Compatere ei quantum potes: in tot angultijs et ludibriorū renouacionibꝰ poſito. Certebene faceres ſi iuuares dn̄m deum tuum et diceres date obſecro michi crucem dn̄i mei. etego portabo eā Quia vero meſta mater et merore confecta ꝓpter multitudinem populi appropinquare ei nō poterat nec eū videre iuitceleriter ꝑ aliam viam breuiorē et conpendioſam cum ſociabꝰ ſuis et iohanne vt alios p̄cedens valeret eidē a ꝓpximare. Cum aūt extraportam ciuitatis in concurſu viarū eum obuium haberet. cernens eum ſic oneratū ligno tāgrandi qd̓ ante non viderat: ſemmnortua fcāeſt ⁊ pene exanimata pre anguſtia nec ei verbum dicere poterat. nec dn̄s ſibi acccleratusab hijs qui eum ducebant O ꝙͣ triſtes ⁊ dolentes ꝙͣ clamantes et plorātes ibant mulieres ſancte. ſuſtentātes dn̄am noſtram mātrēeius non valentem ſe ſuſtentare vel ſuſtinereymo dicitur in terram corruiſſe. Credo ꝙ ipſalibenter crucē portaſſꝫ ſi potuiſſet. et ꝙuis nōpoſſet libenter accepiſſet Vnde ſcd̓m ancelmūhac voce vt reor ſequebatur dicens. Vadisꝓpiciator ſolus. ad immolandum ꝓ omnibꝰNō tibi occurrit petrus. q̄ dixit ꝓ te moriaꝫReliqͥt te thomas qui ait. cū eo om̄s moriamur Et nullus de hijs niſi tu ſolus duceris. qme caſtam cōſeruaſti filius meus et deꝰ meꝰVerum hec v̓ba ex magne pietatis affectu ꝓducta ita ad hoc memoraſſe ſufficiat. vt oculus ea pietatis attendens dum tāte matrisgeniebundīs affectibus cōpatitur fructu pijamoris illius aliquando remunerari mereat̉Hec Ancelmus Vlterius autē dn̄s procedēsparum poſt vertit ſe ad ipſas mulieres ſequētes et flentes. Quia em̄ nouit dn̄s qui ſunteius pretermiſſa furētis populi turba ad amates et plangentes ſe feminas oculos et ora cōuertit. ſuos em̄ dn̄s libenter reſpicit Et dixiteis Filie iheruſalē nolite flere ſuꝑ me nec lamētemini me moriturum cuius cita reſurrectōmortem ſoluere p̄t ciuis mors et omnem iortem et ipſū mortis autorem deſtruet Nō em̄oportet flere eum qui ꝓpria patitur ſponteſed magis ei applaudere Vbi cum filias iheruſalem appellat datur intelligi ꝙ non ſolummulieres de gallilea eum eum ſecute ſunt ſedetiam alique mulieres eiuſdem vrbis ꝑ deuocionem ei adheſerunt Tipum gerebant iſtemulieres eorum qͥ alijs compaciuntur et miſerentur ſed non ſibi aliorum pcc̄a depſorantet accuſant ſed de ſuis moribus non curāt cōtra qd̓ dicitur in eccleſiaſtico. miſerere animetue placens deo Non ergo prohibet dominꝰcompaſſionem. ſed predicit aliam luctus cauſam Vnde ſubiungitur Sed ſuꝑ uoſipſas etſuꝑ filios veſtros flete ⁊ ſuꝑ īminenti excidiovrbis et gentis veſtre. vosqꝫ ipſas et vrāmprogeniem dignis lacrimarum fletibus abluite ne in vlcionem mee mortis dāpneminietiam cum ꝑfidis Scd̓m ſenſum lrālem fletꝰad quem induxit criſtus mulieres fuit ꝓptermiſeriam ꝑ romanos ſuper iudeos venturam.et illa miſeria figura fuit miſerie ſuꝑ incredulos per ſpiritus malignos venture. ꝓ cuius euaſione flendum eſt et orandum ante terminum huius vite. Quoniā ecce veniēt dies ſcꝫquadrageſimō anno poſt paſſionem criſti; inqͥbus ſteriles que non genuerunt et lactauerunt dlicent̉ beate qꝛ agiliores erunt ad fugiēdum ꝙͣ grauide et pro ſe ſolum anxie In dieqͦꝫ iudicij ꝑntes dicēt filijs ſe eē dampnatosꝓpter amorem nimium filiorū et econuerſo filij dicent ſe eē dampnatos ꝓpter amorē et ſequelam parentū Tunc incipient dicere montibus cadite ſuꝑ nos et collibus operite nosqꝛ aliqui pre horrore miſerie tunc dicebantvtinam montes caderēt ſuꝑ nos ⁊ colles opirent nos Similiter indie iudicij hoc dicentreprobi optantes abſcondi a facie domini.Quia ſi viridi ligno hec faciunt. in arido qͥdfiet. X p̄us hic dicitur lignum viride faciensfructum et ꝑ cōſequens indignum abſciſioneper mortē Populus autē iudaicus lignum aridum fructuoſum ⁊ per conſequens dignumabſciſione per mortem Viride etiam lignumet fructiferū ſunt iuſti et electi ſed aridum infructiferum pcc̄ores et impij Si ergo in viridi ligno id eſt in criſto oīm virtutum virorevirenti hec faciunt id ē tot tormenta inferūtin arido id eſt in populo iudaico et pcc̄orē abomni humore gracie deſtituto ⁊ arefacto quidfiet Certe grauius puniētur Quaſi omnibusdiceret Si ego qͥ pcc̄m non feci et fructuoſusſum ſine igne paſſionis de mūdo non exeo q̄tormenta manent pcc̄oribus ⁊ impijs qͥ fructibus ſunt vacui Certe domine iheſu verū eſtqꝛ ſi tu arbor ſancta lignum vite fructuoſumet benedictum tanta pateris ⁊ ramis tuis ſpōliaris qͥd erit de nobis miſeris qui ſumus lignum infructuoſum et ſiccum aptum pro igneet iehenne incendijs? Si ergo incipit iudicium de domo dei et omnes qui volunt pie viue̓in criſto ꝑſecutionem pacuitur quis finis eoꝝqui non credunt dei euangelio et īpie viuūtVnde Augꝭ Si hinc ſine flagello non exijt quihuc ſine pcc̄o venit quomodo flagellis digninon ſunt qui huc cum peccato venerunt Vndeet Gregorius. Quociens mortem ſaluatorisattendo et paciēciam iob et mortem baptiſteconſidero. dico tibi o pcc̄or hinc conſidera qͥdpaſſuri ſunt illi quos reprobat ſi tanta paſſi