et e regione ad ſolem Tercio ratione generalitatis. eclipſis em̄ nunꝙͣ poteſt eſſe ſuꝑ vniuerſam terrā ſicut dicitur hic. qꝛ apud athenas viſum hoc fuit Vnde dyoniſius apud heliopolim tunc pn̄s vidit hoc fieri ꝑ interpoſicionē lune inter terrā et ſolē ſicut ſit in eclipſi ſolis. qꝛ vidit lunam ab oriēte aſcendentēverſus meridiem ⁊ ſe ſupponentē ſoli et trāſacta eclipſi luna redijt ad orientem itaꝙꝫ in veſꝑe fuit in oriente ſole exiſtēte in occidente: etſic orbes eorū ſunt ad priſtinū ſtatū reſtitutivn̄ patet etiam defectum et repugnacionemſolis non ex eadē ꝑte ſꝫ econtraria ſcd̓m dyamētrū incepiſſe. Itē ille tenebre palpabileserant et obſcure et nigre ſicut tenebre egiptiſub pharaone. tenebre aūt ex eclipſi ſolis naturali ferruginee ſunt et aeree et aliquantulūclare Patet ergo ꝙͣ illa eclipſis non potuiteſſe naturalis; ſed miraculoſa et ſoli criſto q̄ ēcauſa oīm poſſibilis. Et qꝛ tribus horis protenſe ſūt tenebre. ideo has tres horas repn̄tamus tenebris triū noctiū vel pocius in memoriam triduane ſepulture tribꝰ noctibus celebramꝰ quaſi triduanas exeqͥas criſti mortuqꝛ nec alibi monachi nouē lcōes faciunt niſihic et pro mortuis. Et tūc etiā pͥmatus tenebrarū inſinuatus eſt. qꝛ in illis diebꝰ tenebreceperūt diem p̄cedere. Hijs etiam horis ſcꝫ aſexta vſqꝫ ad nonam magꝭ obtenebrāt̉ hoīescommeſſacionibꝰ et ebrietatibus vacando Oquanti et quales etiā religioſi hijs horis tenebris voluptatū effrenate ſe inmergunt qͥaea que criſtus tūc paſſus ē tanꝙͣ ingrati paꝝcogitāt vel attendunt Tibi dn̄e ih̓u morienticompaſſus ē ſol. ꝓide precor et obſecro vtme quē rationalem cōdere dignatus es ſic facias tua pietate cōpati tibi moriēti et ꝓ nob̓impijs in crucis ſqualore pendenti vt in vitamea nō gaudeam in luce glorie tēꝑalis neqꝫdiē hoīm deſiderē ſed toto mētis ardore deſiderē diem tuū. Quartū verbum fuit qn̄ circahorā nonā pre nimia doloris āguſtia clamāsvo ce magna dixit Hely hely lamazabatani.Et qd̓ hebraice dixit. euangeliſta exponit dicēs Hoc eſt. Deus meus cꝰ ſū filiꝰ ꝑ naturāinquantū deus: deꝰ meꝰ cuius ſū filius ꝑ vniom̄s grām inquantū hō et ſic geminacio duplicē on̄dit naturā in eo. vt quid dereliquiſtime id ē penis et morti expoſuiſti Hoc nō loq̄t̉deitas q̄ paſſa non fuit. qꝛ diuinitas in criſtipaſſione ſꝑ illeſa manſit Sicut ſi ſole ſuꝑ lucente in ligno ſecuris lignum incideret ſol īpaſſibilis ꝑmaneret multomagꝰ verbi diuinitasſcd̓m ypoſtaſim carni vnita carne paciente ꝑmanet impaſſibilis et illeſa. Sed loquiturhoc humanitas q̄ videbat̉ derelicta et dolorēſuſtinuit quīa illa morti tradita et paſſa fuit.Quaſi diceret Pater in tantum mundum dilexiſti ꝙ me pro ipō tradidiſti et dereliquiſtiiudeis et morti Subtraxit em̄ ꝓtectionē ſednon ſoluit vnionē. Hoc eciā dixit. vt magnitudinē ſue pene oſtēderet Ita em̄ grauiter dolebat. ac ſi non dei filius ſed inimicus eſſet.Et ideo penitus videbat̉ derelictꝰ a deo. nullūrefrigeriū vel iuuamē recipiens ab eo Derelictū ergo ſe clamat quia licet multi multaꝓpter deum paſſi ſint. omnibꝰ tamen deꝰ aliquid ꝯſolacōis et refrigerij miniſtrabat. xp̄mvero totalit̓ dolori ſubiecerat vt doleret quantum dolere poterat. Vnde non eſt ītelligendūꝙ diuinitas humanitatē deſeruerit vel ab eaſeꝑata fuerit deū em̄ quē īuocabat īſeꝑabilit̓ſemꝑ ſecum habebatq̄ a numꝙͣ deſinebat ēedeus ſiue anima ꝯiūcta corpori ſiue ſeꝑata nāet tūc anima illa erat deus et corpꝰ mortuumerat deus. ſꝫ qͥa traditꝰ erat ita calamitatibꝰꝙ videbat̉ a deo derelictus. Quaſi ſcd̓m hūclenſū diceret. Vt quid tā immanibꝰ et ītolerabilibꝰ me expoſuiſti doloribus et penis. acſi me dereliqueris Vehemētiſſimo em̄ dolorein carne ſua tenerrima tenebat̉ et amariſſimō dolore pro ꝯpaſſione ſue matris et aliorum in anima torq̄batur. Et tamen ꝓ bononoſtro ipſemet voluit hec trāſire et ſic ſuſtinebat vt nos aliqn̄ exēplo ſuo talit̓ paciamurac ſi deo derelicti videamur ſiue quādo dominus vult nos ꝓbare vel noſmetip̄i volumusnobis eciā aliqͥs penas inferre vt ſic dn̄o nrōꝯformemur in pena. vt ei poſſimꝰ cōformai̓in gloria. Vel ſe derelictū a deo patre dicit̉ qͥatūc fere īutilis videbat̉ eius paſſio de toto eīgenere hominū non videbat̉ aliqͥs redimi niſi latro qui fere ſolus in cum credebat excepta beata virgine que tunc eciam credidiſſe nōambigitur in huiuſmodi enim ipſa ſemꝑ excipit̉: O domina inieaquāto dolore tenebarisquādo filiū tuum ſic clamātem audiebas. Etattende quod in iſto clamore non adhuc eranttenebre et ideo quod de tenebris eſt dictum ēꝑ anticipacionē accipiendū Hoc quartū verbum xp̄i fuit magne acerbitatis qͥa clamādooſtēdit magnitudinē ſui doloris q̄tantꝰ fuitꝙ pre eius acerbitate ſe clamat a patre derelictum et in acerbitate paſſionis omni ſolaciodeſtitutū. Que qͥdem acerbitas paſſionis exhoc apparet ꝙ ipſe paciebat̉ exterius in totocorpore et ex omni ꝑte ſenſuum et ex omni genere tormentocū intus vero ex materna cōpaſſione que omnes criſti dolores corporales in ſeipſa ꝑ materni cordis ꝯpaſſionē pleniſſimetranſformabat et ex diſcipuloꝝ lapſu et excecacōe. q̄ omnes tūc a fide exciderant necnō