te exꝑiorPer hoc verbum quartum docemur ad deū inneceſſitatibus clamare. et ī ꝑiculis ad oracōnem recurrere Vnde Augꝰ. Inſuꝑ addidiſtideus meus vt qͥd dereliquiſti me vt oſtendederes effectum oracōis que ſicut ſcutū accipiēda ē contra iacula temptacionis in tꝑe tribulacionis Orauerat ſiqͥdem dn̄s iheſus in ortoorat et in patibulo. qꝛ reuera oracio ē ſubſidium in ꝑiculo. Aſcende igit̉ aīa mea turrim etcaſtrum oracionis. ip̄a etem̄ ē vngētum egrotorum. ſcutum infirmorū odoramentum ciuiūſuꝑnorum Hec aug. Ex hoc ergo articulo derelictionis criſti a deo habetur documentū. ꝙin noſtris tribulacōnibus debemus ad deū recurrere et ei deſolationem noſtram conqueri orando vt ipſe tribulacionem nram digneturreſpicere Sicut criſtus qͥ in anguſtia tribulalacōis poſitus clamauit̓ ad deum prēm dicēsdeus meus deus meus vt qͥd dereliquiſti meQuod ſcd̓m Gloſam non ſolum fuit verbumconqueſtionis. ſed et orationis Que quidemorō hic ſubintelligitur. ſed in pſalmo illo exquo criſtus hoc aſſumpſit exprimit̉. vbi dititur Deus deus meus reſpice ī me quare medereliquiſti. Vbi hoc qd̓ dicitur reſpice in meeſt oratio et nō ē in hebreo ſꝫ additum a ſeptuaginta interpretibꝰ magis ſenſum ꝙ verbaſequentibus. qd̓ vero ſeqͥtur quare me dereliquiſti eſt conqueſtio. In hoc ergo v̓bo criſtifuit oratio implicita. et conqueſtio explicitaDe qua oracōne videtur loqͥ apoſtolus. dicēsde criſto Qui in diebꝰ carnis ſue preces cū clamore valido et lacrimis offerens exaudituseſt pro ſua reuerencia. Igitur et nos conquerentes deo tribulacionem noſtrā ſemꝑ ſubnitendamus oracionem vt ipſe in nos reſpiciatet adiuuet Exprimit ergo hic dn̄s formamtemptati et libea̓ti qui dum eſt in tribulacōeputat ſe quaſi derelictum a deo: cū tn̄ ꝓpiorſit dn̄s homī in tribulacōne poſito iuxta illudpſalmi. cum ipſo ſum in tribulacōe. Derelinquit quippe dn̄s amicos ſuos dum tribulacōnibus eos exponit ad tempus. vt miſereaturin eternum De relinqͥt id eſt ad modū dereſinquentis ſe habet. qꝛ protectionem ſuam ſubtrahit Sicut em̄ deum penitere eſt ad modūpenitentis ſe habere ita hic deum aliquē dereinquere ē ad modum derelinquētis ſe habereAd conformandum ſe huic articulo meditet̉