caput benedictum in ſecula; a quo omnis benedictio non ſolum in barbam. verumētiamin oram veſtimenti tocius eccleſie manat. Omiſeri. quomodo vobis adhuc tremendū apparebit caput illud. quod nunc ſic percuterenon formidatis. Et tunc ſanguis per aculeoscorone de capite extractus et largiter fluenstinxit caput et genas eius: ita vt appareretquaſi leproſus: quia ſanguis et ſputa appoſita faciebant eum leproſo ſimilem. Tinxit ergo ſanguis totum caput eius: ſicut cruor flagellis extractus et ſudor ſanguineus tinxit ōnes alias partes corporis. vt non tantū manus et pedes et latus dicamꝰ. ſanguine reſperſa: ſed tora veſte tincta criſtum aſcendiſſe debor ra. Cerne igitur eum cum cordis amaritudine in ſingulis ſuis afflictionibꝰ. quia omnia ſuſtinet que ipſi volunt quaſi eoꝝ ſeruuset ad oīa tacet quaſi mutus. Et maxime cerne eum cum caput eius ſpinis plenū. arundine grauiter et ſepe percutit̉: quomodo depreſſo collo pacienter. cum dolore tamen magnoacerbos ictus ſuſcipit et patitur. Perforabātnanqꝫ caput ſacratiſſimum acerbiſſime illeſpine. ac totum madefaciebant ſanguine. Exiſto articulo trahitur documentū: ꝙ caueamꝰne et nos caput criſti cum arundine percuciamus. Caput quidem criſti percuciunt. qui diuinitatem eius impugnant. ⁊ eum deum eſſeverum denegant; nam ſcd̓m apl̓m caput xp̄ieſt deus: id eſt diuinitas creās eſt caput creature aſſumpte. Arundo autem vel calamus ſignificat ſcripturaꝫ diuinā calamo ſpiritus ſcīſcriptam: de qua in pſalmō dicitur ligua meacalamus ſcribe. Calamo igit̉ vt dicit Bedacaput criſti percuciunt; qui diuinitati eius cōtradicentes errorem ſuum auctoritate ſacreſcripture que calamo ſcribitur confirmare cōnantur. Quales ſunt qui eum purum hominem fuiſſe dicunt. Item arundine caput xp̄ipercuciunt. quando ꝓpter aurum mundam fauoris que per arundinē ſignificatur deus offēditur. Item caput criſti calamo percuciunt.qui ex ſcriptura diuinitatē plus ꝙͣ oportet inueſtigare ſatagunt. vnde et interdum ſanguinem erroris eliciunt. Item cū arundine xp̄min capite percuciunt. qui per vacuam id eſt ocioſam vitam ſuā criſtum offendunt: qui eſt caput noſtrum a quo in omnes ſenſus noſtrosvitales operaciones defluunt; qui et operumnoſtrorum exempla nobis ꝑrebuit. Vnde inin quolibet ocio cū adeſt nobis oꝑtunitas bonum faciendi homo ocioſus criſtum quaſi incapite percutit: ita vt ex tali percuſſione et ſpinarum punctione ſanguis de capite criſti emungatur. hoc ē qꝛ criſtus dolet et pungiturvſqꝫ ad ſanguiinem de ocio noſtro. quia videt ꝙͣ exempla ſua non fructificant in nobisIheſu qui nobile caput tuum arundine percuti voluiſti. da michi te caput noſtrū per inanem vitam nō offendere. ſed tibi placitis moribus deſeruire. Coronacio et illuſio criſti aceius paciencia prefigurata fuit in rege dauidquando ab inimico ſemey tanta mala pacienter tolerauit. Semey proiecit ſuper dauid lapides ligna et lutum. ſic ſynagoga iniecit incriſtum palmas ſpinas et ſputū. Semey dauid virū ſanguinum et virum belial vocauit.ſynagoga xp̄m ſeductorem et maleficū appellauit. Sed abyſai cū voluiſſet ſemey occideredauid prohibuit. et angeli occidiſſent deriſores criſti. ſed ipſe non permiſit. Criſtum etiāprefigurauerunt nuncij regis dauid. quos amon rex amonitarū tam turpiter dehoneſtauit. Dauid miſit̓ amon nuncios ad pacem inſtaurandam. quorū veſtes ipſe precidit vſqꝫad nates et mediam barba. ſic deus filiumſuum ad pacē faciendā in mundū miſit. queꝫſynagoga nudans veſtibꝰ barbā ipſius ſputis maculauit. De premiſſis domini contumelijs dicit Augꝰ. Sic enim implebanturque de ſe dixerat criſtus. ſic martires informabantur ad omnia que perſecutores libuiſſet facere ꝑferēda. ſic pauliſper occultata tremenda potencia. ꝯmendabatur prius imitanda paciencia. ſic regnū quod de hoc mundonon erat ſuperbū mundum nō atrocitate pugnandi ſed paciēdi humilitate vincebat. ſicillud granum multiplicandū ſeminabatūr horribili ꝯtumelia. vt mirabili pullularet in gloria Hec Augꝰ. Ve igitur ſemel. ve bis. et veiterum his qui poſt tam preclarū humilitatis ſpeculum ſuꝑbia tollunt̉ in altu. o ꝓpbria refugiunt et ad honoe̓s aſpirant. curſus cōtemꝑtui habentes deifilium. quem tanto abhominibus amplius omni conſtat honorificencia dignum. quanto pro hominibꝰ indigniora ſuſtinuit Vnde Criſoſtimus. Tot autēet talibus factis ipſe inſtabat ſilens. tu veroaudiens hec in mente habe continue. et regēorbis terrarū et angelorum dominum videnscontumeliam pacientē et omnia ferentem ſilencio. imitare. Et iterū. Que igitur erit nob̓tura d̓ cetero ſi contumelias ab aliquo paciamur. poſtꝙͣ hec criſtus paſſus eſt? Etem̄ qd̓ꝫfiebat in criſto. vltimus contumelie ternimꝰerat. nec vna ꝑticula tantum. ſed vniuerſumcorpus paciebatur iniurias. caput per coronam et arundinē ⁊ colaphos. facies quia cōſpuebatur. gene quia alapis cedebant̉. corpꝰtotum per flagella et qꝛ denudatum eſt et percircūdacionē clamidis et per fictam adoracōꝫ