alteri regie dignitati Patet etiam eorum obſtinacio ad procurādum mortē criſti cum proeius procuracione cōfeſſi ſunt in ꝑpetuum ſeipſos ſubiectos ſeruituti Vnde Criẜ. Abiiuerunt dei regnum; et traditi ſunt regno romanorū. qꝛ quod habebant non intellexerunt:et ideo qd̓ pecierunt acciperunt Hoc idem etiāfacto clamant noſtri pontifices et prelati ſeucurati qͥ ſuas ecc̄ias dimittentes ingerunt ſenegocijs tꝑalibus prīcipatus vel regni Perhoc aūt iterū iudei timorē pylato ingerebātVt em̄ dicit Augꝰ. aꝑtiſſime contra ceſaremvenire videretur. ſi regem ſe nō habere niſi ceſarem ꝓfitentibus alium regem vellet īgereredimittendo inpunitum quē ꝓpter hos auſusei tradiderant occidēdum. Ex hoc articulo adductionis criſti ad tribunal habent̉ duo documenta Primū ꝙ nos debemꝰ tribunal in mēte nrā cōſtituere et ibi iudicio aſtare ſicut criſtus ſtetit āte tribunal ꝓpter nos vt nos diſtrictū dei iudicium poſſimꝰ declinare. Iuxtaillud apl̓i. Si nos mētipōs diiudicaremus.non vtiqꝫ iudicaremur. Scd̓m ē ꝙ tꝑe adu̓ſitatis iudicium deicū paciencia ſubeamus ficut dn̄s noſter pro nobis ductꝰ an̄ tribunal̓hominis obmutuit et nō aperuit os ſuū cumomni paciēcia ſubiens iudiciū. Nos quippetꝑe aduerſitatis quaſi ante tribunal dei ſiſtimur Vnde apl̓us poſt v̓ba preallegata ſubditCum aūt iudicamur ſcilicet tꝑalibus penisa dn̄o corripimūr. qꝛ vt dicit gloſa pena ip̄anobis ꝓpria ē purgacio. vt non cū hoc mūdodampnemur Quaſi diceret. Ideo ē bonum h̓ꝑ punicionē tꝑalem iudicari a deo vt hic correpti non dampnemur in iudicio futuro. Adcōformandū ſe huic articulo attendat hō documenta iam ꝑ̄miſſa. et oret mente deuota.Iheſu q̄ ante tribunal pylati adduci et ī iudicio ſiſti voluiſti. da michi ante tribunal mētis mee cōſcendere. et meip̄m de culpis meiscōſciencie teſtimonio diſtrictius iudicare. iudiciū qͦꝫ tuum in adu̓ſis tam pacienter hic ſubire vt iudicio tuo extremo valeam ſecurus aſtare Sed pilatus timore mox vincit̉. et a tramite veritatis et iuſticie detorquētur. Petēteem̄ tota iudeorū multitudine vocibus magnisvt crucifigeret̉ tandm miſer preſes pylatusmotus timore imꝑatoris et fauore iudaici populi cui ipē p̄erat et a qͥbus pecunias ſperabatleuare. cōtra iuſticiam et contra cōſcienciamqua criſtum innocentē nouerat et ī quo nullacauſa erat dedit ſentenciā crudeliſſimā de morte innocentis. et ꝑ ſentenciā diffinitiuam tradidit ib̓m eis: vt crucifigeretur iudicio et poteſtate p̄ſidis Non dixit euangeliſta vt crucifigerent eū ſed vt crucifigeret̉ ꝑ preſidis iudicium Sed ideo illis traditum dixit. vt eoscrimine implicatos a quo alieni eſſe conabātur oſtēderet. Non em̄ pylatus hoc faceretniſi vt id qd̓ eos cuꝑe cernebat impleret Itaqꝫ pylatus ambicioſus nolens amittere principatum ꝙͣꝙͣ ꝓnunciaſ et criſtū innocentē acꝑ eum dimittendū volens tn̄ ad cōplacēdumclamoribus ppl̓i ſatiſfacere id ē eorum voluntatem facere et nō qd̓ erat placitum deo et iuſticie timensqꝫ ne accuſaret̉ de ceſaris rebellione cum hoc nullū ſuſpicās ꝑiculum ſi innocētem pauꝑem morti adiu̓dicaret. maxime qꝛcontradictor aliquis non apparebat. ꝓtulitſentenciam ⁊ iudicauit eum ob culpam affectati regni eē crucifigēdum Quia em̄ iudei ceſarem regem et dn̄m ꝓfeſſi ſūt: videns ꝙ ſicſe poteſtati romanoꝝ ſubicerunt. condēpnauit ib̓m quaſi vſurpantem ceſaris ptātem ettradidit eum voluntati ipſorū ad crucifigēdūQue aūt fuerit forma ſentēcie non eſt exp̄ſſum ab euangeliſtis In euangelio tn̄ nichodemi ſcribitur ꝙ pylatus ꝓtulerit ſentēriamſub hijs v̓bis Gens tua cōprobauit te regemꝓpterea precipio te primum flagellari ſcd̓mprincipū ſtatuta deinde in crucē alleuari Peccauit pylatus nec excuſatur qꝛ cum iudex eſſtenebatur ex officio ſeruare iuſticiam. et nectimore cedere debuit nec amore vt faceret cōtra eam. qui ſi omnino voluiſſet quē iuſtū ꝓnunciauea̓t eriꝑe potuiſſet Minus tn̄ pcc̄auitquam iudei inſtētit em̄ quantū potuit vt illūex eorū manibus liberaret et eius motiuumfuit minus malum. qꝛ iudei ad occidendumcriſtum moti ſūt ꝑ rancorē et odium pylatusvero ꝓpter timorē ceſaris et fauorē iudeorumSic ergo eis conſenſit qꝛ cū effectu furori eorum obuiaſſe potuit cōſentit em̄ qui cū poteſtarguere non arguit non cōſenſit etiam cōſenſu pleno ſꝫ coacto Sicut aūt tunc pylatus ſiccet nes pro ꝟohodie faciūt multi iudices. timore vel fauorea veritate iudicij declinātes et iuſticiam ſubu̓tētes Ecce quomodo innocentiſſimus agnusvt te a iudicio et lamento iuſte et eterne dāpnacionis eriꝑet iniuſte ꝓpter te iudicio dāpnari p̄elegit. ecce que nō rapuit ꝓ te ſoluit.et tu anima mea nequā ⁊ mmpia nec deuocōisſoluis pinguedinem nec cōpaſſionis refūdisaffectum Cogita quantū amici eius clamauerunt qn̄ illam ſentenciam audiuerunt. Sedmaledicti gaudēt et exultāt ꝙ intētum ſuumprauū habent. ridēt et eum qui eſt verus eteternus deus derident. et eius mortē quantūpoſſunt actelerāt Non beneficiorū et operumeius recordant̉ non ꝓpter innocenciam eiusmouent̉. et qd̓ crudelius videtur non ꝓpteralflictionem quam in eo vident retrahuntur.